Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CCXXVIIv
Einzelbild herunterladen
 

TitulusSeptimus

Nam rege ſedē aſcendente publice indutū regiacū mitra. thurificauit aureā ſtatuā iouis. Et oīspopulus acclamauit. protector eſto hercules reipublice. ⁊ defenſor libertatis romane audacie. eotemꝑe morabātur in qͦdaꝫ vico aliqͥ xp̄iani noīscultores. ⁊ inter ceteros euſebiꝰ. vincentiꝰ. ꝑegrinus ac potētianꝰ. qͥ om̄ia ſua pauꝑibus erogauerāt. vt expeditiꝰ deo ſeruirēt ꝓ eo mori deſiderātes. Hij audito edicto cōmodi ꝑ vicos diſcurrebant. oībus p̄dicantes vt recederēt a cultura demonioꝝ. ⁊ penitētiā agentes crederent in deū trinū ⁊ vnū baptiſmum ſuſcipiendo. Ad hoꝝ doctrinā cōpunctꝰ qͥdā ſenator Iuliꝰ noīe. credidiin xp̄m cū domo ſua ⁊ baptiſmū ꝑ ruffinū p̄ſb̓iterū ſuſcepit adeo feruens effectus. vt ꝓ xp̄o moroptaret. Qd̓ cū audiſſet ceſar eum ad ſe iuſſit acduci eiqꝫ ait. Iuli qualiter amens effectus es. vtdeſerens iouē ⁊ herculē. ſeqͣris neſcio quā amentiā vanā. Cui viriliter rn̄dit iulius ait. Tu ſimulpenas cuꝫ dijs tuis ſuſtinebis. quos vano erroredeos eſſe temerario ore mentiris. Cōfuſus ceſarcuidam mgr̄o peditū vitellio noīe ꝯmiſit cauſaꝫhuius exquirendam. ⁊ſi ſacrificare herculi nolleciꝰ facultates auferri ⁊ morte damnari. Suſcipiens aūt eū vitellius animo ferus et om̄ibꝰ vitijsobſeſſus. eū in carcerē truſit. Et poſt triduū antetribunal ſuū ip̄m nudū ⁊ cathenatū adduci fecit.ad ſacrificandū exhortās diis eoꝝ ne periret. nechaberet in quo confideret. rn̄dit iulius. Fiduciamea vita eterna ē. ⁊ ſpes mea xp̄s ē. qͥ te cū principe tuo damnabit ineternū. Ob q̄ furore repletvitellius. iuſſit eū tam diu fuſtibus cedi: quouſqꝫſpūm exalaret. Huiꝰ corpꝰ occulte rapiētes euſebius cum alijs ſupra noīatis deuote ſepelierunt.Hoc audiens vitelliꝰ fecit illos capi. Cūqꝫ adducti faterent̉ illū ſepeliſſe nec timere minas ſuas. ſꝫ om̄ibus votis ꝓ xp̄o pati affectarēt. iuſſit vitellius eos in eculeo ſuſpendi ⁊ neruis ⁊ fuſtibuscedi. cui euſebiꝰ. Ante deficiet tibi ad torq̄ndumnos tp̄us. qͣꝫ mihi deficiat in xp̄o ꝑſiſtēs aīus. dixit aūt vitelliꝰ ad aſtātes. Iſti ſecuri de arte magica in tormētis gaudēt. Rn̄dit aūt vincentius.Nos gaudemꝰ ⁊ exultemꝰ in dn̄o ih̓u xp̄o. Deirde cū iuſſiſſet vitelliꝰ flamas lateribꝰ eoꝝ applicari. illi alacres effecti dicebāt. Gloria tibi dn̄e qͥnos tua viſitatione circūdas. Unus vero ex carnificibus nomine ātoninꝰ. oculis intentis eminvidit cū ſpōgia iuuenē ſtantē fulgore nimio choruſcantē ⁊ eoꝝ latera extergentē. Tūc emiſſa voce cuꝫ ingenti gaudio cepit clamare. Unꝰ ē verdeus xp̄ianoꝝ. quē hij euidentiſſima rōne p̄dicātUideo angelū domini circūſtantem eos. ⁊ a p̄ſſura flamarū ꝓtegētē. Tūc iudex velut leo fremēscepit clamare dicens. O ars magica. o ſeductores. qͥ alienauerūt mente ſua hominē clariſſimū īrepublica. Deuouitqꝫ ſtatim ātoninus ſe in xp̄mcrediturū ⁊ ad ruffinū preſbiteꝝ accedens baptiſma ſuſcepit. Deinde vitellius de eculeo depoſitis ait. Ut quid vobiſip̄is ita crudeles eſtis. curnō deponitis inſaniam veſtrā. adorantes eos qͦsprincipes iuſſerūt vt fruamini nobiſcū vita iſta-

Beatus vincentiꝰ reſpondit. O infeliciſſime oīmTu crudelis qui tibipſi nō parcis. nos iam ī gloria cōſtituti ſumus. tu vero cū principe tuo in gehennā peribis. Tūc vitelliꝰ p̄cepit linguā ſanctoeuſebio abſcīdi. Accurrēs aūt ātoninꝰ clamabatdicens. O vitelli miſerrime qͥd tibi cū iuſtis iſtiscur eos crucias. Cepit aūt vitellius ſanguinē exore vomere. Athletha tamē dn̄i euſebiꝰ poſt abſciſſam linguā laudes in excelſo xp̄o dabat. Antotoninꝰ aūt iuſſu vitellij ductꝰ a carnificibꝰ viaaurelia decollatꝰ eſt. Euſebiꝰ auteꝫ cum ſociispoſt macerationē ſupplicōꝝ in carcerē truſi ſuntin quo apparēs eis ſanctꝰ iuliꝰ confortauit predicens cōuerſionē cuſtodis carceris. Acceſſit autēad eos in carcere poſitos ſacerdos capitolii noīeLupulus. vt inſtrueret̉ a ſanctis martiribꝰ ⁊ baptiſaret̉. erat aūt cecꝰ. Qui eruditꝰ ī fide bap̄morecepto lumīe recepit. Quo miracl̓o viſo. cuſtoscarceris baptiſatꝰ ē. demū facta relatione de hiscōmodo īꝑatori. iuſſit vt ſi nō deos adorarēt plūbatis tamdiu cedi quouſqꝫ ſpūm exalarēt. quodfactū ē ⁊ in dn̄o qͥeuerūt. Porro cōmodus imperator coloſi capite ſb̓lato (vt ait euſebiꝰ in croſue imaginis caput iuſſit imponi. Idem comodmultos nobiliū interfecit. Et ſpectacula populoromano p̄buit inſignia. incendio rome facto palatiū ⁊ edes veſte dee plurimaqꝫ vrbis pars ſolocoequat̉. Flagitia itaqꝫ inqͥt Hugo floriacen̄. aurelii cōmodi imꝑatoris vrbis pena ꝓſecuta ē. nācapitoliū fulmine ictū eſt. ex quo inflamatō factaromanā bibliothecā rapaci turbine cōcremauit.Porro ceſar cōmodus cūctis incomodus in domo veſtali ſtrangulatus interiit.Heluis aūt .S. XIIII.pertinax ſenex a ſenatu imperator creatus ē. hicimperator ẜm Euſebium obſecratus a ſenatu vtvxorem Iuguſtam et filium ceſarem appellaretcōtradixit. ſufficere teſtatus ꝙ ip̄e regnaret inuitus. Erat em̄ ſeptuagenario maior cū prefecturāvrbis ageret. ⁊ ex ſenatuſcōſulto imꝑare iuſſus ēTandē iuliani iuriſperiti ſcelere occiſus ē. Quēpoſtea ſeuerus apud miluū pontē interfecit. Iulianus aūt qͥ ſibi in romanū vſurpauit imꝑiū imperauit. vii. menſibꝰ ait hug. Sicqꝫ inter pertinacem ⁊ iulianū eiꝰ imꝑio ſucceſſorē vnus annꝰ abſumptus eſt. Seuerꝰ igitur genere affer qͥ ſe exnomine imperatoris quem occiſum vltus fueratpertinaceꝫ voluit appellari romanū conſecutusimperium. imperauit annis. xviii. ẜm Hugo. hicfuit natura ſeuus. multiſqꝫ bellis laceſſitus. Iortiſſime quidem rempublicam. ſed laborioſiſſimerexit. Nam poſtremū qui in egipto ⁊ ſiria ad tyrannidē aſpirauerat. interfecit iudeos. ⁊ ſamaritas rebellare conātes ſuperauit. parthoſqꝫ ⁊ arabes cohercuit. ⁊ ad extremum claudio albino qͥſe in gallia ceſarem fecerat lugduni interfecto inbritanniam bellum tranſtulit. ibiqꝫ magnis grauibuſqꝫ bellis ſepe geſtis inſulam recepit. Quaꝫ⁊ vallo ⁊ turribus crebris ꝑ centum trigintaduomilia paſſuū a mari vſqꝫ ad mare ꝯmuniuit. Hic