LIhoc ſacr̄o ꝯtinē ip̄e xp̄us nō quidē in ſpēꝓpriaſꝫ ī ſpē ſacr̄i. dupᵗ gͦ ꝯtingit ip̄m ſpūalit̓ māducare. v̓noº ip̄m xp̄m ꝓut in ſua ſpē ꝯſiſtitet hͨ mō angeli māducāt ſpūalit̓ ip̄m xp̄minqͣnᵐ ei vniūtur in fruicōe caritatis ꝑfecte ⁊uiſione maīfeſta. nō ꝑ fidē ſic̄ nos hic vtim̄.Alioº ꝯtingit ſpūalit̓ māducare xp̄m ꝓut̓ eſtſub ſpēbus huiꝰ ſacr̄i inqͣnᵐ .ſ. aliq̓s credit inxp̄m cū deſiderio ſumēdi hͨ ſacr̄m ⁊ hͨ n̄ ſolūeſt ſimpʳ māducare ſꝫ ſpūalit̓ manducare hͨſacr̄m. qd̓ nō ꝯueīt angel̓ et ideo angeli. et ſiſpūalit̓ manducēt xp̄m nō tn̄ ꝯtingit eis ſpūalit̓ māducare hͨ ſacr̄m. hec tho. ¶ Vtᵐ mali ſumāt corpꝰ xp̄i ſacr̄alit̓. ¶ ℟º ꝙ ſic. ſic̄ enīdic̄ gͦg̓. Eſt quidē ī pcc̄oribꝰ et indigne ſumētibꝰ vera xp̄i caro et verꝰ xp̄i ſangͥs ſꝫ eēntianō ſalutis efficacia. ſumūt igit̉ mali vni corpus xp̄i ex eiꝰ digͣcionē ⁊ huīlitate ſꝫ non eiꝰeffectū ex eiꝰ iuſticia ⁊ eqͥtate. vn̄ immūdiciamāducātis corpꝰ xp̄i nō repugnat ſpēi ext̓iori nec corꝑi xp̄i ſꝫ vnitati corꝑis xp̄i miſtici.iō malus recipit ſacͣmentū et rem ī eo ꝯtētāſꝫ nō ren ſigͣtam. Vn̄ malus et ſi recipit ſacramentū acqͥrit tamē magᵐ tormentū. de cōſe. di. 2. q̄ eſt ¶ Vtᵐ infidelis manducꝫ xp̄mſacr̄alit̓. ¶ ℟º ꝙ ſic. ſi ſacr̄alit̓ dicat modū reimāducate. ſꝫ ſi dicat modū in anducātis diſtingue. Aut eī nullaꝫ hꝫ intencōꝫ īᵈ ſumēditanqͣꝫ ſacr̄m aliqd̓ eccl̓ie et ſic nō ſuīt ſacr̄alr̓qꝛ nō ſumit ut ſigᵐ ſꝫ ut rem. Aūt hꝫ ītencionē qͣꝫuis nō credat xp̄m ibi eē ⁊ tūc ſumitſacr̄alit̓ ut he̓ticus. hͨ pe. ¶ Vtᵐ aīal brutūpoſſit ſume̓ corpꝰ xp̄i ſacr̄alit̓ ul̓ quocūqꝫ mōalit̓. ¶ ℟º quidā dixerūt ꝙ qͣꝫdiū ē in ſpēbusillis ſalua foͣr paīs ec̄ in modica ꝑte tamduieſt ibi ſacr̄m ⁊ ꝑ ꝯn̄s corpꝰ xp̄i verū. Vndeubicūqꝫ ponant̉ ſpēs ille ec̄ in loco īmūdo ul̓in vētre muris ibi ē corpꝰ xp̄i. et hͨ poſiº vl̓eſſe tho. et pe. Sꝫ certe pie aures abhorrent hͦaudire. tn̄ intelligend̓ eſt ẜm p̄dictos ꝙ aīalbrutū ſacr̄alit̓ corpꝰ xp̄i nō māducat qꝛ nonē natū vti eo ut ī ſacr̄o ¶ Alij dixer̄t ꝙ corpꝰxp̄i nullo mō deſcēdit in ventrē muris quiaxp̄us nō eſt ſb̓ illo ſacr̄o ṅ eatenꝰ qͣtenꝰ ē ordinabile ad uſū humaᵐ .ſ. ad māducacōꝫ ſꝫ ſic̄et qͣꝫcito mus rōdit ita ⁊ tācito inhabile facᵗet ſacr̄m eē deſinit et corpꝰ xp̄i eē deſinit. ⁊ hͦopīo ꝯīor ē et certe honeſtior ⁊ rōnabilior ẜmbon̄. ¶ Sequit̉ uide̓ de. 3º .ſ. de freqn̄ tacōe huiꝰſacr̄i. Et cirͣ hͨ q̄runt̉ pl̓a. Vtᵐ liceat hͨ ſacͣmentū cottidie ſuſciꝑe. ¶ ℟º erͣ uſū hꝰ ſacr̄iduo pn̄t ꝯſiderari. vnū ex ꝑte ip̄iꝰ ſacr̄i cuiꝰv̓tus ē hoībꝰ ſalutaris iō utile ē ip̄m cottidieſuſciꝑe ut eiꝰ fructū hō cottidie ꝑcipiat. ſic̄ eīplus ꝓdeſt baptiſmꝰ flamīs cū bapº flumīs qͣꝫſolꝰ. ſic plus ꝓdeſt māducaº ſpūal̓ cū ſacr̄aliqͣꝫ qn̄ ē ſola. ineſt etiā uis ip̄i ſacr̄ali māducacōi qͣ in bn̄ diſpoſito māducacōꝫ effic̄ ſpūalem. Vn̄ ambͦ. li. de ſacr̄is. ſi quociēſcūqꝫ ſumit̉ ſanguis xp̄i ī remiſſionē pcc̄orū ſumit̉.debeo ſemꝑ acciꝑe qͥ ſꝑ pecco. debeo ſemꝑ acciꝑemedicinā. de ꝯſe. di. 2. quociēſcūqꝫ. aliqͥ tn̄ exponūt ibi ſꝑ acciꝑe ꝓ acciꝑe qͦlibꝫ āno. Aliudpt̄ ꝯſiderari ex ꝑte ſumētis in qͦ reqͥrit̉ ut cummagͣ deuocōe ⁊ reuentia ad hͨ ſacr̄m accedatet iō ſi q̓s ſe cottidie ꝑatum inueīat laudabile ē ut cottidie ſumat. Vn̄ cū augꝰ. dixiſſetin liº de v̓bis dn̄i. iſte paīs cottidianꝰ ē. accipe qd̓ tibi proſit cottidie. ſubdit. ſic viue utmerearis cottidie acciꝑe. de ꝯſe. di. 2. non iſteSꝫ qꝛ ml̓tociēs in pl̓ibꝰ hoībꝰ hmōi deuocōisimpedimēta occurrūt ꝓpter indiſpoſicōꝫ corporis ul̓ aīe nō ē utile oībꝰ ad hͨ ſacr̄m cottidie accede̓. ſꝫ quociēſcūqꝫ ſe hō inuenit ad illꝰp̄paratū. Vn̄ liº. de eccl̓iaſticis dogmatibꝰ. dicit augꝰ. cottidie eukariſtie ꝯīonem ſume̓ nōlaudo nͨ uituꝑo. oībꝰ tn̄ dn̄icis ꝯīcand̓ hortorſi tn̄ mens nō ſit ī affectu peccādi. de ꝯſe. di..2. cottidie. maiorē efficaciā recipit hō ī vnamiſſa ul̓ māducacōne cū boͣ p̄paracōne qͣꝫ inml̓tis ſi ſe nō p̄paret diligēter. hec bon̄ ¶ Vtꝰad reue̓ntiā ſacr̄i ꝑtineat ꝙ hō aln̄ abſtineatab eo. ¶ ℟º reue̓ntia huiꝰ ſacr̄i hꝫ tiōrē amoriꝯiūctū. Vn̄ timor reue̓ntie a doctoribꝰ d̓r tiōrfilial̓. ex amore aūt ꝓuotur deſideriū ſumēdiex timore u̓o ſurgᵗ huīlitas refugiēdi iō utᵐqꝫ ꝑtinet ad reue̓ntiā huiꝰ ſacr̄i .ſ. ꝙ cottidieſumat̉. et ꝙ aln̄ abſtineat̉. Vn̄ ait augꝰ. dic̄aliqͥs nō cottidie eukariſtiā aſſumendā ¶ liꝰaſſerit cottidie ſumendā. faciat qͥlibꝫ qd̓ ẜm fidē ſuā pie credit eē faciendū neqꝫ eī int̓ ſe litegau̓nt zacheus ⁊ cēturio cū alt̓ gaudēs recepᵗdn̄m. alter dixerit. dn̄e nō ſum dignꝰ ut intres ſub tectū meū. ambo ſaluatorē honorifica̓tes licꝫ nō vno mō. de ꝯſe. di. 2. cottidie. dicit eī augꝰ. amor tn̄ et ſpēs ad quā ſcripturanos ſemꝑ īduc̄ p̄fert̉ timori. Vn̄ ec̄ cū petruˢdixiſſꝫ. exi a me dn̄e qꝛ pcc̄or ſū. Rn̄dit ihcnoli time̓. Si q̓s igr̄ exꝑimētalit̓ ꝯgnoſcat ꝙex freqn̄ti ſumpcōe huiꝰ ſacr̄i feruor caritatiˢin eo augē̓. et reue̓ntia ad ſacr̄m nō inuiuit̉frequēter ꝯīcare dꝫ ſi aūt ſētiat ꝑ multā frequētacōꝫ reue̓ntiā ad ſacr̄m minui ⁊ feruorēnō multū augeri interdū abſtine̓ dꝫ ut poſteacum maiori reuerentia et deuocōne accedat.¶ Vtᵐ fideles poſſint ſiue debeāt pl̓ies in ānocōicare. ¶ ℟℟º ẜm diuerſū ſtatū eccl̓ie. de hͨ diuerſa ſtatuta funt. Nam ī eccl̓ia pͥmitīa qn̄deuocō magis uigebat fidei xp̄iane ſtatutumfuit ut fideles cottidie ꝯīcarēt ut ptꝫ act̓. 4.et hētur de ꝯſe. di. 2. ꝑ decretū anacleti pape ꝑacta. poſtea u̓o dinuto fidei feruore fabianuˢpapa indulſit ut ſi nō frequēciꝰ ſaltē ter ī annō ꝯīcarent om̄s .ſ. in paſca. pent̓. et natalidn̄i. Sother ec̄ papa dic̄. in cena dn̄i eē ꝯīcandū. ut hētur de ꝯſe. di. 2. ī cena. ſꝫ iᵈ eſt ꝯſiliūPoſtea u̓o ꝓpter iniqͥtatis habundātiaꝫ refrigeſcēte caritate multoꝝ ſtatuit jnnoc̄. 3ꝰ. utſaltē ſemel in āno .ſ. in paſca fideles ꝯīcent.ꝯſulit̉ u̓o in liº. de eccl̓iaſticis dogͣtibus oībus
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten