Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CLXXXIv
Einzelbild herunterladen
 

Titulusſextus

Cum aūt eſſent §. IX.in eccleſia antiochie plures ꝓphete ⁊ doctores inter quos erat paulus ⁊ barnabas miniſtrantibusillis domino ⁊ ieiunantibꝰ: dixit ſpirituſſanctus.Segregate mihi barnabam ⁊ Saulū in opus adquod aſſumpſi eos ſcꝫ ad p̄dicandum gentibꝰ diſcurrendo per orbem. qui ieiunantes ⁊ orātes impoſuerūt eis manus dimittentes eos. qui vener̄tſeleutiam ⁊ inde cyprum. ⁊ cū ꝑambulaſſent paulus et barnabas vniuerſam inſulam vſqꝫ paphūinuenerūt quendam iudeum magum pſeudo ꝓphetam nomine barien ſeu elimam cum ꝓconſule ſergio paulo viro prudente. qui ꝓconſul vocare fecit paulū et barnabā: deſiderans audire ꝟbūdei ab eis. Sed ille magus barien reſiſtebat querens auertere ꝓconſulem a fide. Sed paulus increpans eū dure de ſua malicia ⁊ falſitate. vocāseum filiū dyaboli: percuſſit eū cecitate ſolo verboQuod cernens ꝓconſul admirans ſuꝑ doctrinadomini credidit. Exinde ꝓfecti ſunt pergētespamphilie vbi Iohannes qui et marcus ꝯſobrinus barnabe receſſit ab eis pergens hieroſolimāvidere ſuos. Ipſi aūt paulus et barnabas venerunt antiochiam et ingreſſi ſynagogam iudeorūad requiſitōnem eorum paulus ſurgens fecit ſermonem. referens quomodo deus elegiſſet patreſeoꝝ. ducenſqꝫ de egypto dederat terrā ꝓmiſſiōispoſt ꝑegrinatōeꝫ eoꝝ ꝑ deſertum quadragīta annis. in qua terra eiectis ⁊ exterminatis. vij. natōibꝰ chananeoꝝ: dedit eis iudices vſqꝫ ad ſamuelē⁊ poſt eum reges precipue dauid: de cuiꝰ ſemineih̓s xp̄c erat. quē Iohannes baptiſta p̄dicaueratppl̓o eum eſſe ſaluatorē. quē cum ꝓcuraſſent a pylato vt crucifigeret̉ ſine vlla cā: deus ſuſcitaue̓ata mortuis die tercia. ⁊ viſus fuerat a multis qͥ tūchec p̄dicabant. Quod totum p̄dixerat Dauid inPsͣ. ibi. Filius meꝰ es tu ⁊cͣ. Et alibi. Non dabisſanctum tuum videre corruptōnem. qd̓ de dauidnō poterat intelligi. Et ꝑ ih̓m om̄is qui credit iuſtificatur: nō ꝑ oꝑa legis moſaice. exortando eosad fidem ih̓u: ⁊ ne in duricia remanerent. ⁊ multiiudeoꝝ et aduenaꝝ ſecuti ſunt pauluꝫ ⁊ bar. Sequenti ſabbato cū pene vniuerſa ciuitas ꝯuenirꝫaudire verbum domini: iudei repleti zelo inuidieꝯtradicebant his que a paulo dicebant̉ blaſphemantes. Quibꝰ paulꝰ ⁊ barnabas ꝯſtanter dixerunt. Uobis quidem ſcꝫ iudeis oportebat pͥmuꝫloqui verbum dei. ſed qm̄ illud repellitis et indignos vos iudicatis eterne vite: ecce cōuertimurad gentes. Audientes aūt gentes gauiſe ſunt. etglorificabat verbū dei. ⁊ crediderūt om̄s quot qͦtp̄ordinati erant ad vitam eternam. Iudei aūt cōcitauerūt religioſas mulieres ⁊ honeſtas ⁊ prīosciuitatis ⁊ excitauerūt ꝑſecutōeꝫ in paulū et barnabaꝫ: ⁊ eiecerūt de finibꝰ ſuis. At illi excuſſo puluere pēdū in eos: venerūt ychoniuꝫ. In ychonio p̄dicātibꝰ in ſynagoga iudeoꝝ multi crediderunt iudeoꝝ ⁊ grecoꝝ. Qui aūt nō crediderūt exiudeis ſuſcitauerūt ꝑſecutōeꝫ ⁊ ad iracundiā ꝯcitauerūt aīas gentiū aduerſus fratres. Sed domi

nus dedit cito pacem: ⁊ multa ſigna fiebant ꝑ eocdiuiſa eſt aūt multitudo ciuitatis ⁊ quidaꝫ eramcum iudeis quidā cum apl̓is: factoqꝫ gentiliuꝫ eiiudeorū cum principibꝰ ſuis magno tumultu: itavt ꝯtumelijs afficerent ⁊ lapidarent eos. Intelligentes hoc fugerūt ad ciuitates licaonie ⁊ liſtris⁊ deben. Predicabant aūt paulus ⁊ barnabas inliſtris. ibiqꝫ paulus quendā claudum nō valenteambulare cum credidiſſet doctrine eiꝰ ſanauit ipſum. Quod videntes turbe clamauerūt dicētes:dij ſil̓es facti hoībꝰ. deſcenderūt ad nos. vocātesbarnabā iouē ⁊ paulū mercuriū qͥ ip̄e erat dux xbi. Quibꝰ etiā ſacerdos iouis volebat cuꝫ turbisthauros ī ſacrificiū offerre: ſꝫ paulꝰ ⁊ barnabas cōciſſis veſtibꝰ ꝓhibuer̄t clamātes ⁊ dicētes. Quidfacitꝭ: ⁊ nos mortales ſumꝰ ſil̓es vob̓ hoīes. ⁊ annunciamꝰ vob̓ ꝯuerti a dijs vanis ad eū viuū creatorē oīm. Qui vix ſedauerūt eos ne eis īmolarent. Suꝑuener̄t aūt quidaꝫ de ychonio ⁊ antiochia iudei. qͥ ꝑſuaſerūt turb̓ ⁊ lapidātes paulumtraxerūt exͣ ciuitatē eſtimantes mortuū. Circūdātibꝰ aūt eū diſcipul̓ ſurgēs ingreſſus ē ciuitatem.Et exinde ꝓfecti ſunt in derben: reuerſiſqꝫ liſtraꝑ ychoniū ⁊ antiochiā: ꝯfirmabāt aīos diſcipulorū exhortātes vt ꝑmanerent in fide: et qm̄ ꝑtas tribulatōnes oꝫ nos intrare in regnuꝫ dei. Etcū ꝯſtituiſſent illis ꝑ ſingl̓as eccl̓ias p̄ſbyteros etoraſſent: ꝯmēdauer̄t eos dn̄o in quē crediderunttranſeūtes ꝑ liſiā venerūt pamphiliā. poſtea ingen ⁊ antiochiā euāgelizātes vbiqꝫ narrātes qͣnra ꝑ eos feciſſet deꝰ et de ꝯuerſione gentiū.Quidam autem. §. X5deſcendētes de iudea ex ꝯuerſis ex iudaiſmo docebant fratres qm̄ niſi circūcidamini ẜm morenmoyſi: nō poteſtis ſalui fieri. Quibꝰ ꝯtradicentibus paulo ⁊ barnaba facta eſt ſeditio nō modicainter diſcipulos antiochie ex iſta ꝯtrarietate opinionum. Statuerūt autē mittere hieroſolimamad apoſtolos ꝓ deciſione huiꝰ queſtionis. Miſſiſunt aūt ex vna parte barna. ⁊ paulus. et alij ꝓꝑte ꝯtrarium ſentientium. qui applicantes hieroſolimam ſuſcepti ſunt honorificate ab apoſtolis eteccleſia. et ꝯuenerunt apoſtoli et ſeniores viderede verbo hoc. Ubi nota hoc fuiſſe primū ꝯciliuꝫeccleſie. Cunqꝫ qō ꝓpoſita eſſet: ſurgens Petruqui vt ſummꝰ pontifex hēbat determinare queſtionem. in qua qōne negocium fidei verſabat̉ .ſ. deobſeruatōne legalium: dixit. Uiri fratres vos ſcitis: quia a diebꝰ antiquis elegit deus ꝑ os meunaudire verbum euangelij gentes et credere. fidepurificans corda eorum ⁊cͣ. Concluſit determinado non eſſe gentiles conuerſos grauandos ī obſeruatōne legalium circūciſione et aliarum cermonialiū. Exinde locutus eſt in ꝯcilio Iacobꝰ mnor archiep̄s hieroſolimis factus ab apl̓is. nō taqͣꝫ maior petro vel determinās queſtionē: cū hoad eū non ꝑtineret: ſed ꝓ ꝑte ꝯcilij ſeu alioꝝ de ccilio approbans et ꝯfirmans determinntōneꝫ petri. ſicut patres in concilijs reſpondere ſolent peplacet. Quod cū placuiſſet om̄ibus deſtinarunt