liberlatine ut vult augꝰ. x. de ci. dei. c. 2. vnde dr̓ibidē ꝙ cultꝰ deo debitꝰ qͣtuor noībus vocat̉ſcꝫ duobꝰ apd̓ grecos ⁊ duobꝰ apd̓ latinos.apd̓ grecos dr̄ latria et theuſebia et euſebiaideſt cl̓tus dinus vl̓ cultus bonus. apud u̓olatīos dicit̉ religio et pietas. ita ꝙ hec duonoīa correſpondēt illis duobꝰ licet qd̓amodoſuit in plus qͣntū ad modū ꝯſuetū. ſic ergolat̉a idē ē qd̓ r̓ligio. religio aūt dr̄ a relegēdoſcꝫ ꝑtinenciā ad dinū cultū vt dicit̉ yſidoꝰ liºeth̓i. qͥa huiōi ſūt ī corde freqn̄ter reuoluēdaꝓu̓ z. in oībus vijs tuis cogita illū. vl̓ a reeligendo ſcꝫ deū quē ꝑ pct̄m amiſimꝰ vt dicitaugꝰ. x. de ci. dei. vl̓ areligādo. vn̄ auꝰ d̓ verareligione. religet nos religio vni oīpotentideo. jdeo patꝫ ꝙ religio vndecūqꝫ dicat̉ ꝓprieimportat ordinē ad deū. vn̄ augꝰ. x. de c. deidic̄ ꝙ religio diſtinctiꝰ nō qͣꝫlibꝫ ſꝫ dei cultūſigͥficare videt̉. extenſo tn̄ noīe r̓fert̉ eciā adea q̄ hūanis cognicōibꝰ exhibent̉ ut eciā idēdice videt̉ ibidē. et ſic religioſi dici pn̄t ꝯn̄it̓om̄es qͥ deū colunt. ſpāʳ tn̄ dn̄r religioſi quivitā ſuā totā deo dedicantes a mūdanis negocijs ſe abſtrahūt. ¶ Eirͣ ẜm ſciend̓ ꝙ drn̄tlat̉a et theuſebia. licꝫ aliqn̄ ſumant̉ ꝓ eodemẜm ꝓpriā acceptionē. qͥa theuſebia ꝓp̓e reſpicit cultū int̓iorē qui ꝓprie ꝑtinet ad virtutestheologicas. ſed lat̓a ẜuitutē ext̓iorē q̄ ꝑtinetad iuſticiā. lat̄a enī grece idē ē qd̓ ẜuitꝰ latīede rōne ſui vocabuli. vt vult augꝰ liº de t̓ni.ſi aūt lat̓a reſpice̓t cultū int̓iorē pnͥʳ cū illeꝯſiſtat ī credendo et ſperando ⁊ diligendo deūut dic̄ auꝰ in ench̓. tūc nō eēt virtꝰ cardīal̓ſꝫ theologica nō inqͣꝫ ab alijs diſtincta ſꝫ ꝯn̄sad om̄es illas ẜm. bon̄. ſꝫ hoc mō nō ſumit̉ita ꝓprie ſic̄ mō ſupͣdct̄o. cū nom̄ eiꝰ īpoſitūfu̓it aẜuitute q̄ ꝓprie reſpicit actū ext̓iorē.vtroqꝫ tn̄ mō ꝯtingit reꝑiri eā dici. et ẜm hͨdoctoꝝ poſicōes diu̓ſificari. vn̄ qͥdam ponūteā̓ ſpēꝫ v̓tutis cardīalis ſcꝫ iuſticie. quidā u̓otres theologicas circūplecti et utꝝqꝫ uere pt̄dici ſue ꝯͣrietate ꝓpt̓ diu̓ſū modū accipiēdi.ẜm bon̄. ¶ Sꝫ quō ſe habꝫ lat̓a ad duliā. ℟ºad cuiꝰ euidenciā ſciend̓ ꝙ dulia multipʳ ſuīt̉vnoº ẜm qͣndā analogiā et tūc īportat cl̓tūdebitū nat̉e ſuꝑiori ſue creat̉e ſue creatori.ẜm aliquā rōeꝫ quā creator coīcat creat̉e utpote ẜm rōnē dn̄ij. et ſic accipit̉ in glo. ſr̄ iᵈpͣs. in eccleſijs bn̄dicā dn̄o. glo. deo cui debet̉lat̉a. dn̄o cui debet̉ dulia. Alioº ẜm anthonomaſiā ⁊ ſic dic̄ reu̓enciā debitā creat̉e hūanedeificate. et ſic ſumit̉ glo. ſuꝑ iᵈ pͣs. adorateſcabellū pedū eiꝰ. ubi dr̓ ꝙ dulia maior debet̉ſoli hūanitati xp̄i. 3º ẜm ſigͥficacōeꝫ ꝓpriā.et ſic ẜm augᵐ pͥº de t̓nitate. c. 6 lat̓a dr̄ cl̓tꝰtantū deo debitꝰ. dulia u̓o honor debitꝰ ⁊ exhibitus creat̉e rōnali. et ſic coīter accipi cōſueuit. et hoc mō lat̄a et dulia ſūt diu̓ſe ſpēsv̓tutis qͥa reſpiciūt cultus ext̓iores formalit̓diuerſos. ¶ Aliter enī et alia rōne adoraturcreator ⁊ cerat̉a adorat̉ enī creator quia in eoeſt ſūma maieſtas q̄ eſt pnͥcipale pnͥᵐ oīs boīqd̓ hr̄e poſſit ille qͥ adorat. creat̉a u̓o adorat̉in qͣnᵐ cōſiderat̉ ut adiuuās et hoc ul̓ adeſſeut pr̄ cardinal̓ vl̓ ad bn̄ eſſe ut pr̄ ſpūalis.Si q̄rat̉ qͣre glo. ſupͣ poſita magis dic̄ latriadeberi deo et duliā dn̄o cū idē ſit deus ⁊ dn̄s.dicendū ꝙ dn̄s coīcat̉ creat̉e. ⁊ de creatore etcreatura dr̄ analoyce deus aūt nō ita coīcat̉ſꝫ ſi dicat̉ de creatore et creat̉a dr̄ eqͥuoce. etꝓpt̓ea dicit lat̓am deberi deo ⁊ duliā dn̄o. nonvt ſignificet̉ ꝙ alia ſpē adorandus ſit in qͣnᵐdeus et alia in qͣnᵐ dn̄s. ſꝫ ut īnoteſcat dr̄ahorū vocabuloꝝ ⁊ ſil̓ cū dr̄a īnuit ꝯueniēciāEx p̄dct̄is pꝫ ꝙ lat̓a eſt virtus ad reddendūhonorē deo debitū habilitatiua moralis adiuſticiā reducibilis. De actibus latrie VIOſtea ꝯſiderandū eſt de lat̓a ſue religione qͣnᵐ ad actus eiꝰ. et pͥº in coī.ſcd̓o in ſpāli de actu ſac̓ficandi. 3º deactu adorandi. ¶ Cir̄ pͥmū ſciendū ꝙ religioaliquos actus ꝓducit mediantibꝰ v̓tutibꝰqͥbus imꝑat ordinās eos ī dei reu̓enciā. quiavtus ad quā ꝑtinet finis imꝑat. v̓tutibꝰ adqͣs ꝑtinent ea q̄ ſūt ad fuiē. ⁊ ſic actus religionis ꝑ modū imperij po. jac̄. i. eſſe viſitarepupillos et viduas. in t̓bulacōne eoꝝ qd̓ eſtactꝰ elicitꝰ amīa. et īmaculatū ſe cuſtodireab h̓ ſcl̓o qd̓ elicit̉ a tꝑantia vl̓ aliqͣ huiꝰ viceAliquos u̓o ꝓducit ꝑ ſe ⁊ īmediate ꝑ qͦs hōordinat̉ tm̄ ad deū. et int̓ hos actus hꝫ aliqͦsīteriores tāqͣꝫ pnͥcipales et ꝑ ſe et iſti vident̉eſſe deuocō et oracō. Vliquos u̓o hꝫ ext̓ioresqͣſi ſecundarios et ordinatos ad actꝰ int̓ioresqͥbus ip̄a utit̉ qͣſi ſignis ad excitādū mentēad actus ſpūales et in aliquibꝰ horū actuumext̓ioꝝ corpus ad uenerandū deū exhibet̉ utin oracōe. ¶ In aliquibꝰ u̓o aliqͥd deo de rebusext̓ioribꝰ. offertur et hoc ul̓ ꝓmittendo ut inuotis vl̓ dando ut in ſac̓ficijs et obl̓onibuspͥmicijs et decimis. hec enī drn̄t quia ſac̓ficiaꝓprie dn̄r qn̄ fit aliqͥd c̓ca res deo oblatas. ſic̄ꝙ aīalia occidebant̉. ꝙ panis bn̄dicit̉ frangit̉et comedit̉. et hoc ip̄m nomē ſonat. nā ſac̓ficiū dr̄ ex hoc qd̓ hō facit aliq̓d ſacͣꝝ. oblatioautē dirct̄e dr̄ qn̄ deo aliqͥd offert̉. ec̄ ſi nichilc̓ca ip̄m fiat. ſic̄ offerri dn̄r denjarij ul̓ paneˢin altari c̓ca quos nichil fit. von̄ om̄e ſac̓ficiū eſt oblatio et non e9º ¶ Primicie at̄ ſūtoblatiōes qͥa deo offerebant̉. vt legit̉ deū. 16.nō autē ſūt ſac̓ficia quia nichil ſacrū c̓ca eafiebat. ¶ Decime autē ꝓprie loqn̄do nec ſūtobl̓ones nͨ ſac̓ficia quia nō exhibent̉ deo īmediate ſꝫ mīſtris cultꝰ dini. ¶ In aliquibꝰautē actibꝰ ext̓ioribꝰ religionis aliqͥd diuinūaſſumit̉ ut aliqd̓ ſacr̄m ul̓ nomē dinū. Etqͥdē de or̄one ⁊ deuocōe necnō et de obl̓oibꝰꝑmicijs et decimis atqꝫ aſſūptione ſacr̄oꝝ īfra in ſuis locis agetur. De aſſūptione veronoīs dini ⁊ eciā de uotis in qͥbus eciā aliquo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten