Capitulū VIIIFo. CLXVI
exciſo ſine manibus de monte. in virgine p̄nūciata aperte ẜm yſa. emanuelem cōcipiente ⁊ partiriente. Ex iſta aūt natiuitate temꝑali qͣtuor notātur. Primū noſtre humanitatis in eo veritas. inpropria ⁊cͣ. Eius natiuitatis fructuoſitas. quotquot ⁊cͣ. Eius nobiſcū cōuerſabilitas. verbū ⁊cͣ.⁊ habitauit. Quartū cōſecuta in nobis ꝑfecta felicitas. Uidimus gloriā eius. ¶ Quantū ad primū iſtud pōt exponi triplicit̓. Uno mō ſic. venitin propria .i. in ea q̄ erant ſua qꝛ ipſe fecit oīa ⁊ ineis erat ſeu venit in munduꝫ. in quo quidem ⁊ ſiprius erat ꝑ gubernationē. nō tn̄ prius ibi erat ꝑcarnis aſſumptionē. Hiero. Intra illas ſecreti vētris anguſtias manus dei omīpotētis ſemꝑ operatur idem creator corꝑis pariter ⁊ anime. ip̄e eſtdei virtus ⁊ ſapientia q̄ in vtero virginis edificauit ſibi domū. diſ. lvi. Naſci. Et ſui eū nō receperūt. ſui ſunt hoīes om̄es qꝛ ab eo formati. non receperūt .ſ. in eū credendo. ⁊ ei adherendo ꝓ maiori parte hominū. Secūdo mō ſic. in propria venit .i. incarnatus eſt ex populo iudeoꝝ qͥ erat ꝓprius populus dei ab eo in peculiarem p̄ceteriselectus. Deutro .xxvi. Elegit te dn̄s. vt ſis ei populus peculiaris. Dicūtur ⁊ ꝓprij iudei qꝛ cōiūcti ẜm carnē. qm̄ mater eius maria ex illo popl̓oorta. tū etiā qꝛ multis beneficijs p̄ceteris exaltatiIſa. i. Filios enutriui ⁊ exaltaui. ⁊ ſui eū nō receperūt in meſſiā ſuū ⁊ ſaluatorē credendo in eumIoh. ego veni in nomine pr̄is mei ait ip̄e iudeis.⁊ non me recepiſtis. Tercō mō in propria venit.aſſumendo .ſ. om̄es proprietates nature humane ⁊ mortalitatē ⁊ penalitates ⁊ paſſiones om̄es⁊ alia propria ⁊ cōia hoībus. excepta ignorantia⁊ peccato. Ad Hebre. Decuit ꝑ oīa fratribꝰ aſſimilari. Sed ſui eū nō receperūt .i. heretici ſui perbaptiſmū. ſꝫ nō receperūt vt verā humanitatē habentem. immo vnus dixit verbū cōuerſum ī carneꝫ. alius nō habuiſſe animā. alius alia fatua vl̓falſa vt dicetur infra.Quotquot au .§. XV.tem receperūt eū ⁊c̄. Hic oſtēdit̉ fructus huiꝰ natiuitatis temꝑalis xp̄i q̄ eſt maxima dignitas. ſcꝫfiliatio diuina. Quia dedit eis poteſtatem filio:dei fieri. ad Gala. iiij. Miſit deus filiū ſuū factuex muliere ⁊cͣ. vt adoptionē filioꝝ dei reciꝑemꝰUn̄ ⁊ ip̄e xp̄us ait magdalene. Uade ad fratresmeos ⁊ dic eis. Aſcendo ad patrē meū ⁊ patremveſtrū. Iohan. xx. Un̄ ⁊ Leo papa in ſermoneAgnoſce o xp̄iane dignitatē tuam. ⁊ diuine conſors factus nature. noli in veterem vitā degenercōuerſatione redire. ⁊ hoc ſatis cōgruit. Ut qͥ ſumus filij dei per hoc ꝙ aſſimilamur filio. reform.mur ꝑ filiū. Un̄ dedit eis .ſ. ꝟ̓bū ipſum filios deiRoma. viij. p̄deſtinauit .ſ. deus electos ꝯformesfieri ymagini filij ſui. vt ſit ipſe primogenitus inmultis fratribus. eis dedit. dicit quibuſcūqꝫ .ſ. recipientibus eū per fidem. iudeis vel gentilibus.maribus vel feminis. ſeruis vel liberis. Ubi notandū. ꝙ homines dicūtur filij dei ꝑ aſſimilationem ad deū. ſꝫ hec aſſimilatio poteſt eſſe triplex.
⁊ ſic etiam tripliciter homo poteſt eſſe filius dei.Gala. iiij. Quoniā eſtis filij dei .ſ. gratia habita.Secundo aſſil̓amur deo ꝑ opeꝝ ꝑfectionē. mat.v. Diligite inimicos vrōs. vt ſitis filij patris vr̄iqui ſolem ſuū oriri facit ſuꝑ bonos ⁊ malos. Tercio ꝑ glorie adeptionē qͣꝫtum ad animā ꝑ lumenglorie. j. Iohā. iij. Cum apparuerit ſimiles ei erimus. Et qͣꝫtum ad corpus. Philip. iij. Reformabit corpus noſtrū configuratū corpori claritatisſue. ⁊. i. Io. iij. Uidete qualem caritatē deus pater dedit nobis vt filij dei nominemur et ſimus.Et iſta filiatio cōprehendit virtutes ad quas ꝓmouemur per natiuitatē chriſti. De fide dicit Auguſtinꝰ in de ciuitate dei. Ut homo fidētius ambularet ad veritatem fidei. ip̄a veritas dei filiushomine aſſumpto nō deo cōſumpto veniēs ſtabiliuit fidē. De ſpe idem Aug. Quid tantū mētesnoſtras erigit ⁊ a deſperatōe immortalitatis eripit. qͣꝫ ꝙ vnigenitus dei noſtrū dignatus eſt inire cōſortium. ⁊ mala noſtra ſufferre. De caritateidem que maior cauſa aduētus ſui ad nos. qͣꝫ vtoſtenderet dilectionē ſuā ad nos. vt ſi amare piget. reamare non pigeat. A malis reuocat peccatorē. Luce. xix. Uenit filius hominis ſaluare qd̓perierat. Si ergo accipiatur iſtud. dedit poteſtatem eis. filios dei fieri. qͣꝫtum ad operū ꝑfectionēvel glorie adoptionē. tūc illud dictū nullā habetdifficultatē. qꝛ tunc intelligit̉ de poteſtate gratiegratum facientis. qua habita homo poteſt facereopera ꝑfectionis ⁊ adipiſci gloriā. Rom̄. vi. gratia dei vita eterna. Sꝫ ſi intelligat̉ iſta poteſtasde gratie infuſione. tūc habet dubitatōnem illudDedit eis poteſtatē filios ⁊cͣ. qꝛ ſic nō eſt in poteſtate noſtra filios dei fieri. qm̄ non eſt in poteſtate noſtra gratiā habere. Si intelligatur de poteſtate nature. nō eſt verū quia ſupra naturam noſtrā eſt infuſio gratie. Si de poteſtate gratie. tūchocip̄m gratiaꝫ habere eſt quod habere poteſtatem filios dei fieri. ⁊ eis nō dedit poteſtatē filiosdei fieri. ſꝫ eſſe. Ad qd̓ dicendū ẜm Tho. vbi. sͣ. ꝙin datōne gratie requiritur in homine adulto adiuſtificationē ſuā cōſenſus ꝑ motū liberi arbitrij.Unde quia eſt in poteſtate hominis. vt conſentiat vel non conſentiat. ideo dicit̉. Dedit eis poteſtatem hanc .ſ. poteſtatem .ſ. ſuſcipiendi gratiāhominibus dupliciter. Primo quidem gratiampreparando ⁊ hominibus ꝓponendo. ſicut em̄ qͥfacit verbum ⁊ proponit homini ad legendū illudicitur dare homini poteſtateꝫ ad legendū. ita ⁊xp̄s per quē gratia facta ē. Ioh. i. ⁊ qui operatꝰ ēſalutem in medio terre. in pͣsͣ. Dedit poteſtatē filios dei per gratie ſuſceptionem. Secundo quiahoc non ſufficit cum liberum arbitrium indigeatad hoc ꝙ promoueatur ad gratie ſuſceptionē auxilio gratie diuine. non quidem habitualis ſꝫ monentis. ideo dat poteſtatem monendo liberū arbitrium hominis vt cōſentiat ad gratie ſuſceptōnem. iuxta illud. Conuerte nos dn̄e ad te. monēdo .ſ. liberū arbitriū ad amorem tui. ⁊ ꝯuertemur⁊c̄. Treno. vlti. ⁊ hec motio vocatur interior vocatio. Roma. viij. Quos vocauit. ſcilꝫ interius