Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CLXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

TitulusSextus

omnia creata. cōſtat ꝙ niſi ſciret cām. admiraret̉⁊ naturaliter eā ſcire deſideraret. Cauſa aūt oīmreꝝ ē ip̄e deꝰ. Quicqͥd gͦ de creaturis intellectuscreatus intelligeret. nō qͥetaret̉ eiꝰ naturale deſideriū. niſi ip̄am diuinā eēntiā videat et cogͦſcat.⁊ iō auferre hoībꝰ viſionē dīne eēntie. eſt auferreeis btītudinē neceſſe ē gͦ ad btītudinē ītellectꝰ creati ꝙ dīna eēntia videat̉. vn̄ dn̄s mat. v. Btī mūdo corde qm̄ ip̄i deū videbūt. hec āt viſio clara ētota merces ẜm aug. Io. xvij. Hec ē vita et̓na dixit dn̄s ih̓s. vt cogͦſcant te ſolū deū et quē miſiſtiih̓m xp̄m. et ē hec viſio tante pulcritudīs tantoqꝫamore digniſſima. vt quibuſlibet et qͣntiſlibet bonis p̄dictaꝫ aīam ſine hac extimet infeliciſſimamplotinꝰ ph̓s vt refert aug. de ciui. dei. vidēt ergoſancti et āgeli diuinā eēntiā nō ꝑ aliquā ſpeciemcreatā intelligibilē. ſꝫ ꝑ lumē glorie irradiatū intellectui eoꝝ. ẜm illud psͣ. Apud te ē fons vite. etin lumine tuo videbimꝰ lumē .i. in lumīe gl̓ie lumē diuine eēntie. aug. pr̄ et filiꝰ et ſpūſſctūs vnūſunt lumē. Et iſtud lumē gl̓ie ē qͥd creatū. nō quidem obiectū viſionis. ſꝫ ꝯfortās et eleuās intellectū ad videndū ip̄am diuinā eēntiā. q̄ et ſi toͣ videat̉ q̄ in ſe infinita ē. tn̄ a creatura q̄ finite ꝟtutē. nō infinite vt toͣliter videat̉ .i. vt toͣ ꝯp̄hendat̉ſꝫ qͣſi finite. ⁊ ſolus deus ſe infinite videt qꝛ ſe ꝯp̄hendit. Nullus tn̄ ſanctꝰ vl̓ creatura aliqͣ ita videt den̄ vt cōp̄hendat deū. ⁊ ſic ad lr̄am veꝝ ē qͥnemo vidit deū .ſ. ꝯp̄hendendo. Nā cū oīs intellectus creatꝰ ſit finite ꝟtutis. ⁊ deꝰ infinitꝰ. totuꝫeū cognoſcere nō pōt qͣꝫtū .ſ. ē cognoſcibilis. ſꝫ ſolus deꝰ ſe videt ꝯp̄hēſiue. ⁊ ſic ītelligit̉. nemo nouit filiū niſi pr̄ nec pr̄em niſi filiꝰ .ſ. ꝯp̄henſiue. nōinde excluſo ſpūſancto. qꝛ vnꝰ cū eis ē deꝰ. ⁊ hoē qd̓ ait apl̓s. Qui habitat lucē inacceſſibilē quānemo videre pōt. Uidēt tn̄ ſancti deū ꝑ eēntiamvt dictū ē. vn̄ ſatiat̉ ſine faſtidio deſideriū eoruꝫẜm illud psͣ. Satiabor cū apparuerit gl̓ia tua. Etlicet vnꝰ ſanctꝰ limpidiꝰ diuinā eēntiā altero ꝯtēplet̉. ſicut ⁊ corꝑaliter ⁊ intellectualiter acutiꝰ videt aliqͣꝫ rem vnꝰ. qͣꝫ alter propt̓ corꝑis vl̓ intellectus meliorē diſpoſitōem qd̓ ꝓcedit ex maiori caritate hic habita. nō tn̄ aliqͥs videre pōt diuinameēntiā oculo corꝑali etiā gl̓ificato vl̓ imaginatōemateriali. qꝛ deꝰ ē ſpūs. ⁊ iō ꝑcipi nō pōt ab oculo materiali. propter improportōem potentie adobiectū. Et ſic pōt etiā intelligi illud. Non videbit me hō ⁊ viuet. Et deū nemo vidit vnqͣꝫ .ſ. oculo corꝑali vl̓ imaginatōe q̄ ē de rebꝰ tm̄ materialibus. Sꝫ vide̓ pōt oculus corꝑis gl̓ificati xp̄i humanitatē gl̓ioſam. ſicut ⁊ corꝑa alioꝝ ſctōꝝ. Sꝫaīa xp̄i habuit ab initio ꝯceptōis ⁊ hꝫ cōtinue vtſionē dīne eēntie lōge eminētiꝰ ſuꝑ oēs angelos⁊ ſanctos. vn̄ ſapiēs. Oculi dn̄i lucidiores ſole. ⁊nil ſub ſole nouū .ſ. ih̓u xp̄o. Habuit em̄ ⁊ hꝫ viſionē ſeu noticiaꝫ oīm q̄ fuerūt vnqͣꝫ. ſunt ⁊ erūt inactu. ad heb̓. iiij. Oīa nuda ⁊ aꝑta ſunt ocul̓ eiꝰ.Multa tn̄ videt deꝰ q̄ face̓ pōt qͣꝫuis nūqͣꝫ ſit facturus. ⁊ taliā aīa xp̄i nō videt. vn̄ nec ipſa aīmaxp̄i ꝯp̄hendit toͣliter diuinā eſſentiā. ⁊ hoc notatpsͣ. in ꝑſona xp̄i dicēs. Mirabilis facta ē ſciētia

tua .ſ. deꝰ ex me. ꝯfortata ē ⁊ nō potero ad eā.ꝑuenire ꝯp̄hendēdo. videt gͦ aīa xp̄i a principſue creatōis in ꝟbo oīa q̄ actu fuerūt ſunt vl̓ ex⁊ dr̄ ſcīa viſionis q̄ ſola ē dei. Sꝫ nō videt oīadeus pōt face̓ q̄ nō faciet. ⁊ dr̄ ſcīa ſimplicꝭ intellgentie. Nemo tn̄ ꝑuenit ad illaꝫ dei viſionē ⁊ viuit vt ho. i. ſenſualiter. vidimꝰ gͦ gl̓iam eiꝰ inquatū ꝑ ꝟbn̄ incarnatū ꝓuiſum ē nobis vt videgloriā diuine eſſentie ſi volumus.Titulus ſextꝰ de eccleſiamilitante. Capitulum primū.Pſum .ſ. chriſtidedit caput eccleſie .ſ. deus ait apl̓som̄es em̄ ſumus vnū corpus ī xp̄oIſcꝫ eccleſia cuius caput ē xp̄s. Cumigit̉ dictum ſit de capite .ſ. verbo incarnato dn̄oih̓u xp̄o quo ad cōuerſationē eius om̄i ꝑfectionepleniſſimā. ⁊ quo ad doctrinā mirabilem ac miracula eius glorioſa. paſſionem quoqꝫ ⁊ rationende diuinitate quoqꝫ eius breuiſſime. ſed profuidiſſime a Iohā. inſinuata. Iam accedamus atractandū de ip̄a eccleſia cuius primi duces ⁊ paſtores fuerūt apoſtoli. que militans in mūdo iextat vſqꝫ ad finē mūdi. tūc autē tranſiet in triūphantem tota etiaꝫ in corporibus .ſ. glorificatis.Ip̄m aūt decurſum eccleſie per varios ſtatus indiuerſis temꝑibus vſqꝫ in finem reuelauit donus hieſus Iohāni. ſed multū obſcure ꝑ viſiōeimaginarias que a pauciſſimis intelligūtur. vtde ad litterā prophetando vel diuinādo exponūtur ꝓut notauit Nico. de lyra. Beatiſſimꝰ igitur Iohānes apoſtolus ⁊ euāgēliſta ⁊ prophetaApoſtolus in epl̓is. Euangeliſta in euāgelio ſupropheta in apocalipſi. ob inſuꝑabilem euāgſandi conſtantiā a domiciano imꝑatore relegeſt in inſulam pathmos in qua deſtitutus humne cōſolationis cōſortio diuine meruit allocinis cōſolationibus releuari. Una em̄ dominidie apparuit ſibi angelus xp̄m rep̄ſentans. qͥ ſttus eccleſie militantis in no. teſta. per diſcurſumdiuerſoꝝ tempoꝝ ſibi reuelauit in viſionibꝰ lginarijs diuerſaꝝ reꝝ qͣs ab eo tūc habuit. debus librū apocalipſim ſcripſit qd̓ interp̄tat̉ relatio. In cuius libri cōmendationē hiero. diciꝙ apocalipſis tot habet ſacramēta quot verbain cōmendationē voluminis. om̄is laus infereſt. Deſignat aūt ſed obſcuriſſime perſecutione⁊ afflictōnes quas paſſura eſt eccleſia a tyranūgentilibus imꝑatoribus ⁊ hereticis. ac etiam malis fidelibus. ⁊ conſolatōnes diuinas hic ⁊ inturo ꝑcipiendas ⁊ iudicia ⁊ penas maloꝝ. vtcula p̄uiſa minus feriāt. et ſpe diuini adiutdiijsfuture remuneratōnis eoꝝ ac punitōue maloluꝫefficatius in aduerſis roborent̉. ⁊ ſub ſeptenatnumero multa miſeria deſcribit. Nam ſalut.nem in principio ponit poſt deū a ſeptem ſibus qui in cōſpectu ſunt diuini throni. Arxp̄m repn̄tantē in medio vidit. ſeptē canoelarum aureoꝝ. habentem in manu. ſeptem ſtellas-