Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CXXXVIr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū VFo. CXXXVI

Cōfuſionē ſonitus maris ⁊ fluctuum: ex quibusmalis homines areſcent .i. tabeſcent pre miſeriaPericula vero ſecūdo imminentia quo ad aīaꝫerunt errores multi qͥ tunc exurgent p̄cipue aduentus antixp̄i qͥ cōtra veros fideles pugnabitſubtili et falſa doctrina. reprobans doctrinā euāgelicā: ſuā cōfirmans miraculis ſed falſis vt dicit apl̓s. cuius aduētus eſt ẜm operationē ſathane in oībus ꝓdigijs ⁊ ſignis mendacibꝰ. Et hocxp̄s dicit de p̄dicatoribꝰ eius. Surgent p̄ſeudoꝓpphete et dabūt ꝓdigia ⁊ ſigna magnā ita vtin errorē inducant̉ ſi fieri p̄t etiā electi. ⁊ ſi qͥs nōcredet in eū: afficiet tormētis exquiſitiſſimis. vn̄et xp̄s dicit. ꝙ erit tribulatio magna qualis nonfuit ab initio mundi vſqꝫ tūc. et niſi breuiati fuiſſent dies illi nō fieret ſalua oīs caro. Etiam xp̄sexcitat fideles ad orationē ⁊ abſtinendū a curismundi nimijs ⁊ voluptatibꝰ ⁊ ad cōſtantiā. Demum tercio ad iudiciū cōcurrētia exprimit. quiap̄dictis impletis videbūt emitti filiū hoīs veniētem cum poteſtate magna ſcꝫ ad iudicandū. Sprius vt refert matheus mittet angelos ſuos cutuba ⁊ vocē magna ad ꝯgregandū electos ſuosa qͣtuor ventis qͥ ſcꝫ ſeparabūt bonos a malis vtdicit̉ math̓. xiij. qꝛ virtute diuina fiet reſurrectiooīm mortuoꝝ poſt mundi cōfragationē ꝑ igneꝫcelitus miſſum vt dicit psͣ. Ignis ante ip̄m p̄cedet. Angeloꝝ miniſterio colligent̉ cineres mortuorū. Et veniens chriſtus in forma humana acunctis videbit̉. et vt refert matheus. Statuetip̄e ieſus oues .i. electos a dextris et hedos a ſiniſtris .i. reprobos. et his qͥ a dextris erunt dicetUenite benedicti pr̄is mei poſſidete regnuꝫ ⁊cͣ.Illis aūt qͥ a ſiniſtris. Diſcedite a me maledictiin ignē eternū ⁊cͣ. Et cōcludēs ait. Ibunt hi ſcꝫqͥ nec ſibi nec alijs ſubuenerūt in illis oꝑbꝰ mīecorꝑaliter ⁊ ſpūaliter intellectis in ſuppliciū eternum: iuſti aūt qͥ eas fecerunt in vitaꝫ eternā. Etideo dn̄s ip̄e admonet ad bona ab eo nobis cōceſſa ſpūaliter multiplicāda ꝑ parabolā de talētis cōmiſſis ad negociandū. et ad euitandā gloriam mūdi in bonis oꝑbus ꝑ parabolā de decēvirginibꝰ quinqꝫ fatuis ⁊ quinqꝫ prudentibus.Inſuꝑ ad vigilandū expectādo p̄parati aduertum eiꝰ in ꝑticulari iudicio mortis. qͥ ſicut eſt cōmuniter nobis ignotꝰ: ita et dies iudicij vniuerſalis. Un̄ de eo dicit. De illo autē die nemo ſcitNeqꝫ angeli neqꝫ filius niſi pater. qd̓ ſane intelligendū eſt. Nam cū ſit vna ſciētia patris et filiet ſpirituſſancti ſicut ⁊ vna eſſentia: filiꝰ dei xp̄svtiqꝫ ſcit inquantū deus ſed etiā inquantū homo nouit a verbo. ſed nō vt nobis reuelanduꝫqͣꝫuis aduentꝰ antixp̄i tꝑe ſuo ſciatur et vicinuscredat̉ ipſe finali iudicio: nō tn̄ ꝓ certo cognoſcitur a quoqͣꝫ poſt mortē antixp̄i qͣꝫdiu mundꝰ ſitꝑmanſurus in iſta ſua figura. Sed vt dicit ipſexp̄s. Scut in diebꝰ noe appropinquante diluuioet ſi ille annūciaret hoīes nō cedebāt ſed dabātſe voluptatibꝰ et vicijs ⁊ ſubito ex inſperato ſuperuenit diluuiū oēs necās niſi reſeruatos in archa. Sic erit aduentus iudicij ſubitus in qͦ ſalui

erunt tantū qui in archa eccleſie ꝑ vnitatē charitatis erūt. vt. xxiiij. q. j. Quia ex ſola. Et hͦ xp̄snotat cū ait. Tunc erūt duo in lecto vno: vnꝰ aſſumetur ⁊ alter relinquet̉. due molentes in mola: vna aſſumet̉ et alia relinquet̉. ꝑ lectū ſignat̉ſtatus quietis ꝯtemplatiuoꝝ. ꝑ agrū: ſtatū laborantiū p̄latoꝝ. ꝑ molā ſtatus actiuorū. et de hisoībus qui fuerit in charitate ⁊ vnitate eccleſie aſſumet̉ ad regnū: qui vero alter .i. diuerſus et diuiſus ab hac vnitate: relinquet̉ in terra infernali. Et tūc ꝯdemnabunt̉ duo ſenes inueterati dicrum maloꝝ .i. ſcribe ⁊ phariſei qͥ accuſabant ſuſannā caſtiſſimā falſo .i. eccleſiaꝫ de adulterio .i.de ꝯiunctōe eius cū xp̄o ꝑ fidē. et puer qui nateſt nobis daniel .i. ieſus cōuincens eos et oībusmanifeſtās eoꝝ falſitatē ꝙ ſcꝫ legitimū ſponſuꝫxp̄m ſecuta erat nec adheſerat alicui errori vt ip̄ifornicantes ⁊ fornicari faciētes aīas iudeoꝝ cuꝫeis in falſis dogmatibus ad ignē iudicabunt vtoſtēdit gratianus. ij. q. vij. §. Item daniel.Capitulum quintum.Eclauibus eccleſiea xp̄o collatis petro et poteſtate eius.Interrogante xp̄o exiſtente tūc in ꝑtibus ceſaree philippi diſcipulos ſuos. Quē dicūteſſe filiū hoīs .i. ſe filiū virginis hoīes dicerent.Alij oēs vtriuſqꝫ ſexus ſunt filij hominū ſcꝫ viriet mulieris: ſolus xp̄s filius .i. virginis tm̄. Reſponderūt alij iohannē baptiſtā .ſ. reſuſcitatuꝫ.alij Hieremiā aut vnū ex ꝓphetis. Et ieſus dixit. vos aūt quē me eſſe dicitis. Cui rn̄dens petrus ꝓ oībus ait. Tu es xp̄s filiꝰ dei viui. humnitatē deſignauit ī eo ꝙ xp̄s qui interpretat̉ vnctus ſcꝫ vnctione gratie ſumme in aīa ſua: diuinitatē qͥ filius dei. Ambro. Quid eſt tā altuꝫ qͣꝫaltitudinē diuitiarū videre: ſcire dei filiū ⁊ ꝓfeſſionē diuine generatōis aſſumere. quā licet mēsnequeat humana plene rōnis inueſtigatōne cōprehendere: fidei tn̄ plenitudo cōplectit̉. xxiiij.q. j. nō turbat̉. Petro aūt xp̄s ait. Beatus es ſꝫmon bariona .i. filius iohanna vel iohānis. bariona em̄ interpretat̉ filius iona .i. iohāna. qꝛ caro et ſanguis nō reuelauit tibi .i. purus hō qͥ excarne cōſtat ⁊ ſanguine nō tibi dedit hāc noticiādiuinitatis mee. vel ratio naturalis hoīs vel cognitio ſenſualis: ſed pater meus qͥ eſt in celis. donum eiꝰ dei eſt: fides diuinitatis xp̄i qͣ viua beatificamur in ſpe ⁊ tandē in re. Et ideo beatꝰ. vn̄apl̓s. Salui facti eſtis ex fide: ⁊ hoc nō ex nobisDonū em̄ dei eſt. Et ego dico tibi qꝛ tu es petrderiuatus a me petra vt mutato noīe ex ſymonein petrū muteris: et re ꝑfecte xp̄m imitādo vſqꝫad mortē crucis. ⁊ ſic tui ſucceſſores aliqn̄ immutabunt̉. Et ſuꝑ hāc petrā. nō te demonſtrādo ſme quē cōfeſſus es deū ⁊ hoīem: ſuꝑ hāc veritatem cōfeſſam. edificabo eccleſiā meā. Hinc pelagius papa. Ꝙuis vniuerſe ꝑ orbē catholice eccleſie vnus thalamus xp̄i ſit: tamē ſancta romana eccleſia catholica ⁊ apoſtolica nullis eſt ſinodicis cōſtitutis ceteris eccleſijs p̄lata: ſed euan-

S 2