Cbreuit̓ dicendū eſt ꝙ pnīa inſtituta eſt qua̓tūad actū interiorē a lege mōſayca que p̄cipiebat pro pct̄is quedā ſac̓ficia. ſꝫ quo ad modūdet̓mīatū in vtroqꝫ a lege noua q̄ p̄cipit ꝯfōꝫ⁊ ſatiſfactōꝫ ad arbitriū hoīs ꝓponere ſatiſfaciēdā ⁊ face̓. ¶ Ab hͨ at̄ vltīo hꝫ ꝙ ſit ſacr̄m⁊ cā remiſſioīs pct̄oꝝ. hec. pe. Aliqͥ dicunt̉ ꝙſacr̄m pnīe īmediate fu̓it inſtitutū a xp̄o ec̄ẜm om̄s ꝑtes ſuas. ante enī xp̄i paſſionē inſtituit hoc ſacr̄m qͣꝫtū ad int̓iorē ꝯtritōꝫ penitētis ſꝫ quātū ad oꝑis ſatiſfactōꝫ. cū dixᵗ luc̄.¶ Non veni vocare iuſtos ſꝫ pct̄ores ad penitenciā. ⁊ ꝑ alia v̓ba qͥbꝰ ad pnīaꝫ īuitabatmaxīe cū dixit. nͥ pnīaz egeritis om̄s ſimulꝑibitis luc̄. 13. Confeſſionē aūt īplicite in exemplo cū dixit leproſo. vade oſtende te ſac̓doti. Hᵗ. g Obſolutōꝫ autē ī miſterio .ſ. ī lazaro reſuſcitato. cū dixit ſoluite eū. Ioh̓. it.Sed exp̄ſſe nō dedit aucͣtē abſoluēdi uſqꝫ p̄reſurrectōꝫ. cū dixt eis ut habe̓ Ioh̓. 20 Accipite ſp̄m ſanct. quoꝝ remiſeritis pe. re. eisQuo iure pt̄a tē iuriſdictōis ſr̄ rotā eccl̓iaꝫꝓmiſit ſe datuꝝ petro cū dixᵗ ei. Mᵗ. 16. tibidabo claues regni celoꝝ. et qd̓cūqꝫ ligau̓is ⁊cͣnō tn̄ tūc dedit. vnde decͤtū anacleti. di. 21. innouo teſtam̄to. ex ponēdū eſt de ꝓmiſſiōe ẜmglo. ibidē. Nec tn̄ tunc tm̄ ꝓmiſit ſe datuꝝpt̄atem iuriſdictōis. ſꝫ eciā pt̄atem abſoluēdi et ligādi ī foro pnīe quā pꝰ reſurrectōꝫ cūalijs diſcipl̓is accepit. ſed pt̄as iuriſdictōiˢſuꝑ totā eccl̓iam ſibi ſola fuit dati pro ſe etſucceſſoribꝰ eiꝰ cū xp̄s pꝰ reſurrectōꝫ ſuā dixit ei paſce oues meas Ioh̓. 21. qd̓ pt̄ ꝓbari ꝑilld̓ qd̓ habr̉. q. di. ꝯſiderandū. ⁊. c. fidelior exde ele. ſigͣſti. hec rich̓. ſꝫ de hoc vide infra ti. deinſtitutōe ꝯfeſſiōis quid dicat ſco. De qͥbusimī a debet agiIIIEinde ꝯſiderandū de qͥbus pnīa debetagi. et circa hoc q̄runt̉ pl̓a. pͥmo vtꝝpnīa ſit agenda de pct̄o originali. ℟ºꝙ n. Nā pnīa nō eſt ṅ de facto ꝓpo ⁊ volūtario. originale aūt nō eſt factū ꝓpͥm nec voluntariū volūtate q̄ ſit in ip̄o ſꝫ in alt̓o iō penitēcia in eo nō reqͥrit̉. in adulto tn̄ illo ꝯſiderato reqͥrit̉ diſplicēcia eiꝰ ſic̄ ⁊ cuiꝰ libet mali. iō dic̄ auꝰ liº de cor. ⁊ gr̄a ꝙ pct̄or ꝓ originali eſt arguēdꝰ ſupple ne in illo velit ꝑmanere hͨ tho. Vtꝝ de pct̄o an̄ baptiſmū ꝯmiſſo℟º huius habet̉ ſupͣ de ſuſcipiētibꝰ baptiſmūq̄ſtiōe. vtꝝ pnīa reqͥrat̉ an̄ baptiſmū. vtꝝ depct̄iˢ moͣrlibꝰ ꝑpetratis pꝰ baptiſmū. ℟º ꝙ ſicIn baptiſmo enī dat̉ gr̄a ad p̓gatōꝫ pct̄oꝝ pͥt̓itoꝝ. nō aūt ad ꝯfirmatōꝫ ꝯtra pct̄a futuravn̄ pꝰ baptiſmū pt̄ hō peccare. ⁊ qͥa it̓m baptizari nō poteſt. pnīe remediū mīa diuina eiꝓuidit. Sꝫ ꝯtra ad hebreos ſi. volūtarie nob̓peccātibꝰ nō relinquit̉ hoſtia ꝓ pct̄o. ℟º apl̓ſloquit̉ de hoſtia qͦ ad effectū paſſionis in baptiſmo. Si u̓o obicit̉ iᵈ Ioh̓. 2. qui natꝰ eſt exdeo nō peccat. dicēdū ꝙ hoc ſic intell̓r .ſ. ꝙ talis ꝑ ſe nō peccat .ſ. inqͣꝫtū eſt ex deo natꝰ ſednichilominꝰ peccat inqͣꝫtū peccare pt̄. hec pe.¶ Vtꝝ poſſit agi pnīa de qͦlibet pct̄o actuali℟º ꝙ ſic. dr̄t enī ſpūs vnitꝰ carni a ſeꝑato acarne qͥa ille ē ſuſceptibil̓ pnīe. hͨ n̄ ẜm dā.Hinc eſt ꝙ de oī pect̄o ꝯmiſſo a ſpū ī carne exiſtente dū eſt ī carne pnīa agi pt̄ vnde criſoec̄ ſi ad ſūmū ꝑueniat quis maloꝝ deuˢ libent̓ſuſcipit reu̓tentē. pꝰ ſeꝑatōꝫ u̓o a carne nonpt̄. Sunt tn̄ pct̄a de qͥbꝰ pnīa difficilius agꝭq̄ .ſ. nō ꝯmittunt̉ fragilitate carnis ul̓ ignorancia obnubilate rōis ꝑ carnē. ſed ex malicia ſic̄ pct̄m ſpūs ſeꝑati. iō difficilius agit̉ penitēcia. de hijs qͣꝫ de alijs. et de tali pct̄o poteſtintelligi illud. Hᵗ. 13. Qui dixerit v̓bū ꝯtraſp̄m ſanctū n̄ remitt̉ ei nec in hoc ſecl̓o nͨin futuro. nō remitte̓ ei. i. vix ul̓ nō defaciliquia tale pct̄m nō habet ī ſe cām excuſatōiˢuel qͥa ꝓ tali peccato puni aliq̓s in hoc ſecl̓o⁊ in futuro. ul̓ v̓bū illud ē final̓ in pnīa utdicit auꝰ in liº. de v̓bis dn̄i ſed finalis in penitēcia dỉ dupl̓r. vno mō ꝓpoſitū nunqͣꝫ penitendi. et ſic eſt pct̄m in ſp̄m ſanctū. Aliomō final̓ pnīe pͥuatio et ſic ꝯditōꝫ cuiuſlibetpeccati final̓. pͥmo mō poteſt de eo pnīa eſſe.2º non qͥa ſic nichil aliud eſt qͣꝫ pͥuatio pnīehec pe ¶ Vtꝝ requirat̉ pnīa ſuie ꝯtritō de ſingul̓ moͣrlibꝰ. ℟º ꝙ ꝯtritō poteſt ꝯſiderari duplicit̓ .ſ. quātū ad ſui pnͥᵐ. puta cogitatōꝫ qͣquis cogitat de peccato et dolet. et ſi n̄ doloreꝯtritōis ſaltē attritōis ul̓ quātū ad ſuū terminū puta qn̄ dolor ille iamgr̄a īformat̉.quantū gͦ ad pnͥᵐ oportꝫ ꝙ ſit de ſungul̓ peccatis que qͥs habet ī memoria. vnde ſuꝑ illd̓pſal. lauabo ꝑ ſingl̓as noctes glo. ꝑ ſingulapeccata ꝯſcīaꝫ habe. quātū u̓o ad t̓minū ſufficit vna coīs de oībus tūc enī ille motꝰ agitvi oīm diſpoſitionū p̄cedenciū hec tho. Intelligendū aūt ꝙ peccata moͣrlia aut ſūt habenti nota. aut ignota. de notis ē neceſſaria cōtritō ⁊ pnīa ad hoc ut remittāt̉ de lege cōi n̄tm̄ in coī. ſꝫ ec̄ in ſpāli. ſi ad cogitandū de qͦlibet in ſpāli aſſit oportuītas ꝓporcionata infirmitati hūane ꝙ iō dico q̓a poſſet ꝯtingere ꝙpeccator eſſet in tali ꝑicl̓o ꝙ qͣꝫuis poſſet recogitare de qͦlibet in ſpāli nō tn̄ hr̄et oportuītatē ꝓporcionatā hūane fragilitati ¶ Ignotaaūt aūt ſūt ignota quātū ad factū. nō autēquātū ad ius. ut cū pct̄or neſcit ſe aliqͥd feciſſe quod tn̄ ſcit eſſe peccatū moͣrle. Aut ſunitignota quātā ad ius n̄ aūt quātū ad factūut cū peccator ſcit ſe feciſſe aliqͥd qd̓ nō crediteſſe morle peccatū ⁊ tn̄ eſt. Aut ſūt ignotaquantū ad vtrūqꝫ iſtoꝝ. Et qͦcūqꝫ iſtoꝝ moꝝaccipiat̉ ignorācia ſb̓ diſtinguēdū eſt qͥa aūteſt īuincibil̓ et de peccatis ſic ignoratis nō eſtneceſſaria pnīa in ſpāli. ſed ſufficit ꝙ de illispeīteat in coī inqͣꝫtū .ſ. peītet de oībus moͣribꝰ. Si aūt ignota ſt̄ ſibi ignorācia affectataque eſt qn̄ homo vult ignorare. uel craſſa
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten