Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CLXVIv
Einzelbild herunterladen
 

TitulusQuintus

voluntatē inſtigando ad conſenſum gratie. hos⁊ iuſtificauit gratiā infundendo. Quia vero perhanc gratiā habet homo poteſtate conſeruandiſe in diuina filiatione. ideo poteſt ⁊ aliter dici. dedit eis poteſtatē filios dei fieri .i. gratiā ꝑ quamſunt potentes cōſeruari ſe in diuina filiatione. j.Iohā. vlti. Om̄e quod natū eſt ex deo nō peccatſed generatio dei cōſeruat eum. Et ſic dedit eispoteſtatem filios dei fieri. ꝑ gratiā gratūfacientēper opeꝝ perfectionē. per glorie cōſecutionem. ⁊hoc preparando monendo ⁊ cōſeruando gratiā.Quibus aūt cōferatur fructus hmōi lucis orte ſubdit. His qui credūt in nomīe eius. q. d. hoceſt recipere eū. credere in eū. Uel ſic ẜm Origen̄.Dedit eis poteſtatem filios dei fieri. his qui receperint eū ꝑ fidem. ⁊ credunt in nomine eis .i. illisqui nomē xp̄i integrū ſeruant vt nihil de diuinitate vel humanitate diminuāt falſo credendo vheretici. Uel ſic. His qͥ credūt in nomine eius .i.habentibus fidem formatā facientibus oꝑa ſalutis. Nomē em̄ eius ſalutem importat Ne quisaūt audiendo hunc fructuꝫ .ſ. filiationis extimetgenerationem iſtā ⁊ carnalem. ideo ſubdit. Quinō ex ſanguinibus. In carnali generatione. duocōcurrūt .ſ. cauſa materialis. ⁊ cauſa motiua. materialis cauſa eſt ſanguis. per hoc igitur qd̓ dicit̉ex ſanguinibus. intelligitur quicquid ex ſanguine generatur concurrēs vt materia ad carnalemgenerationē. Semen aūt ẜm ph̓um ē ſup̄fluitasvltimi cibi ſanguinei. Un̄ ſiue ſemen viri ſiue mēſtruū mulieris intelligit̉ ꝑ ſanguines. Cauſa ꝟomotiua ad generationē eſt voluntas carnalis ſecōmiſcentiū .ſ. maris ⁊ femine. qꝛ licet actus virtutis generatiue inqͣꝫtum hmōi non ſit ſubditusvoluntati. preambula tn̄ ad ip̄m volūtati ſubijcitur. ⁊ ideo dicitur. neqꝫ ex volūtate carnis .i. mulieris. neqꝫ ex volūtate viri vt ex cauſa efficienti.ſed ex deo nati ſunt .i. nō carnaliter ſed ſpūaliterſunt filij dei tales. Uel etiā poteſt dici. ꝙ duplexeſt motiuū ad generationem carnalem. Unꝰ exparte appetitus intellectiui qͥ eſt voluntas. ⁊ hidicit̉ vir. Alius ex parte appetitus ſenſitiui qͥ eſtconcupiſcentia. ⁊ hic dicitur caro.Uerbū caro .§. XVIfactum ē ⁊ habitauit in nobis. Iſtud poteſt cōtinuari ad p̄cedentia tripliciter. Uno mō ad illudqd̓ dixerat. in propria venit. q. d. Ne credas veniſſe mutando locū ita dixi venit. Quia verbuꝫcaro factū eſt. ẜm Criſoſ. ꝟo refertur ad id quoddixerat. Dedit eis poteſtatē filios dei fieri. quaſq̄reretur ab aliquo. vn̄ habuit vero hāc poteſtatem. Reſpondēs ſubdit. Et verbū caro factū eſtq. d. per hocip̄m ꝙ verbū caro factū eſt. dedit poteſtatē vt fieri poſſumus filij dei. Aug. ꝟo continuat ad illud quod immediate dictū erat. ex deonati ſunt. dicens. Quia durū videbat̉ vt homines ex deo naſcerent̉. ideo quaſi in argumentuꝫhuius dicti vt verū eſſe credat̉. ſubdit illud de qͦmirū videt̉. Et verbū caro factū eſt. q. d. Ne mireris homines ex deo naſci. qꝛ verbū caro factuꝫ

eſt .i. deus factus eſt homo. vn̄ Aug. Deus faceſt homo. vt homo fieret deus. Bern̄. Tres mixturas ſeu tria oꝑa fecit deus ita mirabiliter ſingularia ⁊ ita ſingulariter mirabilia. vt nec priufacta ſint nec poſtea fienda. Coniūctura quiprſunt inuicem deus ⁊ homo. mater ⁊ virgo. fides⁊ cor humanū .ſ. iſta credendo. Dicit̉ aūt verbicaro factū eſt .i. conceptū de virgine maria. ⁊ deſpirituſancto. Sed de virgine maria. quia caeius de ſubſtantia eius. ⁊ de puriſſimis eius ſaguinibus formata eſt. ꝙ ꝟo dicit̉ cōceptus de ſprituſancto. nō ſic eſt intelligendū vt tanqͣꝫ de ſiſtantia ſpūſſancti ſit factus ſicut cultellus de fero. ſed qꝛ oꝑe ſpūſſancti nō humano facta eſt illacōceptio. Nec tn̄ ibi ſolus ſpūſſanctus oꝑatusad formandū illam carnē ⁊ creandā illā animafaciendā illā vnionem. ſꝫ ſimul pater filius ⁊ ſpituſſanctus trinitas vnus deus. Attribuit̉ tammagis ſpūiſancto. qꝛ ex ſolo amore dei ⁊ gr̄a ſinmeritis noſtris verbū caro factū eſt. Amor autin diuinis attribuit̉ ſpūiſancto. Nō tamē ꝑſonapatris vel ſpūſſancti ſꝫ ꝑſona verbi carnē aſſurpſit. ⁊ habitauit in nobis .i. cōuerſatus ē inter homines. Baruth. iiij. Poſt hec in terris viſus ē. etcū hominibus ꝯuerſatus ē. dans nobis formā vuendi doctrina ⁊ exemplo. vn̄ Aug. in ſermonHomo ſequēdus non erat qui videri poterat. qſcꝫ peccator deus ſeq̄ndus erat qͥ videri nō poterat. vt ergo homini exhiberetur qͥ ab homīe videretur quē homo imitaret̉ deus factus ē homoquia verbum caro factū eſt. ⁊ habitauit in nobisMath. ij. Ueniens habitauit nazareth. Bernh̓.Obone hieſu qͣꝫdulciter cū hominibus cōuerſatus es. quāta eis bona largitus es. quanta ꝓ eispaſſus es. dura verba. duriora verbera. durma crucis tormenta. Grego. in moral̓. Studebꝰāſuperbi homines ex adam ſtirpe generati proſira huiꝰ mūdi appetere. aduerſa deuitare. obprebria fugere gloriam ſequi. Uenit inter eos incarnatus dn̄s. aduerſa appetēs. proſꝑa ſpernēs. obprobria amplectens. gloriam fugiēs. Et a pripio ſue natiuitatis on̄dit vitā virtutū tenendarſcꝫ. humilitatis caritatis ⁊ auſteritatis. qꝛ parilus natus ē nobis. ⁊ in magna pauꝑtate ⁊ caritte. Hier̄. xxxi. In caritate ꝑpetua dilexi te. ⁊ dȳniſius ait. His diebus deus paſſus ē extaſim.ē exceſſum amoris. qn̄ verbū caro factū ē ⁊c̄.dam male intelligētes dicta verba ſumpſerūt ībi inde occaſionē erroris. ⁊ diuerſimode. na xxtices cū ſequacibus dixit. verbū ita carnē faciuꝫac ſi aliquid eius ſit cōuerſum in carnē ſicut ſaſna fit panis ⁊ aer ignis. Un̄ ponebat dei ⁊ honis vnā naturā. qd̓ hereticū ē. di. xv. ca. j. Et inpoſſibile. Nā ſupradictū ē. verbū erat deus. ſeddeus eſt immutabilis. Malach. iij. Ego deus ⁊nō mutor. vn̄ eſſe nō pōt ꝙ cōuertatur in alia ſpturā. intelligit̉ ergo verbū factū ē caro. j. carneiaſſumpſit. nō ꝙ ſit cōuerſum in carnē. Alij hetici dixerūt. Uerbū nō qͥdem cōuerſum in carnē.ſꝫ carnē aſſumpſiſſe ſine aīma. ⁊ ideo Ioh. dixitUerbum caro factū eſt. Nā ſi ſumpſiſſet animaꝫ