Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
190v
Einzelbild herunterladen
 

IIad remiſſionē vrīaliū. Sed videt̉ ſuꝑflua̓tp̄dicta remedia pnīa ſufficiat ad remiſſionē venialiū ¶℟º non ſuꝑfluūt quia oīaiſta cauſāt remiſſiōꝫ venialiū inquantū inclinant aīam ad motū pnīe eſt deteſtatō peccatoꝝ implicite uel explicite hec tho. Vtꝝveniale pct̄m remitti poſſit ſine moͣri. ℟º ſic̄ enī ſupͣdictū eſt remiſſio culpe cꝰcūqꝫnūquā fit v̓tutē gratie. Ille aūt qui eſtin pct̄o mortali caret gr̄a dei. Vn̄ nll̓m peccatū mortale ſibi remittit̉ Vtꝝ vnū veīale remitti poſſit ſine alio veniali. ℟º ſicNam peccatū veniale excludit omnemactū gratie quē poſſūt alia peccata venialia remitti. ſꝫ peccatū mortale totaliter excludit habitū gratie ſine nll̓m peccatū mortale remittit̉. vnū veniale pt̄ remitti finealio. non aūt vnū mortale ſine alio hec tho.Vnde licet quodlibet ſupͣdictoꝝ oꝑanciū adremiſſiōꝫ venialiū quantū eſt de ſe oꝑet̉ ad remiſſionē oīm venialiū. poteſt tn̄ ꝯtingere ea vnū remittat̉ ſie alio. dupl̓r ul̓ qͥavolūtas habitualit̓ adheret vni alij. ettunc cl̓pa remittit̉ illius cui inheret et remanet culpa illius cui volūtas inheret. Vel quia volūtaˢ vnū peccatū magis deteſtat̉qͣꝫ alt̓m. Vnde gr̄a magis delet cl̓pam venialem ī cꝰ deletōꝫ volūtas magis ꝯſonat et adiuuat hec bon̄ Vtꝝ ſupͣdicta remittant̉venialia eciā quo ad penā ℟º per p̄dictatollunt̉ venialia quo ad culpam. virtutealiciuius ſanctificatōis. eciam virtute caritatis. cuiꝰ motus p̄dicta excitat̉. aūtquodlibet p̄dictoꝝ ſemꝑ tollitur reatꝰ totiuspene quia ſic eſſet īmunis a pecccato moͣrliaſperſus aqua bn̄dicta ſtatim euolaret. ſꝫ reatus pene remittit̉ p̄dicta ẜm motū feruoris in deū qui p̄dicta excitat̉. qn̄qꝫ magisquādoqꝫ minus. hec tho. Vtꝰ veniale remittat̉ in p̓gatorio ℟º opinio verior etſecurior coior dic̄ ſic. et hocc ꝓbat̉ primoauccͣte mgr̄i ſen. qui hoc dic̄. liº.. di. 21. etgͦgo. dicit. liº.. dyal̓. quedā leues cl̓peremittunt̉ in fut̉o et ip̄iꝰ xp̄i dicentis. Hᵗ..21. dixerit v̓bū ꝯtra ſpm̄ ſanctū remittet̉ ei nec ī ſecl̓o nec in futuro. Implicat dominus aliqͣ peccata remitti in fut̉o ſedhoc in pͥgatorio. ⁊cͣ. ꝓbat̉ rōne.Nam ꝯtingit̉ aliquē iuſtū decede̓ in culpa veniali uel ante mortē uel in ip̄a morte ꝯtracta. Aut ergo p̄gabt̉ pꝰ hanc vitā ſic aliqͣcl̓pa in p̓gatorio delebỉ. Aūt cl̓pa veniali ſaluabỉ aūt ſola culpa veniali dānabt̉quoꝝ vtꝝqꝫ eſt īpoſſibile. ſic dicendū eſt. veīalia pct̄a in p̓gatorio remitti pn̄t remittunt̉ qn̄ quis decedit eis eo gr̄afuit aduita finalit̓ ad delēdū ip̄a. Reīttunt̉inquā tm̄ qūo ad penā quia ſic remittūt̉eciā peccata mortalia inquantū poſtqͣꝫ remiſſa ſunt in hac vita quantū ad cl̓pam ſoluit̉in p̓gatorio pena eis debita. ſꝫ ec̄ quantū adcl̓pam ſic intelligendo .ſ. ſine pnīa perignē p̓gatoriū ꝯſumant̉ ſic̄ per igne argentirubigo ꝯſunt̉. ſꝫ penā aīe iuuant̉ ad peītendū de veīalibꝰ de qͥbꝰ hic peītuerūt etcaritatē qua deceſſerūt eaꝝ pnīa format̉ acceptat̉. rich̓. Quia enī volūtas pꝰ hācvitā poteſt eſſe gr̄e cōformis. Licet eſſe nonpoſſit adiutrix eo ceſſauit tempꝰ meriti. indiget aduitorio ext̓iori. ſit locſacranīti. habet aduitoriū ignis punitiui ſūp̓gatorij. ſic aīa p̓gat̉ a veniali cl̓ꝑa ſi trāſeat illa. quia ſic̄ dictū eſt ſupͣ ad deletōꝫvenial̓ ſufficit libeꝝ arbitriū gr̄e ſe conformet hec bon̄. Eſt enī triplex genꝰ pct̄i qdd̓āoīo īuolūtariū et in vl̓i in ꝑticl̓ari .ſ. originale poteſt remitti et ſine actōe ſine paſſione volūtatis. Scd̓m eſt oīo volūtariū etin vl̓i et in ꝑticl̓ari .ſ. mortale ideo poteſtremitti ſine actōe paſſione volūtatis. 3ᵐ ēꝑtim volūtariū .ſ. in ꝑticl̓ari. et ꝑtim īuoluntariū .ſ. in vl̓i. Vnde ꝑtim eſt cl̓pa. ꝑtim eſtpena ut veniale. poteſt remitti ul̓ actōnevolūtatis in p̄ſenti ul̓ paſſiōe in fut̉o. ad deletionē tamē illa̓ ꝯtͣrunt tria .ſ. pena p̄ſensgratia ꝯcomitās meritū antecedens. pe.Scd̓m autē ſcotū pct̄m veniale in p̓gatorioremittit̉ pena total̓ ſibi debita ſoluit̉. qͥaidem eſt veniale remitti penā ſibi debitamſolui Vel dici poteſt ec̄ ẜm ip̄m venialia merita habita in vita iſta reẜuata ī acceptatōe dina delent̉ in īſtanti mortis. Cauſa enī impedibilis eſt impedita non poītſuū effectū. aūt eſt impedita ponit.Nunc aūt merita huiꝰ morientis ī caritateſufficiūt ad delendū venialia eiꝰ et relata ad ab eo ul̓ a deo acceptante Sūt aūt ī pedimēta iſte viuit ſi ſemꝑ actu manet in veniali. poſt mortē u̓o ec̄ in īſtanti mortisſūt impedita. ea delent̉ venialia īinſtāti mortis. quia tūc manet īpedimentū .ſ.actus peccati venial̓. Ex hoc eciā ſequit̉peccatū veniale morientis in caritate remittit̉ in hac vita cōtinuet actū venil̓ peccatiuſqꝫ ad inſtans mortis Ponere aūt in aīaaliquē motū bonū poſt mortē per quē tamqꝫdiſpoſitōꝫ uel meritū de ꝯgruo venilia dimittunt̉ non vl̓ doct̓ne theologice ꝯſonū. ſco.4. liº. ſen. di. 21. Vtꝝ veniale remittat̉ ininferno ℟º quia in īferno nll̓a eſt redemptō. licet enī peccato veniali ſe debeat̉pena et̓na quia ſil̓ poteſt ſtare cum gr̄a. acddens tn̄ ml̓ta venialia puniunt̉ pena eternaeo ſūt in ſb̓o carente gr̄a et in actu in potencia ſine qua poteſt remitti pct̄m. īoquia dina iuſtcicia reqͥrit ut manente culpamaneat pena. pena eoꝝ ē eterna Contra arguit ſcotꝰ ſic. peccatū mortale et veīaleſūt inꝓporcionabilia et rōe offenſe qͥa infinita venialia ſi eſſent equarent̉ vni morli