Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CLXXXIr
Einzelbild herunterladen
 

CapitulūIIFo.CIXXXI

rant in ꝯſpectu dei. Orabat em̄ ꝓ ſalute ſua. et ꝙmitteret ꝓ petro qͥ tūc erat in ioppem in domo ſymonis coriarij. Et hic ſibi diceret quid eū oporteret facere ꝓ ſalutē ꝯſequēda. Qui cū miſiſſet duos ex domeſticis ſuis. appropinquātibus illis ciuitati ioppe: petro hora ſexta orāti in ſuꝑiori parte domus cū eſuriret ⁊ interim ſibi pararet̉ cibusfactus eſt ſuꝑ eum exceſſus mentis ⁊ vidit celumapertū ⁊ vas quoddam velut lintheum ſubmittde celo quatuor initijs in qͦ erant omnia quadrupedia ſerpentia ⁊ volatilia. Et facta eſt vox d̓ celo dicens ſurge petre: occide ⁊ manduca. Et Petrus. Abſit a me dn̄e: qm̄ nunqͣꝫ manducaui cōe ⁊immundū. Et vox ſcd̓o ad eum. Qd̓ deus purifcauit tu ne cōe dixeris. Et factum eſt hoc paritertercio. Et vas demū receptum eſt in celum. Cuiqꝫ petrus cogitaret ſuꝑ viſionē quid ſignificaret.nuncij cornelij pulſarūt oſtiū domū illius querentes petꝝ. Cui dixit ſpū sſurge vade cuꝫ illis quipetūt te. nihil dubitans quia ego miſi illos Per illam aūt viſionē dabat̉ intelligi ꝙ petrus cū ceteris apoſtolis nō ſolū iudeos: ſed ⁊ gentiles īmūdos ꝑ ritus ydolatrie deberent occidere a vicijs⁊ comedere .i. incorꝑare cōuerſos ad fidem eccleſie. quod factū eſt tūc in cornelio cum familia ſuapoſtea in toto orbe. Applicante ergo petro ceſaream. cornelius ꝯuocatis cognatis et amicis. obuiꝰfuit petro ⁊ ꝓcidens adorauit eum. Sed petrꝰ ſb̓ito leuauit eum dicens. Surge ego homo ſum ſicut tu. Intranſqꝫ domuꝫ interrogauit a corneliocauſam ſue vocatōnis. Qui explicauit ſibi apparitōnem angeli hoc dicentis. Unde ⁊ parati erātfacere quecuūqꝫ mandaret eis. Et petrus. In veritate ꝯperi. qꝛ nō ꝑſonaꝝ acceptor eſt deus: ſed īomni gente qui timet deum ⁊ oꝑatur iuſticiā acceptus eſt illi. Et p̄dicans illis ih̓u paſſionem reſurrectōnem miracula ⁊ ſanctitatem: cui om̄s ꝓphete teſtimoniū ꝑhibent acciꝑe remiſſioneꝫ pecatoꝝ ꝑ nomen eius. Hec petro loquente: ceciditſpirituſſanctus ſuꝑ omnes qui audiebant verbūſcꝫ in ſpecie ignis. Et obſtupuerūt ex circūciſionefideles qui venerant cū petro: quia ⁊ in natōnesid eſt gentiles gr̄a ſpūſſancti diffuſa eſt. audiebāteum ⁊ illos loquētes varijs linguis ⁊ magnificꝰtes deū. Quos om̄s petrus fecit baptizari in nomine ih̓u xp̄i. Reuertente aūt petro hieroſolimaꝫpoſt aliqͦs dies. quidā ex iudeis ꝯuerſis ad fideꝫzelantes ꝓ lege diſceptabant aduerſus PetrumQuare introiſſet ad viros gentiles ⁊ manducaſſet cum eis .ſ. cum cornelio ⁊ familia ſua. At Petrus retulit eis viſionem ſuam ſuꝑ his: ⁊ cornelijvocantis eum ⁊ mandatū domini ꝯcludens. egoquid eram qui poſſem ꝓhibere deum. His auditis tacuerūt glorificauerūtqꝫ deū dicentes. quia ⁊deus gentibus pnīam ad vitaꝫ dedit. Ex quo innuit̉ ꝙ p̄lati ⁊ ſi non teneant̉ ex debito: tn̄ debentaliqn̄ ratōnem aſſignare ſubditis in rebus obſcuris que diſponūt ad reprimendū querelas: vt habetur. ij. q. vij. Petrus. ⁊. §. ſequen. Qui autē diſperſi erāt in lapidatōne Stephani diſcurrebantp̄dicando ꝑ phenicem. cyprum antiochiā iudeis

tm̄. In antiochia autem loquentibus ad grecosmagna multitudo ibi ꝯuerſa ē. Quo audito miſerūt apl̓i ex hieroſolimis barnabā plenum fide ⁊ſpūſctō. ad ꝯfirmādū illos ī fide ⁊ doctrina. Quibarnabas ꝑgens tharſuꝫ vbi erat paulꝰ duxit eūantiochiā. ⁊ ꝑ annū ibi ꝯuerſati ſunt ī eccīa: docētes turbā multā ibi ꝯuerſaꝫ. et primū ibi .ſ. antiochie diſcipuli xp̄i nūcupati ſunt xp̄iani. qd̓ nomēoēs fideles retinēt ſꝑ. Suꝑueniētibꝰ aūt qͥbuſdā ꝓph̓is a hieroſolimis antiochiā. agabꝰ ꝓph̓a:p̄nūciauit famē magnā futurā in vniuerſo orbe q̄facta ē ſub claudio imꝑatore. diſcipuli aūt ꝓut qͥqꝫ hēbat ꝓpoſuerūt in miniſteriū mittere habitātibus in iudea fratribꝰ. Qd̓ ⁊ fecerūt mittētes adſeniores qui ſcꝫ habebant ꝓuidere ꝯuerſis viuentibꝰ in cōi ꝑ manꝰ barnabe ⁊ pauli.Eotempore §. VIII.miſit herodes rex magnꝰ vt affliget qͦſdā de eccleſia. ⁊ cū occidiſſet iā iacobū apl̓m frēm ioh̓. decapitādo ī feſto azimoꝝ: appoſuit apprehēdere ⁊ pe.Qd̓ ⁊ fecit ponēs eum in carcerē ſb̓ magna cuſtodia vinctū duabꝰ cathenis. Nocte autē p̄cedentediē qͣ erat eū occiſurꝰ. eccl̓ia aūt interea ſine intermiſſione orante ꝓ eor angelꝰ ei aſtitit cum lumīe ⁊excitans eū dixit ſurge velociter. ⁊ ſb̓ito cecider̄tcathene de manibꝰ. Et dixit ſibi ꝙ ſe p̄cingeret etcalciaret ⁊ veſtimētū ſumeret ſequendo eū. ⁊ portis reſeratis miraculoſe prima ſcd̓a ⁊ tercia q̄ eratferrea: egreſſus ē cū angl̓o. ⁊ ꝓcedētibꝰ vicū vnūangl̓o diſparēte: petrꝰ in ſe reuerſus qͥ priꝰ eſtimabat ſe ſomniare ait. Nūc ſcio vere qꝛ miſit dn̄s angelū ſuū qͥ eripuit me de manu herodis ⁊c̄. Acceſſit inde petrus ad domū marie matris Marcivbi multi erant ꝯgregati orantes ꝓ liberatōe petri. ⁊ pulſante oſtium petro acceſſit puella ad oſtium vt ſciret quis eſſet. Et cum cognouiſſet voceꝫpetri pre gaudio non ſubito aperuit: ſed iuit nunciare ꝙ Petrus erat. Cui dixerunt inſanis. Cumautē illa affirmaret: dixerunt angelus eius ē. Cūqꝫ Petrus ꝑſeueraret pulſans. aperientes oſtiuꝫviderunt vere eē Petrū. ⁊ obſtupuerunt. Et narrauit quō liberatus eſſet. ⁊ ſignificarent iacobo ⁊fratribus. et egreſſus abijt Petrus ad aliū locuꝫtutiorem. Herodes auteꝫ fruſtratus eſt de maliguitate ſua in Petrum. Sed ⁊ punitus eſt. Naꝫdeſcendens a iudea in ceſaream ibi commoratuseſt. Erat autem iratus tyrijs ⁊ ſydonibus: ⁊ ꝑſuaſo blaſco cubiculario regis poſtulabant paceꝫ eoꝙ alerentur regiones eoꝝ ab eo. Statuta autemdie herodes veſtitus veſte regia ſedebat pro tribunali ⁊ concionabat̉ ad eos. Populus autē acclamabat voces dei ⁊ non hominis adorans euꝫpro deo. Nam veſte ſua auro ⁊ argento mirabiliter iutexta ⁊ ornata. ſedens in loco vbi ſol radiabat mirabilis ſplendor in eo apparebat. propterqd̓ ppl̓s adorabat. Et quia nō dedit gloriā deo: ſꝫſibi ꝯplacuit in illo cultū ⁊ veneratōne dei ſibi exhibita. angelus domini ꝑcuſſit eum. ⁊ ꝯſumptusvermibus expirauit.