Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
XVIIv
Einzelbild herunterladen
 

libermetum. §. ſꝫ qd̓ p̄tor. et ẜm bar. sͣ c. abbas. ſb̓uenit̉ paſſo mētū n̓ ſua culpa incidit mētūff. e. ſi ml̓r lij dicūt vt jo. ray ⁊ rod̓ ꝙ exceptione vtendo peccat qͥa ꝯͣ iuram̄tū licitum.venie̓ laborat Predcā u̓o lex dꝫ ītelligi qͣꝫᵐad ſcm̄ qͥa iudex exceptōeꝫ recipiet ī violentiodiū Addit at̄ ray. ꝙ hͨ qd̓ dcm̄ ē .ſ. qd̓ vtēdo exceptiōe peccat ē vni ṅ qn̄ iurabat ſe ſolūturum intendiſſet ꝯͣriū tūc enī peccaᵗ moͣrl̓rita iurādo. ſꝫ bn̄ pt̄ vti excepcōe ſine pct̄o. timēdum ē tn̄ ſcandalū et malū exemplū eiꝰ ītentiōꝫ neſtientiū Et ſic ray. vl̓ ſentire ꝙ ſiiurat ſe facturū aliq̓d ſi nō intendat ſe obligare nō ē obligatꝰ ex iᵈ iuratº licꝫ moͣrl̓rpeccet īiurādo ſic. Rod̓ u̓o cͤdit ꝙ ex qͦ q̓s inducit deū in teſtē alicꝰ rei licite faciēde. quicqd̓intendat vl̓ quicq̓ͥd ꝓponat ẜuare tenet̉Quod gͦ remediū iſte iurās hēbit ꝯtra eū qͥip̄m iurare corgit ℟º hēbit remediū iᵈ qd̓hꝫ iurans vſuras ſolue̓ ꝯtͣ eū cui hͨ iurat̉ deqūo vide īfra ti. de vſuris ar. de pena vſurarij que ē ab adu̓ſario. vn̄ ẜm hoſti. ſi qͥs ꝓpt̓iuſtum mētū iurau̓it bn̄fiᵐ reſignare tenebetur iᵈ ẜuare. tn̄ bn̄fiº reſignato pt̄ reſc̓ptūimpetͣre ⁊ ip̄m repete̓ ꝑ acciōꝫ qd̓ me. ca. q̄ inrem dat̉. licꝫ ſit ꝑſonal̓ ſic ītelligi pt̄ iᵈ exͣ.de hijs. que vi. abbas. Si aūt iurauit n̄ repete̓ ⁊ itm̄ ſibi ꝯferat̉ pt̄ reciꝑe ⁊ ex ſcd̓a receptōe age̓ exͣ. de renūc. cū int̓. p. Pot̓it ec̄abſoͣlutꝰ ꝑ ppͣm pete̓ ex inſtitutōe pͥma. ſic ītelligi pt̄ dc̄m c. cū int̓ et exͣ. de iureiurā. ſivero Si aūt iurauit nō venire ꝯͣ ſacr̄m. i.abſolutōꝫ nō pete̓. pt̄ ad hūc ecc̄ie denūciare.et ecc̄ia ad eiꝰ denūciatōꝫ ip̄m ꝓp̓o motū abſoluere. exͣ de iureiurā. q̄ꝫadmodū in fi.Si u̓o iurau̓it nō denūciare nō valet vt patꝫibidē. qd̓ ē vni qūo ad penā ꝑagendā ſꝫ ſi isqui iurauit n̄ denūciare hͨ faciat zelo recuꝑāde rei magis qͣꝫ ſalutis ꝓximi zelo. vl̓ ſanum eē cōſiliū qd̓ n̄ denūciet qͥa deieraret ẜmhͨ intellige iᵈ exͣ. de iureiurā. c. i. et c. debitores. hͨ hoſti. ti. de hijs q̄ vi In hoc tn̄ caūẜm innoc̄. epūs ꝯgnoſcet priuſqͣꝫ abſoluatiurantē an fuerit iuſtꝰ metꝰ. Ad hoc noͣ ꝙiuram̄tū p̄ſtitum ſr̓ dampnis nō r̓petendisnō obligat qṅ expenſe repeti poſſent qͥa ad ēdampnū aᵈ eſt expenſe exͣ. de iur̓iurā. ī nr̄a.Excipiunt̉ aūt nouē caus ī q̓bus nō valetlicꝫ int̓ueniat ſacr̄m mētu extortū. pͥmo inmat̓monijs que debēt eē libera ī ꝯtrahēdo exͣ.de ſpon. cū locū Scd̓us in ꝓmiſſione dotiseadē rōe ff. e. ſi ml̓r. §. ſi dos. 3ꝰ in alienatiōerei ecl̓iaſtice. exͣ. de re. ec. n̄ alie. ſi qͥs p̄ſb̓roꝝ.etꝰ in iur̓dic̄. ꝓrogāda ff. de iudic̄. l. 2. qtꝰ īvoto exͣ. e. c. i. et de voto licꝫ. Etꝰ ī auctͣe tutoris ff. de auct̓. tu. l. i ī fi. Aꝰ vbi q̓s ꝑ metum faᵗ teſtam̄tum ff. de teſta. qui teſtō. 8 īſnīe ꝓlatione ii. q. z. iniuſtum. 9ꝰ in ꝓcuratoris ꝯſtōne ar. ex. de ꝓcur̓. accedens Om̄shos caus poᵗ hoſti. ti. de hijs q̄ vi. metꝰ c. fi.Gt bnͥ. exͣ. e. ſr̓ c. abbas. Abbas ponit ſex.Ioh̓ u̓o tm̄ poīt qͣtuor quos ec̄ poᵗ Ray .ſ.tres pͥmos et qṅtum. Rod̓ aūt cͤdit ꝙ iuramentū ī caū pͥmo ⁊ 2º ⁊ qͦ obligat licꝫ ecc̄iaad obẜuatōꝫ nō cogat. Vtrū iuram̄tūab ydolatra factū ꝑ ydola ſit obligatoriū.℟º ẜm ray. ꝙ ſic ſi iᵈ qd̓ ꝓmiſit ſit licitū cūenī infidel̓ iurau̓it pct̄m in mō iurādi ꝯmiſit. ſꝫ ſi iᵈ ẜuat ī hoc bn̄ faᵗ ⁊ ſi nō ẜuat peccatū pct̄o addit. xpīanꝰ u̓o ſi nō pt̄ al̓r fideꝫdc̄is eiꝰ adhibe̓ ⁊ expedᵗ ei ab iº cautiōeꝫ hr̄elicꝫ ille peccet iurando iſte tn̄ nō peccat recipiendo et exᵐ huiꝰ habet̉ de laban. gen̄. 31. etde ab imelech. gen̄. 21 Si tn̄ abimelech perdros ſuos iuraᵗ ſic̄ laban ꝑ dros ſochot 22. q.monet te. ibi enī mouet auꝰ iſtas qōnes.et ſoluit Ad idē faᵗ iᵈ exͣ. e. et ſi xp̄c. Sͣ.ſi talis infidel̓ pͥ deū vni iuraret iuratº faciliꝰ obuiaret licꝫ magis peccaret hijs cōcordat tho. dic̄ tn̄ ꝙ nō licꝫ infidelē īduce̓ adiurandū ꝑ fl̓os dros. et idē dic̄ pe. eciā jnnoſupͣ e. c. et ſi xp̄c Sequit̉ vide̓ de sº .ſ. ex qͥbꝰreodat̉ iuram̄tū illicitū c̓ca qd̓ no ẜm hoſti.et goſ. ꝙ illa ex qͥbus iuram̄tum reddỉ illicitum hijs v̓ſibꝰ ꝯtinent̉ SSi iuſiurādū licitum diſc̓ne noͣndo Quis. cui. qͥd. ꝑ qd̓.ad qd̓. cur. quomō. qn̄. Quis qͥa ex ꝑſonaiurantis iudicat̉ illicitū iuram̄tum vt patꝫex ſupͣdcīs ing. ar. §. debet eciaꝫ eē ibi iudiciūItem nullꝰ religioſꝰ vl̓ religioſa vl̓ cl̓icꝰ īq̄cumqꝫ cā ſie ciuili ſue c̓mīali cogi dꝫ iuramiētum calūpnie pr̄are īꝓpria ꝑſona ſꝫ pn̄thec alijs ydoneis ꝓcuratoribꝰ delegare ſi ſueecc̄ie nouerint expedire Vnde nullꝰ cl̓icṅ de licēcia ep̄i nͨ ep̄c nͥ delicēcia pape iuraredebet exͣ. de iura. calūp. c. 1. Hodie tn̄ qͥlibꝫclericꝰ in ꝓpͥa cā iurare dꝫ in ꝓpria ꝑſona exde iur̓. ca. ceteꝝ. Ep̄c ec̄ hodie ſi vult pt̄ tractare cāꝫ ſuaꝫ ī ꝑſona ꝓpͥa et tūc iurabᵗ de calūpnia pnͥtibꝰ euangelijs ſꝫ nō tanget eaSil̓r ī dicēdo teſtīo iurat ep̄c ſꝫ nō tangᵗ euāgeliū exͣ. e. ti. cū in cā. et hͨ ꝓpt̓ reu̓rētiaꝫ digͥtatis. qn̄ tn̄ abiurat h̓rſim vl̓ ſciſma tāgiteivᵐ alit̓ nō. i. q. A. quociēs Item licꝫ clericꝰin iuram̄to reqͥre̓ dēat ep̄m ſepe tn̄ hoc nō ẜuatur nͨ ꝓpt̓ hͨ viciat̉ iudiciū ut exͣ. de iur̓.cal. c. i. ī glo. Nō eſt eciaꝫ ncc̄e ꝙ ep̄c ī iuramēto reqͥrat papam ut ibi e. c. cū in cā. Cui.Alericus eī cuiqͣꝫ layco iurare nō dꝫ ſuꝑ ſct̄adei euāgelia 22. q. q. nullꝰ. iō nͨ teſtim̄ dicetii. q. i. teſtim̄. hoc intellige nͥ de licēcia p̄latiexͣ. de iur̓. cal. c. i Vel dic ꝙ nͨ iuram̄tūfidelitatis extͣhere dꝫ redigēdo ſuā ecc̄iaꝫ ī ẜuitutē qd̓ ſi faciat ſuꝑ eo pt̄ accuſari exͣ. de acu.veniēs. qͥa nͨ ꝓ ſpūalibꝰ fieri dꝫ homagiū al̓rſymoīa ꝯmitti vl̓ exͣ. de ſymoͣ. ex diligēti nͥſit rō cui coīttit̉ admīſtraº exͣ. e. nullꝰ. ym̄onͨ is homagiū faciet licꝫ faciat fidelitatē exͣde re. iur̓. c. fi. hͨ intellige ṅ cl̓icꝰ tēat tꝑaliaa rege rōe quoꝝ dī̓ īferior. ut exͣ. de maiori.