¶ CapitulūIIIFo. CXXIX
um. nec eum ſic docuit quaſi indoctum genueritſed hoc eſt em̄ docuiſſe ꝙ genuiſſe ſciētē. ſi .n. ſimpliciter eſt natura veritatis hoc eſt filio noſſe qd̓eſſe. Nolite ergo cogitare patrem loqͥ filio ſicutduos homines. puta patrem loqͥ filio ſuo hoī puro. Que em̄ verba fierent vnico verbo? Sic̄ aūtdeus loquit̉ in cordibus noſtris ſine ſono: ita loquit̉ filio ſuo: quēadmodū gͦ gignendo dedit vteſſet: ſic dedit ei vt noſſet. Et ſequitur. Qui miſitme mecū eſt. pͥmū minorationis eſt .ſ. inquantuꝫhomo factus intātū miſſus. ſcd̓m deitatis .ſ. mecum eſt. Et non reliquit me ſoluꝫ. nō em̄ quo mſit filium .ſ. in mundū ibi nō erat pater: qͥ ait celūet terrā ego impleo. qꝛ que placita ei ſūt facio ſꝑnō ex quodaꝫ initio ſed ſine principio ⁊ ſine finecum eo facit. Uel ideo hec dicit ẜm Criſo. qꝛ dicebant eū ex deo non eſſe ꝙ ſolueret ſabbatū. oſtēdit hoc eē bn̄placitū patri: et multi crediderūt ineum hec loquentem. Crediderunt quidē: ſed nōvt oportebat ſimpliciter quaſi letantes ⁊ requieſcentes in humilitate verboꝝ qui ſuaſi non erātin alta doctrina.De perſuaſione. §. XI.Ieſu ad credentes vr ꝑſeuerarent ⁊ dura increpatione iudeoꝝ ꝑfidoꝝ. Dicebat ergo Ieſus (aitiohannes) ad eos qͥ crediderant in eum iudeos.Si manſeritis in meo ſermōe. Quid eſt manerein ſermone chriſti ſeu verbis dn̄i: niſi nullis temptationibus cedere. Si labor eſt ait Aug. attēd.premiū. Seqͥt̉. Cognoſcetis veritatē. q. d. qꝛ nūccredentes eſtis manendo videntes eritis. Quideſt enim fides: niſi credere quod nō vides. Si gͦymaneat̉ in eis qd̓ credit̉ ꝑuenient̉ ad id qd̓ videat̉. vt .ſ. cōtemplent̉ ip̄am veritatē nō ꝑ verbaſonantia ſed ꝑ lucē ſplendētē. veritas incōmutabilis eſt: panis eſt mentis: reficit nō deficit. Ipſaaūt veritas verbū dei eſt: hec veritas carne īduta eſt. vel ẜm Criſo. cognoſcetis veritatem .i. me.qui ſum veritas. Iudaica aūt illa om̄ia .ſ. legaliatypus erant. Et qͥd ſequat̉ ex hac cognitiōe oſtēdit cum ſubdit. Ueritas liberabit vos. q. d. Et ſnon delectet veritas: delectet libertas. liberari dicit̉ liberū fieri .i. euadere ꝑicula: moleſtijs carereAug. Unde veritas liberabit niſi a morte. a corruptione. a mutabilitate. Rn̄derunt ei iudei. criſoſt. dicit eos qͥ crediderant infraſcripta rn̄diſſeturbari ⁊ ſeuientes ꝯtra eū iſta dicentē quaſi ſerui eſſent. Aug. aūt exponit hoc nō de credentibſed de alijs iudeis qͥ erant in turba cum eis: qͥ nōcredentes dicūt. Semen Abrae ſumus ⁊ neminiſeruiuimus vnqͣꝫ. q. dicant eos qui ſunt de ſemīeabrae vt nos ingenui ſunt: ⁊ ideo non oportebateos ſeruos vocare. Nunqͣꝫ em̄ ſeruiuimꝰ. loqͥ aūtintendebant de ſeruitute temꝑali ⁊ mendaciū dicunt cū frequēter ſeruituti additi fuerint. In ſeruum em̄ venundatus eſt ioſeph pater eoꝝ: ī egꝭpto ſeruierūt pharaoni. In terra ꝓmiſſiōis multis tyrannis finitimis ſeruierūt: vt patet in libroiudicū ꝑ totum Nabuchodonoſor in babilonempoſtea ꝑſis et medis. Exinde antiocho regi ſyrie
Et tūc romanis ſeruiebant. Propter qͥd em̄ dabant eis tributa? Sed qꝛ nō ad vanā gloriā erātque dicebātur a chriſto ſed ad ſalutē: non voluitdn̄s oſtendere eos ſeruos hoīm vt potuiſſet: ſedpctī a qua duriſſima ſeruitute ſolus deus eriperepoteſt. Et hoc eſt qd̓ reſpondēs dicit. Amē amēdico vobis. qꝛ oīs qui facit pctm̄ ſeruus eſt peccati. Aug. Amen eſt verbū hebraicuꝫ ⁊ interpretat̉veꝝ. nec tn̄ grecus nec latinus interpres auſus ēinterpretationem vt honorē haberet velamentoſecreti vt nō vt eſſet ligatū: ſꝫ ne vileſceret nudatum. Ex geminatione incultat ex hoc dormiētesquodammodo excitat contemni nō vult. Om̄isdicit qui facit pctm̄ ſiue iudeꝰ ſiue grecꝰ ſiue pauper ſiue diues ſiue imꝑator ſiue ſeruus. Qui omne dicit nihil excludit. di. xix. Si romanoꝝ. Seruus eſt pctī qꝛ quiſquis ſe prauo deſiderio ſubijcit iniquitatis dn̄o colla ſupponit. Sed huic dn̄ocontradicimus: cum iniquitati qua nos comꝑatreluctamus: cū conſuetudini violenter reſiſtimꝰcū culpam penitēdo ꝑcutimus ⁊ maculas lachrimis lauamus. Quāto aūt aliqui liberius ꝑagūtꝑuerſa que volunt ait Grego. in moral̓. tanto eiſeruitio obnoxius obrigant̉. Aug. Solꝰ de peccato liberare pōt qui venit ſine peccato: ⁊ factuseſt ſacrificiū ꝓ pctō: de ꝯſe. diſt. iiij. Nemo tollitpeccata mundi niſi chriſtus qui eſt agnus tollēspctā mūdi ⁊c̄. Et ſb̓dit. Seruꝰ nō manet ī domoīeternū: qꝛ peccator ī ſeruitute peccati neqꝫ in domo eccleſie militantis morat̉ merito nec triūphātis. Hiero. qui eſt aliqua ſorde peccati pollutus.ſ. mortalis: de eccleſia dici non poteſt nec xp̄o ſb̓iectus: de pe. diſt. j. eccleſia. Filius manet ineternum .ſ. in domo predicta filius .ſ. xp̄s ẜm Auguſcorpus ⁊ caput eſt. Ipſe em̄ preciū dedit ſanguinem ſuum: iuxta illud apl̓i. empti eſtis precio magno. et ſic nos liberauit .ſ. virtute. que virtus cūremanſerit in ſacramentis ꝑ ea deuote ſuſcepta.a ſeruitute peccati liberamur ꝑ filiū. Unde dicit:Si ergo liberauerit vos filius: vere liberi eritis:nō a barbaris ſed a dyabolo: non a corꝑis captiuitate ſꝫ ab anime iniquitate. Prima libertas ē carere criminibus ⁊ hec imꝑfecta in mūdo: qꝛ carocōcupiſcit aduerſus ſpūm. Secunda ⁊ ꝑfecta eritin patria. Et qꝛ iudei ſe liberos dixerant qꝛ ſemēabrae erāt ad hoc rn̄det. Scio qꝛ filij abrae eſtisq. d. Agnoſco vos qꝛ filij eſtis abrae carnis origne nō cordis fide. ⁊ ideo ſubdit. Sed me queritꝭinterficere hoc aūt addit ne dicant pctm̄ nō habemus. dimittens omnē eoꝝ vitā redarguere hͦ qd̓pre manibus erat qd̓ adhuc agere volebant īducit in mediū. paulatim em̄ eos a cognatione illaremouit: erudiens in hoc magna ſapere. Sic̄ em̄libertas ⁊ ſeruitus eſt ab operibus ita ⁊ cognatōSed ne dicerent hoc iuſte agimus. hoc remouetdicens cauſam. Quia ſermo meus nō capit ī vobis .i. nō capit in cor veſtrū. qꝛ nō recipit̉ a cordeveſtro. Sic eſt ſermo dei fidelibus ſic̄ piſcibꝰ hamus. Tūc capit qn̄ capit̉. Altitudinē etiā ſuoruꝫdogmatum ẜm Criſo. in hoc on̄dens. Et qꝛ poſſent dicere. Quid ſi a teipſo loqueris? hoc exclu-
R 3