Titulusſextus
lā ꝓph̓iam Iacob. Beniamin lupus rapax ⁊c̄.Gen̄. xlix. Cōuerſus ē aūt pͥmo āno paſſiōis chriſti id eſt de menſe ianuarij ſequēti immediate paſionem xp̄i. ¶ Refert haimo ꝙ paulus a pullorūcantū vſqꝫ ad quintam horam labori manuū inſiſtebat. erat enim ſceno factorie artis. deinde p̄dicationi vacabat: itaqꝫꝭ plerunqꝫ vſqꝫ ad noctē ꝓtrahebat ſermonem. Reſiduū tꝑis comeſtioni ſōno ⁊ orationi neceſſariū erat. Hiero. de viris illuſtribus ait. ꝙ. xxv. anno a paſſione dn̄i hoc eſt neronis imperij ſcd̓o anno. Paulus vinctus romāmittitur vt dictum eſt ſupra ex actibus apl̓orum⁊ ꝑ biennium in libera cuſtodia manēs aduerſusiudeos diſputabat. deinde a nerōe dimiſſus euāgeliū in occidentis ꝑtibus predicauit. Audiēs eīnero ꝙ de lege iudeorū ⁊ fide chriſtianorū queſtōeſſet inter paulū ⁊ iudeos. cū nōdū eſſet in imꝑiofirmatꝰ: nō curauit multū de tali queſtione vndeet liber dimiſſus fuit. Quartodecimo aūt neroīsanno. eodē die quo petrus crucifixus: paulꝰ capite truncatus eſt. ẜm hiero. Eiꝰ aūt ſapīa ⁊ religiovbiqꝫ diuulgebatur: et ab hominibus mirabilishabebatur. Multos etiam de domo ceſaris ſibiin amciciam copulauit ⁊ precipue Senecam magiſtrum neronis. vnde ⁊ epl̓e reꝑiunt̉ ad alterutrum deſtinate. Quedā etiā ſcripta eius corā ceſare recitata ſunt ⁊ ab oībus mirabiliter cōmēdata. Senatus etiā de illo alta nō mediocriter ſentiebat. paſſionē aūt eiꝰ Linus papa deſcripſit. Cūigit̉ rome eſſet ⁊ quadā die circa veſperas in quodam ſolario p̄dicaret: quidā iuuenis noīe Patroclus pincerna regis vt paulum ꝓpter multitudinē cōmodiꝰ audiret feneſtram domꝰ aſcendit: quidormitans de ea in terraꝫ cadens expirauit. Qd̓audiēs nero multū de eo doluit ⁊ aliū in eiꝰ officium ſubrogauit. Paulus ꝟo ꝑ ſpūm hoc cognoſcens: aſtantibus inſinuauit. mandās vt illuꝫ defunctū patroclum ad ſe adducerent. Quē ad eidelatum reſuſcitauit ⁊ ad ceſarem remiſit. Audiens nero patroclum adeſſe ⁊ ad eū ingredi velle.quem mortuum nouerat. timēs ne fantaſma eſſetnolebat eū admittere: ſed ſuaſu amicoꝝ eiꝰ intrare ꝑmiſſus eſt. Cui nero. patrocle viuis? Et ille. ceſar viuo. nero aūt ait. Et qͥs te fecit viuere? Cui ille. Dn̄s ieſus xp̄s rex oīm ſeculoꝝ. Et nero iratuſait. Ergo ieſus reſoluet oīa regna mūdi ⁊ ip̄e regnabit. Cui patroclus etiaꝫ. Tunc dedit Nero ealapā dicēs. ergo ⁊ tu militas illi regi. qͥ rn̄dit: vtiqꝫ milito qͥ me fecit viuere. Cū aūt aſtantes arguerent imꝑatorē ꝙ ꝑcuſſiſſet iuuenē prudent̓ loq̄ntē. ⁊ ꝙ ipſi etiā militabant illi regi qͥ illū ſuſcitauerat: furore repletꝰ omnes illos ꝯuerſos ad fidē incarcerauit: et xp̄ianos fecit inquiri ⁊ ſine interrogatione cāe ꝑ varia tormenta cruciari. ¶ Int̓ ceteros aūt fuit ductus ante neronē paulꝰ vt pͥncipalis in tali doctrina. Cui nero. O hō magni regis ſeruꝰ mihi aūt vinctꝰ. cur milites meos a meſubtrahis ⁊ tuo dn̄o colligis. Et Paulꝰ ad eum.nō ſolū de tuo angulo ſed ⁊ de vniuerſo orbe milites meo regi collegi. quibꝰ donatiua q̄ nunqͣꝫ deficiēt ⁊ q̄ omnē indigentiā excludūt largit̉. huiꝰ ſi
volueris ſeruus eſſe ſaluus eris. Hic tāte potētioeſt: vt ad iudicandū omnes ſit venturꝰ. ⁊ ꝑ igneꝫfigurā huius mūdi reſoluat: ⁊ oēs ciuitates ⁊ regna deſtruat. Tunc nero ira repletus iuſſit om̄echriſtianos igne cremari: ⁊ paulū vt maieſtatꝭ reum decapitari. Cū aūt multi xp̄ianoꝝ trucidarētppl̓s ſeditione facta cucurrit ad palatiū neronisdicens. Pone modū ceſar tꝑa iuſſionē: noſtratesſunt qͦs ꝑdis romanū tuēt̉ imꝑiū. Timēs aūt noro tumultū ppl̓i. mutauit edictū .ſ. vt nullꝰ xp̄ian.rū occideret̉: qͦuſqꝫ pleniꝰ ī ea cā deliberaret̉. Itrū paulꝰ preſentatus eſt an̄ neronē. quē vt vidit:exclamauit nero. Tollite maleficū decollate. ī poſterū ꝑdite ſenſuū alienatoreꝫ: auferte de ſuꝑficiterre mentiū īmutatorē. Ad quē paulus. Hodico tꝑe patiar ſed viuam eternaliter domino ieſuchriſto. At nero auferte ab eo caput vt intelligatme rege ſuo fortiorem. et videamus ſi ſꝑ viue̓ valeat. Et paulus ad eū. vt ſcias me pꝰ mortē viuere eternaliter: cū caput mihi abſciſum fuerit: viutibi apparebo et tunc cognoſcere poteris qꝛ ieſuchriſtus eſt dn̄s vite ⁊ mortis. Cūqꝫ duceret̉ adlocū ſupplicij: dixerūt ei tres milites qͥ eū ducebāDic nobis paule quis eſt ille rex veſter quē tātūdiligitis. ꝙ ꝓ eo magis mori qͣꝫ viuere eligatis ⁊qualem mercedē inde habebitis. Tūc paulꝰ d̓ regno dei ⁊ penis inferni predicauit adeo ꝙ eos cōuertit. Qui cū rogarent eū vt libere abiret qͦ vellet. Ille reſpondit. abſit vt fugiam. nō em̄ ſumfugꝰ. ſꝫ miles chriſti legitimꝰ. ſcio .n. ꝙ a vita iſtatranſitoria ad vitā trāſibo eternā. Qui etiā dixieis ꝙ poſt mortē ſuam ſequenti die venirēt ad locū vbi fideles decapitatū ſepelirent ⁊ ibi inuenirent tytū ⁊ lucā ⁊ ipſi baptizarent eos. Int̓ea miſit nero duos milites ad inquirēdū ſi adhuc eſſeocciſus. Quibꝰ cū apl̓s p̄dicare vellet illi dixer̄tpoſtqͣꝫ mortuus ſurrexeris tūc credemꝰ verb̓ tuis. Feſtinātes gͦ ducere ad locū decapitatiōis citranſirēt per portam hoſtienſem. obuiam habuipaulus quandam deuotam diſcipulā ſuam notPlautillam ſeu lemobiā ẜm dyoniſiū. Flente ergo illa ⁊ orationibus ſuis ſe cōmendante. ait apeſtolus: vale plautilla eterne ſalutis filia. cōmodamihi velū quo caput tuū tegis: vnde oculos mos velem tꝑe decapitationis ⁊ illud tibi reſtituaQd̓ cū feciſſet irridebant eam ſatellites ꝙ tāpulcrū velū illi tradidiſſꝫ qd̓ ꝑderet. Ueniēs gͦ ad lecum paſſionis manibus ad celum extenſis ꝟſuorientē diu orauit cū lachrimis. Et valefaciēs fatribꝰ cōgregatis: ligans oculos ſuos velo Platille: extendens collū facto ſigno crucis ictū fertis excepit dicēs. Dn̄e mi ieſu in manꝰ tuas comdo ſpūm meū. Caputqꝫ eiꝰ a corꝑe exſciſum xp̄ieſus clara voce īſonuit. Qd̓ nomē adeo ſibi dulce fuerat in vita: vt qͥngentis vicibꝰ in epl̓is ſuisip̄m ieſuꝫ vel xp̄m vel vtrūqꝫ ſil̓ noīauerat vndaqꝫ lactis de vulnere vſqꝫ ad veſtimenta lictorꝭ:poſtea ſanguis effluxit. fuerat eī ꝟgo luxqꝫ imeiſa ī aere ſuꝑ eū emicuit. In ip̄o āt ictu explicauitvelū ī qͦ ſuſcipiēs ſāguinē illd̓ obuoluit portanip̄m plautille. Reuertētibus mīſtris ſcelerꝭ ad vr