Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CLXXXIIr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū IIFo. CLXXXII

apoſtoli ⁊ ſeniores nuncios antiochiā paulum etbarnabā ⁊ alios cum litteris hec ꝯtinētibus. Apoſtoli ⁊ ſeniores his qui ſunt Antiochie ⁊ Syrie etcilicie fratribꝰ ex gentibꝰ ſalutē. Qm̄ audiuimusqꝛ quidā ex nob̓ exeuntes turbauerūt vos ꝟbis.euertentes aīas vr̄as: quibꝰ non mandauimꝰ ⁊c̄.Concludentes viſuꝫ eſt nobis ⁊ ſpūiſancto: nihilvltra oneris vobis imponere qͣꝫ hec neceſſaria vtabſtineatis vos ab immolatis ſimulacroꝝ ⁊ ſanguine ⁊ ſuffocato ⁊ fornicatōne. valete. Primumꝓhibuerūt vt tolleretur ſuſpitio ⁊ occaſio ydolatrie. ſcd̓m ⁊ terciū nec ꝯuerſantes cū iudeis ꝯuerſis qͥ ab his ex obſeruantia legꝭ abſtinebāt: redderent̉ abomīabiles hmōi vtentes: ⁊ inde oriret̉ indignatio ⁊ ꝯtentio inter eos. Quartū ꝓhibuerūtvt ꝑ ſe malū: ſꝫ qꝛ gentiles exiſtimabāt illud liceroſcꝫ ſoluti cū ſoluta: ideo ꝓhibuerūt ẜm Tho. ī ſūma. Reuertētes gͦ nūcij antiochiā lectis lr̄is gauiſi ſunt om̄s ⁊ ꝯſolati in his. Poſt aliqͦs dies d̓cente paulo ad barnabā vt diſcurrerēt ꝑ ciuitatequibꝰ p̄dicauerat ad ꝯfirmādos conuerſos ī fidbarnabas volebat in itinere cū eis vt duceret̉ Iohānes qͥ ⁊ marcus ꝯſobrinus eiꝰ. paulus aūt cortradicebat nō em̄ iudicabat eū ydoneū ad tl̓e myſteriū: ex eo ꝙ vt timidus receſſiſſet ab eoꝝ ſocietate. Uel vt nimis affectus ad ꝓpinquos iuiſſetad eos videndū hieroſolimā. Barnabas ꝯꝑatiens infirmitati ⁊ ei affectꝰ oīno volebat ſecū illuꝫꝓficiſci factaqꝫ eſt inter illos diſſenſio ita vt abinuicem diſcederent. Qd̓ totū diſpenſauit deus: vtdiuiſi ad diuerſas ꝑtes accederet: magiſqꝫ fructificarent pluribus natōnibꝰ p̄dicando. Nec in illadiſſenſione peccauerūt: qꝛ vterqꝫ bono zelo mouebatur vt dicit Uin. in ſpecu. hyſto. Barnabasgͦ cum Iohanne ſeu marco nauigauit cypꝝ. paulus autem cum ſyla ꝑambulauit ſyriam ⁊ ſiliciaꝫꝯfirmans eccl̓ias: ⁊ p̄cipiēs cuſtodire p̄cepta apoſtoloꝝ ⁊ ſenioꝝ.Peruenies aūt §. XI.paulus cū ſyla liſtris inuenit ibi quēdam diſcipulum .i. ꝯuerſum ad fidem noīe timotheū filium vtdue fidelis pr̄e tn̄ gentili. Hic eſt cui apl̓us deſcripſit epl̓as duas q̄ habent̉ in canone. Et cuꝫ ꝑcepiſſet paulꝰ hūc optime fame decreuit ſecū ducere. ⁊ qꝛ incircūciſus erat. ne iudei ꝯuerſi in illis ꝑtibus zelantes ꝓ obſeruatōne legaliū ſcandalizarent̉ ducēdo ſecū incircūciſuꝫ: circūcidit eū ſecuducēs. Cū aūt tranſirēt frigiā ⁊ galaciaꝫ. vetiti ſia ſpūſctō loqͥ verbū dei in aſia .ſ. ꝑ reuelatōeꝫ. Ecum temptarēt irebitiniaꝫ nō ꝑmiſit ſpūſſanctusforſitā p̄ſtās aliqd̓ impedimētū. ī troade āt mordo ī viſione apparuit pau. vir macedo dep̄cās eū⁊ dicēs. Trāſi ī macedoniā ⁊ adiuua nos. Intelligēs ex hͦ pau. deo place̓ vt ī macedonia p̄dicarꝫilluc acceſſit. ꝑmanēte āt aliqͦ tꝑe philippis q̄ ē ꝑsmacedonie: eūtes foras portā Paulꝰ cū ſocijs adcertū locū or̄onis: obuiauer̄t cuidā puelle habētſpm̄ phitonicū. q̄ magnū q̄ſtū p̄ſtabat dn̄is ſuis īdiuinādo. Clamabat āt iſta pꝰ eos dicēs. hi hoīeſſunt ſerui dei excelſi: qͥ annūciāt vob̓ viā ſalutis.

Er cū hoc ageret pluribꝰ diebꝰ. dolēs ſuꝑ hͦ pauvnā dieruꝫ dixit ſpūi illi dyabolico: p̄cipio tibi innoīe ih̓u xp̄i exire ab ea. Qui ſtatī dimiſit eā Qd̓videntes dn̄i eius qm̄ queſtū illū ꝑdidiſſent. indignati ꝯtra paulū ⁊ ſocios ꝑduxerūt eos ad principes in foꝝ: ⁊ offerentes mgr̄atibꝰ dixerūt. hi homines ꝯturbant ciuitatem cū ſint iudei: ⁊ annūciant morem quē nō licet nob̓ tenere cū ſimꝰ romani plebs gͦ accurrens ⁊ mgr̄atus ſciſſis tunicꝭ eosiuſſerūt virgis cedi acriter: ⁊ in carcerē artū miſerūt ligno ſtringētes pedes eoꝝ ⁊ ſb̓ diligēti cuſtodia. Media āt nocte paulo ⁊ ſila laudātibꝰ deuꝫterremotꝰ factꝰ eſt magnꝰ: ⁊ carceris oſtia aꝑta acvincula diſſoluta. Exꝑgefactꝰ āt cuſtos carcerꝭ vdens eū aꝑtū. eſtimauit illos fugiſſe. ꝓpter quodeuaginato gladio ſuo volebat ſe occidr̄. Sed clamauit paulꝰ dicēs. Nil mali tibi fecerꝭ. h̓ em̄ om̄sſumꝰ. Qui aſſumpto lumine introiens ꝓcidit adpedes ſile ⁊ pauli. ⁊ credēs ī ih̓m ad doctrina eorū baptizatꝰ ē cū faīlia ſua. Facta die mgr̄atꝰ iuſſit cuſtodi vt dimitte̓t eos liberos. Paulꝰ āt dixitCeſos nos publice ⁊ indēnatos hoīes romanosmiſer̄t nos ī carcerē: nūc occulte eijciuūt. Nō eritita: ſꝫ ip̄i nos eijciāt. Qd̓ audiētes mgr̄atꝰ .ſ. ꝙ eſſent romani timuer̄t. Un̄ veniētes dep̄cati ſt̓ eosvt exirent ciuitatē. Dixit aug. ꝯtra petilianū hereticū. Si in adiuioriū vr̄m terreni imperij leges aſſumēdas putatis: nō rep̄hendimꝰ. nā fecit hͦ paulus: cū aduerſus iniurioſos romanū ciuē ſe eē teſtat̉. vt h̓ ⁊ infra. c. xxij. Recedētes gͦ venerunttheſſalonicā in qua ꝑ tria ſabbata paulꝰ ī ſinagoga iudeoꝝ diſſerebat de ſcpͥturis. inſinuās qꝛ oꝑtuit xp̄m pati ⁊ reſurge̓: ⁊ qꝛ h̓ ē xp̄c ih̓s quē ānucio vob̓ ⁊ multi crediderūt ex iudeis ⁊ gentilibꝰ.Alij iudei repleti zelo de vulgo qͦſdā malos cōcitauer̄t ⁊ turbā ciuitatꝭ ꝯͣ paulū ⁊ ſocios. ⁊ venientes ad domū iaſonis nō inueniētes eos ibi: traxerūt ip̄m iaſonē fidelē ⁊ aliqͦs alios ad pͥncipes ciuiiatꝭ. clamātes ꝙ turbarēt ciuitatē ꝯͣ decreta ceſaris faciētes: dicētes aliū regē eē ih̓m. Sed accepta ſatiſfactōne a iaſone et ſocijs: dimiſerūt eos.Paulꝰ āt occultē ꝑ noctē dimiſſus ē: ⁊ veīt ī beroen. qui ſuſceperūt cum auiditate verbum dei qͦtidie ſcrutantes ſcripturas in ſynagoga ſi hec ita ſehaberent. Et multi ceciderunt ex iudeis ac gentilibus vtriuſqꝫ ſexus. Suſcitataqꝫ turbatōne a qͥbuſdam contra Paulum: fratres dimiſerunt parlum. Indeqꝫ deductus fuit athenas ⁊ ibi diſputabat cum iudeis in ſynagoga. ⁊ cum colentibusydola in foro per omnes dies. Quidam autē epichuri et ſtoyci philoſophi diſſerebant cum eo. Etquidam dicebant. Quid vult ſemiuerbius h̓ dicere? Alij dicebant. Nouorum demoniorum videtur hic annunciator eſſe: quia predicabat reſurrectionem mortuorum. Et apprehenſum euꝫ duxerūt ad ariopagum: dicentes. Poſſumus ſcire quehec eſt noua doctrina tua. Uolumus ſcire q̄ namhec ſunt. Ariopagus eſt quedam villa ſeu ciuitas vbi colebatur Mars in qua erat precipuumſtudiū ph̓orum. Et dicitur in textu. Athenienſesom̄s ⁊ aduene hoſpites ad nil alid̓ vacabant niſi