Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CCIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

TitulusGerxtus

remota extimat. Nō te moueat dicentis auctoritas. ne quis ſed qͥd dicat̉ attendas. Nec qͣꝫmultis ſed qͥbus placeas cogites. Scito magnū ⁊ honeſtū eſſe vindicte genꝰ ignoſcere. Eris magnanimus ſi ꝑicula nō appetas vt temerariꝰ: nec formides vt timidꝰ. Uictus tibi ſit ex facili. nec advoluptatē ſꝫ ad cibū accede. palatū tuū nō ſapores ſed fames excitet. Deſideria tua ꝑuo redime:hoc tm̄ curare debes vt deſināt. Nec pauꝑtas tibi immunda ſit. nec parſymonia ſordida nec ſimplicitas neglecta: nec lenitas languida. Nec tuadefleas nec aliena mireris. Sermones vtiles magis qͣꝫ facetos ama. Reprehēſibilis ē riſus: ſi eſtimmodicꝰ ſi pueriliter effuſus: ſi muliebrit̓ fractOdibilē facit hoīeꝫ riſus aut ſuꝑbus aut clarusaut malignus ⁊ furtiuus aut malis alienis euocatus. nō ſis ſcurrilis: ſed grata vrbanitas. Sintſales tui ſine dente. ſint ioci ſine vilitate. riſus ſine cachino. vox ſine clamore. inceſſus ſine tumutu. quies tibi ſine deſidia ſit. Et dū ab alijs ludit̉tu aliqͥd facti honeſtiqꝫ tractaueris: tā tibi triſteſit laudari a turpibꝰ qͣꝫ ſi lauderis ꝓpter turpia.Difficillimū ꝯtinentie gene̓ eſt aſſeueratōes adulatoꝝ repellere. quoꝝ ẜmones animū quadā voluptate reſoluūt. Alienoꝝ vicioꝝ nō curioſus explorator ſis nec acerbꝰ reprehēſor. nec cū exprobratōe correptor ita vt ad monitionē liberalitatep̄uenias. Dicenti eſto tacitus auditor. requirentifacile rn̄de: ꝯtendēti facile crede. Oēs tibi paresfeceris ſi nec inferiores ſuꝑbiendo ꝯtēnas: nec ſuperiores recte viuēdo timeas. Cunctis eſto benignus. nemini blandꝰ paucis familiaris oībus equus. Seuerior eſto iudicio qͣꝫ ẜmone vita qͣꝫ vultu. nec tue bone fame ſeminator ſis: nec inuidusaliene. Que noſti ſine arrogātia poſtulāti imꝑtire. Que aūt neſcis: ſine occultatōe ignorātie poſtula tibi imꝑtiri. Idē īli. de clemetia. Uerecūdiā peccādi facit ip̄a clemētia regētis. et grauiormulto pena videt̉ q̄ a miti viro cōſtituit̉. Nō minus pͥncipi turpia ſunt multa ſupplicia qͣꝫ medicomulta vulnera. remiſſius imperāti meliꝰ paret̉.Clemētia eſt tēperantia animi ī poteſtate vlciſcēdi vel lenitas ſuꝑioris ad inferiorē in penis cōſtituendis. Idē in li. de bn̄ficijs. Nō gratꝰ ad eūquiſqͣꝫ eē p̄t qͥ beneficiū aūt ſuꝑbe adiecit aut iratus impēdit aut fatigatus vt moleſtia careret cedit. Docēdi ſunt qͥ libēter accipiūt. libēter reddere: et eos quibꝰ obligati ſunt: re aīoqꝫ nō tm̄ eqͣreſed etiā vincere. Beneficiū eſt beniuola actio tribuens gaudiūqꝫ capiēs tribuēdo. et in eo qd̓ fecit ꝓna et ſpōte ſua parata. Itaqꝫ nō qͥd det̉ ſedqͣ mente refert. Nōnunqͣꝫ magis nos obligat quiꝑua dedit magnifice. qꝛ regū opes equauit aīo qͥꝑua dedit ſꝫ libēter. gratiſſima ſūt bn̄ficia parataoccurrētia. vbi nulla interuenit mora niſi in accipientes verecūdia. Grauiſſimis viris nulla rescarius ꝯſtat qͣꝫ q̄ p̄cibꝰ empta eſt. moleſtū em̄ verbum ⁊ oneroſum eſt et dimiſſoqꝫ vultū dicenduꝫrogo. Oīs benignitas ꝓperat: et ꝓpriū eſt libenter faciētis cito facere. Interdū etiaꝫ ille qͥ iuuat̉fallendꝰ ē vt habeat: nec a qͦ acceꝑit ſciat. Hec be

neficij inter duos lex eſt. Alter ſtatim debet obliuiſci dati: alter memor eſſe accepti. Taceat qͥ bn̄ficiū dedit: narret qͥ accepit. Ingratꝰ eſt qͥ remotisarbitris grās agit. Qui dat̉ bn̄ficiū deū imitat̉.qͥ repetit fenerator ē. pudorē tollit multitudo peccantiū. Regnū eſt nolle regnare cū poſſis. Facilius eſt barbaras gētes ⁊ impatiētes alieni arbitrijregere: qͣꝫ aīm ſuū ꝯtinere ⁊ ſibi tradere .i. haberedn̄ium ſui. Neminē tā alte ſecula poſuerūt. vt nōilli amicꝰ: eo magis deſit qͦ nihil abſit. Uoluptafragilis breuis eſt faſciolio oblecta qͦ auidiꝰ hauſta eſt. Cuiꝰ ſubinde neceſſe eſt: aut peniteat autpudeat. Idē in li. de remedijs fortuitorū. Stultum eſt tiere qd̓ vitare nō poſſis. Optimū ē mori cū iuuat viue̓. Multi aliquē comitant̉. et memuſce. cadauera lupi. frumēta formice. p̄dā ſeqͥt̉turba iſta nō hoīem. Intelligendū eſt ꝑtē eſſe innocētie cecitatē. Oculi em̄ ſunt irritamēta viciorū duces ſcelerū. Naufragiū feciſti cogita nō qd̓ꝑdidiſti: ſꝫ ꝙ euaſeris. q̄re amicū inter recta ⁊ honeſta officia. Idē in libro de naturalibꝰ q̄ſtionibus. Inter nullos magis qͣꝫ inter ph̓os equadꝫ eſſe libertas. Quis nō intelligit oīa ꝯſuetudīevim ſuā ꝑdere. Hūano aīo a bonis artibꝰ roburvenit ⁊ a ꝯſideratōe nature. Quid ē cur ego hominē aūt ſagittā aut ferā aūt lanceā trema. maiora me ꝑicula expectāt fulminibꝰ ⁊ magnis nature ꝑtibus. Puſilla res ē hoīs vita: ſed ingēs reseſt ꝯtēptus vite. Ita a naͣ cōpoſiti ſumus vt nosquotidiana etiā ſi admiratōe digna ſūt tranſeātet minima q̄qꝫ rerū ſi inſolite ꝓdierūt dulce ſpectaculū fiūt. Cōtemne mortē ⁊ oīa q̄ ad mortē dicunt ꝯtēpta ſunt. Siue bella ſiue naufragia. ſiueminarū pondera nunqͥd ampliꝰ facere pn̄t qͣꝫ vicorpꝰ ab aīo reſoluāt. h̓ nulla diligētia euitat nula felicitas donat nulla ptās euincit. O te demētem ⁊ oblitū fragilitatꝭ tue. ſi tūc mortē tm̄ timescū tonat: viues ſi ſulmen effugeris repetet te gldius petet lapis petet bilis. Quicqͥd acciderit tibi: ſic fere qͣſi volueris tibi accidiſſe. debuiſſes em̄velle ſi ſciuiſſes oīa ex decretꝭ dei fieri. Flere aūq̄ri ⁊ gemere deſiſtere eſt. Idē. Nihil eſt tāmortferū ingenij qͣꝫ luxuria. Torpēt ingenia deſidioſe iuuentutis. nec minus honeſte rei labore vigilatur. Cantandi. ſaltandi. obſcenaqꝫ ſtudia effeminatos tenēt. Capillū frāgere et ad muliebrasblādicias vocē extenuae̓ mollicie corꝑis certarecū femīs ⁊ īmūdiſſimis ſe excole̓ mūdicijs nr̄oꝝadoleſcentiū ſpecimē eſt. molles enerueſqꝫ in vicio manēt. exploratores aliene pudicicie negligētes ſue. Idē ī tragedijs. Quo plura poſſis plura patiēter feras. Uiolēta imꝑia nō diu ꝯtinuātimoderata durāt. qͥ nō vetat peccare cū poſſit iubet ꝑire mores. ius. pietas. fides. et qͥ redie̓ cū perit neſcit pudor. heu qͣꝫdulce malū mortalibꝰ additū vite dirꝰ amor. Quē penitet peccaſſe peneinnocēs eſt. O qͣꝫ miſeꝝ ē neſcire mori. det ille vtniā facile cui veīa opꝰ ē. vna res ē ꝟtutis. q̄ īmortalitatē donae̓ p̄t ⁊ pares dijs face̓. Idē in epl̓isad lucillū. In pͥma. Uēdica te tibi ⁊ tꝑs qd̓ autafferebat̉ aut excidebat aut ſurripiebat̉ collige