CapitulūFo. CIXXXIIIII
habent aduerſus aliqueꝫ cām: ꝯuentus forentesagant̉ ⁊ ꝓconſules ſunt accuſent inuiceꝫ. Nam ⁊ꝑiclitamur argui ſeditōnis hodierne: cū nullꝰ obnixius ſit de qͦ poſſimꝰ reddere rōneꝫ ꝯcurſus hꝰhis dictis dimiſit eccl̓iam. ¶ Poſtqͣꝫ aūt ceſſauittumultus vocatis paulꝰ diſcipulis exhortatꝰ valedixit. ⁊ venit in greciā. vbi cū fuiſſet ꝑ tres menſes facte ſunt illi inſidie a iudeis nauigaturo ī ſyriam. habuitqꝫ ꝯſilium vt reuerteret̉ in macedoniam. Et comitati ſunt eū thimotheꝰ ſecundus etGaius ⁊ alij ex aſia ⁊ theſſolonica. veniēteſqꝫ troadem ibi morati ſunt diebus ſeptem. Una auteꝫdierū cū ꝯueniſſent ad frāgēdū panē paulꝰ diſpitabat cū eis. ꝓtraxitqꝫ ſermonē vſqꝫ ad mediamnoctē. Erant aūt lampades copioſe in cenaculo:vbi erant ꝯgregati. Quidam aūt adoleſcēs noīeeuticus ſedens ſuꝑ feneſtrā ad audiendū. cū megeret̉ ſomno graui diſputante diu paulo: ceciditde tercio cenaculo deorſum: ⁊ ſublatus oblatꝰ eſtmortuꝰ. Ad quē cum deſcendiſſet paulꝰ incubuitſuꝑ eum ⁊ ꝯplexus dixit. nolite turbari: aīa enimeiꝰ in eo eſt. Aſcendenſqꝫ in domū frangenſqꝫ panem ⁊ guſtans ꝓtraxit ſermonē vſqꝫ in lucē. Adduxerūtqꝫ puerū viuentem ⁊ ꝯſolati ſunt valde.Aſcendēteſqꝫ nauē paulꝰ cum diſcipulis applicūerunt in aſon ⁊ inde nauigarūt ꝯtra chium. Poſtea applicuerūt ſamū ⁊ die ſequenti miletū. Feſtnabat aūt ſi poſſibile ſibi foret diem penthecoſtifacere hieroſolimā. A mileto aūt mittens epheſivocauit maiores natu eccl̓ie. qui cuꝫ veniſſent adeum: dixit illis. vos ſcitis a prima die qͣ ingreſſusſum in aſiā qualiter vobiſcū ꝑ omne tp̄s fuerim.ſeruiens deo cū omni humilitate ⁊ lachrymis ml̓tis ⁊ temptatōnibꝰ q̄ mihi acciderūt ex inſidijs iudeorum Et qͦ minꝰ nihil vobis ſubtraxerim vtiliūvt annunciarē vobis ⁊ docerem publice ⁊ per domos teſtificans iudeis ⁊ gentibꝰ in deū pnīam: etfidem in dn̄m ih̓m xp̄m. Et nunc ecce alligatꝰ egoſpū vado in hieruſalē: q̄ in ea mihi ventura ſuntignorans: niſi ꝙ ſpūſſanctus ꝑ om̄s ciuitates ꝓteſtatur mihi dicens. qm̄ vincula ⁊ tribulationesme manent hieroſolimis. Sed nihil hoꝝ vereor:nec facio aīam meā p̄cioſiorem me dūmodo conſumē curſum meū ⁊ miniſteriū verbi. Et nūc ſcioqꝛ faciem meam ampliꝰ nō videbitis: quapropteꝯteſtor vos hodierna die: qꝛ mūdis ſum a ſanguine omniū. Non em̄ ſubterfugi quo minꝰ annūciarem vobis omne ꝯſiliū dei. Et de hoc nota. diſtīxliij. Epheſijs. Attendite gͦ ait vobis ⁊ vniuerſegregi in qͦ poſuit vos ſpūſſanctꝰ ep̄os. rege̓ eccleſiam dei quam acquiſiuit ſanguine ſuo. Ego ſcioꝙ poſt diſceſſum meū in vos veniēt lupi grauesnō parcentes gregi .ſ. heretici ⁊ pſeudo p̄dicatores. Et nūc ꝯmendo vos deo ⁊ verbo gratie eius⁊ vigilate mente retinentes q̄ dixi. argentū et aurum aut veſtem cuiuſqͣꝫ nō ꝯcupiui. vos ſcitꝭ qm̄ad ea q̄ mihi opus erant ⁊ his qͥ mecū ſunt: miniſtrauerūt manꝰ mee. Om̄ia oſtendi vobis: quonam ſic laborantes oportet ſuſcipere infirmos: arnemini verbi domini ih̓ū: qm̄ ipſe dixit. Beatiuſeſt magis dare qͣꝫ accipere. Iſtud nō reperitur in
euangelijs dictū: nec tn̄ dubitandū quin dixerit.cum apl̓s cui a xp̄o reuelatū eſt euangeliū referatMulta em̄ xp̄c ⁊ fecit ⁊ dixit q̄ euangeliſte reticuerunt: vt extra de cele. miſ. Cum marthe. de hͦ etiam xvj. q. j. Predicator. Demū poſitis genibusorauit cū illis magnuſqꝫ fletus factus eſt omniuꝫoſculabanturqꝫ eum. dolentes maxime. quia dixit non eum viſuros amplius. ⁊ deduxerunt eumad nauem.Nanigantes .§. XIII.venimus choum. ſequenti die rodū: inde patiraꝫEt nota ꝙ lucas auctor libri hic ⁊ in alijs locis loquit̉ de huiꝰ ꝑegrinatōne in ꝑſona prima .ſ. venimus: qꝛ ſocius fuit itineris ⁊ comes indiuiduus.Exinde ſyriam ⁊ thirū. A thiro in cholomaydaꝫ⁊ alia die venerūt ceſareā. ibiqꝫ intrauerūt in domū philippi qui vnus erat ex. vij. dyaconibꝰ de qͦſupra cui erant quatuor filie virgines ꝓphetātes⁊ cū moraret̉ in domo eius ꝑ dies aliquot. ſuperuenit quidā a iudea ꝓpheta noīe agabꝰ intras h̓in domū vbi erat paulus cū ſocijs: tulit zonā pauli cum ea ligans manus ⁊ pedes ſibipſi ⁊ ait. hecdicit ſpūſſanctus. virū cuiꝰ eſt hec zona alligabūteū in irl̓m iudei ⁊ tradēt in manus gentium. Qd̓cum auditū eſſet. rogabant eū ſui ⁊ alij illius locine aſcenderet in hieruſalem. Tūc paulus ait. qͥdfacitis flentes ⁊ affligentes cor meū. Ego em̄ nonſolū alligari ſed etiā mori paratus ſum in hieruſalem ꝓpter nomen domini ih̓u. Et cum ei ſuaderenō poſſemꝰ ait Lucas: quieuimꝰ dicentes dn̄i volūtas fiat. Poſt dies igit̉ illos aſcēder̄t hieruſalēqui libenter recepti ſunt a fratribꝰ. ⁊ ſequenti dieintroiuit paulus cū ſocijs ad iacobū .ſ. minorem.vbi erant ⁊ ſeniores eccleſie ꝯgregati. Quos cuꝫſalutaſſet: narrabat paulus ꝑ ſingula quāta ꝑ eūfeciſſet in gentibꝰ dn̄s ꝑ myſteriū eius. ſuꝑ quibꝰmagnificabant deū. Dixerūt auteꝫ paulo videsfrater quot milia ſunt in iudeis qui crediderunt:⁊ omnes emulatores ſunt legis. Audierūt auteꝫde te. qꝛ diſceſſionē doceas a moyſe eoꝝ qui ſuntꝑ gentes iudeoꝝ. ⁊ ꝙ nō debent circūcidere filioſ⁊ alia ceremonialia ſeruare. ꝯſuluerūt gͦ ei ad tollendum ſcandalū ⁊ hmōi oppi. a iudeis. qd̓ cuꝫ ꝙͣtuor ex iudeis ꝯuerſis qui habebant ſuꝑ ſe votuꝫvt ſanctificaret ſe cum eis in templo ẜm moreꝫ legis ⁊ ꝓpter hoc reputarent iudei zelatores legisiudicarent falſa eē q̄ audierāt de paulo. exqͦ ⁊ ip̄eẜuabat legē in hmōi votꝭ explēdis cū alijs. qd̓ fecit paulꝰ die ſeq̄nti intrās in templū cū illis qͣtuorad oblatōeꝫ faciendā. Hi aūt qͥ de aſia venerantiiudei vidētes paulū ī templo. ꝯcitauer̄t oēm populū aduerſus eū ⁊ iniecētes manꝰ ī eū clamabātUiri iſraelite adiuuate: h̓ ē hō qͥ aduerſus ppl̓m ⁊legē. ⁊ hūc locuꝫ vbiqꝫ docet. Inſuꝑ ⁊ gētiles induxit ī templū. Cōmota ē igr̄ tota ciuitas. Et app̄hēdētes paulū trahebāt exͣ templū .i. atria tēpliEt cū q̄rerēt occide̓ paulū audiēs tribunꝰ qꝛ totaꝯfundit̉ ciuitas: cucurrit ad locū cū militibꝰ. quēvidētes iudei ceſſauer̄t ꝑcute̓ paulū Tribunꝰ aūtapp̄hēdēs pau. ligauit duabꝰ cathenis int̓rogās
Aa