Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CCVIIv
Einzelbild herunterladen
 

Titulusſextus

pientiam quācūqꝫ ꝑtē reꝝ humanaꝝ diuinarūqͣꝫcōprehendens ingenti copia querendoꝝ fatigaberis. hec tāmulta tāmagna vt habere poſſint liberū hoſpitiū. ſuꝑuacua ex amore tollenda ſunt.plus ſcire velle qͣꝫ ſatis intꝑantie genus eſt. hͨ oīaſupradicta excerpſi ex dictis Senece.Quod dictū eſt ſuᵐ. §. I.pra de nerone ꝙ ſenecam preceptorem ſuū ad necem cōpulit dic̄ Uinc̄. in ſpec̄. hiſt. li. x. ca. ix. ꝙ incron̄. legit̉ ſenecam venaꝝ inciſione hauſtū veneni ꝑiſſe. Fert̉ aūt ꝙ ip̄e nero Senecā aliqn̄ reſpiciens ⁊ verbera q̄ ſibi a puericia intulerat ad memoriā reducens infremuit. ac tanqͣꝫ iniuriarū vltionē expetere de illo cupiens. ſed tanqͣꝫ p̄ceptorivtcūqꝫ deferens. vt qd̓uis genus mortis eligeretoptionē ſibi ꝯceſſit. Ip̄e aūt Seneca quaſi ſuauegenus mortis arbitratꝰ in balneo mori inciſionevene elegit. huius aūt familiaritatē paulꝰ dū rome eſſet in cuſtodia publica ſibi comꝑauit. Exgeſtis ſancti pauli habet̉ ꝙ inſtitutor ceſaris Seneca adeo illi amicicia copulatus eſt vidēs in eodiuinā ſcīam: vt ſe ab eiꝰ colloquio tꝑare vix poſſet: et ſi eū ore ad os alloqͥ nō poſſet: frequentibutn̄ datis ⁊ acceptis epl̓is eius colloquio amicabli ac cōſilio frueret̉. Hiero. in li. de viris illuſtrbus ſic ait de eo. Lucius anneus Seneca cordubenſis ſtoyci diſcipulus ⁊ patruus lucani poete.cōtinentiſſime fuit vite. Quē nō ponerē in cathalogo ſanctoꝝ viroꝝ niſi me ille epiſtole ꝓuocarēque legunt̉ a plurimis pauli ad ſenecā ⁊ Senecead paulū in quibꝰ cū eēt neronis mgr̄ ⁊ illiꝰ tēporis potentiſiimus. optare ſe dicit eiꝰ eſſe loci api̓ſuos cuiꝰ ſit paulus int̓ xp̄ianos. Hic ante biennium qͣꝫ petrus ⁊ paulꝰ martyrio coronarent̉ a Nerone interfectus eſt. Ang. tn̄ in. vj. de ciui. dei.rep̄hendit eū de cultu exteriori ydoloꝝ qͥs tn̄ deos eē nō ignorabat. ſed vt ꝯformaret ſe ppl̓o. Dicem̄ aug. Libertas ſane q̄ varroni defuit. ne vrbanā theologiā ⁊ theatrice ſimillimā aꝑte rep̄hēdere auderet: anneo ſenece nō quidē ex toto: veruꝫex aliqua ꝑte nō defuit. Affuit quidē ſcribenti viuenti defuit. Nam in eo li. quē ꝯͣ ſuꝑſtitiones edidit. multo copioſius atqꝫ vehemētiꝰ reprehenditiſte ciuilem ⁊ vrbanā theologiam qͣꝫ varro theatricam ⁊ fabuloſam. De ipſis em̄ ritibus crudelitturpibꝰ qui .ſ. exercebant̉ in templis: ita ſcripſit.Ille inqͥt viriles ſibi partes amputat: ille lacertoſecat. vbi iratos deos timent qͥ ſic ꝓpicios merētur. Hanc libertatē Uarro nō habuit: tantūmodo poeticā theologiā rep̄hendere auſus eſt nō ciuilem. Sed iſti quē ph̓i quaſi liberū fecerūt tn̄ qꝛilluſtris populi romani ſenator erat colebat qd̓ reprehēdebat. agebat qd̓ arguebat. qꝛ vicꝫ magnūaliquid eum ph̓ia docuerat. ne ſuꝑſticioſus eēt inmūdo ſed ꝓpter leges ciuiū moreſqꝫ hoīm. nōdem ageret fingentem ſtenichum in theatro: ſecimitaret̉ in templo eo damnabiliꝰ quo ea que agebat ſic fingeret vt eum populus veraciter agere extimaret.

Fioſculi perſij .§. II.ſatiri poete in metro. Nec te queſiueris extra. ſcire tuū nihil ē. niſi te ſcire hoc ſciat alter. Quid iuuat in templis nr̄os immittere mores. Dicite pontifices in ſancto quid aurū. Mille hoīm ſpecies:⁊ rerum diſcolor vſus. Uelle ſuum cuiqꝫ eſt: necvoto viuimus vno. Aug. ij. de ciui. dei ca. vj. ponit iſtos verſus Perſij. Diſcite o miſeri ⁊ cauſascognoſcite rerū. Quid ſumus ⁊ quid nā victurgignimur. Ordo quis datus aut mete. qͣꝫmollisflexus et vnde. Quis modus argēti quid fas optare quid aſꝑ. Utile munus habet patria cariſqꝫ ꝓpinquis. Quantū largiri deceat. quem te deus eſſe. Iuſſit ⁊ hūana qua ꝑte locatus es vite.De iuuenali poeta excerpta. Nemo repente fitſummus. Cōe viciū hoc eſt. iā viuimꝰ ambitioſapauꝑtate omnes. Eſt ſūmis ꝑiter minimiſqꝫ libdo. Sic volo ſic iubeo. ſic ſit ꝓ rōne volūtas. Cognoſcit mulier qͥd toto fiat in vrbe. Prima videtfamā rumoreſqꝫ illa recentes. excipit ad portam.Intolerabilius nil eſt qͣꝫ femina diues. Nobilitaſanimi ſola eſt atqꝫ vnica virtus. Ueniet de plebetogata. qui viris nodos ⁊ legū enigmata ſoluatSummū crede nephas aīaꝫ preferre pudori. ⁊pter vitam viuendi ꝑdere cauſas. Omne aī vicium tanto cōſpectiꝰ in ſe crimē habet: quanto maior qui peccat habet̉. Torrēs dicendi copia multis et ſua mortifera eſt facundia. Ꝙplures nimiacōgeſtu pecunia cura ſtrangulat. Cantabat vacuus corā latrone viator. Pauca licet portes argenti vaſcula puri. Nocte iter aggreſſus gladiū contūqꝫ timebis. Et nocte ad luna trepidabis arundinis vmbram. Nullus virtutē cōplectitur ip̄aꝫ.Premia ſi tollas. Mors ſola fatet̉ quantula ſūthoīm corpuſcula. Rara eſt cōcordia forme atqꝫpudicicie. Fallit em̄ viciū ſpem virtutis ⁊ vmbraCreſcit amor nūmi quātū ip̄a pecunia creſcit.Flores quintili­ .§. III.āni. Hic de oratoria inſtitutione ſic ait. Utinā noſtroꝝ liberoꝝ mores nō ipſi ꝑderemꝰ infantiā ſtatim delicijs colimus. Mollis educatō quā indugentiā vocamus. neruos om̄s mētis ⁊ corꝑis frāgit. Optimus quiſqꝫ p̄ceptor frequentia gaudet⁊ maiore ſe theatro dignū putat. Ingenij ſignuꝫin pueris p̄cipuū memoria eſt. Cuiꝰ duplex ē virtus. Facile ꝑcipere ⁊ fideliter retinere. Ncc̄e ē ſibi plurimū tribuat qͥ ſe nemini cōꝑat. Etas hoīstūc maxime formidanda eſt cū ſimulādi neſcia ē:⁊ p̄cipientibꝰ cedit facillime. frangas em̄ faciliꝰ qͣꝫcorrigas que in prauū duruerūt. Nō ſunt ferēdiqͥ artē grāmaticā vt tenuē ⁊ ieiunaꝫ cauillantur.Que niſi fundamēta fidelit̓ iecerit qͥcqͥd ſuꝑſtrueris corruit. Accͣaria pueris iocūda ſenibus. dulcis ſecretoꝝ comēs. q̄ vel ſola oī ſtudiorū genereplus hꝫ oꝑis minꝰ oſtētationis. Plurimi aūt ambitioſa feſtinatōne a poſterioribus incipiūt. duꝫoſtentare diſcipulos circa ſpecioſa malūt. Cōſuetudo eſt certiſſima loquendi magiſtra. Uſitatisem̄ tutiꝰ vtimur. Noua ꝟba non ſine ꝑiculo fin-