Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
190r
Einzelbild herunterladen
 

actus penitendi Vtᵐ pnīam poſſit vnupct̄m mortale remitti ſine alio. ℟º qͥaeſſet ꝯtra ꝑfectōꝫ mīe dei cuiꝰ ꝑfecta ſūt oꝑaut dicit̉ deutro.. Vnde cuiꝰ miſeret̉ rōnaʸmiſeret̉. hoc eſt qd̓ dicit augꝰ in liº de pnīaet habet̉ de pe. di. 3. §. itē. vbi dicit̉ quedāīpietas infidelitatis eſt ab illo iuſtus eſt dimidiā ſꝑare veniā Vtꝝ remiſſa culpapnīaꝫ remaneat reatus. ℟º pt̄ remanere.ſic̄ enī qui hoīem ita qͥdeum offendit dupl̓rpeccat. quia cōtra eqͣlitatē amicicie īquantūaffectū debitū īpendit ꝯtra eqͣlitatē iuſticie īquantū illi ul̓ honorē uel obſequinſb̓trahit. oportet ergo vtrūqꝫ reſtitue̓ et quiareſtituta amicicia ſtatim reſtituit̉ res ablata poſt remiſſionē culpe remanet reatꝰpene ſatiſfactorie. hec tho. Vtᵐ remiſſa cl̓pamortali tollant̉ om̄s reliquie pct̄i ℟ºoportet Nam pct̄m moͣre ex ꝑte ꝯu̓ſionisiordinate ad bonū ꝯmutabile quandā diſpoſitōr cauſat in aīa uel ec̄ habitū ſi actus frequent̓ iteret̉. ſicut aūt dictū eſt cl̓pa mortal̓pct̄i remittit̉ īquantū tollit̉ gr̄am auerſiomitis a deo. ſublato aūt eo qd̓ eſt ex ꝑte au̓ſionis nichiloīꝰ remane̓ pt̄ illud quod ē ex ꝑteꝯu̓ſionis inordīate. hanc ꝯtingat eſſe ſineilla ut pͥus dictū eſt. et nichil ꝓhibet qnͥremiſſa cl̓pa remaneāt diſpōes ex p̄cedentibꝰactibus cauſate que dn̄r reliquie pct̄i. remanent tamē debilitate et dinute. ita ut huiōidn̄ent̉ magis modū diſpōis qͣꝫ modū habituū. ſicut ec̄ remanet fomes pꝰ baptiſmū.Quō ergo veꝝ eſt qd̓ dicit augꝰ. liº. de pnīa.Nunqͣꝫ dn̄s aliquē ſanauit quē oīo liberauit. totū enī hoīem ſanauit in ſabb̓o qͥa corpus ab infirmitate et aīaꝫ ab cogitatōe℟º dn̄s totū hoīem ꝑfc̄e curat. ſꝫ aliqn̄ ſb̓itoſic̄ ſocrū petri ſtatim reſtituit ꝑfecte ſanitatiita ut ſurge̓t et mīſtraret. ſic̄ legit̉ luce.Qn̄qꝫ aūt ſucceſſiue curat ſic̄ legit̉ de ceco illuīato. Ht̄. s. Ita ec̄ ſpūaʳ qn̄ꝫ tāta cōmotōeꝯu̓tit cor hoīs. ut ſubito ſequat̉ boīta ꝑfc̄eſpiritalē ſolū remiſſa culpa ſed ec̄ ſb̓latioībꝰ reliquijs pct̄i ut pꝫ de magdalena luce.s. qn̄qꝫ aūt pͥus remittit cl̓pā gr̄aꝫ oꝑantēſucceſſiue tollit pct̄i reliqͥas. hec thō. Circa2ᵐ .ſ. remiſſiōꝫ venialiū querunt̉ pl̓a .ſ. vtᵐpct̄a venialia ſine pnīa int̓iori poſſint dimitti huiꝰ queſtionis habet̉ ī ti īmediatecedenti in ultima q̄ſtione. Vtᵐ veīalia deleripoſſint ſine gr̄a. ℟º. om̄e enī pct̄m aliqͣmōdeordinat̉ ncc̄e ē ex deo diſpliceat.quia igit̉ noͣ diſplicencie mīma que eſſe pꝰſitſine habitū reducit ad ꝯplacenciā amiciciā auferri poteſt. tenēdū eſt oīno depct̄o gn̓alit̓ nll̓m oīno poteſt deleri ſn̄ gr̄agratū faciēte. Sic enī dec̓uit nos dina ſapīaſeruare. hoc dicūt ſancti ſonat ſc̓pturamaxīe poīt gr̄aꝫ neceſſariā ad delēda pct̄aVtꝰ ad remiſſiōꝫ venialiū pct̄oꝝ reqͥrat̉ gr̄eIIILooin fuſio. ℟º non. Nam vnūqd̓qꝫ tollit̉ peſuū oppoſitū. peccatū aūt veniale ꝯtrariat̉gr̄e habitui ul̓ caritatis ſꝫ retardat actū eiuˢīquātū nunis inheret bono creato. licetꝯtra deū. ad hoc ut peccatū veīale tollat̉ requirit̉ īfundat̉ aliqua gr̄a habitual̓ſꝫ ſufficit aliqͥs motus gr̄e uel cartatis ad eiꝰremiſſiōꝫ. quia tn̄ in hntibus vſū liberi arbitrij in qͥbus tm̄ pn̄t eſſe peccata venialiaꝯtingit eſſe īfuſiōꝫ gr̄e ſn̄ actuali motū liberiarbitrij in deū et in peccatū. quādocūqꝫ denouo gr̄a īfinndit̉. pect̄a veīalia remittunt̉.hec tho. Vnde no. ſic̄ in corpore ꝯtingit eſſemacula̓ dupl̓r. vno pͥuatōꝫ eiꝰ qd̓ reqͥrit̉ ad decorē puta debiti coloris aut debiteꝓportōis mēbroꝝ. Alio ſuꝑinductōꝫ alicuiꝰ īpediētis decorē. puta luti ul̓ pulnis itain aīa īducit̉ macula. vno pͥuatōꝫ decoris gr̄e peccatū mortale. Alio per inclinatōꝫ affectus īordinatā ad aliqͥd tꝑale. ethoc fit peccatū veniale. et ad tollendammaculā peccati mortal̓ reqͥrit̉ infuſio gr̄e. ſꝫad tollēdā macl̓ā peccati veīalis reqͥrit̉ aliq̓sactus ꝓcedens a gr̄a quē remoueat̉ mordinata adheſio ad rem tꝑalē Per que remedia remittunt̉ veīalia pct̄a ſic̄ dictū eſtad remiſſiōꝫ venialiū peccatoꝝ reqͥrit̉ noue gr̄e in fuſio ſed ſufficit aliq̓s actus ꝓcedenˢex gr̄a qūo aliq̓s deteſtet̉ peccatū veniale uelexplicite ul̓ ſaltē īplicite ſic̄ aliq̓s feruent̓mouet̉ in deū. Et quadruplici rōe aliquacauſ āt remiſſiōꝫ venialiū pct̄oꝝ Vno modoinquant in eis infūdit̉ gr̄a. quia infuſiōꝫgr̄e tollunt̉ peccata veīalia ue dictū eſt ſupͣ.et hoc eukariſtiā extͦmā vnctōꝫ vl̓r oīa ſacr̄a noue legis in quibus ꝯfert̉ gr̄apeccata venialia remittunt̉. Vnde credendūeſt aliqͦ nichil de pct̄is ſuis cogitāte ſed tm̄paſſionē xp̄i recolente in ſacr̄o eucariſtie feruent̓ venialia pcc̄ta oīa ul̓ quedā remittunt̉ ei graciā ad vitā. Et ſic dicēdū licꝫvenialia valde ꝯgrue deleant̉ pnīaꝫ poſſūttam̄ deleri gr̄am ad vitā et hic modus dicendi eſt ẜm bon̄ Scd̓o īquantū ſunt aliqͦmotu deteſtatōis peccatoꝝ et hoc ꝯfeſſiogn̓alis. tonſio pectoris or̄o dn̄ica oꝑanturad remiſſionē venialiū. Nam in or̄oe dn̄icapetimus. dimitte nob̓ debita noſtra.īquantū ſūt aliqͦ motu huīliatōis uel deuotōis reuerencie ad deū ad res dinas.hoc benedictō ep̄alis. aqua bn̄dc̄a. panisbn̄dictus. ꝯpaſſio alieni pcc̄i. delicti dimiſſioet ſiqua alia huiōi ſūt. oꝑant̉ ad remiſſionēvenīaliū. In talibꝰ enī ut in plibus eſt huīliatō et deuotō eſt actus gr̄a īformatꝰ vrīali repugnans qd̓ quantū eſt de ſe caritatis feruore deuotōꝫ dinuit. rōe alicuiꝰ penalitatis ānexe delectatōi mordīate repugnatut illa pena iūcta eſt ordini. hoc modoplura ex p̄dictis quecūqꝫ leuis pena oꝑant̉