¶ Capitulū XXIIIIFo.CCVII
pars ꝓfectus velle ꝓficere. Id agamus vt omnetempus noſtrū ſit quod nō erit. niſi prius eē noſtrum ceperimus. ¶ In epl̓a. lxxij. Quicqͥd expectantibus fortuna ꝓiecit: illud ſine vlla voluptate dimitti: nus. ſtatim ad rapinā alterius .ſ. rei erepti ⁊ attoniti. Hoc ſapienti nō euenit plenus eſt.Et ſi quid obuenit ſecurꝰ excipit ac reponit. ¶ Inepl̓a. lxxiij. Quiſqͥs de accipiendo cogitat obliteſt accepti. nec vllum habet maius malū cupiditas qͣꝫ ꝙ ingrata eſt. Docet ph̓ia p̄cipue bene debere beneficia ſoluere. Interdū aūt ſolutō eſt ip̄acōfeſſio. Miraris hoīes ad deos ire Deus ad homines venit: immo in hoīes. Nulla em̄ mens ſinedeo bona eſt. ¶ In epl̓a. lxxiiij. Aut iſta bona nōſunt q̄ vocant̉ aut homo felicior eſt. deo qm̄ q̄ ꝑata ſunt nobis deus nō habet in vſu. Nec em̄ opeſnec epularū leticia. nec quicqͣꝫ ex his hoīeꝫ ī eſcātibus ad eū ꝑtinet. Placeant hoī quecunqꝫ deoplacent: ob hocipſum ꝙ deo placet. ¶ In epiſtola. lxxv. Concordet ſermo cū vita. Ille ꝓmiſſumſuū impleuit qͥ et cū videas illū ⁊ eū audias ideꝫeſt: nec delectēt verba noſtra ſed ꝓſint. ¶ In epiſtola. lxxvj. Quid ſtultius eſt qͣꝫ qͥ diu nō didicerit nō diſcere. Ꝙͣdiu viuas tādiu diſcendum eſtAd honeſtiora vadenti ꝯtemnendus eſt ip̄e ꝯtēptꝰ. Uir bonus quicqͥd ei acciderit eqͦ aīo ſuſtinebit. Scit em̄ id accidiſſe lege diuīa quā vniuerſaꝓcedunt. Quicūqꝫ voles veram hoīs extimationē inire. inſpice nudū. deponat honores pr̄imoniū ⁊ alia fortune mendaciā: corpus etiā ip̄m exuat. aīm intuere qualis ſit ⁊ qͣntꝰ alieno an ſuo magnus. Magna aūt pars ē apud imꝑitos mali nouitas iō ſapiēs aſueſcit ſe malis futuris ⁊ que alidiu patiendo faciunt leuia h̓ leuia facit diu cogitando. ¶ In epl̓a. lxxvij. Uita nō eſt imꝑfecta ſihoneſta eſt vbicunqꝫ deſines ſi bene deſines totaeſt. Nonne tibi videt̉ ſtultiſſimꝰ oīm qͥ fleuerit ꝙante mille annos nō vixerit. eque ſtultꝰ eſt qͥ flet:ꝙ poſt mille annos nō viuet. hec paria ſunt noneris. nō fuiſti: vtrūqꝫ alienū ē. Quid fles ad hāclegem natus es. Quid noui eſt hoc omnibus accidit. Quō fabula ſic vita: nō qͣꝫdiu ſꝫ qͣꝫbene actaſit refert. ¶ In epiſtola. lxxviij. In remedium cedūt honeſta ſolacia. et quicqͥd aīm erexit etiā corpori prodeſt. Tria in omni morbo grauia ſunt. timor mortis: dolor corporis: intermiſſio voluptatū. De morte ſatis dictū eſt. Dolere nemo poteſtvalde ⁊ diu. Sic em̄ nos amantiſſima noſtri natura diſpoſuit vt dolorē aut tolerabilem aut breuem faceret. Nō eſt aūt acerbū carere eo qd̓ cupe̓deſieris. Quicquid expectatuꝫ eſt diu leuiꝰ accedit. ¶ In epl̓a. lxxix. Nō eſt bonitas peſſimis eēmeliorē. nūc virtus latet ⁊ latuiſſe nō eſſe damniUeritas in omnē ſui partē eadē eſt. Que decipiunt nihil habent ſolidi. ¶ In epl̓a. lxxx. Qd̓ dealijs loquor ſi ꝑpendere le vis ſepone pecuniamdomū. dignitatē. intus teip̄m ꝯſidera. ¶ In epl̓alxxxj. Queris te incidiſſe hoīem īgratū ſi hoc ꝑiculū vitare volueris beneficia non dabis. Ita neapud aliū pereant apud te ꝑibūt. Cito inerti ociotorpebit vita. ſi relinquendū eſt qͥcquid offendit
Et poſt malam ſegetē ſerendum eſt. Uiro ſapiēti notū eſt. quanti res qͦꝫ taxanda ſit. ⁊ oīa ſecumexaminat quantū acceperit: a qͦ: qn̄: vbi: ⁊ quemadmodū: vnde methodorus ait. Solū ſapienteꝫgratias referre ſcire. Beneficia creſcunt mora. ettantoplus ſoluendū eſt quanto tardius. Ingratus eſt qͥ beneficiū reddit ſine vſura. Semꝑ quicquid dubiū eſt humanitas inclinat in meliꝰ. Ni.hil charius extimamus qͣꝫ beneficiū quod diu petimus: nihil vilius cū accepimus. Abſtrahūt a recto diuitie. honores potentia. ⁊ cetera q̄ opiniōenoſtra cara ſunt precio ſuo vilia. Neſcimus eſtimare res de quibus nō cū fama ſed cū rerū natura deliberandū eſt. Nihil habent iſta magnificuꝫquo mētes noſtras ad ſe trahāt. p̄ter hoc ꝙ mirari illa cōſueuimus. ¶ In epl̓a. lxxxij. Ociū ſine literis mors eſt: ⁊ viui hoīs ſepultura. Nō ē morsglorioſa: ſed fortiter mori glorioſuꝫ eſt. ¶ In epiſtola. lxxxiij. Sic certe vidēdū eſt tanqͣꝫ in cōſpectu alicuius viuamus. ſic cogitandū tanqͣꝫ aliqͥsimpetus intimū ꝓſpicere poſſit. Quid ꝓdeſt abhoīe aliquid eſſe ſecretū. Nil deo clauſum eſt. Nihil aliud eſt ebrietas qͣꝫ voluntaria inſania. Omne viciū incendit ⁊ detegit obſtantē malis verecundiaꝫ remouet. plures em̄ pudore peccandi qͣꝫbona voluntate ꝓhibiti abſtinent. Alit lectio ingeniū ⁊ ſtudio fatigatū. non tn̄ ſine ſtudio reficit.nec ſcribere tm̄ nec legere tm̄ debemus: altera rescōtriſtabit vires ⁊ exhauriet. de ſtilo dico. alteraſoluet ac diluet. Inuicē huc ⁊ illo cōmeandū eſt.vt quicquid lectione collectū eſt. ſtilus in corpusredigat. Apes em̄ imitari debemus q̄ vagant̉: etflores ad mel faciendū ydoneos carpiunt. Deinde quicquid attulerint diſponūt ac ꝑ fauos digerunt. Sic ⁊ nos debemus quecunqꝫ ex diuerſa lectione cōgeſſimus ſeꝑare. Deinde adhibita ingenij noſtri facultate. in vnū ſaporē varia illa libamenta cōfundere. Talē aīm noſtrum eſſe volo vtmulte in illo artes: multa p̄cepta: multarū etatuꝫexempla ſint in vnū cōſpirata. Relique diuitiasante ꝑiculū aut onus p̄ſidētiū. relinque voluptates que emolliunt ⁊ eneruant. Relinq̄ ambitumTumida res eſt vana ⁊ ventoſa. nullū hꝫ terminūlaborat duplici inuidia cui inuidet̉ ⁊ inuidet. ¶In epl̓a. lxxxiiij. Non eſt bona valitudo mediocritas morbi. facilius eſt vicioꝝ initia ꝓhibere qͣꝫimpetū regere. Facilius ſuſtuleris ea qͣꝫ rexeris.Tēpeſtas nō opus gubernatoris īpedit ſed ſucceſſit. Sapiens eſt artifex domandi mala dolor:egeſtas: ignominia carcer exiliū vbiqꝫ horrendaadhuc ꝑuenerint manſueta ſunt. ¶ In epl̓a. lxxxv. Nunqͣꝫ maior eſt animꝰ qͣꝫ vbi aliena ſepoſuit ⁊ fecit ibi pacem nihil timendo fecit ſibi diuitias nihil ꝯcupiſcendo. ¶ In epl̓a. lxxxvj. Fidesſanctiſſimū hūani pectoris bonū eſt. nulla ncc̄itate ad fallendū cogit̉: nullo p̄mio corrumpit̉. Tēperantia voluptatibꝰ imꝑat. alias odit ⁊ abigit.alias diſpenſat ⁊ ad ſacrū modū redigit nec vnqͣꝫ ad illas ꝓpter illas venit. Scit optimū eē modū cupitoꝝ. nō quantū velis ſed quātū debeasſumere. Poteſt ſine liberalibꝰ ſtudijs veniri ad ſa
Dd