Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
Xv
Einzelbild herunterladen
 

Titulusſecundus

ſuos pꝰ mortē ceper̄t. vt apd̓ egyptū yſis. apd̓ cretā iouis. apd̓ mauros iuba. apud latinos faunusapd̓ romanos qͥrinꝰ eodē qͦꝫ mō apd̓ athenas minerua: apd̓ ſaniuꝫ iuno. apd̓ paphos venꝰ. apudleunos vulcanꝰ. apd̓ naxos liber: apd̓ delos appollo. In qͦꝝ etiā laudibus acceſſer̄t poete ⁊ ſuiscarmībꝰ ꝯpoſitꝭ ī celū ſuſtuler̄t. hͨ yſido. Cōiter hidij adorati fuer̄t hoīes vel potētes dn̄io. vel īduſtrij ad inueniēdū ſcīas vel artes. ⁊ vt hr̄ ex li. ſapiētie. ad imaginū hmōi cultū ꝓuocauer̄t hoīestria. nimia affectio erga illos mortuos. tīor ⁊ adulatio erga reges. diligētia artificium ī ſculpēdo ⁊pingēdo imagīes. Sꝫ qͥ gl̓iat̉ .ſ. vere: in hͦ gl̓ieturſcire ⁊ noſſe me ait dn̄s ꝑ hiere. et ſalomō in libroſapīe. Uani ſt̓ om̄s hoīes in qͥbus nō ē ſcīa dei. i.vera cognitio. Mortuo nino regͣuit vxor eiusſemiramis elatiſſima ml̓r ⁊ impudiciſſima. Namvt narrat valeriꝰ maximꝰ. Cū ei circa cultū capitſui occupate nunciatū fuiſſet babiloniaꝫ cui dn̄abat̉ defeciſſe altera ꝑte criniū adhuc ſoluta ad eāexpugnandā currit. nec priꝰ decorē capilloꝝ ī ordinē duxit: qͣꝫ tantā vrbeꝫ ī ptātem redegit. Statura eiꝰ ibi poſita ē in ip̄o hītu. Oroſiꝰ de ea lib̓. j.Semiramis libidīe ardēs. ſanguineꝫ ſitiēs. cumom̄s qͦs ꝯcubitu oblectaſſet occide̓t: tandem filioflagitioſe ꝯcepto impie expoſito. inceſtu cognitopͥuatā igͦminiā publico ſcelere obtexuit. p̄cepit eīvt int̓ ꝑntes ⁊ filios nulla delata reuerētia naͣ deꝯiugijs appetēdis: cui libitū eēt liberuꝫ fi ret. Etvt ſcribit Iuſtinꝰ cū filij ꝯcubitū petiſſet: ab eodēint̓fecta ē. Hec aūt ſcd̓a etas incepit a diluuio⁊ termīat̉ ī abrahā. Oroſiꝰ imp̄fatōne libri de ormeſda md̓i ſic ait. Ab adam vſqꝫ ad ninū regemqn̄ natꝰ ē abrahā. ſunt āni tria milia centū octuagintaqͣtuor. qͥ ab oībus hiſtoriographis ul̓ omiſſi vl̓ igͦrati ſt̓. A nino āt vſqꝫ ad natiuitatē xp̄i ſb̓auguſto .ſ. octauiano. āni duo milia quindecim. īquibꝰ actores ⁊ ſcriptores int̓ ſe oīm ociā negociaqꝫ triuerūt. Uaria tn̄ eſt opinio quātū duraueritiſta ſcd̓a etas: Nam ẜm lr̄am Gen̄. q̄ eſt ẜm tranſlationē hiero. a diluuio vſqꝫ ad natiuitatē abrahe fluxer̄t āni ducēti nonagintaduo. qd̓ tenēt hebrei ⁊ Euſebiꝰ. Sꝫ ẜm. lxx. interp̄tes fluxerūt anni nongenti quadraginta. quā opi. ſequit̉ Beda⁊ Oroſius etiā videt̉ eam ſequi.Titulus ſecundꝰ de tercia etate mundi. Capitulum primum.Uia in abraha inchoat̉ tercia etas pr̄qꝫ fidelium dr̄ ẜmſpm̄ viuentiū ſpūaliter. ſic̄ pr̄ carnalisextitit iudeoꝝ: ideo ī ꝯmendatōe eiꝰ ad imitandūaliqͥd in gnͣe dd̓m anteqͣꝫ ad geſta eiꝰ particulariadeſcendamꝰ. Equidē primis ꝑntibꝰ (vt ait aug.xiiij. de ciui. dei. ca. xij. ⁊. xiij.) ob̓ia ꝯmēdata ē inp̄cepto. q̄ ꝟtus ī rōnali creatura mr̄ qͦdāmō ē omniū. cuſtoſqꝫ ꝟtutū: cū .ſ. ei dictū eſt de ligno ſcīeboni ⁊ mali ne comedas. ad cuiꝰ trāſgreſſioneꝫ etinob̓iam nō ꝑueniſſent niſi p̄cedēte priꝰ latenti ſuperbia. Sic ⁊ abrahe vt in virtute ꝓficeret. ⁊ toti

mundo eiꝰ ꝑfectio ad imitaudū nota eēt: mādataeſt ſibi dura ob̓ia. nō facilis vt ꝓthoplaſto qͥ nullam exꝑiebat̉ inclinatōeꝫ ad malū: vt poſteri omnes in eo exemplū acciꝑent. vicꝫ vt filium īmolaret: ſeip̄m centenariū circūcideret: ⁊ prius vt iamantiquꝰ de terra ſua exiens ꝑegrinando diſcurreret. Qui in om̄ibus obediuit in humilitate firmatus. vn̄ ad dn̄m loquēs aiebat: loqͣr ad dn̄m meūcum ſim puluis ⁊ cinis. Ip̄m autē imitant̉ qui viuunt ẜm ſpm̄ deo obediētes. Adam ꝟo inobedientē viuētes ẜm carnē .i. vicioſe. Dicit. n. aug. ibiUicio āt depͣuari niſi ex nihilo facta naͣ nō poſſꝫAt ꝑ hͦ vt naͣ ſit ex eo hr̄ ꝙ a deo facta ē. Ut autēab eo qd̓ eſt deficiat: ex hͦ ꝙ de nihilo facta ē ꝯtingit. Nec ſic defecit hō vt oīno nihil eēt: ſꝫ vt inclinatus ad ſeip̄m minꝰ eēt qͣꝫ erat cū ei qͥ ſumme eſtinherebat. Relicto itaqꝫ deo eē in ſemetip̄o: hͦ eſtſibi place̓. nō iam nihil eē ē: ſꝫ nihilo appropinq̄re.vn̄ ſuꝑbi (ẜm ſcpͥturas ſctās) alio noīe appellāturſibi placētes. Bonū ē .n. ſurſum hr̄e cor. nō tn̄ adſeip̄m qd̓ eſt ſuꝑbie: ſꝫ ad deū qd̓ eſt ob̓ie q̄ niſi humiliū eē nō pōt. Eſt igit̉ aliqͥd huīlitatꝭ miro mōqd̓ ſurſum faciat cor. Et eſt aliqͥd elatōis qd̓ deorſum faciat cor. hͦ quidē qͣſi ꝯtrariū videt̉ vt elatōſit deorſum ⁊ humilitas ſit ſurſum: ſꝫ pia huilitasfacit ſb̓ditū ſuꝑiori. Nihil eſt aūt ſuꝑius deo. ⁊ iōexaltat humilitas q̄ facit ꝓximū deo. Elatio aūtque viciū eſt. eoip̄o reſpuit ſubiectōeꝫ ⁊ cadit abillo quo nihil pōt eſſe ſuꝑius. ⁊ ex hoc erit inferiꝰ⁊ fit qd̓ ſcriptuꝫ eſt. Deieciſti eos dum alleuarēt̉.Ip̄m .n. extolli eſt deijci. Quapropter qd̓ nūc ī ciuitate dei eſt et ciuitati dei in hoc ꝑegrinanti ſecūlo maxime ꝯmendat̉ humilitas. ⁊ in eiꝰ rege qͥ eſtxp̄c maxīe p̄dicat̉. ꝯtrariū hnic ꝟtuti elatōis vicium in eiꝰ adu̓ſario qͥ ē dyabolꝰ ī ſacrꝭ lr̄is edocet̉.hͨ aug. ibi. Et ī mēbrꝭ eiꝰ reꝑiunt̉ qͥ etiaꝫ aliqn̄ hichuīliant̉ vt pꝫ ī pharaone. Electi āt ſi aliqn̄ ſuꝑbiūt ad horā vt nō ꝑpendāt ī aliquē defectū apparentē cade̓ ꝑmittunt̉ vt ſe recogͦſcāt ⁊ redeāt. vn̄Aug. ī eo. ca. xiij. Audeo dice̓ ſuꝑbis vtile eē cade̓ ī aliqd̓ aꝑtū māifeſtūqꝫ pcm̄ vn̄ ſibi diſpliceātqͥ iā ſibi placēdo ceciderāt. Salubriꝰ eī petrꝰ ſibidiſplicuit qn̄ fleuit qͣꝫ ſibi placuit cū p̄ſūpſit. hͨ illeCōuerſātes gͦ ẜm ſpm̄. i. dei volūtateꝫ imitanturabrahā exeūtes ſpūal̓r de t̓ra ſua .i. inordīato affectu t̓renoꝝ: ⁊ de cogͣtione ſua .i. a ꝯcupīa carnis⁊ ab vſu paſſionuꝫ: ⁊ de domo pr̄is ſui dyaboli q̄ē ſuꝑbia vite Primꝰ eī pr̄ quē hēmꝰ ī md̓o nati ēdyabolꝰ. naſcimur eī filij ire. Ueniūt āt in t̓rā ꝓmiſſiōis ſpe ī btītudinē et̓nā ſeu ſuꝑnā ibiqꝫ bn̄dicunt̉ a deo gratia ⁊ multiplicant̉ in operibus bonis. Recedūtqꝫ a malis diſſenſione .i. nō ſequendo in malo. Reprobi ꝟo qͥ viuūt ẜm carnē nō ꝑtinētes ad cītatē irl̓m ſꝫ babilonie ꝯfuſionem: remanent in chaldea ignem adorātes .i. ꝯcupīam ⁊ cupiditatem ꝓ ſummo bono hn̄tes. q̄ tandē vaſtat̉ſcꝫ babilonia: qꝛ mundus peribit ⁊ ꝯcupīa eius.Ꝙ abrahā dn̄o ꝓmittente ei ꝙ nō eliezer ſerueiꝰ ſꝫ filius ei naſciturꝰ eſſet heres eius ⁊ ſemē eiusterrā illā poſſideret: dixit dn̄o. Un̄ hͦ ſcīaꝫ ⁊cͣ. Nōꝓceſſit hͦ verbū ex defectu fidei ſeu dubitatōe. ci