Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CCLIXr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum .I.Fo.CCLIX

Eo quoqꝫ .§. XXIX.temꝑe florebant in vrbe narneticha duo iuuenesfratres donatianꝰ ⁊ rogatianꝰ: vt ſcribit vinc. inſpe. hiſto. Quoꝝ donatianꝰ adhuc in iuuentutepoſitus iam migrauerat in ſenē. Mota aūt perſecutione rogatianꝰ qͥ maior natu erat. cucurrit adfratrē ſuuꝫ petens vt baptiſaret̉ anteqͣꝫ ꝑſecutorappropinquaret. Qd̓ ille quidē nō eſt aſſecutusꝓpter abſentiā ſacerdotis. Tenti aūt ambo ī carcerem miſſi ſunt. vbi ſanctus rogatianꝰ cōtriſtatus eo ꝙ baptiſatus non eſſet. ſufficere ſibi credidit ſi a fratre oſculū acciꝑet. ſanctus aūt donatianus orauit ꝓ eo dn̄m vt eēt ei pro baptiſmo martiriū. Quod ⁊ factū eſt. Nam poſiti ambo in cataſta ſuſpenſi ac laniati. deinde lancea militari ꝑfoſſi. nouiſſime capite ceſi ſunt nono kalē. Iunij.Fuit ⁊ ſanctꝰ pangratius quē refert vin. ſpec.hiſto. lib. xiij. paſſum ſub diocletiano imꝑatore. ſꝫiacobus de voragine ī legendis ſuis dicit paſſuꝫfuiſſe rome temꝑe Cornelij pape. qui fuit multoprius .ſ. temꝑe decij. Hic ergo ex nobiliſſimis ortus natalibus apud frigiā parentibus orbatꝰ cūmaneret ſub cura dyoniſij patrui ſui relictus eſt.ambo igitur romā vbi largū habebant patrimoniū redierūt in quoꝝ vico cornelius papa latitabat cū fidelibus. a quo Cornelio p̄dicti dioniſius⁊ pangratius baptiſma ꝑceperūt. Dioniſio autēin pace quieſcente. pangratius cū. xiiij. eſſet ānorum ceſari vt xp̄ianus ē preſentatus. cui dixit ceſar. Infantule ſuadeo tibi ne mala morte moriaris. qꝛ cū puer ſis facile decipieris ⁊ qꝛ nobilis cōprobaris. ⁊ cariſſimi mei filiꝰ extitiſti. rogo te vtab hac veſania recedas. vt velut filiū meū te habeam. Pangratius aūt ad eum ait. Et corꝑe puer ſum. cor tamē ſenile gero. Et virtute dn̄i noſtriih̓u xp̄i terror veſter ē apud nos tantū. qͣntū hecpictura quā cernimus. Dij autē tui quos me hortaris colere. deceptores fuerūt ⁊ germanarū ſuarum cōſtupratores nec parentibus pepercerunt.ꝙ ſi hodie ſeruos tuos tales cognoſceres ꝓtinusoccidi iuberes. Tales deos miror quomo colerenō erubeſcis. Auguſtus ꝟo reputās ſe a puero victum iuſſit eum in viā aurelia decollari Ad huius ſepulcrum vt ait Grego. turonenſis ſiqͥs falſum iurare voluerit. anteqͣꝫ ad cancellū chori eccleſie perueniat. aut ſtatim a demone captus inſanit. aut in pauimentū cadēs vitam perdit. vn̄ſemel cum lis inter duos eſſet. et iudex quis eſſetreus minime ignoraret ſꝫ probationes deficerentiudex ipſe zelo iuſticie ductus fecit ambos accedere ad altare ſancti petri. ⁊ reum innocētiā quāp̄tendebat iuramento expiare coegit. rogās apoſtolū vt aliquo iudicio oſtenderet veritateꝫ. Cuꝫautē ille iuraſſet ⁊ nihil mali paſſus fuiſſet iudexmalicie iurantis conſcius zelo veritatis accēſusinquit. Senior iſte petrus aut nimis miſericorsaut iuniori defert. Eamus ergo ad pangratiū iuuenem ⁊ ab eo requiramus veritatem. Cum veniſſent ad tumulū eius ⁊ nō timuiſſet reus falſuꝫiurare. manū inde retrahere nō potuit. Et ibideꝫ

De ſanctis .§. XXX.Adriano ⁊ natalia vxore eiꝰ refert vin. ſpe. hiſt.vbi ſupra. Cuꝫ maximianꝰ imꝑator in nichomedia ciuitate grecie ydolis immolaret. iuſſu eiꝰ exdiuerſis locis ad ſupplicia xp̄iani trahebāt̉. Nā⁊ vicini vicinos ⁊ ꝓpinqͥ domeſticos ꝑtrahebātalij timore pene. alij amore pecunie eis ꝓmiſſe inter quos. xxiij. in ſpeleo latitantes ⁊ ꝑquirentibꝰꝯprehenſi ⁊ ferro vincti ad ceſarē adducūtur. ſeqꝫ xp̄ianos libe̓ ꝓfitentes extendunt̉ ⁊ cedūt̉. etminas eorū ampliꝰ irridentes duris lapidibꝰ oraeoꝝ ꝯtūdūtur ⁊ in carcerē retrudūtur. Tūc adrianꝰ prior officij militaris ꝯſtantia eoꝝ ꝯpunctusait ad eos. Adiuro vos ꝑ deū. vr̄m ꝓ quo tantapatimini. vt dicatis mihi q̄ ſit remūeratio veſtraquā expectatis ꝑ iſta tormēta. at illi inqͥunt. Oculus non vidit nec auris audiuit nec in cor homīsaſcendit q̄ p̄ꝑauit dn̄s diligētibꝰ ſe. Hec audiensadrianꝰ ſtatim exiliēs ī mediū eoꝝ dixit. Annotate me cū iſtis. qꝛ ego xp̄ianꝰ ſum. qd̓ cū miniſtriceleriter imꝑatori nūciaſſent. iratus nimis adductū reſipiſcere monuit et nolentem aqͥeſcere ferrovinctū cū cōdēnatis ī carcerē retrudi iuſſit. natalia ꝟo vxor eiꝰ cū hoc ꝑ nūciū didiciſſet. ſciſſa veſte plorās ⁊ eiulās interrogauit pͥueꝝ cur dn̄s ſius ī carcerē miſſus eēt at ille. vidit inqͥt qͦſdā xp̄anos nolētes ſacrificare torq̄ri ⁊ cū illis annotari ſe faciēs. dixit cū eis velle mori. Tūc illa q̄ hactenꝰ ꝓpter ꝑſecutōem celauerat ꝙ eſſet xp̄iana.gaudēs mutata veſte cucurrit ad carcerē. ⁊ vincula viri ſui deoſculās. cepit eū ī oības ꝯfortarerogās eū ī hoc qd̓ ceꝑat ꝑmanere. nihil de terrena gl̓ia reſpice̓. ſꝫ ſemꝑ ad celeſtia ⁊ eterna ſuſpirare. nulla trāſitoria tormēta timere. ſꝫ in infinitūmaiora inferni ſupplicia. que euaſerat exultare.Poſt hec vincula ſanctoꝝ martirū ⁊ pedes deoſculās vt eū ꝯfortarēt rogauit. Et ſic oībus valefaciēs iuxta ꝯdictū viri ſui die paſſionis eoꝝ vocanda ad domū ſuā ꝑrexit. Poſt modicū igit̉audiēs adrianꝰ paſſionis ſue adeſſe diē. licētiā aſctīs accipiēs ꝑgere ⁊ vocare. Nataliā ſicut ei cūiuramēto ꝓmiſerat. danſqꝫ munꝰ cuſtodibꝰ egreſſus ē. Cūqꝫ ad domū ꝑueniſſet audiēs natalia ꝙadrianus abſolutꝰ veniret. extimans eum fugiſſe de carcere. amariſſime flere cepit. Et ſurgēs cōtra eum oſtiū clauſit dicens. Nō mihi contingatcolloqui ori eius qui deū ſuum negauit. O miſerquis te ſeꝑauit a ſanctis. quis te ſeduxit vt recederes a conuentu pacis. Cur fugiſti ante pugnā.heu non eſt mihi cōceſſum vnius hore ſpaciuꝫ vtvocarer vxor martiris ſed tranſgreſſoris. Nuncexultaueram modicū. ⁊ ecce mihi ſemper erit obprobrium. Hec ⁊ huiuſmodi audiens Adrianusgaudebat vniuſqꝫ femine. verba iuuenis ⁊ ante.xiiij. mēſes nupte ex hoc ardētior factꝰ ad martiriū libētiſſime ambiebat. Cūqꝫ videret eā gͣuiſſime tribulari. dixit ei. Aperi mihi dn̄a non em̄ vtputas martiriū effugi. ſꝫ veni voͣre te ſic̄ ꝓmiſerā

Kk 5