Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
IIIIr
Einzelbild herunterladen
 

redempcōis. ideo merito tamqͣꝫ ſubditi ẜuieiꝰ ei obedire debemꝰ vt ſcꝫ ip̄ius p̄cepta diligent̓ obẜuemꝰ. act̄. i. obrdire oꝫ deo magisqͣꝫ hoībus. ꝓpter dn̄s rct̄e pͥuſqͣꝫ mandataꝓponat p̄mittit. exo. 20. ego ſū dn̄s deꝰ tuus eduxi te de t̓ra egypti de domo ẜuitutis.q. d. bn̄ poſſū vobis p̄cipere uos debetisobedire quia ego ſū dn̄s deꝰ tuus creacōeꝫ. eduxi tr ⁊cͣ. redempcōꝫ ẜm ſenſū ſpūalē.Scd̓o ex ꝑte nr̄i quia obẜuatio eorū eſt nob̓fructuoſiſſima.. 9. ſi vis ad vitā ing̓diẜua mādata. tͣnſgreſſio ꝑicl̓oſiſſima. pͣs.maledc̄i declināt ami audatis tuis. maledc̄iquia dicet̉ eis. jte maledicti in ignē eternū.Conſidera poſuit nos deus int̓ ꝑadyſū īfernū. nec aliter poſſumꝰ īgredi ꝑadyſū neceuadere infernū obẜuantiā mandatoꝝꝝ.Tercio ex ꝑte ip̄oꝝ mandatorū. quia ſūtirrep̄hēſibilia. nichil enī ꝯtinent irrōnabileRo. A. mandatū ſc̄m iuſtū bonū qͥaſūt leuia nichil enī ꝯtinent gͣue. i. jo. q eſtcaritas dei vt mādata eiꝰ cuſtodiamꝰdata eiꝰ gͣuia ſt̄. vn̄ dic̄ eſt caritas deihn̄ti enī caritatē dei p̄cepta ſt̄ facilia hn̄tiſūt difficilia. Et ponit augꝰ exᵐ de aue ſineplumis cui difficile eſt volare hn̄ti u̓o facile.Sil̓r hn̄ti ꝑuerſā volūtatē vident̉ mādatadifficilia hn̄ti caritatē ſūt facilia Sed dices hn̄ti caritatē ſūt difficilia. veꝝ eſt.ſꝫ cuilibꝫ hn̄ti caritatē facile eſt hr̄e. qͥadeus ꝑatus eſt eam dare cuiqꝫ ſe diſponētireciꝑe. vn̄ deū. 30. mādatū qd̓ ego p̄cipio tibihodie eſt ſuꝑte nec ꝓcul poſitū nec ī celoſitū ſꝫ uixta te eſt valde ẜmo meus ī ore tuo in corde tuo ut facias illū. Iequit̉ vide̓de ſcꝫ de poſſibilitate diſpenſacōis. x. p̄ceptorū. et circa qͦrit̉ utᵐ p̄cepta decalogi ſuitdiſpēſabilia. ℟º. p̄cepta enī legis et̓ne ſūt diſpenſabilia ſue hoīes ſuue deū.fidel̓ ē enī deꝰ ſeip̄m negare pt̄. i. thy. 2.ſic̄ autē dic̄ augꝰ. 22. liº fauſtū. lex et̓na eſt vl̓ volūtas dina ordīeꝫ naͣlem ꝯẜuari iubens ꝑturbari ꝓhibens. ī quo pꝫ ex ꝯn̄ti deꝰ nec pt̄ diſpēſare ī lege nat̉e. eſt enīut dic̄ auꝰ liº sꝫ. qōnū. q. qꝫ. tͣn ſc̓pta in aīamrōnalē ex īeffabili atꝫ ſb̓limi reꝝ admīſtratione fit dinā ꝓuidentiā. et ut dr̓. di.q. ius naͣle cepit ab exordio rōnal̓ creat̉evariat̉ tp̄r ſꝫ ꝑmanet īmutabile. Oīa ergocepta ex pͥmo priº legis nat̉e ncc̄io īmutabilit ꝯſecunt̉ ſūt īmutabilia ꝯn̄s īdiſpēſabilia. talia autē ſūt oīa p̄cepta decalogiaccepta ẜm ītencōꝫ p̄cipiētis. ſic accepta ſūt ita īmutabilia ī illis nec deꝰdiſpenſare pt̄. vn̄ di. 6. c. 2. hijs itaqꝫ rn̄det̉.dr̓. Moralia p̄cepta ad naͣle ius ſpectāt atqꝫ nullā mutabilitatē recipiſſe monſtrāt̉.In aliquibꝰ autē alijs mādatis ex pͥº pnͥciºlegis nat̉e ſeqn̄tibꝰ tn̄ ita īmutabilit̓ qṅin pautioribꝰ ꝓpt̓ aliqͣs ꝑticl̓ares circūſtāciaˢIIIIprimispoſſit ꝯtingere ut eoꝝ obẜuacio non eēt ẜmlegē nat̉e. ſꝫ magis pt̄ diſpēſatio locū hr̄e.ut pꝫ in p̄cepto de reddendo depoſitū petenti.qd̓ depoſitū ſiqͥs redderet qn̄ eſſet in noͣbileiudiciū ip̄iꝰ petentis reipublice faceretẜm legē nat̉e ſꝫ magis ꝯͣ. qͥa tal̓ reddicō perturbaret ordīeꝫ rōnis quē et̓na lex na t̉al̓iubēt īuiolabilit̓ obẜuari Nec p̄dct̄is obſtat deꝰ p̄cepit abrahe filiū ſuū occideret.gen̄. 22. quia iᵈ p̄ceptū non occides ꝓhibrt̉ẜm ꝓhibentis ītencōꝫ occiſio hoīs ſine cauſarōnabili. īnocēs aūt ex rōnabili ca̓ pt̄ occidiſcꝫ hoc p̄apit ille eſt dn̄s vite mortis ip̄r dn̄s rōnabil̓r pt̄. q̓a ī ſtatu nat̉elapſe eſt debitor mortis ꝓpt̓ pct̄m originale. eciā ꝓpt̓ maiorē utilitatē eiꝰ qui occidit̉.de afflixit iob pluſqͣꝫ exigerēt pct̄a actualia fecerat. Iob. 6. utinā appēderent̉ pct̄amea quibꝰ irā merui cala. qͣꝫ pacior ī ſtat̉aqͣſi hare. maris gͣuior appareret. aūtdeꝰ p̄cepit. oſee pͥº. facere filios forcacōnū qd̓eſt ꝯͣ iᵈ mechab̓is. ītell̓r illos de ml̓iereforcaria gn̓aret ad quā affct̄u forcario ſꝫſic̄ ad ml̓ierē ex mandato dei factā ſuā accederet. eciā p̄cepit filijs iſrl̓ aſportarent res egyptioꝝ p̄cepit eis furtū ſedres illas qͣs dn̄s oīm tͣnſtulerat ī ius eoꝝ ꝓpt̓maliciā egyptioꝝ ꝓpt̓ ẜuiciū qd̓ a filijs iſrl̓receꝑant portarēt ſecū. aūt dic̄ bnͥ..de diſpē.. c. q. in p̄ceptis ſcd̓e tabule diſpenſare pt̄ deus homo intell̓r deceptis acceptis ẜm ītencōꝫ mandantis qͥa ſicclaudūt ī ſe debitū ordīeꝫ ad ꝓximū quē doinfringere pt̄. ꝓpter qd̓ idem bnͥ. eodē liº.c. 6. dic̄. adeo pt̄ īmutari quicq̓ͥd de dilcōede huīlitate cet̓iſqꝫ v̓tutibꝰ tam ī nouo qͣꝫ inveteri teſtam̄to ſpūal̓r obẜuandū tradit̉. ſꝫiſtud intell̓r qͣnꝰ ad actus ẜm v̓tutē lr̄ehabn̄t ordīeꝫ hūc amiexū. ut eſt occidere.ꝑentes honorare eēnt honorādi in qͣntūfacerēt ꝯͣ deū retͣherent hōrantē a dei amoreī quo cāu dic̄ dn̄s. luc̄. 14. ſi qͥs venit ad me non odit pa. ſu. ma. ⁊cͣ. Sed qͣre lexnat̉e pt̄ ruocari ul̓ mutari a ſuo ꝯditoreſic̄ lex poſitīa. ℟º quia lex nat̉e ſit quedāꝑticipacō legis et̓ne ut dct̄m eſt adeo m̄tibuˢnr̄is eſt īpreſſa qͣnᵐ ad ſuū pͥmū pnͥᵐ ſeuceptā qͣꝫᵐ ad. x. p̄cepta decalogi accepta ẜmītencōeꝫ p̄cipientis ꝯtinet hoīs ordinē ad deū ad ꝓximū. eo aūt ip̄o deus eſt ultimꝰ finis dꝫ ordīari ad deū et eo ipſo qd̓ ꝓximꝰeſt ordinabil̓ ad eundē finē debet ordinari adꝓximū. ſic̄ deus pt̄ negare ſeip̄m eſſeultimū finē ita negare pt̄ hoīeꝫ ordinaridebere ad ip̄m et ꝯn̄s nec ad ꝓximū. vn̄ ec̄ſequit̉ legē nat̉e non pt̄ īfringere in qͣntūeſt ꝯtinēs ordinē iſtū. lex aūt hūana nonꝯtineat p̄cepta ſūt det̓iacōes q̄dā p̄ceptoꝝlegis nat̉e ꝯcluſiōes tales vt ī paucōribꝰꝓpter c̓cūſtantias aliqͣs ꝑticl̓ares pn̄t a lege