Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
XVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

liberꝰnec hꝫ in loco qͥd ꝯmedat ul̓ vnde ſoluatRn̄dꝫ hoſt. ꝙ ſi n̄ ea̓t ſoluēdo tꝑe obligatōiˢtenet̉ hoſtagīa ẜuare. qͥa vt̓ ad hͨ ſe obligaſſe. vn̄ victū maībꝰ q̄rat vl̓ hoſtiatī vadat.ar. exͣ. de ſen. ex. cū volūtate. §. p̄dicatores.ſi aūt ſoluēdo erat ⁊ fcūs eſt nō ſoluēdo. autpt̄ mēdicare ſine verecūdia. vt ſi ſit vilis etabiectꝰ. ⁊ ſic idē ut pͥus ar. di. 93. dyaconi.ſic pt̄ ītelligi iᵈ exͣ. de ſen. ex. noſtit̉. §. alioˢ.Aut ē homo nobil̓ ⁊ in digͥtate ꝯſtitutꝰ ettali eſt ſb̓ueniend̓ bn̄fiº iuris exͣ. e. q̄relā. ⁊ c.breui ar. exͣ. de renūc. ad ſupplicatiōꝫ. Itemfaciam hoc ſi ꝯmode pot̓o exͣ. de elec. quia ꝓpt̓Item ſi iures mͥ redde̓ vinū vl̓ bladū ſb̓auditur eiꝰdem bonitatis. nō gͦ. vinū nouū ꝓveteri reddes ff. de v̓. ob. t̓ticū Iteē ſi iurē t̓dare filiaꝫ meaꝫ vl̓ ſororē in vxorem dꝫ ſic intelligi. i. bona fide laborare ut hēas eā exͣ. deſpon. ex lr̄is. Itē ſi iuro alicui ſolue̓ pecuniaꝫ die t̓cia ſb̓audi nͥ ꝑ eū fuero abſolutꝰvn̄ is cui iuro me pt̄ abſolue̓ vl̓ t̓minū ꝓlongare. et hoc ē exp̄ſſum exͣ. e. c. i. Item ſiiuro alicui fidelitate vl̓ ꝙ nō ſim ꝯͣ eū. obligor ad hͨ ꝙ nō ꝓcurē ꝙ vitā vl̓ mēbꝝ l̓ ſuāt̓rā ꝑdat. porro ſi offendit me l̓ mͥ ꝓximiores l̓ ecc̄iaꝫ meā ul̓ coītatē meaꝫ. pot̓o me ⁊illos defende̓ qͥa ꝓximiores vident̉ excepti eēvt exͣ. e. petiº ī tex. ⁊ glo Porro qͥd ꝯtineat̉in iuram̄to fidelitatis patꝫ exͣ. e. ego et 32. q.q. de forma. hͨ hoſti. Itē ſi iuram̄tum ẜuari poſſit ſue int̓itu ſalutis et̓ne vl̓ ſi ſit ꝯͣ leges vl̓ bonos mores ẜuari nō dꝫ ar. exͣ. e. qnͥta. et e. tua ẜm bnͥ. exͣ. e. quēadmod̓ ī glo. ⁊ſic patꝫ Item ꝓpoītum ul̓ ꝓmiſſum vl̓ iuramentū nō frāgit qui iᵈ in mieliꝰ ꝯmutat.exͣ. e. ꝑuenit. 2. ſic ec̄ nō dỉ deierare qui ex cāiuſta deſerit iuramētum exͣ. de voto licꝫ. et c.ſc̓pt̉e et 22. q. 4. ml̓r et c. ꝑuenit in glo. Itēqn̄ p̄lati vl̓ canīci ul̓ pt̄ates l̓ rectores ⁊officiales locoꝝ vl̓ ciuitatū iurāt ſtatuta ⁊ cōſuetudīes eccl̓iaꝝ ul̓ locoꝝ l̓ ciuitatū ſc̓pta l̓nō ſc̓pta huiōi iuram̄ta ſb̓ tali gn̓ alitate p̄ſtita extēdiut̉ tm̄ ad licita ⁊ eccͣſtice lib̓tati.non ꝯria. 6. e. ꝯtingᵗ vbi ſic diſtingᵗ. jo. an.ſ. ꝙ aūt iurat quis exp̄ſſe ſtatuta illicita inhoneſta et īpoſſibilia .ſ. de iure vl̓ de fcō. aūtgn̓alit̓ iurat ẜuare ꝯſuetudīes et ſtatuta illicita et illa ſe obẜuat̉m ī mente gerebat etī huiōi duobꝰ caībꝰ eo ip̄o ē largo mō ꝑiurꝰexͣ. e. ſic̄ nr̄is Aut neſciebat nͨ iᵈ ī mētegerebat ⁊ tūc nō peccaᵗ et tm̄ ad licita obligatur Item ſi lib̓ta iurauit nō nube̓ intelligi dꝫ de illicitis nupcijs ff. de iur̓pat̉. adige̓§. fi. et exͣ. e. veniēs in glo. ẜa. in fi Item qͥiurat reſidēciaꝫ face̓ in ecc̄ia ſi ꝓ negoº ecc̄ieſit abſens nō inc̓rit ꝑiuriū. exͣ. de cle. n̄ reſi.exꝑte r. ym̄o ec̄ ſi ꝓ negoº ꝓp̓o ſit abn̄s n̄ ēꝑiurꝰ exͣ. e. petiº. ī hͨ eī iuraᵗ fct̄m ꝓpriū intelligit̉ exceptū. qͥa ī ẜmone gn̓ali ꝑſona loquens ītelligit̉ excepta. C. de ſoluc̓. inqͥſitio.et in dcō c. exꝑte. in glo. in fi. Sequit̉ vide̓de iō .ſ. de qͥbuſdaꝫ dubijs c̓ca iliramentū ethͨ ſūt pl̓a. pͥmo vtꝰ debitor teneat̉ ꝓpt̓ vimiuram̄ti qͦ ſe aſtn̓xit ſolue̓ debitū excōicatōde hͨ īfra. 4º. li. vbi aget̉ de excōe. ti. ii. ar. 3.Quid ſi quis iurauit alicui ꝙ ſi iuuaret eū inſpoliando aliū ꝑtiret̉ ſpolia ſecū Nunqͥd tenetur ẜuare iᵈ iuramētū Rn̄dꝫ jo. an. ꝙ n̄qͥa magis peccat cū ſocio ꝑciēdo qͣꝫ ſibi totumretinendo quia alijs ſolue̓ nō poſſumꝰ qd̓ alijdebemꝰ exͣ. e. eā. te. Nec obſtat iᵈ. 22. q 4. §.ecce. vbi dt̓ ꝙ grauiꝰ peccat ſi nō fu̓it ꝑtitꝰcū ſotio qͥa hͨ di refendo ad erroneā ꝯſciēciamalicꝰ qui ſe teneri c̓dit ex tali iuramēto. ⁊ iōſi nō ſatiſfaciat ꝯſcīe moͣrl̓r peccat hͨ jo. īdicto. §. Quid ſi feīa ꝯiugata dedit fidemadult̓o ℟º mala ē fidē ẜuando ſibi ſꝫ peior ēnō ẜuādo alibi ꝯcubēdo ſꝫ ſi caſtitatē ꝯuīgalēẜuaret bn̄ face̓t nͨ tūc fideꝫ frange̓t utꝫ ī iº.§. ecce. et duobꝰ c. ſe. Quid ſi qͥs iuret ſenon ferre teſtimī ꝯͣ aliquē ℟℟º huiōi iuratᵐeſt temerariū et illicitū ⁊ nō aſtn̓git. vn̄ ꝑ hͨnō repellit̉ a teſtiōnio exͣ. de teſti. ītimauitPone aliq̓s in mīoribꝰ ꝯſtitutꝰ iurat ꝙ nōcelebrabit miſſam ṅ pͥus fiat miles ⁊ pꝰ eafiat p̄ſb̓r. et an̄qͣꝫ celebret facit ſe fieri militēNunqͥd peccat Rᵗ hoſti. exͣ. de ſpō. ꝯmiſſū.ꝙ in hͨ peccat .ſ. ꝙ ī ſua ꝓmotōe iuratᵐ hoctacuit. quia licꝫ iua̓mentū abinitio licitumfuerit tn̄ ex quo fuit ī ſacris illicitū eē cepittn̄ ex eo ꝙ ꝓmotꝰ impleᵗ iuramentū nō accuſo eū ar. exͣ. de ſpō. ꝯmiſſum Quid ſi p̄latus abiuret ius īſtituendi vl̓ ad ſil̓e. Rlbnͥ. exͣ. de inſti. cū veniſſēt 2. tal̓ iº iure nondebet vti. nͨ tn̄ ꝓpt̓ hͨ p̄iudicat̉ digͥtati qͥa tc̄ecc̄ia pt̄ vti iº iure et ſic pt̄ ẜuare iuramētūſine p̄iudiº ecc̄ie ⁊ ſine intitu ſalutis et̓neQuid de iudice qui ſcit accuſatū ad penamcapitis l̓ qͣꝫcumqꝫ aliā coraꝫ ſe imnumē peītꝰa culpa q̄ ſibi īponit̉ ⁊ tn̄ videt teſtes ꝑatosad iurandū fl̓m. nūquid recipiet aūt ſi recepit iam nu̓mqͥd ꝑ illos ꝯdempnabᵗ ſtienterinnocētem ℟º iudicare ꝑtinet ad iudicē ẜꝫꝙ fungit̉ publica pt̄ate. et iō infoͣrri dꝫ ī iudicio nō ẜm qd̓ ip̄e noᵗ tāqͣꝫ ꝑſona pͥuata ſꝫẜm iᵈ qd̓ innoteſtit ſibi tāqͣꝫ ꝑſone publiceh̓ aūt īnoteſtit ſibi et in cōi et ꝑticulari Incōi qͥdem ꝑleges publicas vl̓ dinas vl̓ hūanas ꝯtͣ quas nll̓as ꝓbatōes admitte̓ dꝫ īaliqūo in ꝑticulari ꝑ inſtr̄a ⁊ teſtes et alia hꝰ ōilegitīa docunēta q̄ magis ſeqͥ dꝫ in iudicādoquā iᵈ qd̓ ip̄e nouit ut ꝑſona pͥuata. ex hͦtn̄ iuuari pt̄ ut diligētiꝰ diſcuciat ꝓbatōesinductas. vt poſſit eaꝝ īueſtigari defcm̄. qd̓ſi nō poſſit eas de iure repelle̓ dꝫ vt dcm̄ eſteas in iudicādo ſequi. Vn̄ auꝰ ſr̓ psͣ. judexbonus nichil ex arbit̓o ſuo facit. ſꝫ ẜm legeet iura ꝓnūciat. vn̄ ẜm rich̓. tene̓ eſſe valdeſollicitꝰ foue̓ ꝑtē illā quā in ꝯſcīa ſuaſtit eſſeverā ne ꝑeat ꝓpt̓ deſcm̄ teſtiū vl̓ aduocatoꝝ