Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CCVv
Einzelbild herunterladen
 

TitulusSextus

futurū eſt qͥd iuuat dolori ſuo occurrere. ſatis cito dolebit cū venerit. Nihil tācertū eſt ex his q̄ timent̉ vt nō certiꝰ ſit ⁊ formidata ſubſidere ⁊ ſperata deciꝑe. In epl̓a. xiiij. Quid turpiꝰ eſt ꝙͣꝫſenex viuere inſipiēs. Multis ſeruit qͥ corpori ſeruit. qͥ ꝓ eo nimiū timet. qͥ ad illud oīa refert. Sicagere nos debemꝰ: nō tāqͣꝫ ꝓpter corpꝰ viue̓ debeamꝰ: ſꝫ tāqͣꝫ nō poſſumꝰ ſine corꝑe. huiꝰ nos nimius amor timoribꝰ inquietat. ſollicitudinibꝰ onerat. ꝯtumelijs obijcit. Honeſtū vile ē ei cui corpus nimis carū eſt. agat̉ eius cura diligētiſſima.ita tn̄ vt cū exigit rō etiā dignitas vl̓ fides ī ignemittendꝰ ſit. Etiā in obſeſſa via pauperi pax eſt.Nūqͣꝫ intantū cōualeſcit nequicia. nūqͣꝫ ſic ꝯͣ virtutes cōiurabit̉ vt nō ph̓ie nomē venerabile ⁊ ſacrum maneat. Nemo ſollicido bono fruit̉. Adij.cere diues aliqͥd diuitijs ſuis ſtudet: dū de incremento cogitat. oblitꝰ eſt vſus rōnis accipit. forūcōterit fit ex dn̄o ꝓcurator. In epl̓a. xv. Quicquid facias cito redi de corꝑe ad animū. illū diebus ac noctibꝰ exerce. id bonū cura qd̓ vetuſtateſit meliꝰ. qͣꝫiocundū ē nihil poſcere. qͣꝫmagnificūplenū eſſe nec ex fortuna pendere. diſcedūt aliqn̄iſta inſidioſa bona ⁊ ſperātibꝰ meliora qͣꝫ aſſecutis. Si qͥd in illis eſſet ſolidi: aliqn̄ implerēt: nūcaūt haurientiū ſitim ꝯcitāt. In epl̓a. xvj. Plusoꝑis eſt in eo vt ꝓpoſita cuſtodias: qͣꝫ vt honeſtaꝓponas. Perſeuerandū eſt ⁊ aſſiduo ſtudio robur addendū: donec bona mens ſit qd̓ bona voluntas eſt. Naturalia deſideria finita ſunt. ex falſa opinione naſcētia: vbi deſinant nō habēt. Retrahe te a vanis et cū vis ſcire qd̓ petis vtrū naturalē habeat an cecā cupiditatē: cōſidera ſi nonpoſſit alicubi cōſiſtere. Nā ſi longo ꝓceſſo ſꝑ aliquid reſtat: ſcito id naturale non eſſe. In epl̓axvij. Proijce iſta oīa ſi ſapis. immo vt ſapias adbonā mentē magno curſu ac totis viribꝰ tende.Si qͥd eſt qͦ tenerꝭ aut expedi aut excide. Multꝭad philoſophandū obſtite̓ diuicie: pauꝑtaſ expedita eſt et ſecura. Nō circūſtat illā turba ſeruoꝝ:ad quos paſcēdos trāſmarinarū regionū ē optāda fertilitas. facile eſt paſcere paucos ventres etbene inſtitutos. et nihil aliud deſiderātes qͣꝫ impleri. ꝑuo fames cōſtat: magno faſtidiū. Pauꝑtas cōtenta eſt inſtantibus deſiderijs ſatiſfacere. In epl̓a. xviij. Nō eſt iocūda res aqͣ aut polēta aut fruſtū panis ordeacei. ſꝫ ſumma voluptaseſt poſſe caꝑe etiā de his voluptatē. et ad id ſe deduxiſſe qd̓ eriꝑe nulla fortune iniqͥtas poſſit. Diuitiarū poſſeſſionē nō tibi interdico ſꝫ efficereᶠ volo vt illas intrepidus poſſideas. qd̓ vno mō cōſequeris: ſi te ſine illis beate victurū ꝑſuaſeris: ſi illas tāqͣꝫ ituras aſpexeris. In epl̓a. xx. Faceredocet ph̓ia nō dicere et hoc exigit vt ad legē ſuāqͥſqꝫ viuat: ne orōi vita diſſentiat. vt ip̄a inter ſevita vniꝰ ſine omni actionū diſſentione colorisſit. Maximū hoc ē officiū ſapīe ⁊ iudiciū. vt verbis oꝑa cōcordent. vt ip̄e vbiqꝫ par ſibi idēqꝫ ſit.Quid em̄ ſapiētia. Semꝑ idē velle idēqꝫ nolle licet illā exceptiunculā nō adijciaſ vt rectū ſit qd̓velis. Nō p̄t ſemꝑ cuiqͣꝫ idē placere niſi rectum.

Uariat̉ quotidie iudiciū hoīm ⁊ in ꝯtrariū vertitur ac pleriſqꝫ agit̉ vita ꝑ luſum. Qd̓ tuo bn̄ficio ſcire nō potes. pauꝑtatis ſcies. illa em̄ veroscertoſqꝫ amicos retinebit. Diſcedit qͥs. nō te ſꝫ aliud ſequebat̉. Nōne et ob hoc vnū amāda paupertas eſt. qꝛ a quibꝰ ameris oſtēdit. O qn̄ veniat illa dies in qͣ nemo ī honorē tuū mentiat̉. hucergo cogitatōes tue tendant. hoc cura hͦ opta. redige te ad ꝑua ex qͥbus cade̓ nō poſſis. Nō licetdiuitias in ſinu poſitas ꝯtēnere. Ille ingētis animi eſt. qͥ illas circūfuſas ſibi diu multūqꝫ miratꝙ ad ſe venerint ridet: ſuaſqꝫ audit magiſqͣꝫ ſentit. Magnū eſt nō corrūpi cōtubernio diuitiarū. In epl̓a. xxij. Qd̓ male implicuiſti ſoluas potiuſqͣꝫ abrumpas. dummō ſi alia rō ſoluendi nōeſt vel abrumpas. Nemo tātimidꝰ eſt vt malit ſꝑpēdere qͣꝫ ſemel cade̓. Turpe ē cedere oneri luctare cū officio qd̓ ſemel recepiſti. Nō eſt vir fortis ⁊ſtrennuus qͥ laborē fugit. vbi etiā creſcit animusilli. Et ip̄a reruꝫ difficultate peiores morimur qͣꝫnaſcimur. nr̄e hoc: nō nature viciū ē. Nemo qͣꝫbone viuat ſꝫ qͣꝫdiu curat. cū hoībꝰ cōtingere poſſivt bn̄ viuāt vt diu nulli. In epl̓a. xxiij. Fundamentū bone mētis eſt nō gaudere vanis. Mihicrede verū gaudiū res ſeuera ē. An tu exiſtimasquenqͣꝫ ſoluto vultū. hilari oculo. mortē ꝯtēnerepauꝑtati domū aꝑire. Uoluptates tenere ſub freno. doloꝝ meditari patientiā. Hec qͥ apud ſe verſat ī magno gaudio eſt. Sꝫ parū blādo. Hec aūtqͥbus delectat̉ vulgꝰ tenuem habēt ac ꝑfuſoriaꝫvoluptatē. et qd̓cūqꝫ inuenticiū eſt gaudiū fundamāto caret. Corpuſculū etiā ſi ſine eo nihil firi p̄t magis neceſſariā rē crede qͣꝫ magnā. vanasſuggerit voluptates ī breui penitēdas: et niſi magna moderatōe tēperent̉ in ꝯtrariū habituras.Ita dico in p̄cipiti voluptas ad dolorē vergit niſi modū tenuerit. Hodū aūt tenere ī eo difficileqd̓ bonū eſſe credideris. viri boni auiditas tutaeſt q̄ ſubit ex bona ꝯſcīa ex honeſtis ꝯſilijs ex cōtemptū fortuitoꝝ. Pauci ſūt qͥ ex cōſilio ſe ſuaqꝫregat. ceteri eoꝝ more q̄ in flumībꝰ natāt nō euntſed ferunt̉. quidā tūc viue̓ incipiūt cū deſinendūeſt. Ex epl̓a. xxiiij. Quid neceſſe eſt mala accerſiri tūc ſatis cito pauenda cū venerint. p̄ſume̓ac pn̄s tꝑs futuri metu ꝑdere ſtultuꝫ eſt. qꝛ qn̄qfuturꝰ ſis miſer eſſe iam miſeꝝ. Sꝫ ego alia te adſecuritatē via ducā. Si vis omneꝫ ſollicitudinēexuere quicqͥd vereris ne eueniat euentuꝝ vtiqꝫꝓpone. et qd̓cūqꝫ illud eſt malū tecū ip̄e metire ⁊timorē tuū taxa. Acrior ē virtꝰ ad occupāda ꝑicula qͣꝫ crudelitas ad irrogāda. dolor quidē leuis ēſi ferre poſſuꝫ. breuis ſi ferre nō poſſum. Hoc turpiſſimū ē qd̓ nobis obijci ſolet. Uerba nos ph̓ienō oꝑa tractare. ip̄e voluptates in tormēta vertūtur. epule cruditatē generāt. ebrietates neruoꝝ.torporē ac tremorē libidīs. manuū ac pedū ⁊ articuloꝝ deprauationē. pauꝑ fiaꝫ inter plures erorexul fiam ibi me natum putabo. Quo mittar alligabor. Quid enim nunc ſolutus ſum. Ad hocme natura graue corporis mei pondus aſtrinxitmoriar deſinar egrotae̓ poſſe. alligari poſſe mori