¶ TitulusGertue
Ingens negociū in manibꝰ eſt. Quid agā: morsſequit̉ me. vita fugit: aduerſus hec me aliqͥd doce. Dociles natura nos edidit: et rationem deditimꝑfectā: ſed q̄ ꝑfici poſſet. ¶ In epl̓a. l. Qn̄ fatuo delectari volo: nō eſt em̄ mihi longe querendus: me rideo. Ceci ducē querūt nos aūt ſine duce erramus. Et ideo difficulter ad ſanitatē ꝑuenimus: qꝛ nos egrotare neſcimus. Initiū eundi advirtutes arduū eſt: qꝛ hoc primuꝫ imbecille atqꝫegre mentis formidare inexꝑta. Itaqꝫʸ cogendaeſt mens vt incipiat. deinde nō eſt acerba medicina ꝓtinꝰ em̄ delectat dū ſanat. ¶ In epl̓a. lj. Idagere debemꝰ vt irritamēta vicioꝝ qͣꝫlongiſſimeꝑfugiamus. Indurādus eſt animꝰ ⁊ debellandevoluptates. q̄ ſeua qͦꝫ ad ſe ingenia rapuerunt.Uicia ſine mō ſine fine ꝑſequere. Nā illis qͦꝫ necfinis nec modus eſt. Proijce quecūqꝫ cor tuū dilaniant. q̄ ſi aliter extrahi nequirēt. cor ip̄m cū illis euellendū erat. Uoluptates p̄cipue extirpa q̄latronum more nos amplectunt̉ vt ſtrangulent¶ In epl̓a. lij. Illū elige adiutorē quē magꝭ admireris cū videris: qͣꝫ cū audieris. Quid letarisꝙ ab his laudatus es qͦs ip̄e laudare nō potes.Laudatio aliqͥd exhortatōis affert ip̄is audientibus et aīos adoleſcentiū extimulat. In ill̓ morbis in qͥbus afficiunt̉ animi qͦ quis peiꝰ ſe habetminus ſentit. Somniū narrare vigilātis eſt. ⁊ vcia ſua cōfiteri ſanitatis indiciū eſt. Oīa impedimēta dimitte ⁊ vaca bone menti. nemo ad illā ꝑuenit occupatus. Magni artificis eſt clauſiſſe totum in exiguo. ¶ In epl̓a. liiij. In hoc ni fallor eiramus qꝛ mortē ſequi iudicamꝰ. cū illa et p̄ceſſiet ſecutura ſit. Quicqͥd ante nos fuit mors ē. Illum lauda et imitare quē nō piget mori cū iuuatviuere. Que em̄ eſt virtus cū eijciaris exire. Sapiens nihil inuitꝰ facit neceſſitatē effugit qꝛ vulqd̓ coactuꝫ eſt. ¶ In epl̓a. lvj. Nulla placita eſtquies niſi quā rō cōpoſuit. Oīa vicia ad moduꝫmorbi in aꝑto leuiora ſunt. Tūc aūt ſcias ꝑnicioſiſſima eſſe: cū ſimulata ſanitate ſubſidūt. Nullares animū ſapiētis anteeat nullus hoīm auiūqꝫꝯcentus interrūpat cogitatōes bonas ſolidaſqiam ⁊ certas. ¶ In epl̓a. lviij. Nemo noſtrū idēeſt mane qd̓ fuit pridie. Quicqͥd vides currit cūtꝑe. Nihil ortum ſtabile vel firmū et ſtabile eſt. etnos tn̄ ea cupimꝰ tāqͣꝫ aut ſemꝑ futura aūt ſemhabituri ¶ In epl̓a. lix. Illud p̄cipue ī nobis philoſophiā impedit ꝙ cito nob̓placeamꝰ et quicqͥdin nos adulatio ꝯgerit tāqͣꝫ debitū pendimꝰ optimoſqꝫ nos eſſe ac ſapiētiſſimos affirmantibꝰ aſſentimus. ſequit̉ itaqꝫ vt iō mutari nō velimus.qꝛ nos optimos eſſe credimus. Oēs tendunt adgaudiū. ſed vn̄ ſtabile magnūqꝫ cōſequant̉ ignorant. Et ſapiēs quidē nūqͣꝫ ſine gaudio eſt. Gardium aūt hoc nō naſcit̉ niſi ex virtutū ꝯſcīa. necinterrumpit̉ nec deſinit. Qd̓ em̄ nō deſinit fortuna nō eripit. ¶ In epl̓a. lx. Taurus pauciſſimoꝝiugerū paſcuo implet̉. Una ſilua elephantibuspluribꝰ ſufficit. homo vero ⁊ terra paſcit̉ ⁊ mari.Ueruntū fames ventris nō magno cōſtat ſꝫ ambicio. ¶ In epl̓a. lxj. Ante ſenectutē curaui vt be
ne viuerē: in illa vt bene moriar. Da operā ne qͥdinuitus vnqͣꝫ facias. Qui imperia libens excipitꝑtē acerbiſſimaꝫ ſeruitutis effugit facere q̄ nolit.nec qͥ iuſſus aliqͥd faceret miſer eſt: ſed qͥ inuitusItaqꝫ ſic animū cōponamꝰ ut quicqͥd res exigitid velimus. ¶ In epl̓a. lxij. Cōtemnere aliquisoīa p̄t: habere oīa nemo p̄t. itaqꝫ breuiſſime ad diuitias ꝑ contemptū diuitiarū via eſt. ¶ In epl̓alxiij. Nec ſicci ſint oculi amiſſo amico nec fluantlachrymandū eſt nō plorandū. Id agamus vt iocunda nobis fiat amicoꝝ recordatio amiſſoꝝ. nemo libenter ad id redit: qd̓ nō ſine tormēto cogitaturus eſt. Mihi amicoꝝ defunctoꝝ recordatiodulcis et blanda eſt. habui em̄ ilios tāqͣꝫ amiſſurus: amiſi tāqͣꝫ habeā. ¶ In epl̓a. lxv. Que deofaciendi mūdū cā fuit: bonus eſt. Bono nulla cuiuſqͣꝫ boni inuidia eſt. fecit itaqꝫ qͣꝫoptimū potuitUetas me celo intereſſe .i. iubes me capite demiſſo viuere: maior ſum et ad maiora genitus: qͣꝫ vtcorꝑis mei ſim mancipiū. Qd̓ equidē nō alit̓ cōſpicio qͣꝫ vinculū aliqd̓ libertati mee circundatūcuius cōtemptus certa libertas eſt ſeruiant deteriora melioribꝰ: fortes ſimus aduerſus fortuita.¶ In epl̓a. lxvj. Ex caſa vir magna exire p̄t ⁊ exdeformi humiliqꝫ corpuſculo formoſus animusac magnꝰ. nec deformitate corꝑis animus fedat̉ſed pulcritudine animi corpus ornat̉. animꝰ intuens vera ꝑitus fugiendoꝝ ac appetendorū nōex opinione ſed natura p̄cia rebus imponēs. neutri ſe fortune ſubmittēs ſupͣ oīa q̄ ꝯtingit eminēseſt hec eiꝰ facies virtutis. Oīs in mō eſt virtus.oē honeſtū voluntariū eſt Nō em̄ p̄t honeſtū eſſeqd̓ nō eſt liberū. ¶ In epl̓a. lxvij. Nō ſum tādemens vt egrotare cupiā. Sed ſi egrotandū fuerit: vt nihil effeminate faciā optabo. Nō em̄ patitormēta laudabile eſt: ſꝫ pati fortiter. ¶ In epl̓a.lxviij. Multi aꝑta tranſeūt. cōdita ⁊ obſtruſa ri elomant̉. Furē ſignata ſollicitāt. vile videt̉ quicqͥdpatet. Aꝑta effractariꝰ p̄terit. Hos mores hꝫ imperitiſſimꝰ qͥſqꝫ: ſecreta irrūpere cupit. Iactātigenꝰ eſt nimis latere ⁊ a ꝯſpectu hoīm ſecede̓. nōeſt agendū hͦ vt de te hoīes loquāt̉: ſꝫ vt ip̄e tecūloquarꝭ. Qd̓ hoīes de alijs libētiſſime faciūt: dete apud te mala extima. et id maxīe tracta qd̓ inte firmiſſimū eē ſenties. ¶ In epl̓a. lxix. Qui deponere vult deſideria oīm rerū quarū cupiditate flagrauit. oculos ⁊ aures ab his q̄ reliq̄rat aduertat. Cito em̄ affectꝰ qͦcūqꝫ ſe verterit rebellat.Nullū ſine auctoramēto malū eſt. Auaricia pecuniā ꝓmittit. luxuria voluptatē. ambicio potētiā. mercede te vicia ſollicitat. vix effici toto ſeculo p̄t vt vicia lōga lnīa. tumida ſubiugant̉ ⁊ iugūaccipiāt. ¶ In epl̓a. lxx. Uis aduerſus hͦ corpꝰliber eſſe: tāqͣꝫ migraturꝰ habita. Quō veniet inmentē finis ſuus oīa fine fine cupientibꝰ. Nemoniſi vicio ſuo miſer eſt. ¶ In epl̓a. lxxj. Ideo peccamus qꝛ de ꝑtibus vite oēs deliberamꝰ. nēo detoto deliberat. nō mirū eſt ī trāquillitate nō ꝯcuti. Illud mirae̓ ibi extolli aliqͦs vbi oēs depͥmūt̉ibi ſtare aliquē vbi oēs iacent. Imꝑfecta neceſſeeſt labēt. et mō ꝓdeāt mō uecidat. Sꝫ ⁊ magna