¶ Capitulum .VI.Fo. CCXXVII

more eius poſite virilem obtineant dignitatem.ego igitur femina viriliter agendo virū geſſi. ꝟginitatem q̄ in xp̄o eſt fortiter amplexādo. hec dicens tunicaꝫ qua induta erat a capite vſqꝫ deorſum ſcidit. ⁊ femina apparuit. ⁊ ſubdidit. Tu quidem ẜm carnē mihi es pr̄. claudia mater. fratresmei qͥ tecū ſedent auitus ⁊ ſergius. Ego auteꝫ ꝓamore xp̄i mundū cū ſuis delitijs reſpui. Et ecceprothus ⁊ iacinctus eunuchi mei cū quibus ſcolam xp̄i ingreſſus ſum. Agnoſcētes igit̉ eam pater mater fratres ⁊ ſerui. cuꝫ lacrimis amplexibeius incūbebant in conſpectu populi. Ueſtimenta auro texta afferūtur. ⁊ licet inuita induit̉. atqꝫin excelſo pro tribunali collocat̉. ⁊ ab omni ppl̓oacclamatur vnus eſt verus deus xp̄s qui eſt verus deus xp̄ianoruꝫ. Et ne tanto gaudio populideeſſet probatio caſtitatis. Uiſus ē ignis de celodeſcendens qui melantie domum ita circūdedit.vt nec veſtigium alicuius qd̓ ad eam ꝑtineret remaneret. Fit ergo gaudiū populi cū timore dei.Baptiſatur philippus p̄fectus claudia eius vxor⁊ filij: om̄is familia innūerabiliſqꝫ multitudo paganoꝝ ad xp̄m cōuertitur. Suſcipiūt xp̄iani priuilegia. ⁊ omnis alexandrie ciuitas quaſi vna eccleſia. Conſpirat omnis eccleſia in epiſcopatumphilippi. Deponitur ad imꝑatore philippus afectura propter xp̄ianiſmū aſſumptuꝫ. ſꝫ a fidelibus in epiſcopū electus ordinatur. Qui ieiunijs⁊ orationibus vacans ⁊ alijs ſanctis operibꝰ demū martirio coronatur. ¶ Sed eugenia cū matre ⁊ ftatribus protho et iacincto reuerſi ſunt romam. Que plurimos verbo ⁊ exemplo trahebatad fidem. Et inter alios qͣndam nobiliſiimā virginem deſponſatam illuſtri viro noīe pompeio.virgo aūt dicebatur baſilla. Quadaꝫ aūt die aiteugenia ad baſillam. reuelatū eſt mihi a deo ꝙ temagnū virginitatis premiū expectat. Et baſillaad eam. Et mihi reuelatū ē ꝙ martirij coronā duplicem accipias. vnā quā apud alexandriaꝫ proiuſtis laboribus acquiſiſti. Aliā quā ex effuſioneſanguinis acceptura es. Tūc eugenia reſidētibꝰſanctis virginibus multis ſermonibus eas de caſtitate ſeruanda admonuit. ⁊ eas dn̄o cōmēdāsdiſceſſit ab eis. Eadem die vna ex ancillis baſilleaccuſauit eam apud ſponſum ſuum pompeiū. ꝙxp̄iana effecta eſſet ſponſa ſua. nec ei nubere vellet. ⁊ hoc ꝑ prothum ⁊ iacinctum factuꝫ eſſet magice artis doctores. Pompeius poſtqͣꝫ percepitſponſam ſuā nolle eū vel videre. aſſerens ſe xp̄mintegrum corpus cuſtodire. furēs ipſe proſtrauitſe corā imperatore dicens. Sacratiſſimi prīcipesromanis veſtris ſuccurrite. et deos nouos quoseugenia de egipto adduxit ſecū ab hac vrbe pellite. Ecce xp̄iani cōiugum gr̄am ſeparant ſpōſantes ſibi aſſociant. inuenti ſunt ab eis dij qui naſcihomines ꝓhibeant. Tūc decreuit imꝑator vt baſilla aut ſponſum reciperet. aut gladio feriretur.Eugenia ꝟo aut numinibus ſacrificaret aut crudeliter interiret. Cum autem baſilla ſponſum recipere renueret dicens ſe ſponſuꝫ habere chriſtūdei filium regem regū. quia ex regio genere erat

⁊ publice audiri nō poterat. intra domuꝫ gladiotranſuerberata eſt. prothus vero ⁊ iacinctus ducti ad templum iouis cum cogerentur ad immolandum ei. cecidit ſimulacrū ad pedes cius. ⁊ itacōminutum eſt vt vbi fuerit non compareret. qd̓prefectus vicetius attribuens non virtute dei. ẜmagice arti fecit decollari. ¶ Idem prefectus accerſita eugenia cepit ab ea īquirere de artibꝰ magicis. Cui illa conſtanter reſpondit. Confiteor tibi ꝙ ars noſtra maior eſt arte magica. Nam magiſter noſter habet pr̄em ſine matre. habet matrēſine patre. habet vxorem virginem que ſibi quotidie filios creat: ⁊ in amore eius omnino perdurat. Cum auteꝫ ducta fuiſſet ad templū diane vtimmolaret. ea orante terremotus factus eſt. ⁊ tēpli fundamenta cum ydolo ſubuerſa ſunt. Tuncfit concurſus populi romani ⁊ ſermo de ea in varia fertur. alijs innocentem ⁊ ſanctam. alijs magam affirmantibus. Relatione aūt facta a perfecto imperatori ſuper his iubetur eugeniam ſaxoalligatā ī tiberim iactari. Quo facto ſtatim ſaxūdiruptum eſt. ⁊ eugenia ſuperſedens. ita fluuialiaqua ferebatur. vt omnibꝰ appareret illuꝫ eſſe cūea in flumine ne abſorberet̉. qͥ cū petro fuit in mari ne mergeretur. Iterū inde ſublata in termaruꝫfornacibus mittitur. q̄ ſtatim extincte ſunt. Poſthec in tenebroſum carcereꝫ mittitur per. xx. diesſine luce ⁊ cibo ibi dimiſſa. ſed quotidie abundabat ibi ſplēdor. Saluator etiā ibi apparuit de cuius manu panē niuei cādoris accepit. ꝯfortas eā.Die aūt natalis dn̄i miſſus ē ſpiculator qͥ eā ī carcere ꝑcuſſit. cuiꝰ corpꝰ nō longe ab vrbe in ꝓpriop̄dio ſepultū eſt. vbi multos ip̄a ſepelierat. Claudia aūt mater eius cū ad ſepulcrū eius cum lacrimis oraret. apparuit ei Eugenia cum veſte aurotexta in medio multitudinis virginū ꝯſolans eā⁊ dicens patrē .ſ. philippū ⁊ virū ſuuꝫ in numeropr̄iarharū collocatum. ⁊ ip̄am ſequenti die dn̄icaa dn̄o in celis ſuſcipiendā. Que domū remeansfilijs ſuis in dn̄o inſtructis die p̄fata emiſit ſpūmip̄amqꝫ filii ſepelierūt iuxta eugeniam. ⁊ in timore dn̄i ꝑfecto poſt cōuerſionem multoꝝ ꝑ eos factam paganoꝝ migrarūt ad regna celorū. ¶ Etnotandum ꝙ iſta eugenia ſimulauit ſe virū vt reciperetur in monachū ⁊ aſſentiret p̄fici in abbatēlicuit iure poli nō iure fori. Inſpirata em̄ fuit adhoc a ſpūſancto. cuius lex non ſubicitur legi humane. xix. q. ij. Due ſunt leges. Unde huius exempla ſequi non licet. niſi qui haberet ad hoc ſpecialem inſpirationē a ſpūſancto ⁊ ſibi eſſꝫ certumvnde regula iuris in. vi. de re. iur̄. Que a iure cōmuni exorbitāt. in cōſequentiā non ſunt trahēdaSed ⁊ tūc temporis nōdum erant inſtituti canones iſta ꝓhibentes.Temporibusᵐ. §. XIII.qͦꝫ ꝯmodi ſeuiēte ꝑſecutōne ī xꝑ̄ianos. adueniētenatali die ip̄ius cōmodi edictū ab eo exiit. vt oīsplebs romāe vrb̓ ī vnū cōueīret ⁊ ī laudē hercul⁊ iouis pōpatica voce acclamaret. Qd̓ ⁊ factū ē.

Eſ