TitulusSeptimus

cōſpectu populi cū eo diſputaret ad detegenduꝫſuas falſitates. ⁊ magus verbis ſuis ppl̓o iā videretur ſuꝑior. dixit helenus corā oībus. incendat̉ignis in medio ciuitatis et intremus ſimul et quinō fuerit aduſtus: hunc credamꝰ ꝙ miſerit xp̄s.Qd̓ dictū cunctis placuit. Accenſo igit̉ igne helenus primꝰ intrauit hoc mago poſtulante. Cūqꝫ iam ꝑ mediā horā in eo ꝑmanſiſſet nec in capilo aduſtus nec in veſte: mandabat vt et zereas iāintraret. Ille vero cū reluctaret populꝰ eū tradidit igni. Cūqꝫ vri cepiſſet: ſanctꝰ helenus eum ſemiuſtum eripuit de flama ſed a ppl̓o expulſus eſta regione illa. ¶ Cum aūt ſenex ille helenꝰ feminarū nullā ad diuerſoriū accedere ſineret vt eumaudire poſſet et alloqui: ſumpto virili habitu etconſa capillis vt iuuenis cū dictis eunuchis acceſſit ad ip̄m epiſcopū. cui totū dn̄s reuelaueratde aduentu eoꝝ Petentibus ergo illis humiliterſanctū baptiſma ac etiā recipi ī monaſterio dicētibus ſe eſſe germanos de vrbe romana: deſiderium eoꝝ impletū eſt: licet helenus cognouiſſet illam eſſe feminā et illos ſeruos eius. qd̓ et eis manifeſtauit. tn̄ cōfortans eos baptizatos recipi fecit in mona chos. Pater vero eius et tota familiacū domū nō reuerteret̉: de ea diligenter ꝑquiri fecit ꝑ regionē illā. et cū inueniri nō poſſet ꝑ phitones et auruſpices demones cōſulentes. Reſponſum eſt ꝙ dij eam in celo rapuiſſent et in numerodearū aſſumptā. ꝓpter qd̓ pater ſimulacrū aureum ſibi fieri fecit. ¶ Ip̄a vero ī dicto monaſterioviroꝝ in habitu virili ꝑmanens et aīo in diuiniseruditionibꝰ ita ꝓfecit: vt infra ſecundū annumoēs fere ſcripturas dominicas retineret. Tantaerat ei tranquillitas animi. vt vna ex numero angelorū diceret̉ ab omnibus. Erat omnibꝰ oīa. triſtem cōſolabat̉: leto cōgaudebat. iraſcentē mitigabat. Tantamqꝫ gratiā a dn̄o cōſecuta erat vtquemcūqͣꝫ in dolore poſituꝫ viſitaret: ſtatim oīsdolor recederet et ſalubritas adueniret. Tercioaūt anno decedente abbate monaſterij illius abomnibꝰ eugenius eligit̉. Tunc illa metuens cōtra regulā viris ſe femina alijs p̄poni: iterūqꝫ timens ne oēs vnanimiter hoc p̄cantes ꝯtemeretait. Uideamꝰ quid dn̄s p̄cipiat in hac noſtra electione. Si qͥs inquit vult eſſe primꝰ ſit oīm nouiſſimus. Ecce veſtris p̄ceptis obtemperās decreuiprimatū ſuſcipere ⁊ dn̄i viſioni obediēs: vltimuꝫme cōſtituo charitati veſtre. Igit̉ omne opꝰ monaſterij qd̓ infima perſona exercere ſolet: ſuſcepitin oībus. Aquā portare: ligna cōcidere. immudicias remouere. Deoqꝫ tācara eſſe cepit. vt demones ab obſeſſis corporibꝰ eijceret ⁊ cecoꝝ oculosaꝑiret. ¶ Cum aūt quedā matrona alexandrinaceteris p̄ſtantior melancia noīe per annū ⁊ amplius quartana vexaret̉. audita eiꝰ opinione venitad eugeniā. quā cū illa oleo ꝑunxiſſet: mox abundantiam fellis euomens ſanata eſt. Et cum illatres ciphos ſolidis repletos ei miſiſſet: remiſit dicens. Abumdamus ⁊ ſuperabundamꝰ: ſed p̄corpauperibꝰ diſtribue. Et illa veniēs cōtriſtata cepit rogare vt reciꝑet. et dum circa iſta fit aſſidua

ad viſitandū. nō deprehendens eam feminā iuuentutis elegātia decipit̉ ⁊ in eius cōcupiſcentiālabitur. Et putās eū amplioris pecunie cupidiorem eſſe: infinita ei offerēs. Sed vidēs oīa illū repellere cepit alloqui ſecreto his verbis. Quid teinanibus abſtinētijs maceras ⁊ ꝑdis florē gratiſtiſſime iuuentutꝭ. qͣſi deus triſtes diligat ⁊ ſua delectamēta ꝯtemnētes foueat. ac ſolū hoīm cruciatibus delectet̉. videmur eiꝰ abuti donis. igit̉ afflictionibꝰ finē pone. ⁊ letiora tꝑa ſuſcipias. Talia dicēte melancia: eugenia volēs aīam eiꝰ a laqueis diaboli eruere. oſtendebat ei deſideria mūdi miſera: et dū teneri putant̉ fugere: et vniꝰ puncti delectamēto eterna detrimēta inducere. Sedmelancia hec ſurda aure audiebat ⁊ ſollicite agēquātus eū irretiret. languorē ſimulauit: et vt viſitaret infirmā rogae̓ fecit. Que cū ex pietate adeā fuiſſet ingreſſa ⁊ ſederet. obſcenis amplexibusinfelix melancia tēptare cepit: et verbis ꝓcacibad crimen hortari. Cui eugenia. Recte melanciainqͥt vocarꝭ. qꝛ nigredine ꝑfidie plena es: et te habitaculū magnū diabolo p̄paraſti. Diſcede a ſeruis dei deceptrix illecebroſa. nos em̄ aliter militamus. Sicqꝫ illā miſerā exprobrās dimittēs receſſit. At illa deceptōis ſue pudorē nō ferēs ſeqꝫ detegi timēſ niſi ip̄a prior detege̓t. alexādrie p̄fectūadijt: ſceleſtū iuuenē xp̄iana religionē ſimulantedenūciat. qꝛ cū medendi gr̄a a me vocatꝰ eſſet: ininfirmitate eo ꝙ diceret̉ ꝑitus ī arte: impudenterauſus eſt mihi loqui: et ad crimē hortari. Et niſivocē dediſſem ⁊ ancille mee ſolatio liberata fuiſſem: ſua me libidīe captiuaſſet. Prefectꝰ hec audiens et furēs: ſtatim ad monaſteriū deſtinauit famulos ſuos iubēs eugeniū cū ſuis vinctos ducet p̄ſentatos eos in diuerſis cuſtodijs carceꝝ mādauit includi impudēte fama ꝑ totū egyptū diffuſa. Oēs credebāt oēs cōdemnabāt. oībus videbat̉ veriſimile melanciā illuſtrē feminā mentiri nō poſſe. ¶ Cōſtituta igit̉ die cōueniūt ciuitates in vicino poſite vt videāt ferarū morſibꝰ tradi corruptores. Aptant̉ eculei. ꝟbera. flame. tortores. et cetera q̄ cordis abſcondita ſolent occulpare p̄parant̉. Et adducta eugenia ait corā om̄ippl̓o. Philippus p̄fectus. Dic ſceleratiſſime xp̄ianorū. Hec ieſus veſter vobis tradidit vt operaꝫcorreptōi detis et fraudulēta aſtutia pudorē matronalem capiatis. Eugenia aūt capite demiſſone poſſit agnoſci reſpōdit. Deus meus ieſus xp̄scui ſeruio. caſtitatē docuit: et eā ſeruantibꝰ vitaꝫeternā ꝓmittit. Et vt in hanc falſam teſtē ſententiam retorqueatis. ꝓbabimus crimen quod obijcit in eam redundare tempore ſuo. Et ad melanciam ait. o melancia nigredinis nomen. tenebroſa malicia precipe ancillā tuam adduci vt poſſintex ore eius mēdacia refutari. Cūqꝫ adducta fuiſſet ancilla: cepit dn̄e ſue ab ea ſubornate teſtimoniū cōtra eugeniū ferre: ceteriqꝫ de familia eius.Iratꝰ aūt p̄fectus ait. quid adhuc infauſte dicturus es quē totū reuincūt teſtes. Ad hec eugenia.Tꝑs eſt loquēdi: quia tranſit tꝑs tacēdi. Tantaquidem eſt virtus nominis xp̄i. vt ⁊ femine in ti-