Titulusquintus
nefactrices locis illis ⁊ fratres .ſ. ſocios ⁊ agros:poſſeſſionum ꝯuentuū vel ſeculariū de quibꝰ dāteis elemoſynas ⁊ domos ꝯuentuū: vel eoruꝫ quirecipiūt ad hoſpitiū. et ponit̉ numerꝰ determinatus ꝓ indeterminato .i. multo plura. Sed cum ꝑſecutōnibus addit ſcꝫ mundi dyaboli ⁊ carnis: ⁊in futuro vitam eternam. Aliter intelligitur. centuplum. Nam ſignat ſpūalia bona qꝛ ponit̉ taliſnumerꝰ ẜm algoriſmū in manu dextera q̄ ſignatſpūalia ſicut finiſtra ſignat temꝑalia. Et ſiniſtraponunt̉ omnes numeri vſqꝫ ad centum. eſt ergoſenſus ꝙ ꝓ temꝑalibꝰ que relinquit: recipiet bona ſpūalia virtutū ⁊ ꝑfectōnis earum. que excedūt incōꝑabiliter om̄ia temꝑalia que dimittunt̉.Qd̓ autem ꝑfecte deſerentibus mundū pauperibus detur poteſtas iudiciaria in fine mundi. patet ex auctoritatibꝰ Iob. pauperibꝰ tribuit iudicium. Et declarat̉ ꝑ beatum Thomam in. iiij.¶ Cum admonuiſſet xp̄c de correptōne fraternainterrogauit eum Petrus dicens. Domine quotiēs peccauerit in me frater meus dimittā ei. vſqꝫſepties. Forte inde motus eſt ad iſtum numeruꝫexprimendum: quia numerꝰ eſt frequentatꝰ ī ſcripturis: ⁊ quia in ſeptem diebꝰ compleuit deꝰ opꝰſuum quod patrarat. ⁊ ꝑ ſeptennarium ebdomadarum ⁊ etatum tranſit tempus mundi. vel magis quia ſalomon dicit in prouer. Septies in diecadit iuſtus. Ei aūt xp̄c reſpondit. Non dico tibivſqꝫ ſepties .ſ. tm̄: ſed vſqꝫ ſeptuageſies ſepties.Qd̓ exponit̉ multipliciter: vno modo ſic vt intelligatur omne peccatū. nam ſeptuagintaſepteꝫ reſultat ex vndenario ſepties multiplicato. vndēarius autem eſt numerꝰ tranſgreſſionem ſignās qͥexcedit denariū ꝑ quem notat̉ decalogus. ⁊ ſeptenarius ſignat vniuerſitateꝫ. Dimittere ergo delinquenti. lxxvij. vicibꝰ hoc eſt dicere omnē trāſgreſſionem quā incurriſſet ꝯtra omnia preceptaAlio modo vt intelligat̉ ſeptem vicibus ſeptuaginta que ꝯſtituunt. ccccxc. id eſt totiēs quotꝭ vixhomo peccare poteſt in aliquem: ⁊ ponitur determinatus ꝓ indeterminato. Tercio mō qꝛ ẜm Lucam numerant̉ ab exordio mundi ab Adaꝫ vſqꝫad xp̄m. lxxvij. generationes ꝑ quas ſucceſſiuasxp̄c deſcendit. q. d. Et ſi peccata ꝯmitteret tot qͦtomnes ille. lxxvij. generatōnes cōmiſerunt. ſicutego omniū veni peccata dimiſſurꝰ: ita ⁊ tu vicarius meꝰ omnia peccata ignoſce. cum .ſ. reuertiturad veram penitentiā. Et hoc eſt quod ait LucatSi ſepties in die peccauerit in te ⁊ ſepties in dieꝯuerſus fuerit ad te dicens. penitet me: dimitte etQuod eſt intelligendū in foro penitentie: et cumapparet vere penitēs. Et ideo ſignanter dicit. Couerſus fuerit. Conuerſio em̄ importat verā penitentiam ꝓut apparet. aliter nō debet ſacerdos dimittere .i. abſoluere: qꝛ vt regula iuris habꝫ ī. vj.de re. iur. venia nō datur niſi correpto. ⁊ de peni.di. j. Neminē. ⁊ di. v. Fratres. In foro aūt iudiciali quantūcunqꝫ reum peniteat. iudex tamen debet ẜm exceſſus qualitatem punire ⁊ nō dimittetur impunitum. Dum em̄ vni parcit̉ indigno aiAmbro. ad ꝓlapſionis ꝯtagium ꝓuocat vniuer-
ſos. Facilitas em̄ venie incentiuum prebet dequēdi. xxiij. q. iiij. Eſt iniuſta. In ꝓprijs aūt ijrijs priuata ꝑſona dꝫ dimittere ſꝑ. i. nunqͣꝫ odinvel rancorē hr̄e: ⁊ cū veniā petit qͥ in eū peccauſignū rancoris vt ē ſubtractio loq̄le ⁊ hmōi. Acrionē aūt iniuriaꝝ cū ſatiſfacit ꝯpetenter inquātuꝫpōt. Un̄ fabianꝰ papa. Siqͥs cōtriſtatꝰ fratri ſuonoluerit recōciliari. ſatiſfaciente eo ꝙ cōtriſtauinacerrimis maceret̉ īedijs. di. lxxxxj. glo. j. id ē pena excōicatōnis. ¶ Item cum dn̄s ih̓s diſcipup̄diceret qꝛ oporteret eū ire hieroſolimā et multapati ⁊ mori narrante matheo. Petrꝰ apprehēdēeum puta ꝑ veſtimentū retinens ex nimio affead eum ꝯpaſſione motꝰ: cepit increpare eumcens. Abſit tibi domine nō erit tibi hoc quaſi dinō ibis in hieruſalē ne iſta patiaris. Non eſt bonum ꝙ tu vadas ad faciendū te occidi. Coſus aūt ih̓s. reſpondit Petro. Uade poſt me ſathana ſcandalū es mihi qꝛ nō ſapis que dei ſuſed ea q̄ ſunt homiuū. Sathan interpretat̉ adu̓ſarius ſeu ꝯtrariꝰ. dicit̉ igit̉ Petrꝰ ſathan .i. ꝯtrerius xp̄o: ſed nō eo mō quo dyabolꝰ. Nam dybolus eſt ꝯtrariꝰ voluntati xp̄i ⁊ ſaluti nr̄e exmalignitate. Petrꝰ ꝟo erat ꝯtrariꝰ voluntati chriſiqua .ſ. cupiebat pati ꝓ ſalute mūdi ex pietate axp̄m ignorans myſteriū redemptionis hurEt iō dyabolo fuit dictū a xp̄o victo ī tēptatōnUade ſathana .i. recede a fidelibꝰ .ſ. reprimēdmaliciā ſuā vt nō audeat tm̄ tēptare⁊ deciꝑe: ꝑtro aūt fuit dictū. Uade pꝰ me. i. vt eū imitaret̉paſſione crucꝭ ⁊ qd̓ .ſ. volebat detine̓ eū ne iret adpaſſionē ad quam tēdebat: ⁊ nō ſumit̉ ꝓ ſcādaloqd̓ includit pctm̄: qꝛ nullū tale ſcādalū fuit in ecnec actiuū nec paſſiuū. Nō ſapiebat Petrꝰ in hͦ q̄dei erat volūtatis .ſ. pr̄is ſed q̄ hoīm dictat natra ⁊ ſenſualitas .ſ. vitare mortem. Unde ⁊ conſquenter oſtendit xp̄c ꝙ ad ꝑfectam ſequelam xp̄ad ſalutem ꝯſequendam: oportet mortificare ſenſualitatem ⁊ exponere ſe morti cum expedit diceSi quis vult poſt me venire abneget ſemetip̄mid eſt proprias paſſiones viciorum abdicet: eas nſequendo tollat crucem ſuam. non quidem chriſti: quia ferre non poſſet pre magnitudine: ſed ſuam .ſ. tribulationū ⁊ afflictionū q̄ dei volūtate eparant̉. Tollat ait nō in verb̓ tm̄ alios hortādoſed ſuꝑ ſe oꝑe ſufferēdo ⁊ volūtarie patiēdo. ⁊ ſequat̉ me: vitā ꝓpriā cū expedit morti exponeet hoc eſt qd̓ ſequit̉. Qui em̄ voluerit aīam ſuaſcꝫ rōnalē ſaluā facere. ꝑdet eā .i. aīam ſenſualem⁊ vegetabilē. Eſt em̄ ibi relatio ſimplex cū diciteam: refert̉ ad nomē idem nō ad totū ſignificaNec ex hoc dicunt̉ eſſe plures anime in homineſed plures potentie: que in diuerſis rebus dicuſttur anīe. Uel abnegatio ſui eſt ẜm Baſiliū. receſſus a proprijs voluntatibus. vel ẜm Orige. Abnegat quis ſeipſum: dum vitam prius in maliciaconſuetam alteratōne debita ꝯmutat. vt de laſouia ad caſtitatem: de gula ad abſtinentiam. Alma ſuā vult ſaluā facere qͥ vult ẜm pn̄tem vitamviuere ⁊ aīam ꝓpriam in ſenſibilibꝰ ꝯſeruare: ⁊ꝑdit eam ⁊ occidit ſpiritualiter. Sed qui perai