Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
210r
Einzelbild herunterladen
 

qͦa ⁊ moriēs punt̉ in p̓gatorio et aliꝰ puīt ſeeo ī hͨ mͥdo. ℟º fl̓m eſt qͥa ẜm ꝙ ille ciciꝰſatiſfacit liberat̉ cicius. ⁊ ꝯputat ī ſortē penāvtriuſqꝫ. ſoluto aūt debito id qd̓ poſtea fit ꝓeo eſt illius qͥ facit. or̄o enī in ſinū ſuū ꝯu̓tit̉.ſi tn̄ nō eget ꝯu̓tit̉ in ſinū ecc̄e hec bon̄. Si u̓oille qͥſr̄ ſe ſatiſfactōꝫ ſuſcipit ꝓ illo eā n̄ faciat tūc vterqꝫ ē debitor. vnꝰ ꝓ ꝯmiſſo. alterꝓ obmiſſo. hec tho. Vtꝰ ille qͥ ſatiſfacit ꝓalio etiā ſatiſfaciat ꝓ ſeip̄o. ¶℟ aliquibꝰ vtꝙ n̄ quia tūc tanta pena qͦ eſſet ncc̄ia ꝓ vnoſufficeret ꝓ duobꝰ et eadē rōe ꝓ tribus uel qͣtuor ⁊ deinceps qd̓ eſſꝫ ꝯtra iuſticiā. tam̄ quiaiſte ſatiſfaciēdo ꝓ alio meret̉ etiā augmentūſb̓alis pͥmij qd̓ ml̓toplus vꝫ qͣm pene remiſſio. Si dicas cū hō non poſſit mereri ꝓ alioqṅ pn̓cipaliꝰ mereat̉ ꝓ ſeip̄o qūo pt̄ ſatiſface̓ꝓ alio ṅ ec̄ ſatiſfaciat ꝓ ſeip̄o. Dicēdū ꝙ p̄miū ſb̓ale ē bonū cōe qd̓ ꝑ cōicatōꝫ n̄ minuit̉ſed remiſſio pene ē bonū ꝓp̓m. bonū aūt ꝓpͥmpl̓ibꝰ cōicatū mīꝰ cuilibet efficit̉. Alit videt̉dicendū. ꝙ licꝫ illi qͥ ſatiſfac̄ ꝓ alib illud opꝰn̄ ſit ex debito ſatiſfc̄toriū. eſt tn̄ ẜm quid ꝓip̄o ſatiſfactoriū ꝑ dinā mīam. vel ẜm alioˢqꝫuis nō ſit ſatiſfactoriū ꝓ ſeip̄o ꝑ modū ſolutōnis ꝑ quē modū eſt ſatiſfactoriū ꝓ alio.Eſt tn̄ ſatiſfatoriū ꝓ ſeip̄o ꝑ modū meriti deꝯgruo hͨ rich̓. ſun debet hieri ſatilfactio xxiijOſtea querit̉ cui debet fieri ſatiſfactio.ſ. vtᵐ eccl̓ie uel deo ℟º ꝙ deo ꝓprieMNā cū quiˢ peccat ad et̓nā ſe penā obligat. cū aūt eū mīa dei iuſtificat remittit eiomnē culpa̓ et reatā pene et̓ne qui īſeꝑabilit̓adheret culpe. ſꝫ quia p̄iudicare nō pt̄ iuſticiecuiꝰ eſt mala punire. iō ſic abſoluit ab et̓napena ut tn̄ nō remaneat obligatꝰ ad aliqͣꝫtūla tꝑalē penā. ſꝫ qm̄ deū offend̓at et ec̄ eccl̓iamciꝰ danificau̓at ꝯmiſit dn̄s iudiciariā pt̄a tēſuꝑ pct̄ores rectoribꝰ ecc̄ie. et in eos ꝯꝓmiſittanq̄m ī arbitros ut ſic eiꝰ volūtas penitentibꝰ per p̄ſb̓ros manifeſtet̉ et pena īponat̉ etſic ſatiſfaciat d̓o pnͥʳ ⁊ ex ꝯn̄ti ecc̄ie. vnde ſatiſfactio ꝓprie ſit deo tn̄ ꝑ eccl̓iam et ī eccl̓ia.vnde anẜ. dicit ꝙ ſatiſfactō ē honorē deo debitū impende̓ ut dictū eſt ſupͣ. Sed obicit̉ quiatanta pt̄ eſſe ꝯtritio ī aliqͦ ꝙ remittit oēm culpa̓ et penā. ⁊ tūc d̓s nichil exige̓t ſatiſfactionis et tn̄ tali venienti ad ꝯfōꝫ ſatiſfactio ī poneret̉. ergo vl̓ ꝙ ſatiſfactō nō fit deo ſꝫ eccl̓ieeiꝰ ſponſe ℟º vni eſt ꝙ tanta pt̄ eſſe ꝯtritioꝙ totū remittit̉. Sed qͥa hoc nō ꝯſtat eccl̓ie iōdebet īvoni aliqͣ pena ſatiſfactoria a p̄ſb̓ro. ſiaūt p̄ſb̓ro ꝯſtaret oīno ſibi ſatiſfactū reputaret nͨ aliquā penā̓ impone̓t ſꝫ abſolutū on̄deret. ve̓ aūt ecc̄a ī aliqͥbꝰ decipt̉. ſꝫ hꝰ deceptō ēfructuoſa qͥa ſꝑ cumulant̉ mita ⁊ ecc̄e ī pon̄tiet ec̄ ip̄i ſatiſfaciēti. qͥa enī d̓s n̄ vult vltraſortē reliquū in meritū ſatiſfacientis et in eccleſie theſauꝝ deponit̉ hec bon̄. XXIIIIDe partibꝰ ſatilfatrionisToEinde cōſiderandū eſt de qͣlitate ſatiſfactionis .ſ. ꝑ qualia oꝑa habeat fieriſatiſfacº. et c̓ca hͨ q̄runt̉ pl̓a .ſ. vthabeat fieri ꝑ oꝑa penalia. ℟º ꝙ ſic qd̓ patꝫꝑ hoc qd̓ dicit augꝰ. ꝙ penite̓ eſt pena̓ tenere.Sciendū tn̄ ꝙ opus penale dupl̓r pt̄ intelligiVno mō rōne gn̓is oꝑis ⁊ ſic ſatiſfaciendūeſt ꝓ pct̄o ꝑ oꝑa penalia et ꝓpt̓ enīdatōꝫ culpep̄terite et ꝓpt̓ p̄ẜuationē a fut̉a. culpe enī debet̉ pena. pene aūt ẜm ph̓m. 2. eth̓. c. 3. medicine ſūt nō tm̄ curatīe ſꝫ etiā p̄ẜuatiue. Aliomō rōe oꝑis oꝑantis et ſic nō oportet ſatiſfactōꝫ eſſe ꝑ oꝑa penalia. qͥa frequent̓ oꝑa qͣntūſūt ex gn̓e ſuo ſūt penalia q̄ tamē rōe feruētiˢcaritatis ī oꝑante ſūt ei delectabilia. habet ec̄ſatiſfactio fieri ꝑ oꝑa ꝯͣria pct̄is. vt dicet̉ infra de mēſura ſatiſfactōis pꝰ ſcd̓aꝫ queſtiōꝫ.Sed qͥa ſatiſface̓ ut dictū eſt ſupͣ. eſt deo debitū honorē impende̓. hͨ aūt fit ꝑ oīa oꝑa bonaergo ⁊cͣ. ℟º debitū honoris uel veīt ex bonō collato ⁊ ſic debet̉ ꝑ gr̄aꝝ actōꝫ uel ex mādato īiuncto et ſic debet̉ per obīe ſubiectōꝫ. ul̓ex maieſtatis īꝑio ⁊ ſic debe̓ ꝑ latrie adoratōꝫVel ex pct̄o ꝯmiſſo. ⁊ ſic debet̉ ꝑ ſui punitōꝫ.et hoc in ſatiſfactōe. ¶tᵐ flagella quibꝰ adeo punim̉ in hac vita poſſint eſſe ſatiſfactoria. ℟º recōpenſatio offenſe p̄terite pt̄ fieriab eo q̄ offendit ⁊ ab alio. qn̄ fit ab alio runcmagis hꝫ rōꝫ mediatōis qm̄ ſatiſfactōnis.qn̄ aūt ab eo qͥ offendᵗ rōꝫ ſatiſfactōis habꝫ.vn̄ ſi flagella que ꝓ pct̄is īfligunt̉ a deo ſintaliqͦ mō ip̄iꝰ paciētis. rōꝫ ſatiſfactōnis accipiūt et fiūt eiꝰ inqͣntū ea deus acceptat ad p̄gationē pct̄oꝝ eis vtēs pacient̓. Sūt autē talia flagella materia ſatiſfactōis. ſꝫ formalit̓ip̄a ſatiſfactio ꝯſiſtit ī actu volūtatis. Si at̄eis oīo ꝑ īpacīam diſſenciat nō ſūt aliqͦ mōeiꝰ. et iō tm̄ habent rōꝫ vindicatōis. vn̄ ẜmgg̓. ſicut ex eod̓ igne auꝝ rutilat et palea fumat. jta ec̄ eiſd̓ flagell̓ ⁊ boni p̓gant̉ ⁊ malimag̓ ꝑ inpacīaꝫ īficiunt̉. Et augꝰ. li. i. de ci.dei. c. 20. Cū deus adu̓ſū me rebꝰ exagitataut mita exaīat. aut pct̄a caſtigat. et iō licꝫflagella ſint cōia. ſatiſfacº tn̄ tm̄ eſt bonoꝝSciendū tn̄ ꝙ flagella q̄ deus īmittit maiorēefficaciā hn̄t īclinandi volūtatē ad bonū qͣmilla q̄ non īmittit ſꝫ īmitti ꝑmittit. ſic ergoflagella pn̄cia aūt ſūt oīno ex cā ext̓nͥſeca ⁊ſic n̄ ſūt meritoria ¶Aūt cadūt aliqͦ mō ſubvolūtate paciētis et tūc illa volūtas uel eſt īformata caritate et tūc fiūt mitoria ut ī bonis. aūt n̄ et tūc nō ſūt mitoria nec ſatiſfactoria ut in malis. Nec obſtat iᵈ naū. i. n̄iudicabit d̓s bis in idip̄m. ꝑ hoc enī videt̉ ꝙflāgella pn̄cia minuāt fut̉a. Ad qd̓ dicend̓ꝙ naū intelligit de iuditio ſufficiēti. vel dicendū ꝙ pen a tꝑalis n̄ ꝯtinuat̉ et̓ne ad augendūet̓nā ſic̄ nec pūctꝰ linee qͥꝛ nll̓iꝰ qͣntitatis eſtreſpectu et̓ne. pct̄or etiā vtriuſqꝫ eſt debitor.Nam et ſi ſtatim morere iuſte ex nunc penā