pro ꝑte alia die. qn̄qꝫ vna die audiūt ꝯfōnē⁊ in alia die abſoluūt ⁊ pnīaꝫ īiungūt. Qn̄ꝫec de quibuſdā pct̄is abſoluūt et eos ab alijˢabſoluēdos mittūt ad alios. hec. rod̓. ¶ Vtꝝpnīa ꝯgrue dicat̉ a Ieronīo ſcd̓a tabula p̄naufragiū. ℟º ꝙ ſic. ꝓ ut ē ſacr̄m et hoc methaphorice. et ſil̓r baptiſmꝰ dr̓ pͥma tabula.quia ſic̄ nauta naue fracta adherendo alicuitabule euadit maris ꝑicl̓m. ita eciam poſtqͣꝫhūana nat̉a in adā̓ naufragauit ⁊ īnocenciāydidit ꝑ eius pct̄m. homo ꝑicl̓a huius md̓ieuadit ꝑ baptiſmi ⁊ pnīe ſacr̄m. Sed baptiſmus pͥma tabula appellat̉. pnīa vero ſcd̓a.quia pͥmo occ̓rit baptiſmi remediū cuiꝰ ſct̄itas ſi fuerit ꝑdita ꝑ pct̄m nō reſtat remediūṅ pnīe ad euadendū pct̄i naufragiū ⁊ ad perueniendū ad ſalutis portū ¶ Sequit̉ videre deſcd̓o .ſ. de materia ⁊ forma huiꝰ ſacr̄i. Circaqd̓ ſciēdum. ꝙ ꝓxima mat̓ia huiꝰ ſacr̄i ſuntactus pnīe ut patet ex ſupͣdictiˢ. remota u̓omat̓ia ſunt pct̄a de quibꝰ dolet ⁊ de quibꝰ ꝯfitet̉ ⁊ ꝓ quibꝰ ſatiſfacit. pct̄a inquā nō acceptanda ſꝫ deſtruenda ⁊ deteſtanda. Vbſolutiovero preſb̓ri eſt ibi ſicut forma. hec tho. ⁊ cōueniu̓t bon̄. et pe. ſcd̓m aūt rich̓. abſolutio n̄eſt forma ſacr̄i pnīe ṅ eo mō qūo dicit̉ parsnͥcipalior tociꝰ ītegral̓ eſſe forma. ſic̄ dicūthoīes ꝙ tectū eſt forma domus. et ſic ſumit̉ īꝓpe forma. Sed forma hꝰ ſacr̄i ē ordo ad ſigͥficandū et diſpoſitiue efficiendū pct̄i remiſſionē reſpectu cuius forme ꝯpunctō ꝯfeſſio ſatiſfactio ⁊ abſolutio ſunt mat̓iales. Tormaaūt abſolutōis eſt hec. Abſoluo te ab oībuˢpct̄is tuis. ⁊ ſumit̉ ex v̓biˢ xp̄i qͥ dixit petroMᵗ. 16. Quodcūqꝫ ſolueris ſuꝑ t̓rā erit ſolutū ⁊ in celo. et ea vtit̉ eccl̓ia in abſolutōe ſacramētali. huiōi aūt abſolutōes in publicofct̄e .ſ. miſereat̉ tui ul̓ nr̄i. ⁊cͣ. ⁊ indulgēciā.⁊cͣ. non ſūt ſacr̄ales ſed ſūt or̄ones ordinatead remiſſiōꝫ pct̄oꝝ venialiū. vn̄ in ſacr̄ali abſolutōe nō ſuffice̓t illas dice̓ quia p̄ſb̓r nonſigͣt ꝑ eas fieri abſolutōꝫ ſꝫ petit ut fiat. cump̄dictis ꝯuenit tho. Rō autē ꝯgruēcie dicteforme ē quia ſacr̄m noue legis efficit et ſigͣtut h̓itū eſt ſupra. ⁊ iō effectꝰ ſacr̄i debet ext̓iꝰſigͣri. In abſolutōe autē p̄ſb̓ri ſemꝑ nͥ ſit exꝑte ꝯfitētis defectus ex odinatōe dina remittunt̉ pct̄a. Io. 20. quoꝝ remiſeritis pct̄a. re.eis. ⁊cͣ. q̄ ſūt ſic intelligenda ꝙ delet pct̄i vincl̓a. ẜm iᵈ pſal. dirupiſti dn̄e vincula meahuiōi aūt remiſſio ſigͣt̉ cum dr̄. abſoluo te ꝑmodū indicatuuū. et ideo ē ꝯueniens formaPremittit̉ tn̄ dep̄catio .ſ. miſereat̉ tui. ⁊cͣ.ut .ſ. effectꝰ abſolutōis non impediat̉. nontn̄ eſt de eſſe ſacr̄i. ſed de bene eſſe eiuˢ ẜm tho.abſoluit enī deus ꝑ mīſteriū p̄ſb̓ri inquātumv̓bis eius aſſiſtit ad gr̄am infundendā. Vn̄abſolutio p̄ſb̓ri eſt cauſa ſine qua non. quiaſine ea l̓ facto ul̓ noto ſuſcepta n̄ remittunt̉pꝰ baptiſmū pct̄a. cum p̄dictis ꝯueniūt bon18 8rich̓. ⁊ ſco. Quia tn̄ p̄ſb̓r ſic̄ mīſter abſoluitꝯuenient̓ apponit̉ aliqͥd qd̓ ꝑtineat ad pͥmamauctoritatē .ſ. dei ut dicat̉ ego te abſoluo īno. p. et. fi. ⁊ .ſ. s. cū v̓tute paſſionis xp̄i ul̓aucͣte dei ſicut dyoniſiuˢ exponit iꝫ. c. celeſt̓Ierarchie. Quia tn̄ hoc n̄ eſt det̓mīatū ex v̓b̓xp̄i ſic̄ in baptiſmo talis appō relinquit̉ arbitrio ſac̓dotis ẜm tho ¶ Sequit̉ vide̓ de t̓cio .ſ. dencc̄itate ſacr̄i pnīe. c̓ca qd̓ querit̉. vtꝝ hoc ſacramētū ſit de ncc̄itate ſalutis. ℟º ꝙ ſic luc̄.s. ſi pnīam n̄ egeritis oēs ſil̓ ꝑibitis. SSciēdūtn̄ ꝙ aliqͥd ē ncc̄m ad ſalutē dupl̓r. vno mōabſolute alio mō ex ſuppōe. abſolute ē ncc̄millud ſine quo nll̓us ſalutē ꝯſequi pt̄ ſic̄ gr̄axp̄i et ſacr̄m baptiſmi ꝑ qd̓ aliquis in xp̄o renaſcit̉. Ex ſuppōne aūt eſt nccͣm ſacr̄m pnīequod quidē n̄ eſt nccͣm oībus. ſed pct̄o ſubiatentibꝰ. dicit̉ enī. 2º ꝑal̓. vlti. dn̄e iuſtoꝝ nonpoſuiſti pnīam iuſtis abraham yſac̓ ⁊ iacobhijs qui tibi nō peccauerūt. Dct̄m aūt cumꝯſūmatū fu̓it gn̓at mortē Iac̄. 1. ⁊ iō ncc̄meſt ad ſalutē pct̄oriˢ ꝙ pct̄m ab eo remoueat̉qd̓ fieri non pt̄ ſine ſacr̄o pnīe in qͦ oꝑat̉ v̓tuˢpaſſionis xp̄i ꝑ abſolutōꝫ ſac̓dotis ſil̓ cū oꝑepnīe qui cooꝑat̉ ad deſtructōꝫ pct̄i. vnde dicitaugꝰ ſuꝑ Ioh̓. qui cauit te ſine te nō iuſtificabit te ſine te. vn̄ patet ꝙ ſacr̄m pnīe ē nccͣmad ſalutē pꝰ pct̄m. ſic̄ medicina corꝑal̓ pꝰchomo morbū ꝑicl̓oſū īciderit. hec tho. ¶ Seqͥt̉videre de 4º .ſ. de inſtitutōe pnīe circa qd̓ queritur qn̄. qͦmō. vbi et a qūo ſit inſtitutū ſacramentū pnīe. ℟º de pnīa eſt loqui duplicit̓v̓no mō ꝓ ut reconciliat deo. ⁊ ſic ē de dictamīe legis nat̉e que dictat de pct̄o ꝯteri ⁊ huīliari debere cū quadā fidei illuſtratōe. ⁊ ſic tale ſacr̄m pocius habet inſinuatōꝫ qͣꝫ inſtitutōꝫeo enī ꝙ nat̉a dictabat inſinuare ſufficiebattūc aūt dn̄s inſinuabat qṅ pꝰ pct̄m adā vocauit gen̄. z. vbi dicit glo. ꝙ monebat eū adcor redire iuxͣ illud ꝓph̓icum. redite p̄uaricatores ad cor. Alio mō eſt loqui de pnīa ẜmꝙ eſt ſacr̄m eccl̓ie ⁊ ſic inſtitutōꝫ habet a legeſc̓pta ſiue moſayca ſue euangelica. In legemoſayca quia nōdū erat v̓itas patefct̄a nͨreconciliatō ꝑfecta inſtitutōꝫ habuit ẜm īꝑfectōꝫ .ſ. quātū ad gn̓alitatē in det̓mīatōe obl̓onū q̄ erāt loco ꝯfōnis et ſatiſfactōis ¶ Inlege aūt noua vbi veritas ē patefacta ⁊ reconciliatio ꝑfecta et plena īſtituta fuit ẜmſtatū ꝑfectōis ⁊ quātū ad formale qd̓ eſt abſolutio ſac̓dotalis. et quātū ad mat̓iale ē lucidā et aꝑta ꝯfeſſio nō ſolū in gn̓ali veꝝ eciāin ſpāli. Primū dn̄s īſtituit ꝑ ſe ⁊ ꝓmulgauit .ſ. clauiū pt̄atē. Hᵗ. 16. ⁊. Ioh̓. 20. Scd̓mu̓o inſtitutū fuit ꝑ apl̓os. ul̓ ut melius dicāꝓml̓gatū qͥa dn̄s apl̓os docuit et ip̄i a dn̄oedocti et aucͣte ab eo accepta ymīo ē iuˢ aucͣteꝓml̓gauerūt n̄ enim nobis tradiderūt nͥ ꝙip̄i a dn̄o ul̓ a ſpū dn̄i acceperunt ẜm bon̄.Recolligendo ergo p̄dicta de inſtitutōe pnīe
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten