folite Quid. nā rōe rei ſuꝑ qͣ iurat̉ iuramētum ē aln̄ illicitū. vtꝫ ex ſupͣdictis ¶ Nam ſiſuꝑ re turpi vl̓ illicita vl̓ iniuſta intueneritiuram̄tū nō valet. ar. exͣ. de pac. c. vlt̓. et ſicnon valet iuram̄tum qd̓ ī notorijs ẜuet̉ ꝑoīa ordo iuris. qͥa poſſet ꝯtinge̓ ꝙ r̓manerentmaleficia exͣ. e. ad nr̄aꝫ. z. ¶ Nec valet ſi viriuret nō hītare cū vxore vl̓ eꝯº ṅ vellēt āboꝯtinētiam ꝓfiti. exͣ. e. tua nos. ¶ Nec vꝫ ſi fiat uuiram̄tum in det̓mētum eccleſie exͣ. e. ſic̄nr̄is ¶ Nec ſi fiat in det̓mentū vl̓ dinutiōꝫregni. vt ſi rex ī ſua coronatiōe iuret nichilalienare in p̄iuditiū regni. ⁊ pꝰ ea faciat immoderatas alienatiōes ī det̓mētum regni nōobſtāte iuram̄to ẜo ꝯͣrio pͥmo pot̓it qd̓ ē alienatum repete̓. ut exͣ. e. ītellecto quiſqͥs gͦiurau̓it ſe factuꝝ a̓d q̄ ſecuto ſalꝰ coͣrlis velſpūal̓ adimat̉ vl̓ nō factuꝝ aliqͥd ſine qūovtͣqꝫ ſalus vl̓ alt̓a recuꝑari vl̓ ꝯẜuari nonpoſſit ẜuare ꝓhibet̉. ⁊ hēs ml̓ta exempla 22.q. 4. §. fi. v̓. iuram̄tū itaqꝫ ml̓tipʳ et v̓. qͥſqͥsgͦ h̓ hoſti. et ꝯuenit cū eo bnͥ. ex. e. ſi u̓o. dic̄tn̄ ibidē ꝙ hoc ītelligit ſi dirt̉e v̓gat̉ in īteritum. qͥa ſi occaſionalit̓ ẜu andū ē. vt ſi quisgallicꝰ iurat ſe moratuꝝ romē ī auguſto occaſione tal̓ iuram̄ti vita corl̓ poſſet adimiſi tūc romē morarē iuram̄tū tn̄ ẜuare dꝫ.Per quid de hͦ hītum ē ſupͣ ¶ Ad quid. quiafinis ad quētendỉ reddit illicitū ſcr̄m vt ſiquis iuret ut eligat̉ s. q. 3. de altaribꝰ. quia cꝰfinis bonꝰ eſt ⁊cͣ. ¶ Cur. quia ſi cā turpis ſit.et iuramentū illicitū eſt. vt ſi iuramꝰ in aliqͦdelicto ſocietatē. ⁊ tale iuramentū eſt deſerendū exͣ. de pac. c. vlt̓. iō ꝯiuratōes ⁊ ꝯſpiratōnes r̓ꝓbant̉ ẜm qͦſdā ſi ſunt occulte qͥa talesſūt illicite exͣ. de re. iud̓. c. j. et a. ſi u̓o publice ⁊ ſr̓ licita re ſūt licite i. q. i. l. ꝯcuſſiōes. ſꝫ ſiſuꝑ re illicita nō tenerent̉ n. q. i. ſi qui. jo. andiſtinxit tm̄ vtᵐ fiant ſr̄ re licita vl̓ illicitaQuō. quia ex mō iurandi cenſet̉ illicitū utſi deſit aliqͥs illoꝝ triū comitū de quibꝰ ē ſupͣdcm̄ ¶ Et noͣ ꝙ iuram̄tum temerariū ⁊ īcōſulte calore iracūdie factū nō eſt ẜuandū vtdỉ de dauid. qui iurauit nabal 22. q. 4. ꝙ dauid. nō enī pecco infrangēdo tale votū. ſꝫ peccaui quia teme̓ voui vl̓ iuraui 33. q. q. vnū.Incaute eciaꝫ iurat qͥ iurat iᵈ qd̓ nō cͤdit eēpct̄m cū ſit 22. q. 4. tribꝰ. ¶ Quando. tp̄uˢ enīreddit iuramētū illicitū ut ſi iuret̉ diebusdnīcis. ṅ ꝓ pace et alijs pijs caīs ut exͣ. de ferijs. c. i. vl̓ in xl. 22. q. q. dec̓uit. hͨ tn̄ iuri obuiat ꝯͣria ꝯſuetudo. h̓ abinicio. Nam et ſi iuretur tali tꝑe puto iuramētum ẜuandū utdictū eſt sͣ. e. ti. ar. z. q. vtᵐ liceat iurare ꝑ c̓aturas c̓ca mediū ſolutōis ¶ Item honeſtū ēvt iuram̄ta fiāt a ieiunis 22. q. q. honeſtū.Circa 9ᵐ noͣndū ẜm hoſti. et bnͥ. exͣ. e. qͣꝫadmodū. ꝙ iuramētum ꝓmiſſoriū hꝫ ꝯdicōestacitas. vt faciā hoc ſi maiori. i. pape placue̓it. qͥa in omī iuram̄to ꝓmiſſorio auctͣasXVIII.prrimuspape ſū ſuꝑioris intelligit̉ excepta ut exͣ.e. veniētes. §. i. ad fi. de papa n̄ ē dubiū qnͥex cā poſſit remitte̓ vl̓ relaxare iuramētum.ad tꝑus l̓ inꝑpetuū. exͣ. e. ſi u̓o vmi de jmꝑatore eciaꝫ vl̓ ar. ff. ad inuīci. īꝑatores. vbipnͥcipes grām fecer̄t iuriſiurādi cuidaꝫ quiiurauerat ſe nō r̓ceptuꝝ honorē ⁊ in oī fidelitate imꝑator ſpāl̓r dꝫ excipi. vt ī ꝯſtit̓. feudoꝝīꝑialem in fi. ſꝫ iᵈ facit ꝯ qd̓ dat ītellige̓ ꝙ nͥſpālit̓ excipiat̉ exceptꝰ nō vl̓. ſꝫ ꝓ hac via ēillꝰ exͣ. de reſc̓ptis reſtitutꝰ ¶ Item ſi deo placu̓it ſi deꝰ dedit 22. q. 2. btūs. §. 1. ¶ Itē ſi res īeodē ſtatu ꝑnanſerit Nam ſi t̓ ſane mentisiurem gladiū redde̓ qn̄cumqꝫ pete̓s furia adueniēte nō debeo ip̄m t̓ redde ne int̓ficias tevl̓ aliū 22. q. 2. ne quis ¶ Itē ſi mͥ fideꝫ ẜuau̓iˢexͣ. e. ꝑuenit 2. iō ſi ml̓r ꝯͣ fidē ſponſaliū velmr̄imonij venit licꝫ iurauerim eā tene̓ ſemꝑꝓ vxore vl̓ duce̓ eā poſſum nō obſtante uiramēto venire ꝯͣ exͣ. e. qͣꝫadmod̓ ¶ Itē ſi iurēad c̓tū tꝑus t̓ pecuīaꝫ redde̓ ſpe num̉atōis ſb̓audit̉ ſi mͥ pecuīaꝫ num au̓is. vt. C. de pe. nōnū. indubitati ¶ Itē ſi iurē ad c̓tum tꝑc aliqͥd ſolue̓ t̓ ſb̓audit̉. nͥ iudex p̄cipiat ꝯͣriū. ar.exͣ. decenſi. ſigͥficauita Nam ius ſuꝑioris ſēper vl̓ exceptū vt exͣ. e. veniētes. §. i. ad fi. ⁊ml̓to fortiꝰ ius canonicū ītelligit̉ ſaluū iniuram̄to exͣ. e. ad nr̄aꝫ. Itē ſi iurē t̓ tam̄qͣꝫregi vl̓ ep̄o te depoīto obligatꝰ nō remaneojdem vt̓ ſi iurē t̓ tamqͣꝫ ep̄o ſolue̓ pecuīaꝫ p̄depoſitōꝫ n̄ remaneo obligatꝰ. qd̓ cͤdi vni ſipecuīa in u̓tilitatē ecc̄ie fi̓it ꝯu̓ſa exͣ. de elec.venerabilē. in fi. et. iq. q. 6. aliꝰ. ¶ Itē ſi iurēſtare mādatis tuis ꝓ offenſa t̓ l̓ tuis fct̄a ſb̓audit̉ nͥ p̄cipias qͥd īmoderatū iniuſtū illicitum impoſſibile vl̓ inhoneſtū quia ī huiōi n̄eſt ꝑendū ¶ Vn̄ nō extendit̉ tūc iuramētūṅ ad ea de quibꝰ ē cogitatū l̓ de quibꝰ meritodebuit cogitari. vn̄ ſi p̄cipias tale qͥd qd̓ ẜmcōem p̄ſumptōꝫ n̄ iuraſſem ſi hoc ſciuiſſemnō videor obligatꝰ vt exͣ. e. veniēs ⁊ c. qnͥtauall̓. nō tn̄ ſufficit ꝙ dicā nō cogitaui ꝙ hocp̄ciꝑes mͥ. quia ſi pena nō excedᵗ culpam teneor ẜuare Si aūt excedᵗ rediget̉ ad arbitriū boni viri. ut ff. ꝓ ſocio ſocietate. §. arbitroꝝ. h̓. jnnoc̄. et hoſti. exͣ. e. quāto. ſꝫ ꝯ exͣ. e.quēadmod̓. §. iᵈ aūt ṅ gn̓al̓r iurau̓it. Sꝫ ītellige iᵈ de eo qd̓ nō iuraſſem in ſpāli ut ex.de reſc̓ptis. ſedes vl̓ iᵈ qn̄ apparet ꝙ in hoc n̄intellexit iurans alias ꝯcordaret iuri cōi exp̄ſumptōe vt exͣ. e. qnͥta veniēs ¶ Itē ſi facultas ſe obtulerit. alias nō īputabt̓̉ ut exͣ. e. q̄rela. ncc̄itas gͦ l̓ īpoſſibilitas excuſat hoīeꝫiō nō vl̓ deieraſſe qui ex cā ꝯceſſa deſerit iuramētum ut exͣ. de furtis ſi quis ꝑ ncc̄itatēſed ſi volūtarie veniret ꝯͣ tūc īputabt̉ exͣ. deꝯſti. c. in. vni cū p̄ſumat̉ ſoluēdo qͥ iuraᵗ daread c̓tum t̓mnū redde̓ ꝯſulo ei ut an̄ diē veniens coram iudice cedat boīs ut exͣ. de ſolu.odardus Quid ſi qͥs iurauit tene̓ hoſtagia
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten