Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CCVr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū. XXIIII.FO.CCI

et ſerua. Turpiſſima em̄ iactura eſt que per negligentiā fit. Quē mihi dabis qui aliqd̓ preciuꝫ tꝑiponat. qui diē eſtimet. qͥ intelligat ſe qͦtidie morIn hoc oēs fallimur ꝙ mortē ꝓſpicimꝰ. magnaps eiꝰ iam p̄terijt. quicqͥd etatis retro eſt mors tenet: dū differt̉ vita trāſcurrit. Reliqua oīa nobisaliena ſunt tꝑs noſtrū eſt tm̄. In huiꝰ rei fugaciavniꝰ ac lubrice poſſeſſis natura nos miſit. Primūargumentū ꝯpoſite mētis extimo poſſe cōſiſtereet ſecū morari. Illud aūt vide ne lectio autoꝝ ml̓torū et diuerſi generꝭ voluminū habeat aliqͥd vagum ⁊ inſtabile. certis ingenijs immorari ⁊ inniti oportet. Nō ꝓdeſt cibꝰ nec corꝑi accedit: qͥ ſtatim emittit̉ ſumptus. Nihilqꝫ tāutile eſt qd̓ ī trāſitu ꝓſit. Nihil eq̄ ſanitatē impedit: vt remediorū crebra mutatio. Itaqꝫ diſtrahit libroꝝ multitudo. Et cū legere nō poſſis quantū valueris ſatis eſt habere qͣꝫtum legas. faſtidiētis ſtomachi ēmulta deguſtare. Idē in epl̓a. iij. Si aliquē amicū exiſtimas cui nō tantundē credas qͣꝫtū tibivehemēter erras. Errat ⁊ ille qͥ amicū in atrio q̄rit: ī ꝯuiuio ꝓbat. Nullū hꝫ maius malū occupatus hō ⁊ bonis ſuis obſeſſus: qͣꝫ ꝙ amicos ſibi putat qͥbus ip̄e nō eſt. Tu ꝟo oīa cū amico tuo delbera. ſed de ip̄o priꝰ. poſt amicicias credendū eſtante amicicias iudicandū. Tāaudacter cū amico tuo qͣꝫ tecū loq̄re. Et tu quidē ita viue vt nihiltibi ꝯmittas niſi ⁊ qd̓ cōmittere etiā inimico poſſes. Utrūqꝫ viciū eſt ⁊ oībus crede̓ et nulli. Sedalteꝝ dixerim honeſtiꝰ viciū: alterū tutius. Sicetiā vtroſqꝫ reprehēdas ⁊ eos qͥ ſꝑ inquieti ſūt eteos qͥ ſꝑ quieſcūt. Nā illa tumultū gaudēſ nō eſtinduſtria ſꝫ exagitate mētis ꝯturſatio. Et hec nōeſt quies q̄ oēm motū moleſtiā iudicat: ẜ diſſolutio ⁊ languor. Itaqꝫ iſta inter ſe miſcēda ſunt. etqͥeſcenti agendū eſt ⁊ agēti quieſcendū. Idemin epl̓a. iiij. Adhuc nō puericia ſꝫ qd̓ eſt grauiuspuerilitas nobis remanet. Et hͦ idē peiꝰ eſt qꝛ habemus auctoritatē ſenū ſꝫ vicia pueroꝝ. nec puerorū tm̄ ſꝫ infantiū. illi leuia hi falſa formidāt nosvtraqꝫ. Pleriqꝫ inter mortis mētū ⁊ tormēta vitemiſeri fluctuāt. ⁊ viuere nolūt et mori neſciūt. facitaqꝫ tibi iocundā vitā. oēm ꝓ illa ſollicitudineꝫdeponēdo. nullū bonū adiuuat habentē: niſi adcuius amiſſionē ꝑatus eſt animꝰ. gͦ aduerſus oīaq̄ accidere pn̄t te adhortare et indura. Idē inepl̓a. v. Quēadmodū deſiderae̓ delicatas res luxurie eſt ita vſitatas ⁊ nō magno parabiles fuge̓dementie. Frugalitatē exigit ph̓ia nō penā. temperet̉ vita inter bonos mores et publicos. Quidomū intrauerit nos potiꝰ miret̉ qͣꝫ ſuppellectilēnoſtrā. Magnꝰ ille eſt qͥ fictilibꝰ ſic vtit̉ ſicut argento. nec ille minor qͥ argēto vtit̉ ſicut fictilibꝰ.Deſines inqͥt catho timere ſi ſperare deſieris. fere ꝑicula q̄ vidēt fugiūt. et cum effugerint ſecureſunt. Nos aūt vēturo torquemur ⁊ p̄terito. timoris em̄ tormentū memoria reducit. ꝓuidentia anticipat. Nemo tn̄ pn̄tibus tm̄ miſer eſt. Idē inepl̓a. vj. Hocip̄m argumentuꝫ eſt animi ī meliustrāſlati. ꝙ vicia ſua q̄ prius ignorabat videt. nullius boni ſine ſocio iocūda eſt poſſeſſio. plus tibi

viua vox ⁊ cōuictus qͣꝫ orō ꝓderit. Un̄ in rē pn̄tem venias oportet primū. qꝛ hoīes ampliꝰ oculis qͣꝫ auribus credūt. Deniqꝫ qꝛ longū iter eſt ꝑp̄cepta: breue ⁊ efficax ꝑ exempla. In. vij. Inimica ē multoꝝ cōuerſatio et qͦ maior eſt ppl̓s cuicōmiſcemur: plus hoc ꝑiculi eſt. Nā ⁊ auarior redeo ⁊ ābitioſior ⁊ luxurioſior. quintiā crudelioret inhumanior: qꝛ inter hoīes fui. Utrūqꝫ deuitādum eſt. ne vel ſil̓is malis fias. qꝛ multi ſūt: ne vl̓inimicus multis: qꝛ diſſimiles ſunt. Recede in teip̄o qͣꝫtū potes. Cū his verſare qͥ te facturi ſūt meliorē. Illos admitte qͦs tu poſſis facere melioresMutuo iſta fiunt. hoīes dū docent diſcūt. Inviij. epl̓a. Uitate quecūqꝫ vulgo placēt. ad om̄ebonū fortuitū ſuſpicioſi pauidiqꝫ ſubſiſtite. Nā ⁊fera ⁊ piſcis aliqua ſpe oblectamēti decipit̉. Munera iſta fortune putatis: inſidie ſunt. Quiſqͥs gͦtutā vitaꝫ agere volet. viſcata iſta bn̄ficia vitet.Scitote hoīem tā bene culmo tegi qͣꝫ auro. Cogitate nihil p̄ter animū eſſe mirabile. cui magno nihil exiguū eſt. mihi crede. Qui nil agere vident̉maiora agunt: humana diuinaqꝫ ſimul tractant.In epl̓a. ix. Qui vtilitatis cauſa aſſumptꝰ eſttādiu placebit qͣꝫdiu vtilis erit. Hac re florentesamicoꝝ turbe ꝯſedent. Circa euerſos ſolitudo ē.et amici inde fugiūt vbi ꝓbant̉. Neceſſe eſt eniminitia exituſqꝫ rerū inter ſe ꝯuenire. negociatio ēiſta nō amicicia q̄ ad cōmodū reſpicit. Ait criſippus. ſapientē nulla re egere: et cū multis illi rebꝰopus ſit. Ecōtra ſtulto nulla re opꝰ eſt. nulla em̄re vti ſcit.. Quid refert qͣlis ſit ſtatus tuus. ſi tibi videt̉ malus. Ubi ſapiēti ſua nō placēt oīſqꝫſtulticia laborat in faſtidio ſui. In epl̓a. x. Nōinuenio cū quo malim te eē qͣꝫ tecū. ſic ē. fuge multitudinē fuge paucitatē. fuge etiā vnū. Sic viuecū hoībus tāqͣꝫ deus videat. Sic loq̄re cum deoqͣſi hoīes audiāt. In epl̓a. xj. Uerecundia inadoleſcēte bonū ſignū eſt. Magna ꝑs peccatoꝝtollit̉: ſi peccatoribus teſtis aſſiſtat. O felicē qͥ ſicaliquē vereri p̄t: vt ad memoriā qͦꝫ eiꝰ ſe cōponatet ordinet. qͥ ſic aliquē veret̉: cito erit verecundꝰ.Elige ergo illū cuiꝰ et vitā placet tibi ⁊ orō. Illūſꝑ tibi oſtēde vel cuſtodē vel exemplū Opus em̄eſt aliqͦ ad quē mores nr̄i ſe erigāt. Niſi ad regulam praua nō corriges In epl̓a. xij. Gratiſſimaſunt poma cū fugiūt. ille beatiſſimus eſt et ſecurſui poſſeſſor: qͥ craſtinū ſine ſollicitudīe expectat.¶In epl̓a. xiij. Nō p̄t magnos ſpūs atletha adcertamē afferre qͥ nunqͣꝫ ſugillatus eſt. Ille qͥ ſanguinē ſuū vidit. cuius dentes crepuerūt ſub pugno. nec ꝓiectus animū ꝓiecit: ſed quotiēs cecidit cōtumacior reſurrexit. cū ſpe magna deſcēditad pugnā. multū em̄ adijcit ſibi virtus laceſſita.Plura ſunt q̄ nos terrēt qͣꝫ que premūt: et ſepiusopinione qͣꝫ re laboramꝰ. Illud tibi p̄cipio ne ſismiſer ante tempus. cum illa q̄ vt imminētia expauiſti forte nunqͣꝫ vētura ſint: certe nō venerintQuedā nos torquēt magis qͣꝫ debeāt. quedā anteqͣꝫ debeāt quedā cū oīno nō debeāt. Sicqꝫ autaugemus dolorē aut fugimus. aut p̄occupamusquoniā multa expectata nunqͣꝫ cōparuerūt. Etſi