Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CCIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Capi. XXIII.Fo. CCIIII

vxorē ſepe fruſtra ſtrangulare meditatus primodimiſit vt ſterilē. ſꝫ improbāte diuortiuꝫ ppl̓o necꝑcente ꝯuicijs etiā relegauit. Deniqꝫ occidit ſubfalſo crimine adulterioꝝ. Pompeiā poſt diuortium ottauie in matrimouiū acceptā dilexit vnice:et tn̄ ip̄am grauidā ⁊ egrā ictu calcis occidit. Antoniā claudij filiā poſt pompeie morteꝫ nuptiasſuas recuſantē: qͣſi molitricē nouarū rerū interemit. Preuignū adhuc impuberē. qꝛ ferebat̉ ducatus ⁊ imꝑia lude̓ mari mergendū ẜuis ſuis dūpiſcarent̉ demādauit. Nutricis filiū relegauit ꝙbalneis ī aduentū ſuū extructis lauiſſet. Senecāp̄ceptorē ad necē cōpulit. p̄fecto remediū ad fauces pollicēs venenū miſit. Libertos diuites ⁊ ſenes olim adoptōnis mox dn̄ationis ſue factoresatqꝫ rectores. veneno ꝑtim cibis ꝑtim potionibꝰindito intercepit. Matrē dicta factaqꝫ ſua acerbius exquirentē ⁊ corrigentē. primū oī honore etptāte priuauit. cōtubernio ac palatio expulit. etmox eiꝰ minis ⁊ violētia territꝰ ꝑdere ſtatuit. Etcū ter tēptaſſet veneno ſentiretqꝫ anthidotis p̄munitā tandē interfici iuſſit. Fert̉ etiā ad interfecte cadauer accurriſſe cōtrectaſſe mēbra alia laudaſſe alia vituperaſſe. Parricidio matris amitenecē adiūxit. Necdū defuncte bona inuaſit ſuppreſſo teſtamento ne qͥd abſcederet. Nec minoreetiā ſeuitia ī exteros graſſatus nobiliſſimo cuiqͣꝫexitiū deſtinauit. damnatoꝝ liberis vrbe pulſiseuectiſqꝫ veneno ⁊ fame. Credit̉ etiā cuidā egyptij generis crudā carnē ⁊ quicqͥd daret̉ comedeaſſueto: viuos hoīes cupiſſe laniādos abſumendoſqꝫ obijcere. Sꝫ nec ppl̓o nec menibꝰ pepercit.Nā qͣſi offenſus deformitate veterū edificioꝝ etanguſtijs flexuriſqꝫ vicoꝝ: palā incēdit vrbē perſex dies ⁊ ſeptē noctes. incendiū aūt e turre ꝓſpectans letuſqꝫ flame vt aiebat pulcritudine in illoſuo ſcenico habitu decantauit.De morte nero­ .§. II.nis Suetonius. Talē initiū faciētibꝰ gallis. moxbritannia amiſſaqꝫ armenia ac rurſus vtraqꝫ recepta ꝑpetuā ſingularēqꝫ felicitatē ꝯcepit. adeovt amiſſis naufragio p̄cioſiſſimis rebꝰ. nō dubitauit inter ſuos dicere piſces eas ſibi relaturas.vbi de motu galliarū cognouit adeo lete ⁊ ſecure tulit vt gaudētibꝰ etiā ſuſpitionē p̄beret. tāꝙͣoccaſione nacta ſpoliandarū iure belli opulētiſſimarū ꝓuinciarū. ſtatuitqꝫ in arenā ꝓgreſſus cetātes athletas effuſiſſimo ſtudio ſpectaret. poſtqͣꝫ aūt etiā hiſpanias defeciſſe cognouit: collapſaīo diu fine voce velut mortuus iacuit. Utqꝫ reſipuit veſte diſciſſa capite ꝯuerberato: actū de ſiputauit. Credit̉ deſtinaſſe ꝑcuſſores .ſ. ſubmitte̓oībꝰ exercitus ꝓuinciaſqꝫ regētibꝰ qͣſi ꝯſpiratisidēqꝫ ſciētibꝰ. quicqͥd vbiqꝫ exulū. quicqͥd ī vrbehoīm gallicanoꝝ eſſet ꝯtrucidari illos ne deſiſtētibus aggregerent̉ hos vt cōſcios ppl̓oꝝ atqꝫ fautores. Senatū vniuerſum veneno ꝑ ꝯuiuia necare. vrbē incēdere. feris in ppl̓m immiſſis: ſꝫ abſterritus ē ꝑficiēdi deſperatōe. Erat illi eternitatꝭ ꝑpetueqꝫ fame cupido: ſꝫ incōſulta. ideoqꝫ multis

rebꝰ et locis veteri appellatōe detracta nouā induxit et ſuo noīe. menſem qͦꝫ āprilē neroneū: romāqꝫ neropolim appellari voluit. Religionū oīnō ꝯtēptor fuit. Nunciata aūt ceteroꝝ exercituūdefectōe lr̄as prandēti traditas cōcerpſit. menſāſubuertit. duos cyphos gratiſſimi vſus ſolo illiſit. Aſſumptoqꝫ veneno in aureā pixidē ꝯdito p̄miſſis hoſtiā libertoꝝ fidiſſimis ad claſſem p̄parandā. tribunos centurioneſqꝫ de fuge ſocietatetēptauit. Hugo floriacen̄. li. iij. Cūqꝫ multa mala (q̄ recenſere ꝑ ſingula nimis longū eſſet) reipublice irrogaret. tandē hoſtis a ſenatu iudicatꝰ eſtvt qͥ ſacrilegio fidē. parricidio pietatē. īceſtu pudiciciā violae̓t. ip̄amqꝫ ptātem romani īperij: vl̓officia vel negociā improbiſſimis libertoꝝ ꝯmiſerat. Cū em̄ ip̄e nulli fidē ſeruaret: oēs ſuſpectoshabebat. Duobꝰ tn̄ nequiſſimis nimphidio ⁊ gomellio ſe credendū putauit. qͦs vilis cōditio ſibiobnoxios fecerat. Uerū ip̄i crudelitatꝭ eiꝰ exemplū exhorruere. nā qꝛ cariſſimos veroſqꝫ interemerat amicos: cauere ſibi ⁊ p̄uenire voluerūt qd̓metuebāt. Ambo itaqꝫ facta ꝯſpiratōe cū ceterisparricidā deſeruerūt. Itaqꝫ deſertꝰ ab oībꝰ ſuisfugit nocte ex vrbe. qͣtuor tm̄ comitantibꝰ. nudopede cooꝑtoqꝫ capite: et ante faciē ſudario obtēto. Cūqꝫ ſe occultaſſet ꝑlato a curſore nuncio hoſtem ſe a ſenatu iudicatū et q̄ri ad mortē. auditoꝙ comites appropinquarēt ad capiendū viuū: ſeip̄m interfecit. Tantū aūt ī morte eiꝰ gaudiū fuitvt plebs pileata ꝑ totā vrbem diſcurreret. Annodn̄i. lxx. etatis ip̄ius neronis. xxxij. vt ait Euſebius. cū a ſenatu q̄reret̉ ad penā. e palatio fugiēad quartū vrbis miliaꝝ ī ſuburbano libertini ſuiinter ſalariā ⁊ mumentaneā ſeip̄m occidit. atqꝫ īeo oīs familia auguſti cōſumpta eſt. Capitulum. xxiiij.Is tēporibus floruerūt hi gētiles .ſ. ſeneca. ꝑſiꝰ. iuuenalis. quītilianꝰ qͦꝝ aliqͣ dicta moralia hicponunt̉. Seneca ī li. de moribꝰ. Multos vita differētes mors incerta p̄uenit. Oīs itaqꝫ dieſ velutvltimꝰ ordinandꝰ eſt. Uerba rebꝰ nō ꝑſonis extimāda ſūt. Oratorē te puta. ſi tibip̄i an̄ oēs qd̓ oportet ꝑſuaſeris. Mōſtro ſil̓is eſt auaricia ſenil̓.Quid em̄ ſtultiꝰ qͣꝫ viā deficiēte viaticū augere.Pacē habeto cū hōibꝰ cum vicijs bellū. Hoc hꝫoīs affectꝰ vt ī qͦ ip̄e inſanit: oēs in idē putat furere. Idē in li. de qͣtuor virtutibꝰ. Qui prudentiā ſeqͥ deſiderat. tūc recte viuit: ſi oīa prius extimet: ſi dignitatē rebꝰ nō ex opinione multoꝝ. ſedex eoꝝ natura ꝯſtituat. Prudētis ꝓpriū eſt examinare ꝯſilia: ⁊ nō ſubito facili credulitate ad falſa ꝓlabi. Cogitatōes vagas et velut ſomno ſil̓esnō recipias. qͥbus ſi aīm oblectaueris: cū oīa diſpoſueris triſtis remanebis. Parce lauda parcivituperato. illa adulatōe iſta malignitate ſuſpecta eſt. Prudēs nunqͣꝫ ocio marcet. aliqn̄ aīm remiſſum hꝫ: ſolutū nūqͣꝫ. Tarda accelerat. ꝑplexaexpedit. dura mollit. Aſꝑa lenit. ardua exequat.ex paruis magna ex aꝑtis obſcuris ex proximis