Titulusquintus
quoꝝ ſi minimā ꝑtem a nobis vellet exigere iamperiſſemus. Augꝰ. debitū quid eſt niſi peccatuꝫ.Ergo ſi nō accepiſſes alieni fenoris pecuniā: nōdeberes. ⁊ ideo peccatū tibi imputat̉. ¶ Sequit̉ſexta petitio. Et ne nos inducas in temptationēAugꝰ. quā ſcꝫ ferre nō poſſumꝰ: ſed talē vult tēptationē qualē ferre poſſit humana cōditio. Titus a diabolo nō temptari eſt impoſſibile. ſed nea deo derelinquamur in temptatōe hoc deprecamur. Niſi em̄ ꝓhibeat temptatōnis inualeſcentam q̄ ſupra nos eſt. tūc in temptatōꝫ inducit ſedꝑmittēdo. Uel ẜm maximū. Mādat dn̄s vt petamus ne nos inducas in temptatōꝫ .i. nō ꝑmittas nos voluptuoſarū ⁊ ſpontanearū temptationū exꝑientiā pati. De temptatōibꝰ aūt afflictionū et laboꝝ dicit Iacobꝰ. Om̄e gaudiū extimate frēs cū in temptatōes varias incideritis. Baſilius. Nō tn̄ decet nos orādo petere afflictōnescorꝑales vniuerſaliter em̄ p̄cepit orare nō ſubi retemptatōꝫ: ſed poſtqͣꝫ aliqͥs ſubijt expedit a dn̄petere virtutē ꝑferēdi: vt ꝯſumet̉ in nobis illudQui ſuſtinuerit vſqꝫ in finē hic ſaluꝰ erit. ¶ Ultima petitio. Sed libera nos a malo. Aug. Iſtālucas nō poſuit vt intelligamꝰ iſtud ad illud ꝑtnere qd̓ dictū ē immediate. Et ne nos ⁊cͣ. Un̄ nōdicit. Et libera nos: ſed libera nos a malo. tanqͣꝫvnā petitōꝫ demonſtrās. q. d. Noli hoc ſed hocvt ſciat ſe vnuſqͥſqꝫ liberari a malo qd̓ nō inducitur intēptatꝰ .i. nō acquieſcit. vel a malo. i. diabolo. l̓ a malo tribulatōis tꝑalis nimis affligētꝭ.De pertinētibus §. III.ad finale iudiciū. ⁊ ſignis aduentꝰ eius q̄ xp̄s expreſſit inqͥſitus de his ab apl̓is. Cū em̄ feriā tercia ante paſſionē multa docuiſſet ppl̓m ꝑ parabolas qͣs ſcribit matheꝰ ca. xxij. ⁊ ſcribas ⁊ phariſeos increpaſſet de eoꝝ multiplici ypocriſi vt idemponit in ca. xxiij. Demū cū egrederet̉ de templovbi docebat: diſcipuli oſtendebāt ei magnificenam edificij illius tēpli. dicēte vno ex eis vt refertmarcus. Magiſter aſpice qͣles lapides ⁊ qualesſtructure. Quibus xp̄s rn̄dit. Amē dico vobisNō relinquet̉ lapis ſuꝑ lapidem qͥ nō deſtruat̉Qd̓ impletū fuit in obſidione ⁊ captione hieroſolyme ꝑ titū et veſpaſianū pͥncipes romanorū.Et cū inde ieſus ꝓfectus in montē oliuēti cū diſcipulis ſuis ſediſſet: interrogauerūt eū diſcipuẜm matheū ⁊ lucā. ſed marcus inſinuat qͥ ex diſcipulis ſcꝫ petrus iacobus ⁊ iohānes et andreas:interrogauerūt ſecreto dicētes. Dic nobiſ qn̄ heerūt. et qd̓ ſignū aduentꝰ tui ⁊ ꝯſumatōis ſeculiQd̓ xp̄s dixerat de deſtructōe tēpli. dubitantesne talis deſtructio fieri deberet in breui vel in cōſumatōe ſeculi: de vtroqꝫ interrogant. et xp̄s devtroqꝫ rn̄dit. aliqn̄ de vno aliqn̄ de altero. Namde ſolutōe ciuitatis ⁊ templi fienda p̄dicēs ait referente luca. Cū videritis circūdari ab exercituhierl̓m: tūc ſcitote qꝛ appropinquat deſolatio eiꝰ.Tunc qͥ in iudea ſunt fugiāt in mōtes: et qͥ in medio eius deſcendāt nec intrent in ea ſcꝫ q̄rentesſe tutiores eſſe in ciuitatibꝰ vel in hierl̓m qͣſi in lo
co a deo ꝓtecto. Et dicit hic Aug. ꝙ hec ꝟba diideo lucas hoc loco cōmemorat: vt oſtēdat tufacta eſſe abominatione deſolatōnis q̄ a danieiop̄dicta eſt. de qͣ matheꝰ ⁊ marcus locuti ſunt qn̄expugnata eſt hierl̓m. quā deſolationē notat dniel ca. ix. in fine. vbi et deſtructōꝫ hieruſalē prenunciat. dicit Beda ꝙ eccleſiaſtica narrat hiſtoria cunctos qͥ in iudea erāt xp̄ianos imminenthieroſolymoꝝ excidio cōmonitos a dn̄o a locodiſceſſiſſe: et tranſiordanē habitaſſe ī ciuitate ꝑna dicta: donec deſolatio iudee ꝯpleret̉. Et popauca ſubdit dn̄s ieſus. Erit p̄ſſura magnaterrā ⁊ ira ppl̓o. hinc et cadēt ī ore gladij: et cui ducent̉ in oēs gentes ⁊ hieruſalem calcabitgentibꝰ donec impleant̉ tꝑa nationū. Et ꝙ diait Ue pregnantibꝰ et nutriētibus tūc ẜmphilū quidā dicūt dn̄m deſignaſſe eſum filioriꝓprioꝝ qd̓ et ioſephus narrat. Uel etiā ex eotales p̄grauate nō poſſēt cito diſcedere a talioſidione. Talis aūt p̄ſſura tūc fuit ⁊ tāta mala eooccupauerūt. vt nulla erūna deinceps poſſet eorum calamitatibꝰ adequari vt ſcribit ioſephuCeciderūt in ore gladij capientibꝰ romanis hieroſolymā ſed ⁊ fame multi necati ſunt. Et primhoc accidit ſub tito ⁊ veſpaſiano principibꝰ. poſtea ſub adriano imꝑatore qn̄ natale ſolū iudeisinacceſſibile eſt factū ex mandato illiꝰ vt dicit euſebius. Et vt dicit Ambro. myſtice abominatideſolatōis antixp̄i eſt aduentus: eo ꝙ ſacrilegijsinfauſtis mentiū interiora ꝯtaminet ſe deꝰ iuxthiſtoriā in templo vt ſibi vendicet diuine ſoliunmaieſtatis: et ſcripturis diſputās ſe eſſe xp̄m ⁊ alius antixp̄s .i. diabolus qui hieruſalē aīaꝫ .ſ. pacificam obſidere nitat̉ ſue legionis exercitu. Ego qn̄ in medio tēpli eſt diabolus deſolatio abominationis eſt. Eſt et tercius antixp̄s vt arriuꝫet ſabellius. qͥ oēs nos praua intentōe ſeducūta veritate. hec ambro. Et de antixp̄o vero hopeſſimo de qͦ dicit apl̓s ad Theſalo. ꝙ reuelab̓homo ille iniquus filius ꝑditōis qͥ extollit̉ ſupreomne qd̓ colitur aut dicit̉ deus. ita vt in temſedeat tanqͣꝫ ſit deus. quem ieſus interficiet ſiritu oris eius. et de quo xp̄s ait iudeis. Ego)ni in noīe patris mei ⁊ nō me recepiſtis: alius yniet in noīe ſuo .i. querens gloriā ſuā ſcꝫ antixyillū accipietis ſcꝫ in xp̄m ⁊ meſſiā veſtrū. hictur venturꝰ eſt ante finale iudiciū de qͦ ſunt mūte ꝓphetie in veteri ⁊ nouo teſtamēto. p̄cipne d̓nielis. vij. et. viij. capitul̓. et in apocalipſi. et oēdoctores hoc ſcribunt. ¶ Circa ip̄m auteꝫ ninaiudiciū et ꝯſumationē ſeculi xp̄s multa prediciet primo ſigna p̄cedentia. Scd̓o ꝑicula tuncimminentia. Tercio ad iudicium ip̄m cōcurrentiSigna p̄cedentia inſinuat vt ad p̄paratione cōmuniat. qꝛ iacula p̄uiſa minꝰ feriūt. et vt ab alre mundi cōpeſcat: cū aliqn̄ defecturus ſit in hq̄ vicioſe amant̉. Ponit aūt ſigna futura iniuna et ſtellis. vt narrat matheus marcus etcas ſcꝫ per obſcurationē eoꝝ vltra ſolitū. Inpeſtilentias fames et terremotus frequētiores ⁊maiores regiones et regna bellis cōquaſſandē