LIabſtine̓ ab oībus et ſingulis moͣribꝰ quia hocinfirmitas huiꝰ vite nō patit̉. ⁊ iō in ꝯtritōede venialibꝰ nō exigit̉ ꝓpoſitū nō peccādi venialit̓ ſic̄ in ꝯtritōr de moͣrli exigebat̉. ſed ꝙdiſpliceat ei ⁊ pct̄m p̄teritū ⁊ īfirmitas quaad veniale īclinat̉ licꝫ ab eo oīno īmunis eſſenō poſſit. debet tamē hr̄e ꝓpoſitū ſe p̄parandiad pct̄a venialia vitanda. alioqnͥ eſſet ei ꝑicl̓ū deficiendi ſeu tollendi īpedim̄ta ſpūalisꝓfectus q̄ ſūt pct̄a venialia. hec thomas. De effectūOſtea ꝯſiderandū eſt de effectu pnīe. ⁊ gnie iijveīaliū. 3º quātū ad reditū dimiſſoꝝ pct̄oꝝ2ª quantū ad reſtitutōꝫ v̓tutū ¶ Circa pͥmūquerunt̉ pl̓a .ſ. vtᵐ ꝑ pnīaꝫ peccata tollant̉℟º ẜm ſcotū ꝙ ſic̄ adultus pͥmā gr̄am delētem originale poteſt hr̄e duplici via .ſ. ul̓ exreceptōe baptiſmi ul̓ ex bono motu diſponēte de ꝯgruo ad gr̄am ita ec̄ gr̄aꝫ d̓lentē pct̄mactuale mortale pt̄ hr̄e duplici via .ſ. ꝑ penitendi actū. ul̓ ꝑ pnīe ſacr̄m. In pͥma requirit̉ ad ſuſceptōꝫ gr̄e motus meritorius de cōgruo. ¶ In ſcd̓a u̓o requirit̉ tal̓ actꝰ qͥ ſufficitad meritū de ꝯgruo. ſed ſufficit volūtaria receptō ſacr̄i pnīe ſine fictōe. i. cū intētōe ſuſcipiendi qd̓ ꝯfert eccl̓ia ⁊ ſine obice pct̄i mortalis. tūc enī recipit effectū ſacr̄i pnīe ⁊ gr̄aꝫpnīalē et hoec nō ex merito ſic̄ in pͥma via ſiex pacto dei aſſiſtentis ſuo ſacr̄o ad illū effm̄ad quē inſtituit ip̄m ⁊ hoc in vltimo inſtantiplatōis v̓boꝝ abſolutōis. alias nō apparetq̄mō ſacr̄m pnīe eſt ſcd̓a tabula. ſi nunqͣꝫ ꝑilld̓ ut eſt ſacr̄m recuꝑari poſſit gr̄a. ſed tm̄ꝑ attritōꝫ tamqͣꝫ ꝑ diſpoſitōꝫ pͥmā ⁊ ꝑ ꝯtritōꝫtamqͣꝫ ꝑ diſpoſitōꝫ ꝯpletuā. Ad hͨ eſt eciā qd̓dr̄. Mᵗ. 26. ⁊ Ioh̓. 20. qͦꝝ remiſeritis pct̄a. ⁊cͣ¶ Sꝫ obt̉ illd̓ qd̓ dic̄ augꝰ ſuꝑ illd̓ psͣ. dixiꝯfitebor adu̓ſū me īiuſticiā meā dn̄o ⁊cͣ. Nōniqͥt ꝓnūciat ſed ꝓmittit ſe ꝓnūciatuꝝ ⁊ deꝰdimittit. ℟º ꝙ ex hoc non ſequit̉ ꝙ ꝑ ſacr̄mpnīe nō dimittat̉ pct̄m. qͥa ſi illa alia diſſioqn̄qꝫ nō aſſit. non tn̄ defic̄ hec q̄ minꝰ reqͥritſibi ītentōꝫ recipiendi ſacr̄m ſi e obice ꝯtraeiꝰ effectū. hec ſcotus. ¶ Vtᵐ pnīa reqͥrat̉ neceſſario ad deletōꝫ pct̄i mortalis. ℟º hic ẜmſcotū ad maiorē ītelligenciā videndū eſt vtꝰin pct̄ore ceſſante oī actu pct̄i moͣrl̓ maneataliqd̓ a qͦ dicat̉ pct̄or. qͥa ſi nichil maneat vty ꝑ pnīam nichil deleri poſſit ¶ Circa hͨ gͦſciendū ẜm eundē ꝙ n̄ manet ī eo aliqͥd realeabſolutū ul̓ reſpectm̄ poſſeſſiuū uel pͥmatm̄a qūo dicat̉ pct̄or qͥa ſi dicat̉ mane̓ aliquodderelictū ab actu pct̄i illud ē fomaʳ pct̄m qͥapt̄ eſſe ī iuſtificato. ſic̄ habitꝰ vicioſus uel diſpoſitō ad illū manet in iuſtificato ſb̓ito. qd̓patet quia in pr̓cipio eſt ꝓnꝰ ad exequendūinclinatōꝫ illius habitus vicioſi. ſed pugnādo ꝯtra eū merẻ ⁊ acqͥrit habitū ꝯtrariū. manet aūt tm̄ quedā relatio rōis īquantū eſtobiectū intellectꝰ uel volūtatis dei qͥa pꝰqͣmquis pct̄m ꝯmiſit intellectꝰ dei p̄uidet ⁊ voluntas eiꝰ ordinat eū ad penā correſpondentēpct̄o ꝓ oī tēpore donec pena debita ſit ſolutaPredct̄a at̄ rl̓o roīs .ſ. ordīatō ad penā ꝓuteſt diſcōueniēs aīe dr̓ macula eius. Scd̓m u̓oꝙ eſt formaʳ obligatō ad illā penā dr̓ reatꝰẜm aūt ꝙ ē actꝰ volūtatis dine dicit̉ offenſaIn deo enī iraſci uel offendi nichil aliud eſtqͣr velle iudicare pena tl̓i. Hijs viſis dicend̓eſt ad queſtionē pnͥcipalē. qd̓ illud qd̓ dc̄m eſtremanere ī pct̄ore pꝰ actū peccati deleri pt̄. etqn̄ꝫ delet̉ ẜm iᵈ ſymboli reiſſiōꝫ pct̄oꝝ. i. d̓seſt remiſſiuꝰ pct̄oꝝ ⁊ qn̄ꝫ remittēs pct̄a. Nōremittit aūt deus ſine pena ul̓ aliqͦ eqͥualētein acceptatōe ſua. quia ꝑ qd̓cumqꝫ pct̄m offēdit̉ deus. offenſa autē eius uel ira ut dictūeſt. eſt eiꝰ velle vīdicare uel aliqͥd ſufficiēs adplacandū exige̓. gͦ quocūqꝫ pct̄o poſito deꝰvult vindicare ſe de peccāte. hͨ autē eſt vellepuīre gͦ ad deletōꝫ pct̄i reqͥrit̉aliqͣ punitō ul̓aliqͥd equalens ī acceptatōe dina. Non tn̄ ꝑquācūqꝫ punitōꝫ delet̉ pct̄m. ſꝫ ꝑ aliquā delet̉ꝑ aliquā non. ut patet de pena dānatoꝝ ⁊ deilla pena que ſtatim ſequit̉ culpā ẜm illudaugͥ. liº. ꝯfōnū. Iuſſiſti dn̄e ⁊ ita ē ut penaſit ſibi quiſqꝫ pct̄or. Int̓ punitōꝫ aūt q̄ pct̄mdelet et punitōꝫ qua n̄ delet̉ n̄ eſt aliqua dr̄aita ꝓbabil̓ ſicat dr̄a volūtarij ⁊ īuolūtarijtū q̓a p̄uītō damnatorū longe maiorē puītōe viatoris ꝑ quā eius pct̄m delet̉ ꝑ qd̓ patꝫꝙ magis et minꝰ n̄ fac̄ dr̄aꝫ int̓ punitōꝫ delentē pct̄m ⁊ nō delentē. tū quia videmus inoffenſis ꝙ pena ul̓ diſplicēcia volūtaria placat offenſū. n̄ aūt oīno īuolūtaria ⁊ cū murmurre accepta. igit̉ rōnabile eſt ſi ꝑ aliquāpenā deleri habeat offenſa. et ꝑ aliquā nō. ꝙpena volūtaria regularit̓ requirat̉ addeletōꝫpct̄i. Ex p̄dictis igit̉ patet̉ ꝙ ad deletōꝫ pct̄imortalis poſt baptiſmū conmiſſi requirit̉ punitō volūtaria ul̓ volūtas punitōis. et perꝯn̄s pnīa ſn̄ qͣ neutꝝ illoꝝ eē pt̄. pnīa actualis i. actus penitendi indiſtincte accipiendoactum penitendi ad quēlibet actū ſupͣdictoꝝIntellige tn̄ ꝙ ad deletōꝫ peccati nō reqͥriturſimplicit̓ neceſſario actus penitēdi quia deuspoſſet ſi vellꝫ remitte̓ peccatū ſine oī actu eiꝰcui remittit. poſſet eciā remitte̓ ꝑ aliquē motū feruentē dilectōis in deū ſine quocūqꝫ predictoꝝ qͣtuor actuū ſb̓ ꝓp̓a rōe. p̄terea ī actuferuoris ad martiriū ſtatim ſuſtinendū vbiforte niſi eſſet cogitatō de quolibꝫ peccato pͥꝯmiſſo. nec ꝑ ꝯſequēs aliq̓s illoꝝ actuū ⁊ hͨformalit̓ licet v̓tualit̓ in illo motu eſſet actꝰpenitēdi 2º mō. et iō ſupͣdictū eſt ꝙ actus penitendi regularit̓ requirit̉ ad hoc ut peccatūmortale deleat̉. qͥa regularit̓ dicit̉ fieri illudquod fit ẜm regulas det̓minatas a ſapiēciadina. quaꝝ vna ē ꝙ peccatū ꝯmiſſū n̄ deleat̉ſine diſplēcia eiꝰ ad quā reduci pn̄t alij tres.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten