¶ TitulusOctauus

anum: eum accuſauerūt apud maximianū imperatorē. Imperator aūt cecū illuminatū adduci fecit. et interrogatꝰ quō vidiſſet. reſpōdit dn̄m ieſum xp̄m ꝑ pantaleonē euꝫ illuminaſſe. Ob quācōfeſſionē xp̄i fecit eū decollari: ſed pantaleon iuxta corpus patris data pecunia ſpiculatori cadauer eiꝰ ſepeliuit. Deinde pantaleon ipſe ceſari p̄ſentatus. cum chriſtū predicaret: rogauit ceſarēvt aliquē paraliticū afferri p̄ciperet: et ille deꝰ haberetur: in cuiꝰ virtute paraliticꝰ ſanaret̉. Cuꝫ ſacerdotes idoloꝝ nihil orando ꝓficerent. pantaleon orauit ⁊ ſubito paraliticus ſanatus eſt. Quoviſo cum multi crederēt ⁊ ſacerdotes cum medicis in eum frendētes ampliꝰ inſanirēt imperatorait. Pantaleon audiſti quāta paſſus eſt nuꝑ antinius ſenex. Cui pantaleon. multa paſſus ē: ſedvictus nō eſt. et ſi ſenex ꝓpter deū tanta ſuſtinuit: quāto magis iuuenis debeo ſuſtinere vt merear coronari cum eo. Cum ergo iuſſu ceſaris in eculeo torqueret̉ et circa latera facibꝰ vreret̉ ei dominus apparēs et manus cedentiū arefaciēs faces extinxit. Tūc iratus ceſar iuſſit eū in ſartaginem plumbo bulliente repletā mitti: et dn̄o ei apparente ſtatim extincto igne plumbuꝫ refriguit.Exinde ſaxo alligatū in mari p̄cipitari mādauit.ſed reſolutꝰ natans ad littus ꝑuenit incolumisPoſt qd̓ beſtias ad eū mitti fecit ſeuiſſimas q̄ innullo eū ledentes. manibꝰ ſuis vt catulos demulcebat. Et ex hoc multi ad fidē cōuerſi ſunt. quosomnes cum feris fecit imꝑator pariter decollari.Recluſus autem pantaleon poſt menſem in rotamiſſus eſt: ſed rota cum volueret̉ fracta gentiliūquingentos occidit. Ait aūt imꝑator ad eū. quiste docuit iſta. Cui pantaleon. hermolaus inquit.Et ceſar volēs illū occidere ait. Poſſum ego hermolaum videre vt me iſta doceat. Iuſſu ergo imperatoris pantaleon acceſſit ad hermolaū dicēs.Pater vocat te imꝑator. Cui ille. venio fili quiavenit tꝑs meū ſicut mihi xp̄s heri inſinuauit. Uidens ergo eos ceſar q̄ſiuit ſi plures eſſent Et hermolaus. Sunt ⁊ alij duo fratres herumpꝰ ⁊ ypocrates chriſtiani. Adducti ergo cū ſimul orarentterremotu facto idola corruerūt. Ad quos ceſar.videtis ait ꝙ dij irati terrā cōmouerūt. Cui pantaleon. Si dij hoc fecerūt. quare ⁊ ip̄i corruentescōfracti ſunt. Porro ceſar iratus. iuſſit illos trespoſt ml̓tas penas eis illatas decollari: et poſt aliquos dies etiā pantaleonē. Sed cuꝫ ad locū paſſionis ſpiculator ꝑcutere viſus eſt. gladius eiusquaſi cera plicatꝰ eſt. Qd̓ cum miniſtri vidiſſentet veniam peterēt: ſurgēs pantaleon mortē ſuaꝫeis indulſit. Sicqꝫ decollatus martyrium cōpleuit. v. kal̓. auguſti.Sanctꝰ cu­ §. XXVIII.cufatus nobiliſſimꝰ ⁊ ditiſſimis natalibus oriundus de quiſtilitana ciuitate. ea tēpeſtate barchinone paſſus eſt. qui liberaliū literarū ſtudio vacauerat cum ſancto felice de quo dictū eſt ſupra.Hic igitur elemoſynis inſiſtens de ciuitate ꝓpriarecedēs. cū barchinonā adueniſſet ⁊ ibi p̄dicatōi

ſedulo vacaret. miraculorū gloria ſplendere cepit. infirmos ſanās: demones ab obſeſſis corporibus eijciens. Hec audienſ proconſul galerius eūſibi preſentari ordinauit. Quem aſtantē eum increparet cur deos nō coleret. Reſpondit cucufatus. Quibus me inſipientiſſime virorū: cultū imperas exhibere: qui nō dei arbitrio ſed arte diabolice fraudis ⁊ ſtultiſſimoꝝ hominū tibiqꝫ ſimilium ſtoliditate adinuēti ſunt atqꝫ cōpacti. Hacreſponſione galeriꝰ nimio furore repletus. tradidit eum tortoribꝰ: dicens. Tamdiu hunc cruciate: quouſqꝫ ab eo extorqueatis ſpiritum. Cunqꝫduodecim milites eū prolixius torquerent. ita vteius viſcera duriſiima flagellatōe dirupto corpore paterent: clamauit ſanctus dicēs. Domine ieſu chriſte oſtende virtutē tuam ſuper incredulosvt videntes aut cōuertant̉ ⁊ credant: aut deſtruantur et pereant. Et impijſſimū galerium qui ſicrabide inſanit in ſeruum tuū ſi nō eſt predeſtina/tus ad vitam: gladio tuo citius interime. Hac oratione cōpleta. videntes milites qui euꝫ torquebant inteſtina eius in terrā profuſa: cecati ſunt. ⁊galerius cū omnibus idolis ſuis cōſumptus eſt.Sanctus aūt martyr viſceribꝰ in aluū receptis:citius eſt diuina operatōne ſanatus. ⁊ gratias agente deo omnes populi laudauerūt deum dicētes. Tu es verus deꝰ quē colit cucufatus. ¶ Cūaūt iſta fuiſſent relata maximiano. vinctū cathenis voluit eum ad ſe adduci. Et interrogatus abeo quem deū coleret. Reſpondit. Quare ſub dubietate de deo interrogas. qͣſi aut plures dij ſintaut ip̄e qui deus eſt diuiſus ſit. Ego enim deumaliū neſcio p̄ter deum verū. qui fecit celum ⁊ terram. quē toto corde benedico. Ad quem ille. Sverus eſt deus tuus liberet te nunc de manibusmeis ⁊ de tormentis tibi paratis. Et cucuſatꝰ adeum. Te o nephandiſſime et patrē tuum diabolum cum omnibꝰ exquiſitis tormentis que mihiirrogaueris irrideo: et per virtuteꝫ nominis dn̄imei ieſu chriſti deſpicio. Tunc inſaniēs p̄ſes iuſſit eum in craticula aſſari. Et cōbuſtū ſinapi ⁊ aceto ꝑfundi. Miles aūt chriſti pſallebat dicens.Exaudi dn̄e iuſticiā meam ⁊cͣ. Et dicto psͣ. ſanatus eſt. miniſtri vero penarum ab igne cōſumptiſunt. Poſt hoc iuſſit tyrannus ignem copioſumextra ciuitatē fieri ⁊ ip̄m in eo proijci. Qui in euꝫiactatus eo extincto illeſus apparuit. Recluſo vero in carcerē cum ſplendor nimius emicuiſſet. cuſtodes carceris hoc aſpiciētes: cōuerſi ſunt ad fidem. Mane aūt facto preſentatū fecit tyrannuseum cardis ferreis ⁊ neruis thaureis cedi. Orante aūt ſancto vt omnia in virtute eius ſuperaret⁊ idola diſſiparet: omnia idola in puluerē ſunt redacta. et ip̄e illeſus apparuit. Tunc omnis populus clamare cepit. Magnus eſt deus chriſtianorum. ⁊ potentiſſimus liberator eorum. Rufinusvero qui ciuitati preerat fecit eum decapitari.Maximianus enim preſes ibi nutu dei crepuerat. ſicqꝫ martyrium capitis truncatione promeruit.