Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CXXIXv
Einzelbild herunterladen
 

Titulusquintus

dens ſubdit. Ego qd̓ vidi apud patrem loquorNon em̄ ſolum eandem ſubſtantiam ſed eandeꝫveritatem patris habeo. patrē ſuū vult deū intelligi. q. d. veritatem vidi. veritatē loquor qꝛ veritas ſum. Sic ergo dn̄s veritatē loquit̉ quā viditapud patrem. ſe vidit ſe loquit̉ qꝛ ip̄e eſt veritaspatris. Theophilus. Cū audis. quod vidi loqͦr.nequaqͣꝫ corꝑalem viſionem intelligas ſed naturalem noticiam verā ⁊ approbatā. Sequit̉. et vosquod vidiſtis apud patrē vr̄m facitis .i. dyabolūcuius filij erant: eius acta imitādo. Cuiꝰ em̄ opera quiſqꝫ facit: eius filius comprobat̉. imitationeſcꝫ nō natura. Gratianus de pe. di. j. Illi aūt ītelligentes de patre carnalis cognationis rn̄derūt.Pater noſter abraam eſt. q. d. quid tu dicturꝰ escontra abraam. Uidebat̉ em̄ eū p̄notare vt aliquid male diceret de abraā ⁊ eſſet eis occaſio faciendi quod cogitabant .ſ. occidendi. Sed hocip̄mieſus interemit vt falſo dictū. vnde reſpondet. ſfilij abrae eſtis: oꝑa abrae facite. nō negat eorumoriginem ꝙ ex ſemine abrae deſcenderant: ſed facta cōdemnat: et dicit in plurali oꝑa nō opus adinnuendū ẜm origenem. ꝙ non ſolū opus vnumabrae .ſ. illud quod dicit̉ de eo ꝙ credidit abraaꝫdeo: ſed ⁊ alia eius opera oportet imitari vt ſit verus filius abrae. Nūc aūt queritis me interficerehominem qui veritatē locutus ſum vobis. hancſcꝫ veritatem ꝙ eſt patri equalis. ꝓpter hoc enīquerebant eū iudei interficere. Et vt oſtendat ꝙnon ſit cōtrariꝰ patri ſubdit. Quā audiui a deo.Audire aūt nihil aliud eſt qͣꝫ eſſe a patre hoīem.dicit nō dei filiū nō verbū: qꝛ non morit̉ verbumHoc abraā nō fecit. q. d. In hoc ꝓbatis vos noneſſe filios abraam qꝛ facitis oꝑa ꝯͣria Abrae. orige. et tꝑe abrae non eſſet natus chriſtus. Erat tn̄aliquis homo qͥ diceret veritatē quam audiſſꝫ?deo quē abraā nō occidit. Et ſcias ꝙ nullo tempore aduentus ieſu ſpūalis defuit ſanctis: vos facitis oꝑa patris veſtri ait ieſus. Dic̄ hoc dn̄s. vtait Criſoſt. volens eis auferre ſuꝑfluam gloriamde cognatione. ⁊ ſuadere eis vt non vltra ſpeꝫ ſalutis habeant in cognatione naturali: ſed in ea q̄eſt ẜm adoptionem. hoc em̄ eos ꝓhibebat venire ad chriſtū qꝛ extimabant cognationem abraeſibi ſufficere ad ſalutem. Et qꝛ ceperant iudei vtcunqꝫ cognoſcere. nō de carnis generatione dn̄iloqui: ſꝫ de vite inſtitutione. ideo rn̄derūt iudei.Nos ex fornicatione non ſumus nati. Conſuetudo ſcripturaꝝ ait Criſoſto. eſt fornicationem ſpiritualiter appellare: cum dijs multis ⁊ falſis anima tāqͣꝫ ꝓſtituta ſubijcit̉. q. d. Nō ſumꝰ ydolatrevnū pr̄em habemꝰ deū .ſ. eū colendo. Sed qͥd dicitis ait Criſo. vos patrem habere deum: ⁊ xp̄mincuſatis hoc dicentē vt sͣ. dictū eſt. Et qͣꝫuis miti eoꝝ eſſent nati ex fornicatione qꝛ illicitas cōmixtiones faciebāt: nō tn̄ hoc redarguit: ſed adhucinſtat ꝙ nō ſunt ex deo dicens. Si deus pat̓ veſter eſſet diligeretis vtiqꝫ me. Hilarius. Nō improbat ꝙ deū patrem ſibi dicerent qͥ ſunt veri filij dei: ſed temerariam iudeoꝝ vſurpationem patrem ſibi deū p̄ſumentiū: ꝑ id qd̓ ſe nō diligerent

obiurgat. Sed cū ab his qͥ ſibi deū patrem dicerent idcirco ſe diligēdū ait qꝛ ex deo exiſſet: ⁊ caſam dilectionis ex cā docuit eſſe naſcendi. vn̄ diEgo em̄ ex deo ꝓceſſi ⁊ veni. ꝓceſſio eiꝰ ꝑtinet adnatiuitatē incorꝑalē: aduētus ad corꝑalē ex matre. Dicitis deū patrē: cognoſcite me vel fratremnō eſſe aūt a ſe originē ſibi docuit cū ſubdit. Heqꝫ a meipſo veni ſed ille me miſit. includit .n. miſio ꝓceſſionem a patre eternalem ⁊ tꝑalē. Quare loquelam meā nō cognoſcitis ſubdit chriſtusqꝛ nō poteſtis audire ſermones meos. Augꝰ. Icaudire nō poterant: qꝛ corrigic redendo nolebātEt qꝛ iam chriſtus excluſerat iudeos a cognatine abraam ⁊ a cognatiōe ſeu filiatione diuīa nūꝑcutit eos aꝑte dicens. Uos ex pr̄e dyabolo eſnō natura ſed imitatione. Nō em̄ erant iudei mli natura quaſi ducentes originē de gēte tenebrrum vt dixit hereſiarcha manicheꝰ .ſ. ꝙ dyaboet caro nr̄a haberet originē a qͣdā natura maliprincipe tenebrarū. Gratianus. xxij. q. ij. §. Itenopponit̉. ait. erant filij abrae carne. ſꝫ qꝛ nō fuerūfilij imitatione: nō deputant̉ inter filios abrae/dicunt̉ a xp̄o filij dyaboli nō naſcendo ſꝫ imitando. p̄fert̉ gͦ imitatio oꝑis origini carnis. et deſidria patris veſtri vultis facere. Ecce vnde filijtalia deſideratis qͣlia dyabolꝰ: non qꝛ de illo nateſtis: queritis me occidere hoīem qͥ veritatē locitus ſum: ſicut dyabolus inuidit ⁊ occidit primoparentes. Ille ait ieſus homicida erat ab initiovtiqꝫ in pͥmo hoīe. nō ferro accinctus ait Auguſſed ad hoīem malū verbū ſeminauit: cū .ſ. ait ertis ſicut dij ⁊cͣ. et occidit. Noli gͦ putare te nō eſſehomicidam cū fratri tuo male ꝑſuades: cū .n. male ſuades fratri tuo occidis de pe. di. j. Noli. ⁊ qͥfrequenter etiā ip̄i iudei dicebant de chriſto ꝙ neerat ex deo. on̄dit etiā ex hac falſitate eos eſſe exdyabolo qꝛ vt ſubdit in veritate nō ſtetit. AugꝰDyabolus in veritate ſtetiſſe nō in veritate cretus fuiſſe negat̉. Fuit enim in veritate condituſed dū de ſe ſuꝑbiēdo p̄ſūpſit ab ea alienꝰ factꝰ ēSed in ꝟitate ꝯditus nō fuiſſet ſi dilectioneꝫ ſiꝯditoris nō hūiſſet: de pe. di. ij. §. qd̓ ergo. an̄ ca.principiū. Aug. xj. de ciui. dei. Dyabolꝰ in verit.te nō ſtetit: et iō nunqͣꝫ cū ſanctis angelis beatusfuit. recuſans ſe eſſe ſubditū creatori ac ꝑ hoc faſus et fallax. qꝛ pia ſubiectōe noluit tenere qd̓ nature eſt. ⁊ affectans ſuꝑbaꝫ elationē ſimulare qͥtnō eſt. Oportet gͦ intelligere ꝙ in veritate nō ſtctit ꝙ fuit in veritate .ſ. creatus ſed nō ꝑmanſit inea. Et qd̓ Io. in can̄. ait. Ab initio dyabolus peccat. nō ab initio ex quo creatꝰ eſt peccare putaeſt: ſed ab initio peccati .i. ꝙ hūit pͥncipiū pctmieo. nō ꝙ malus ſit creatꝰ ⁊ peccās. Et cur dyabelus veritatē nō colat ſubdit̉. Quia nō eſt verit.in eo ẜm Orige. eo ꝙ vana ſuſpicat̉ ⁊ ſeductꝰ eſtipſe a ſeipſo. in hoc deterior qͣꝫ alij illi quidem aeo fallunt̉. is ſibi p̄dicte deceptionis auctor exūterit. Uel veritas dicit̉ nō eſſe in eo ẜm origerqꝛ ꝑticeps xp̄i nō fuit qͥ ait. ego ſum veritas. Ueex hoc patet ẜm aug. ꝙ in veritate nō ſteterit ein ea fuerit. qꝛ nō eſt nūc veritas in eo eſſet aūt ſi