Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CLXXXVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū VFo. CIXXXVIII

bem in porta hoſtienſi. dixit illis Plautilla. Ubidimiſiſtis magiſtrum meū. At illi in valle pugilūdetruncatū capite velato tuo velo. Et illa neqͣqͣꝫSed ecce nunc intrauerūt petrus ⁊ paulus ciuitatem induti veſte preclara. coronas fulgentes incapitibus ſuis habentes ⁊ velū mihi reſtituit paulus. quod eis oſtendit. vnde plures ꝯuerſi ſūt adfidem. Hec audiens nero obſtupefactus cū loq̄retur cū ph̓is ⁊ amicis ſuꝑ his: ianuis clauſis intrauit paulus dicens neroni. Ecce ceſar viuo eterniregis ieſu chriſti miles. vel nunc crede: qꝛ nō ſummortuus ſed viuo: ſed tu eterna morte morieris:eo ꝙ ſanctos dei iniuſte interficis. Nero vt amēseffectus ſuaſu amicoꝝ patroclū ⁊ alios xp̄ianosſoluit vt irent quo vellent. Die ſequēti miniſtri illi qͥ ꝯuerſi fuerunt ad verba pauli eūtes ad locū:vt dixerat eis. inuenerunt Tytū ⁊ lucā a quibꝰ baptizati ſunt. Iohannes Criſo. in li. de laudibpauli hūc mirabiliter extollit dicens. Nil ꝓrſuserrauit qui pratū quoddā inſigne virtutū ac ꝑadiſum ſpūalem aīam pauli nuncupauerit. Queaūt lingua laudibus eiꝰ inueniat̉ equalis. cū oīaque ſunt in hoībus bona. aīa vna poſſideat et eacuncta plene ⁊ acumulate. nec ſolū hoīm ſed etiāquod eſt amplius angeloꝝ. Qn̄dit exinde excellere oꝑa ſanctoꝝ veteris teſtamenti. Nam in ſacrificio offerendo abel ſuperauit. obtulit em̄ hisſacrificiū nō agnos ⁊ ouęs. ſed ſeip̄m ⁊ totū mundū deo ſubijciendo. Noe in archa ẜuauit libero⁊ aīalia irrōnabilia: hic eccleſie archam ꝑiclitantē in diluuijs errorū multos irrationabiles vt beluas in rōnabiles cōmutādo. Abraā mirant̉ om̄sꝙ patriā ⁊ cognatos ad dei preceptū reliquit. hiaut nō ſolū patriā ⁊ cognatos ſed ⁊ totū mundūet celum celoꝝ ꝓpter chriſtū. Yſaac de patiētiaꝫcui putei ſui ab allophilis obruebant̉. hic aūt nōqui puteū. ſed qͥ corpus ꝓpriū lapidibꝰ obruebātin celū ſtudebat vehere. Et ſic on̄dit paulū in longanimitate iacob excellere. Ioſeph in pudicicia.Iob in patientia. Moyſen in charitate. Iohannem baptiſtam in abſtinentia ⁊cͣ. Idem Criſo. ineodē. Ut miſſum in igne ferrū. totū ꝓfecto ignisefficit̉. ſic paulus charitate ſuccenſus effectus. totus eſt charitas. qͥ quaſi cōis totius mūdi eēt pater: ita in amore omniū ⁊ ipſoꝝ eoꝝ imitabat̉ parentes. īmo cūctos nō carnales verūetiam ſpūales patres ſolicitudine ac pietate ſuꝑabat. Oēmprorſus hoīem deo exhibere cupiebat ac ſi vniu̓ſum mundū ipſe genuiſſet. Idē vbi ſupra. Homoiſte ignobilis ⁊ circūferarius qui artē exercebatpellibus tanta virtute progreſſus eſt. vt vix. xxxannoꝝ ſpacio ⁊ romanos ⁊ ꝑſas ⁊ parthos ⁊ medos ⁊ ſcitas ⁊ indos. ethiopes ⁊ ſarmathas atqꝫſaracenos ⁊ omne hoīm genꝰ ꝓrſus ſub iugo mitteret veritatis. Et ſicut ſtipulas aut fenū ignis īmiſſus: ſic oīm opera demonū conſumpſit. IdeꝫCum amore chriſti beatiorem ſe cunctis ⁊ angelis ⁊ archangelis reputabat. ſine hoc neqꝫ dominationū neqꝫ principatuū ſocius eē cupiebat. ſedcū hac dilectione magis eſſe vel extremus. immoetiā ex numero punitoꝝ: qͣꝫ ſine hac inter ſūmos

⁊ honores ſublimes. hoc erat illi maximū ⁊ ſingulare tormentū ab hac charitate diſcedere. hoc illigehenna. hec ſola illi pena. hoc infinita tormentaſic deſpiciebat vniuerſa q̄ timemꝰ: vt ſolet herbaputrefacta cōtemni. Tyrannos ⁊ ppl̓os ſpirantesfurorem velut quoſdā eē culices extimabat. mortem cruciatus ⁊ mille ſupplicia quaſi ludū puerorum putabat. Hec ille. Narrat Grego. turonēſis. ꝙ quidā ex deſperatione laqueum ſibi ꝑabatad ſe ſuſpendenduꝫ. Apparuit aūt ei vna vmbraſqualida dicēs. Eya bone vir age qd̓ īcepiſti. necmoram feceris. ipſe tamen dum hoc faceret freq̄nter dicebat. ſancte Paule adiuua me. Erat em̄ etdeuotus. Apparuit aūt alia vmbra vt homīs. dicens illi vmbre ſqualide. fuge miſerrime ecce paulus aduenit. Sicqꝫ diſparentibus vmbris ille hōad penitentiā reuerſus laqueum dimiſit.De doctrina epi­ .§. I.ſtolarum pauli que ſunt ſumma totius ſacre theologie quedā excerpta inſerent̉. Scripſit ad populos ſeu nationes epl̓as. x .ſ. ad romanos vnaꝫ.ad Corinth̓. ij. ad Galath̓. vnam. ad philip. vnāad epheſios .j. ad Coloſſenſes vnā. ad theſſalonicenſes duas. Ad diſcipulos aūt quatuor. vicꝫ adthimoteū duas. ad tytū vnā. ad philemonē vnāEt occaſionē eius quem eſt ad romanos. ꝓlogus in eā inſinuat dicens. Romani quibꝰ ſcribitſunt qͥ ex iudeis ⁊ gentibus crediderunt. hi ſuperbia ⁊ cōtentione volebāt ſe alterutrū ſupponere.iudei em̄ cōuerſi dicebant ſe p̄ferendos: qꝛ deꝰ excunctis nationibus elegerat illū populū vt peculiarem. legem ſuā ei tradiderat. ⁊ ꝑ ml̓ta miracula de egipto educens ⁊ manna in deſerto nutriens. demū ad terrā ꝓmiſſionis ꝑduxit expugnatis nationibus inhabitantiū. ⁊ in finē carnem exeis aſſumpſit. At ipſi gentiles ſꝑ ydolis ſeruierātdeū verum ignorantes. Econtra gentiles cōuerſi reſpondebant. quanto maiora beneficia narratis vobis collata. cū eis fueritis ingratiſſimi: mādata legis cōtemnentes ⁊ ſanctorū ꝓphetas ꝑſequentes. deniqꝫ ⁊ ip̄m dominū crucifigentes: tāto grauiora ſupplicia meremini. ⁊ digni eſtꝭ a deorepelli ꝓpter duriciam veſtram. nos ideo veniāmeruimus qꝛ ignorabamus deum nec habuimuſoſtendentē errorē noſtrū. Sꝫ vbi ꝑ apl̓os ⁊ aliosveritatē intelleximꝰ ſubito ad fidē ꝯuerfi ſumus:et iō magis a deo dilecti ⁊ chari. His ergo altercantibus apoſtolus quaſi ſe medium interponēsita partium dirimit queſtiones: vt neutrum eorūſua iuſticia ſalutem meruiſſe cōfirmet. ambos populos iudeos ⁊ gentiles ſcienter ⁊ grauiter deliquiſſe oſtendens. iudei quidem legem trāſgrediendo: gentiles deum cognitum naturali rationenon adorando ſed ydola vtroſqꝫ tn̄ veniā ⁊ ſalutē cōſecutos qͦ ad ꝯuerſos ad fidē nō ex ſuis meritis ſed dei miſericordia. ⁊ ideo equales eſſe ⁊ inpace inuicē debere verſari. In pͥmo igit̉ ca. p̄exordiū on̄dit gentiles vt ph̓os ⁊ poetas naturali inueſtigatione cognouiſſe deum dicēs. Quodnotū eſt dei. id ē quod pōt ratiōe ſciri de deo. ma