Titulusquintus
catōnem. Iudicet qui poteſt: vtrum maius ſit iuſtos creare qͣꝫ impios iuſtificare. Certe ſi equalisſit vtrū potentie: hoc maioris eſt miſcd̓ie. ſꝫ om̄iaoꝑa intelligere xp̄i: vbi ait. Maiora hoꝝ facietnulla neceſſitas. cogit horum em̄ forſitan dixit q̄faciebat illa hora. tunc auteꝫ verba fidei faciebat⁊ vtiqꝫ minus eſt verba iuſticie p̄dicare quod fecit preter nos: qͣꝫ impios iuſtificare. quod ita facit in nobis vt faciamus ⁊ nos. Magnam auteꝫſpem dominus ſuis ꝓmiſit orantibus dicens. qꝛego ad patrem vado. hec Augu. hoc ē nō perecſed in propria manebo dignitate et in celis oro.Uel hoc dicit ac ſi diceret. Ueſtrum eſt deceteromiracula facere. ego enim vado. Et ne quiſqͣꝫſibi tribueret vt etiam illa opera maiora ſeipſumfacere oſtenderet adiecit. Et quodcūqꝫ pecieritpatrem in nomine meo hoc faciam. q. d. Ego ſuꝫfacturus ⁊ tunc maiora ꝑ eos qui credūt in me ꝙnunc ꝑ me quod nō eſt defectio ſed dignatō. Dicit autem in noīe meo: quia in nomine iheſu xp̄apl̓i dicebant: ſurge ⁊ ambula. Om̄ia em̄ ſigna q̄fecerant: ipſe faciebat ⁊ manꝰ dn̄i erat cū illis. ſedquid eſt. Qd̓cunqꝫ petieritis: cū videamꝰ plerūqꝫ fideles eiꝰ petere ⁊ nō acciꝑe: vt paulꝰ apl̓s deſtimulo carnis. Sꝫ audi qd̓ illic poſitū ē. In nomine meo: qd̓ ē xp̄c ih̓s. Ih̓s inqͥt aug. ſignificaſaluatorē. ac ꝑ hͦ qd̓cūqꝫ petimꝰ adu̓ſus vtilitatēſalutꝭ nō petimꝰ ī noīe ſaluatoris. ⁊ tn̄ ip̄e ſaluatoē nō ſolū cū facit qd̓ petimꝰ: ſꝫ etiā cū nō fac̄. Nouit em̄ medicꝰ qͥd ꝓ ſua qͥd ꝯtra ſuā ſalutē poſtulet egrotus. ſane quedā qͣꝫuis in noīe eiꝰ petamꝰnon tūc qn̄ petimꝰ facit: ſed tn̄ facit. differt̉ em̄ qd̓petimꝰ nō negat̉ vt illud. adueniat regnū tuum.Et ſubiungit vt glorificet̉ pater in filio ⁊c̄. Nullo igit̉ modo ſine patre filius facit: quando quidem vt in illo pr̄ glorificet̉ ꝓpterea filiꝰ facit. Cūem̄ oſtendat̉: filiꝰ magna potens. glorificat̉ ille qͥgenuit. ¶ Deinde ꝓmiſit dominꝰ iheſus diſcipulis: ſi eū diligerent qd̓ in mandatoꝝ ſuoꝝ obſeruatōne oſtenderet̉ ſpm̄ſanctū dicens. Ego rogopatrem inqͣꝫtum homo: vt minor patre rogat: inquantū deus vna cum patre preſtat. Et aliuꝫ paraclitum dabit vobis: paraclitus nomen eſt grecum ⁊ latine interpretat̉ ꝯſolator vel aduocatusquia ꝯſolatur in aduerſis ſpe premioꝝ: ⁊ peccata lugentes fiducia remiſſionis eorum. Aduocatus aūt dicit̉: qꝛ ipſe ſpiritus poſtulat ꝓ nob̓ gemitibus inenarrabilibꝰ .i. poſtulantes. nos facit.Aliū aūt dicit a ſe nō diuerſitate ſub̓ie. ſed varietate ꝑſone. Uel ẜm didimū ſpm̄ſanctū aliū paraclitum noīauit xp̄c. non iuxta nature ſue differentiam: ſed iuxta oꝑatōnis diuerſitatē. cū em̄ ſaluator mediatoris ⁊ legati ꝑſonam habebat ex qͣ pōtifex deprecatur ꝓ peccatis noſtris ſpūſſanctꝰ ẜmaliam ſignificantiā paraclitus ab eo ꝙ ꝯſolat̉ intriſticia poſitos nuncupatus eſt. Uerū noli ex filij ⁊ ſpūſſancti oꝑatōne diuerſa varias eſtimarenaturas. Nam ⁊ in alio loco ꝑaclitꝰ ſpūſſanctusreperit̉ apud patrem legati ꝑſona fungi: ⁊ xp̄usiheſus ꝯſolatōnem in cordibus oꝑari vt maneatnobiſcum ineternū: qm̄ neqꝫ poſt morteꝫ recedit.
Spm̄ veritatis vocat eo ꝙ figuras veteris tepmenti manifeſtat: ⁊ etiā quia a veritate ꝓcefilio. ⁊ quia veritas a quocūqꝫ dicat̉ a ſpiriticto eſt ſimul cū patre ⁊ filio quē mundus nonteſt acciꝑe .i. homines dilectores mūdi in hocmanentes. nō pn̄t acciꝑe ꝓpter indiſpoſitioeorum. qꝛ nō vident eū .ſ. certiſſima cognitōnedei. Nō em̄ inuiſibiles hꝫ oculos mundana dilctio: ꝑ quos ſpūſſanctꝰ niſi inuiſibiliter viderinpōt. Et poſt aliqua dicit dn̄s ih̓s. In illa die vocognoſcetis ꝑ fidem ꝑfectā vel in gl̓ia ꝑ ſpecienqꝛ ego in patre meo ſum ⁊ vos in me ⁊ ego in vobis. ẜm Hilariū de trini. xp̄c in pr̄e ꝑ naturā dinitatis eſt: nos econtra in eo ꝑ corꝑalem eius natiuitatem qua noſtram naturaꝫ aſſumpſit: vt ilrurſus in nobis ꝑ ſacramenti myſterium crederetur. Ipſe em̄ teſtatus eſt. Qui edit carnem mein me manet ⁊ ego in eo. de ꝯſe. di. ij. In xp̄o pat.Demū concluſſit. Qui diligit me diliget̉ a parmeo. ⁊ ego diligā eū ⁊ manifeſtabo ei meipſumIp̄m qͦꝫ ꝑaclitum ſpm̄ſanctum in ca. xvj. p.miſit ſe miſſurū eis poſt receſſum eiꝰ. qꝛ eo mte cum eis .ſ. in corꝑali pn̄tia eis dare nō poterꝓpter indiſpoſitōnem ſcꝫ eoꝝ quia ita afficiebꝰtur ad illam humanitatem ex miraculis doctri⁊ benignitate: ꝙ ad diuinitatē eius mentem ⁊ afectum non erigebant. Et quid in eis ſit ſpirfacturus ⁊ ꝑ eos oſtendit dicens. Cum venerit.le arguet mundū de peccato .ſ. incredulitatisoinfideles habent. Et de iuſticia ſcꝫ virtuoſitatqꝛ fideles multi carent. Et de iudicio ſcꝫ ſeueritatis qd̓ multi nō cauent. qꝛ cum princeps mīpeccator dyabolus ſit iudicatus ⁊ eternaliter odemnatus ad ignem: miſeri hoīes nō curant eimitari in malis ⁊ ſuggeſtōnibus eiꝰ vitioſis aherere. ꝓpter qd̓ ⁊ eum ſecuturi ſunt in penis. exinde inſinuauit ꝙ ipſe ſpūs doceret eos omnēritatē .ſ. vite. doctrine ⁊ iuſticie .ſ. neceſſariā inyuendo in docēdo in iudicādo. Ille etiā eū claricaret .ſ. faciēdo eos intelligere ſuā deitatē: ⁊ faendo ꝑ eos miracula in noīe ih̓u. Et oīa hec ſpūtus faceret. nō iſta a ſe hn̄do: ſed a pr̄e ⁊ ipſo filia qͦ eſt. ¶ Tūc interrogauit eū iudas nō ſchariotis ſed qui alio noīe dicit̉ thatheꝰ. Dn̄e quid ſactum eſt qꝛ manifeſtaturus es teip̄m. nobis et nōmundo .i. diligentibꝰ te: ⁊ nō his qui nō diligunte ſed mundū ꝓpter qd̓ mundꝰ dicitur a chriſtReſpondit iheſus. Si quis diligit me ſermonemeum ſeruabit. Grego. Probatio enim dilectonis exhibitio eſt operis. Nunqͣꝫ enim amor deiocioſus. oꝑatur enim magna ſi eſt. Si operarinuit: amor nō eſt. Et pater meus diliget eū. ꝟctio ait Aug. ſanctos diſcernit a mūdo. in qua ſcit pater ⁊ filius manſionem qui donant ipſaꝫ electōnem qua eum diligamus. non excluſo ſpiituſancto: qꝛ in ſeꝑabilia ſunt opera trinitatis.ꝯſe. di. iiij. Omnes oꝑa ſcꝫ ab extra vt dicit̉ giquibus dant ſuam manifeſtationem interiore ſolicet pa. fi. ⁊ .ſ. .ſ. quam impij non nouerūt. Et adeum inquit xp̄c veniemus ⁊ manſionem apd̓ eūfaciamꝰ. Ueniūt ad nos ait Aug. dū veniemꝰ ⁊