¶CapitulūIIIIFo. CXXXII
quo ad vitā vicioſam: hic eam ſaluat. ¶ Pꝰ trāſfiguratōneꝫ interrogauerūt ih̓m quādā die diſcipuli dicētes. Quiſputas maior ē in regno celoꝝ.Et aduocans ih̓s ꝑuulū ſtatuit eū in medio eoꝝRn̄dit. Amen dico vob̓. Niſi ꝯuerſi fueritis ⁊ efficiamini ſicut paruuli: nō intrabitis in regnū celorum. In qͦ oſtendit ꝟtutes neceſſarias ad beatitudinem .ſ. ꝯuerſioneꝫ moꝝ. Cōuerſio em̄ dicit̉ cordis vndiqꝫ verſio. de pe. di. j. §. Scindite poſt. c.facilius. vt .ſ. totus immutet̉ ꝑ pnīaꝫ auertendoſe ab om̄i peccato. ⁊ totū ſe ꝯuertendo ⁊ dirigendo ad incōmutabile bonū. efficiat̉ inſuꝑ paruulnō etate vel ignorantia: ſed ꝓprietates ſpūaliter:paruuli obtineat .ſ. ſimplicitatē. hūilitateꝫ. ob̓iaꝫmanſuetudinē. humanitatē. credulitatē ⁊ hmōi.Et qꝛ ꝑ ambitōeꝫ aliqualē vident̉ feciſſe taleꝫ interrogatōeꝫ affectantes maioritatē: ideo xp̄c benigne eos ab hͦ remouēs ſubdidit. Qui gͦ humiliauerit ſe ſicut ꝑuulꝰ iſte: ſiue de ſe intelligat̉ hūilimo: ſiue de illo quē ſtatuit in medio quē quidamdicūt ſctm̄ marcialē fuiſſe. Hic maior eſt in regnoceloꝝ eccleſie .ſ. militantis ⁊ triūphantis. vn̄ mat̓eius ꝟgo maria humilima fuit ſuꝑ om̄s. ideo exaltata canit̉ ſuꝑ choros angeloꝝ. Hic Criẜ. Necvnuſqͥſqꝫ feſtinet quō alijs maior appareat ſed qͦmodo om̄ibꝰ inferior videat̉. qm̄ nō qui maior inhonore ille iuſtior: ſed qͥ iuſtior ille maior. diſt. xl.Multi. ¶ Subiecit de maͣ ſcandali qd̓ admonuit ſumme eſſe cauendū. qd̓ vtiqꝫ ſequit̉ cū ſuꝑioritas ꝓcurat̉ .j. q. j. principatus. Demū on̄dens angelos fore ad cuſtodiaꝫ hoīm deputatos cum aitAngeli eoꝝ in celis ⁊cͣ. ¶ Cum aūt ꝓpe tp̄s paſſionis de galylea iter faceret vt hieroſolimā applicaret ꝑ ſamariā tranſiens p̄miſit duos ex diſcipulis .ſ. iacobū ⁊ ioh̓. fratrē eiꝰ: vt parent in hoſpitōneceſſaria ad prandiū. Intrantes aūt quandamciuitatē ſamaritanoꝝ noluerūt eos reciꝑe qꝛ cogͦuerūt iter eoꝝ directū ad irl̓m. ⁊ ſamaritani nō cōuerſabant̉ cū iudeis: ſed adinuicē ſe abominabātur. Dixerūt ergo Ioh̓. ⁊ Iaco. Dn̄e vis dicimusvt ignis deſcendat de celo ⁊ ꝯſumat illos: ſic̄ helyas fecit. Quos ih̓s increpauit dicens. Neſcitiscuiꝰ ſpūs eſtis. Filiꝰ em̄ hoīs nō venit aīas ꝑdereſed ſaluare. Et abierūt in aliud caſtellū. Ubi ambro. xxiij. q. iiij. ſic ait. Ꝙ xp̄c diſcipulos ſuos increpauit qꝛ ignē deſcendere ſuꝑ eos geſtiebant qͥip̄m nō receꝑant: oſtendit̉ nobis nō ſemꝑ in eosqͥ peccāt iudicandū. qꝛ nō vnqͣꝫ ampliꝰ ꝓdeſt tibiclementia ad patīam qͣꝫ lapſo ad correptōeꝫ. Deniqꝫ ſamaritani citiꝰ crediderūt a quibꝰ ignis arcetur hoc loco. nec diſcipuli peccāt qͥ legē ſecunturſciebant em̄ ⁊ phinees reputatū fuiſſe ad iuſticiāꝙ ſacrilegos interemerat ⁊ ad p̄ces helye ignē deſcendiſſe de celo. hec ille. Et ſubdit Gratianꝰ ī. §.ſe. Pōt in hac ꝓhibitōne apl̓oꝝ ⁊ aliud intelligi.Apl̓i nō zelo iuſticie ſed amaritudinis odio ob iniuriā ſue expulſionis vindicandaꝫ ſamaritanosvoluerūt igne ꝯſumere. dn̄s aūt volens eos iniuriam ꝓprie ꝑſone cum patīa ⁊ gaudio tolerare īiuriam ꝟo diuine ſeruitutis nō inultā relinquereait. Neſcitis cuiꝰ ſpūs eſtis. hec ibi. .i. nō intelligi-
tis quo ſpiritu ducimini. naꝫ vobis videt̉ moueri ob diuinam iniuriam ex zelo: ⁊ vos moueminiob ꝓpriam incōmoditatem ex indignatione.Iter aūt illud ꝓſequendo verſus hiericho cūpnunciaſſet diſcipulis ſuam paſſionem et morteꝫ⁊ ſequendam die tercia reſurrectōneꝫ. Acceſſit adih̓m mater Iohā. ⁊ Iaco. dicta maria ſalome adorans eum ⁊ dicens. Dic vt ſedeāt hi duo filij mevnus ad dexteram ⁊ alius ad ſiniſtram in regnotuo. Quia em̄ hieſus poſt inſinuatōnem ſue paſſionis p̄dixerat reſurrectōnem extimauit cum filijs ſuis vt reſurgens manifeſtaret exaltationemſuam in regno. Sed ſciens ih̓s quia nō ex ſe ſꝫ adinſtigatōnem filiorum hoc petierat. ne vicꝫ ſi ipſipeterent ſocios ſcandalizarent quaſi volētes preceteris honorari: ⁊ qꝛ ſi indebita foret petitio minus ipſi ꝯfunderent̉ petente matre cui vt mulieri minus ꝯſideranti facile indulget̉. Ideo nō matri ſed filijs Ia. ⁊ Ioh̓. reſpondit dicens. Neſcitisquid petatis. Petitis em̄ ſeſſionem in regno meovt quandā exaltatōnem tꝑalem cuꝫ ſpirituale regnum ſit. et ideo neſcitis quid petatis. Petitꝭ ratione ꝯſanguinitatis qd̓ nō datur niſi ratōne virtutis. vn̄ nihil ibi ſiniſtrum. ſed om̄ia ſunt ibi dextera .i. ꝓſpera ⁊ ſancta. ⁊ ideo neſcitis quid peta.Petitis mercedē ⁊ p̄mium maximū ad quod nōꝑuenitur niſi ꝑ magnos labores. quos adhuc nōtoleraſtis: ⁊ ideo neſcitis quid pe. Unde ⁊ ſubdidit. Poteſtis bibere calicem quē ego bibiturꝰ ſuꝫid eſt paſſionē tolerare quā ſuſtinebo. Si em̄ (aitapoſtolus) fuerimꝰ ſocij paſſionū ſimul ⁊ ꝯſulatōnis erimus. et rn̄dentibus: poſſumus. Quia itaextimabant ⁊ ꝓpoſitum habebant: ſed adhuc apti nō erant vt rei probauit euentus temꝑe paſſionis quia omnes fugierūt. Reſpondit xp̄c. Calicēquidem meum bibetis. Paſſiones perſecutōnes⁊ multas afflictōnes ſuſtinendo pro fide chriſti. ⁊Iacobus quidem decapitatus eſt poſt annum apaſſione domini ſub herode Iohan. euangeliſtaſub domiciano in doliū olei feruentis romē īmiſſus licet illeſus euaſit. Sedere autem ad dexterāmeam vel ſiniſtram non eſt meum dare vobis. ideſt humanitatis cuiꝰ ratōne eſtis ꝯſanguinei. nōeſt etiā meū dare vobis vt ambitōſis. vn̄ criſoſt.Qui deſiderauerit primatū in terra: inueniet cōfuſionem in celo. Nec inter ſeruos chriſti reputabitur. qui de primatu tractauerit. diſtī. xl. MultiSed quibus paratum eſt a patre meo. per predeſtinatōnē ⁊ rectam humilis operatōnem. et cumalij decem apoſtoli ex illa petitōne Ioh̓. ⁊ Iacobiindignati eſſent: hieſus eos adinuicem reconciliauit ⁊ quietauit declarans maiores ſeu preſidentes debere alijs ſeruire et humiliter ſe habere exemplo ſui.In ſermone.§. I.facto a xp̄o in vltima cena quem ſcribit Iohā. axiij. capitulo vſqꝫ ad. xviij. excluſiue. interrogantibus aliquibus ex Apoſtolis Chriſtus reſpondit verba profunda et ſapientie plena. Dicenteem̄ domino hieſu. Si abiero ⁊ preparauero vo-