Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CLXXXIIv
Einzelbild herunterladen
 

Titulusſextus

audire aut dicere aliquid noui. Stans ergo paulus in medio ariopagi ait. Uiri atheniēſes ꝑ oīaſuꝑſtitioſos vos video: p̄teriens em̄ ⁊ videns ſimulacra vr̄a. inueni arā in qua ſcriptū erat .ſ. protitulo ignoto deo. Qd̓ gͦ vos igͦrantes colitis: hͦego annūcio vob̓. Ex his igit̉ ſumpſit materiā p̄dicandi. dicens ꝙ deꝰ creator celi ⁊ terre cum detom̄ibus vitā ⁊ inſpiratiōeꝫ: fecitqꝫ ex vno hominū genꝰ inhabitare ſuꝑ terrā. definiēs ſtatuta tꝑa⁊ terminos habitatōnis eoꝝ querere deū ſi forteattrectent eū aut inueniant. qͣꝫuis nō longe ſit abvnoquoqꝫ noſtrū. in ip̄o em̄ viuimꝰ mouemur etſumꝰ ſicut quidā vr̄m poetaꝝ dixerūt. ipſiꝰ em̄ genus ſumꝰ. Ex hoc ꝓbat Beda licere doctoribusſeu p̄dicatoribꝰ inducere auctoritates gentiliumdi. xxxvij. Turbat. Raro tn̄ hoc egit apl̓s. Cuꝫ gͦaudiſſent verba apl̓i p̄dicātis futurā reſurrectionem: quidā irridebant eū. alij dixerūt audiemuste de hoc iterū: ⁊ aliqui inherentes doctrine pauli crediderūt. inter quos fuit dyoniſiꝰ ariopagitaſupradictꝰ maximus ph̓s: cum damari vxore ſuaEgreſſus paulus ab athenis venit corinthum⁊ inueniens quēdam iudeū noīe aquilam ponticum genere: ⁊ priſcillā vxorē ſuā. qui venerāt alytalia: eo ꝙ p̄cepiſſet Claudiꝰ imꝑator abſcedereom̄s iudeos a roma: acceſſit ad eos. Et qꝛ eiuſdēerant artis .ſ. ſcenophactorie: manebat apd̓ eos ⁊oꝑabat̉. Sicqꝫ de labore manuū ſuaꝝ ꝓuidebaſibi ⁊ ſocijs Timotheo ⁊ ſile qui ſecū erant. Contradicentibꝰ aūt iudeis ⁊ blaſphemantibꝰ doctrine pauli: ait ad eos. Sanguis vr̄ ſuꝑ caput vr̄mMundꝰ ego: ex hoc ad gentes vadā. Et inde migrans venit in domū Tyti iuſti ⁊ colentis deum.Criſpus aūt archiſynagogus credidit cuꝫ omnidomo ſua: ⁊ multi corinthioꝝ baptizati ſunt. pernoctem aūt dn̄s in viſione ꝯfortauit eum ne timeret qꝛ ſecum erat: ⁊ ꝯſtanter p̄dicaret: qꝛ populuserat ſibi in ciuitate illa ſcꝫ ꝯuertendus ad fidem.Un̄ ⁊ ibi ꝑmanſit ꝑ annū cum dimidio docēs verbum dei. Gallione aūt ꝓconſule achaie exiſtenteinſurrexerūt iudei vno aīo in paulū ⁊ dixerūt ante tribunal accuſantes: qꝛ cōtra legem hic ſuadetcolere deum. Incipiente paulo reſpondere: dixitGallio ad iudeos. Si eſſet iniquū aut peſſimumfacinus o iudei audirem vos. Si vero q̄ſtionesſunt de verbo ⁊ noībus legis veſtre: voſipſi videritis: iudex ego hoꝝ eſſe nolo. ⁊ remouit eos a tribunali. Demū valefaciens paulus fratribꝰ perrexit in ſyriam. ⁊ poſtea epheſim: exinde galatiam:⁊ frigiaꝫ ꝯfirmans om̄s diſcipulos. Epheſim autem cū eſſet: deuenit illuc quidaꝫ iudeus nomineapollo alexandrinꝰ: vir loquens potens in ſcpͥturis. Hic edoctus viam dn̄i feruens ſpū: loquebat̉⁊ docebat diligenter q̄ erant ih̓u. ſciens tm̄ baptiſma ioh̓is. hūc cum audiſſent priſcilla ⁊ aqͥla quiilluc venerāt cum paulo: aſſumpſerūt eum ⁊ diligentius docuerūt eum viam dn̄i. Ueniēſqꝫ paulus achaiam multū ꝯtulit his qͥ crediderant. vehementer em̄ iudeos reuincebat publice on̄densꝑ ſcripturas eſſe ih̓m xp̄m quem ſcꝫ p̄dicabat. Cum aūt paulus iterū veniſſet ephęſim inue-

nit quoſdam diſcipulos .i. xp̄ianos. quos interrogauit ſi recepiſſent ſpm̄ſanctum ſcꝫ viſibiliter inſpecie ignis. Qui cum reſpondiſſent ſe neſcire ſieſt ſpūſſanctus ⁊ tm̄ baptizatos baptiſmo ioh̓is.Qui fecit eos baptizari in noīe dn̄i ih̓u xp̄i. Quofacto paulo imponente manus vt ep̄s criſmatis.Uenit ſpūſſanctus ſuꝑ eos ⁊ loquebant̉ linguisꝓph̓antes. Erant aūt numero. xij. Quotidie autem diſputabat ſuadens de regno dei qd̓ factumeſt ꝑ bienniū ita vt om̄es qui habitabant in Aſiaaudirent verbū dei iudei ⁊ gentiles. virtuteſqꝫ d̓us faciebat ꝑ manus pauli: ita vt etiam ſuꝑ languidos deferent̉ a corꝑe eius ſudaria vel ſemientia. ⁊ recedebant ab eis languores: ⁊ ſpūs immūdi egrediebant̉. Temptauerūt aūt quidam ex iudeis exorciſte inuocare nomen ih̓u ſuꝑ demoniacos vt expellerent demones dicētes. Adiuro voſꝑ ih̓m quē p̄dicat paulus. erant aūt cuiuſdaꝫ ſerue principis ſacerdotū. vij. filij hoc facientes. Rſpondens aūt ſpūs nequā ait. Ih̓m noui ⁊ Paulum ſcio: vos aūt qui eſtis Et inſiliens hō in quoerat demoniū peſſimū in eos inualuit ꝯtra ipſoita vt nudi ⁊ vulnerati effugerēt de domo illa. etdiuulgatū eſt hoc om̄ibꝰ iudeis ⁊ gentilibꝰ habitantibus epheſi: ⁊ magnificabat̉ nomen dn̄i ih̓uMultiqꝫ credentiū veniebant ꝯfitentes actus ſuos. Multi aūt ex eis qui fuerāt curioſa ſectati cōtulerūt libros ſcꝫ artis magice ⁊ ꝯbuſſerūt eos coram omnibus. Et ꝯputatis precijs eoꝝ inuener̄tpecuniā denarioꝝ quinqͣginta miliū.His expletis di­ §. XII.ſpōſuit pau. ī ſpū trāſita macedonia ⁊ achaia: irehieroſolimā di. qm̄ pꝰ qͣꝫ fuero ibi: oꝫ me vide̓ romā. ⁊ mittēs ī macedoniā timotheū ⁊ eraſtū: ipſir̄māſit ad tp̄s ī aſia. eo aūt tꝑe facta ē turbatō nōnūma de via dn̄i. Nā qͥdā demetriꝰ noīe argētariꝰ qͥ faciebat edes diane argēteas: vn̄ p̄ſtabat q̄ſtū nō modicū artificibꝰ ex illo artificio. cōcitauitopifices ꝯͣ paulū dicens. qꝛ cū p̄dicet cōtra deos.aſſerēs qm̄ nō ſunt dij qͥ fiūt manibꝰ hoīm: euacuabit̉ cultꝰ diane. nō ſolū epheſi: ſꝫ in tota aſia ⁊ deſtruet̉ quē colit tota aſia ⁊ orbis. his auditis repleti ira clamauer̄t dicētes. Magna diana epheſioꝝ: ⁊ impleta ē ciuitas ꝯfuſionē. et impetū fecerūt vnanimit̓ in theatꝝ rapto Gaio ⁊ ariſtarchomacedonibꝰ comitibꝰ pauli. Ip̄o āt paulo volēteintrare in ppl̓m. nō ꝑmiſer̄t diſcipl̓i ne .ſ. occideretur. Sꝫ ⁊ qͥdā amici eiꝰ rogauer̄t vt nō ſe daret itheatꝝ: alij aliud clamabāt. Eratqꝫ eccīa ꝯfuſaplures neſciebāt ex qͣ cā ꝯueniſſent. De turba autem detraxer̄t alexandꝝ ꝓpellētibꝰ eū iudeis Alexander aūt ſilētio manu poſtulato. cū vellet reddere rōneꝫ cogͦſcētes eū iudeū eē: qͣſi ꝑ duas hꝰras clamauer̄t nagna diana epheſioꝝ. Et cū ſedaſſet ſcriba turbā dixit. Uiri epheſi: ⁊ qͥs ē qͥᶠſciat epheſioꝝ ciuitatē cultricem eē magne dianiouiſqꝫ ꝓlis. Cū gͦ his ꝯtradici non poſſit: vos ſedatos eē ⁊ nil temere agere oꝑtꝫ. Adduxiſtis hmines iſtos neqꝫ ſacrilegos neqꝫ blaſphemante:deā vr̄am. Ꝙ ſi demetriꝰ ⁊ qͥ cū eo ſunt artifices