Titulusquintus
diſcordie nec paſſione purgat̉ diſtī. ix. Quia ꝟodixerat. Pacem relinqͦ vobis: qd̓ erat recedentꝭ.⁊ hoc poterat turbare eos: ideo eos ꝯfortat dicēſNō turbet̉ cor vr̄m neqꝫ formidet. Aug. hinc turbari ⁊ formidare poterat cor eoꝝ. ne forte hoc interuallo cū recederet ab eis qͣꝫuis reuerſurꝰ in reſurrectōne ad eos: lupus inuaderet paſtoris abſentia. Un̄ ſequit̉. Audiſtis qꝛ vado ⁊ venio advos. Uado ad mortē ꝑ paſſionē: venio ꝑ reſurrectioneꝫ. vado ad pr̄em ꝑ aſcenſionē: venio perſpūſſancti miſſionē ⁊ demū ad gl̓ificatōeꝫ veſtri.Ut aūt intelligerent̉ ẜm id qd̓ hō erat eū dixiſſe.Uado ⁊ venio ad vos: ſubiecit. Si diligeretꝭ megauderetis vtiqꝫ qꝛ pr̄ maior me ē. Per qd̓ gͦ filnō erat equalis patri ꝑ hoc erat iturus ad patrea qͦ ⁊ venturꝰ eſt iudicare viuos ⁊ mortuos. Nāꝑ id qd̓ eſt equalis gignenti nunqͣꝫ recedit a pr̄e.qꝛ vnus eſt cuꝫ pr̄e ⁊ ſpūſancto in eſſentia: vbiqꝫſemꝑ exn̄s ⁊ ſuos ſanctos nunqͣꝫ relinquens: ẜmigitur ſuā humanitatē minor eſt patre xp̄c: mīorſpūſancto: minor ⁊ ſeipſo ẜm ſuam deitatē. quiailla humanitas a tota trinitate formata ē de ſubſtantia virginis qͣꝫtum ad corpus: aīa a deo in inſtanti creata ⁊ infuſa. Utrunqꝫ tn̄ .ſ. humanitas ⁊diuinitas nō duo ſed vna ꝑſona: ne ſit quaternitas ſed deus trinitas. et ideo dixit. Si diligeretꝭme gauderetis vtiqꝫ. Quia ẜm Aug. nature humane gratulandū eſt. eo ꝙ ſic aſſumpta eſt a verbo vnigenito: vt immortalis ꝯſtitueretur in celoatqꝫ ita fieret terrā ſublimis: vt incorruptibil̓ puluis ſederet ad dexterā patris. Quis hic nō gaudeat qui hic diligit xp̄m vt etiā iam ſuā naturaꝫimmortalem gratulet̉ in xp̄o atqꝫ hocip̄m ſperetſe futurū ꝑ xp̄m. ſequit̉. Et nūc hec dixi vob̓ priuſqͣꝫ fiant: vt cū factū fuerit credatis. Non ſcꝫ noua fide ſed aucta: aut certe cū mortuus eſſet defecta: cū reſurrexiſſet foret refecta. Uel credatꝭ meam diuinitateꝫ ex tot p̄nunciatis ⁊ viſis impleriet ſi nō videritis etiā reſurgentis niſi humanitatem. Iam nō multa loquar vobiſcuꝫ. Iam eniminſtabat tempꝰ quo ꝯprehenderet̉ ⁊ occideretur.Uenit em̄ princeps huiꝰ mundi. Augu. Et quisiſte niſi dyabolus qui princeps eſt: nō creaturaꝝſed peccatoꝝ muūdanā diligentiū. Uenit. i. veniet ſcꝫ ad crucem cū pateretur ignorans euꝫ deifilium eſſe: ſi forte qͥd pctī reperiret ī eo Sed ī meait nō habet quicqͣꝫ ſcꝫ ſui: quia neqꝫ cuꝫ peccatovenerat deus: nec eiꝰ carnem de peccati ꝓpaginevirgo peperat. et tanqͣꝫ ei diceret̉. Quare gͦ morieris ſi nō habes peccatū cui debet̉ mortis ſuꝑpliciū ꝯtinuo ſubiungit. Sed vt cognoſcat murdus qꝛ diligo patrem. q. d. Ideo me ad mortemoffero: ⁊ paſſionē cuiꝰ non ſum debitor ſuſtineboUt cognoſcat mundus. id eſt homines mundi.quia ꝓpter dilectōnem quam habeo ad patrem.hoc facio: que in hoc oſtendit̉ per opus: Quia ſicut mandatū dedit mihi pater ſcilicet vt ſuſtineam mortem ꝓ redemptione humani generis: ſic̄facio .ſ. ea ſuſtinendo.De orationeS. II.
dn̄ica facta a ih̓u xp̄o in qͣ nos orare ꝑdocuit vcas hoc narrat. poſtqͣꝫ retulit xp̄m ſuſceptū inſpiciū a martha in cuiꝰ domo Maria ſoror eiotdebat ſecus pedes dn̄i ⁊ martha ip̄a miniſtrabſcꝫ neceſſaria ad prandiū. poſt q̄ immediate ſudit. Lucas factū eſt cū eſſet in quodā loco oroUt ceſſauit: dixit ei vnus ex diſcipulis eiꝰ done doce nos orare. ſicut Iohā. docuit diſcibulſuos. et ait illis. Cū oratis dicite. Pater ſarcetur nomē tuū ⁊c̄. Ubi prīo notandū ẜm Cilum ꝙ ideo xp̄c orauit. nō vt aliqͦ egeret plenꝰiſtens om̄i ꝟtute: ſꝫ vt nob̓ p̄beret exemplū ordi. et ẜm Bedā. Ideo hͦ fecit et orare docuit ponarratōeꝫ hyſtorie de martha ⁊ maria ſuſcipiotibꝰ xp̄m: adinnuendū ꝙ ꝑfectio vite actiue ⁊ cōtemplatiue q̄ in illis deſignant̉ nō niſi or̄onitobtineri valet. ¶ Hāc aut or̄onem dn̄icā matius aſſerit a xp̄o editaꝫ ⁊ apl̓is ipſam traditanmonte vbi eis fecit ꝓlixū ſermonē abſqꝫ interrogatōne alicuiꝰ ex diſcipulis. et vbi in ea matheponit. vij. petitōnes lucas h̓ exprimit tm̄ quinUn̄ ꝓ ꝯcordia hoꝝ dici pōt. ꝙ ſicut Augꝰ. dic̄beatitudinibꝰ ꝙ cū matheꝰ referat a dn̄o exp̄ſſasocto. ⁊ lucas qͣtuor: ꝙ aliꝰ ⁊ aliꝰ ſermo fuit. Narin ſermone in mōte exp̄ſſit ih̓s octo btītudīes vrefert matheꝰ: ⁊ in loco cāpeſtri vt refert lucas īdicando turb̓ inſinuauit qͣtuor tm̄ vt minꝰ capacibus. Sic ⁊ de ip̄a or̄one dn̄ica dd̓m. qꝛ in mōteſeptē petitiones exp̄ſſit nō interrogatꝰ ab aliqͦ vtnarrat matheꝰ. altera vice poſtea interrogatꝰ alaliqͦ de oratōnis forma breuiꝰ docuit vt refert lucas. et vt dicit etiam Aug. Tercia petitio incditur in primis duabus: ⁊ vltima in penultiEt ideo Lucas breuitati intendens non cuterciam exp̄ſſe ponere ſcꝫ. Fiat voluntas tuarmvltimam: ſed libera nos a malo. Credibile eſt. n̄xp̄m aliquas materias doctrine ſue pluries dixiſſe: ⁊ diſcipulis ⁊ turbis aliqn̄ ꝓlixius aliquādebreuius: ſicut ⁊ faciūt omnes doctores ⁊ p̄dicres. Pater ſanctificet̉. Baſiliꝰ. Duo ſunt/di orotōnis. vnus quidē laudis eū humilitatcundus ꝟo remiſſior petitōnis. Quotiens gͦ oranō prius ad petendū prorumpas. Sin aūt rcriminaris affectū: ꝙ neceſſitate coactus ſuces deo. Sed cuꝫ incipis ſupplicare quamlibꝰſere creaturam viſibilem pariter et inuiſibileSummas autem exordium a laude eius quicta creauit. Unde dicit. Cum oratis dicite. Pter ⁊c̄. Aug. de verbis dn̄i. Primus ſermo qute gratie eſt. Nō audebas oculos ad celū atiolūre: ⁊ ſubito accipiēs gratiā xp̄i. ex malo ſeruo factus es bonus filius. ideo p̄ſumme nō d̓ tua ofratōne ſed de gr̄a xp̄i. Non gͦ hic arrogātia eſt. ſfides p̄dicare qd̓ acceperis nō eſt ſuꝑbia ſꝫ deuitio. Argo attolle oculos ad patrē qui te lauacrgenuit. qui ꝑ filiū te redemit. patrē dicas qͣſiSꝫ noli tibi aliqͥd ſpūal̓r vēdicare: ſoliꝰ eī xp̄iꝰritualis eſt pr̄. nobis aūt eſt pater oībꝰ in cōi. qꝛlū ſolū genuit .ſ. ẜm deitateꝫ nos creauit. ⁊ iō ẜnmath̓. dr̄ pr̄ nr̄. Ubi etiā notandū totā or̄oneꝫ ſri in pl̓ali nō in ſingulari .ſ. ꝓ ſe ſolo vel aliqͦ par