Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
210v
Einzelbild herunterladen
 

eternā ſuſtineret. gͦ ml̓tomagis toleratꝰ advitā iuſte in t̓im oēm penā tꝑalē imꝓportōnabilit̓ mīorē ſuſtinet. Quod aūt dicit. jeroꝰ. ꝙdeus humanū genꝰ diluuio. ſodomitas igneegipcios mari. iſrl̓itas ī heremo ꝑdidit ſcitote illos iō tꝑalit̓ ꝓ pct̄is puniuiſſe ne in eternū puniret. qͥa nō iudicabit deꝰ bis ī idip̄mIntelligendū eſt de illis qͥ inter ip̄a flagellaꝯtriti funt ut ip̄emet exponit. di. z. Itē oppont̉ de jeronimo Vtꝰ pena mortis dinuataliqͥd de pena ꝓ pct̄o actuali debita. Ꝙ℟º ẜmtho. ꝙ n̄. quia mors tꝑalis ſū nat̉al̓ eſt penaꝯn̄s originale pct̄m et qͣi iam ī nat̉aꝫ verſaſic̄ originale pct̄m. ⁊ iō ꝑ mortē nat̉alē nō pͥgat̉ aliq̓s de pct̄o actuali. ſꝫ ꝑ mortē illatā bene pt̄ purgari. vn̄ ſi quis mortē illatā pacient̓ ſuſtineat. ec ſi ꝓ alijs crimībꝰ ſit illata vꝫad dinutōꝫ pene. ⁊ etiā ad liberatōꝫ a toͣ penaẜm qͣntitatē culpe ⁊ pacīe ⁊ ꝯtritōis. Vtꝰſatiſfactio poſſit fieri ꝑ oꝑa q̄ fiūt ī pct̄o mortali. ¶℟º ꝙ nō. deus enī cū oīm bonoꝝ nr̄oꝝnō egeat oꝑa hōis n̄ acceptat tanqͣm remuneratōe digna. nͨ tanqͣꝫ ſatiſfactoria nͥ acceptet oꝑantē. vnde gen̄. 4. pͥus dicit̉ reſpexitdn̄s ad abel. ⁊ poſt ſubiūgit̉. et ad mun̓a eiꝰ.ſꝫ deus nō acceptat hoīem exn̄tē in pct̄o mortl̓i. quia ī illo ſtatū eſt īimicꝰ dei. gͦ oꝑa exiſtentis in pct̄o mortali n̄ ſūt accepta tanqͣmſatiſfactoria. qͥa ſine d̓i acceptatōe nō poſſūteſſe ſatiſfactoria ſic̄ dicit̉ .i. corijth̓. 23. Si diſtribu̓o ī cibos pauꝑm oēs facl̓. m. ⁊ ſi tradidero corpꝰ meū ita ut ardeā cari. aūt n̄ habuero nichil mͥ ꝓdeſt. Sed obicit̉ quia nemo ſcitvtᵐ odio aūt amore dignꝰ ſit ecc̓. ꝯ. gͦ ſi nōpt̄ ſatiſface̓ ṅ qui ē in caritate. tunc nll̓s ſcitſe ſatiſface̓ qd̓ eſt īconueniēs. ut videt̉. ℟ºſicut hō neſcit ꝓ certo vtᵐ caritatē habeat ul̓habu̓it ī ſatiſfaciēdo. jta ec̄ neſcit ꝓ c̓to vtꝰplene ſatiſfecerit. et iō. ecc̓. q. dicit̉ de ꝓpiciatu pct̄oꝝ. noli eſſe ſn̄ metu. nec tn̄ exigit̉ ꝙhō ꝓpt̓ hunc mētū ſatiſfactōꝫ iteret ſi ꝯſcīampct̄i mortal̓ nō hꝫ. licet enī nō expiet penā ꝑhuiōi ſatiſfactōꝫ. nō tn̄ inc̓rit pct̄m ꝯmiſſionis ex ſatiſfactōe neglecta. qͥa ad hͨ vitand̓nō querit̉ certitudo ſcīe. ſꝫ ſufficit c̓titudo ꝓbabilis ꝯiecture. Vtᵐ oꝑa ī caritate īchoataet in mortali pct̄o ꝯpleta ſut ſatiſfactoria.vt̉ ꝙ ſic quia vnū totū opus ē mitoriū in v̓tute bone ītentōis ꝑ quā fuᵗ īchoatū. gͦ ſil̓rſi hō ſatiſfactōꝫ īchoet ī caritate et peccꝫ mortalit̓ an̄ ꝯplementū in v̓tute pnͥcipij totū reſiduū erit ſatiſfactoriū ℟º opus inchoatūex bona intentōe mi̓toriū eſt in v̓tute illiꝰ nͥint̓rūpat̉ ꝑ actū ꝯtrariū. ut illd̓ qd̓ ſequit̉ n̄ꝯtinue̓ cū intētōe pͥma. Nec ẜm actū nͨ ẜmhītū. fc̄a aūt tali int̓ruptōe iᵈ qd̓ ſequit̉ actūn̄ eſſꝫ mitoriū in v̓tute pͥme ītentōis. Satiſfacº aūt īchoata ī caritate ꝑ pct̄m moͣrle int̓rumpit̉ ita ꝙ illa oꝑa q̄ ſecunt̉ n̄ ꝯtinuant̉cū pͥma radice. nec ẜm actū nͨ ẜm habitū.EInͨ mediate nͨ īmediat hec rich̓. Vtᵐ oꝑaſatiſfactoria exͣ caritatē facta viluficent̉ adueniente caritate et debeant ꝯputari ī ſortē. ℟º quidā dixerūt ꝙ oꝑa ī caritate fc̄a quedſix viua ſūt mitoria vite et̓ne et ſatiſfactoria reſpectu pene dimittēde. ⁊ ꝙ ꝑ caritatē ſequentē oꝑa exͣ caritatē facta viuificant̉ qͣꝫtūad hͨ ꝙ ſūt mitoria vite et̓ne. ſꝫ hͨ nō poteſteſſe. qͥa vtrūqꝫ hn̄t ex eadē rōe .ſ. ex hoc ꝙ deoſūt grata. vn̄ ſic̄ carits adueniēs nō poteſtea gratificare q̄ ad vnū. ita nͨ qͦ ad aᵈ. Nācaritas nō pt̄ viuificare ṅ actū uel a ſe elicitū ul̓ a ſe imꝑatū. oꝑa vero facta ī mortalinō ſūt a caritate elicita nͨ imꝑata iō nō viuificant̉ ab ea. vn̄ v̓ſus. Illa reuiuiſcūt quemortificata funt. Viuere nō pn̄t q̄ mortuanata funt. Quia tn̄ qͣꝫto maior ē ꝯtritio tātomagis minuit de pena. et qͣntoplus qͥs pl̓abona facit in pct̄o exn̄s tantomagis ad ꝯtritōis gr̄am ſe diſponit. ꝓbabile eſt ꝙ ſit debitor pene mīoris ⁊ iō p̄ſb̓r debet eis īiunge̓ minorē pnīam hec tho. Nec obſtat p̄dictis illd̓ꝙ ſuꝑ iᵈ luc̓. 25. ſi attenuatꝰ fuit fr̄ tuus ⁊cͣdicit glo. ꝙ fructꝰ bon̄c ꝯu̓ſatōis ꝯputari debent ab eo tꝑe ex q̄ peccauit. hoc enī intelligit̉ſi ſtatim īcipiat ꝯteri pꝰ pct̄m ⁊ tūc̄ oꝑa fu̓ntſatiſ factoria ab illo tꝑe etiā anteqͣꝫ abſolueret̉ a ſacerdote. vl̓ ꝯputant̉ fructꝰ qͦ ad ſuꝑexcreſcenciā vſurariā quia mito illoꝝ fructuūnō traxit dyaꝰ illū ad ml̓ta ſcelera hͨ bon̄. Eſto ꝙ alicui ꝓ pct̄is ꝯmiſſis īiuncta fuintml̓ta ieiunia et in pct̄m cadens ꝑfecerit ea.nunqͥd ei cū it̓m ꝯfitebt̉ iniūget̉ ut iteret illa. ℟℟º aliq̄ ſatiſactōes ſūt ex qͥbus manetaliq̓s effectꝰ ī ſatiſfaciētibꝰ ec̄ poſtqͣm ſatiſfactionis actꝰ trāſijt. ut ex ieiunio manet corporis debilitatio ex el̓is datis ſb̓e dinutio. ettales nō oportet iterare. qͥa qūo ad illud qd̓de eis manet deo ꝑ pnīaꝫ ſūt accepte. q̄ aūt n̄relinquūt aliquē effectū oportet ꝙ iterent̉ ſic̄eſt de orōe et ſil̓ibꝰ. actꝰ etiā interior. quia totalit̓ tranſit nll̓atenꝰ viuificat̉. ſꝫ oportet ꝙiteret̉ hec tho. Scotꝰ aūt dicit ſn̄ p̄uiditō ꝙ qͦſemel ve̓ penitet ⁊ recipit pnīaꝫ ꝯdignā inpoſitā ſibi ab ecc̄a claue n̄ errante qͣntūcūqꝫpoſtea recidiuet nō tenebit̉ ꝓ illis pct̄is proqͥbus illā pnīaꝫ recepit ṅ ad illa pnīaꝫ ſibiimpoſitā ⁊ ſi īpleat eā in caritate nō tm̄ ſoluit penā ſꝫ etiā meret̉ gr̄am. Si aūt impleateā ex caritate volūtarie ſoluit penā ſꝫ nō meret̉ gr̄am. Si u̓o illa pena ab eo exͣ caritatēexigat̉ pena quidē ſoluit̉ licet ip̄e nō ſoluat.et in pͥmo eſt ſatiſfactō ſimpl̓r qͥa recōcilianˢ⁊ placans. jn 2º eſt ſatiſfactio qͥa volūtariaredditio ⁊cͣ. ſꝫ nō ſimpl̓r. quia nͨ recōciliansnͨ placanˢ. jn 3º aūt ē ſatiſpaſſio vltra quānō exigit̉ vlterior pena. Ex 2º m̄bro ſequit̉ꝙ ſi magnā ꝑtē ſatiſfactōis īpoſite ꝯpleuitin pct̄o mortali et poſtea iteꝝ peniteat de peccato nō eſt iterato ſibi īponēda ſatiſfactio ꝓ