Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CXXXr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū IIIFo.CXLR

ſtetiſſet in ea. cū loquit̉ mendaciū ex ꝓprijs loqͥtur .i. ex ſe: qꝛ mendax eſt ⁊ pater eius. Nō ſic eſtiſtud intelligendū vt manichei heretici .ſ. ꝙ dyabolus ſit mendax ⁊ pater dyaboli. nō em̄ dyabolus hꝫ patrē aliū qͣꝫ deū qͥ pr̄ eius eſt. qꝛ eum cresuit ⁊ bonū: ſed effectus eſt ex ſe mendax vt dictūeſt: ⁊ pater mendacij .i. inuentor. nam ⁊ mendacium dixit cū criminatus eſt deū apud homīes adeuam dicens. Qm̄ inuidens vobis deus lignuꝫinhibuit. et apud deū criminatus eſt hoīes cū aitde Iob. an gratis colit iob deū ⁊cͣ. Iob. j. ẜm theophilū. Cauete inqͥt Ambro. frēs mendaciū. qͥaomnes qͥ amant mēdaciū filij ſunt dyaboli. Eſtaūt mendaciū nō ſolū in verbis ſed in ſimulatisetiam oꝑibus. mendaciū eſt chriſtianū ſe dicere:⁊ opera xp̄i nō facere. xxij. q. v. Cauete. Ꝙ autēdicit ex ꝓprijs loquit̉ .ſ. dyabolus. on̄dit̉ in hͦ ẜmAug. vnūquemqꝫ nō niſi ꝓpria voluntate peccare. ad hoc. xv. q. j. nō eſt. Ego aūt qͥ veritatē diconō creditis mihi. Alchuinus. qꝛ dominꝰ veritaꝫeſt ⁊ filius veritatis: dei veritatē dicit. Sꝫ iudeiqꝛ filij erant dyaboli auerſi erant a veritate.Ea que ponit.§. XII.Ioh̓. vij. ca. abbreuiando vbi etiā narrant̉ ꝑſecutiones ⁊ ꝯtumelie ꝯͣ chriſtū dicit̉ ꝙ ambulat ih̓sin galileā. alteraꝫ .ſ. ꝓuinciā a iudea vbi erat hieroſolyma. et aſſignat cāꝫ. Nō .n. volebat in iudeam ambulare. qꝛ querebant eum iudei interficere. In hoc ẜm Aug. dans exemplū ꝙ cū qͥs querit̉ ad mortem iniuſte etiam prelatꝰ pōt et debꝫlocum mutare vt ſe p̄ſeruet. et hoc qn̄ ſine eo pōtgrex ſibi cōmiſſus ſaluus cōſiſtere. de qͦ pleniꝰ habes. vij. q. j. §. hoc tunc. ⁊. c. ſciſcitari. Et cū eēt inꝓximo dies feſtus ſcenophegie .i. tabernaculoꝝ:de menſe ſeptembris. Dixerunt ei fratres ſui. nōfratres carnales qꝛ maria eū habuit vnigenitumẜm Aug. et omnes alios fratres. gͦ dicūt hic ꝯſanguinei qͦs in diuerſis gradibus habebat. Tranſihinc ⁊ vade ī iudeā vt ⁊ diſcipuli tui videāt oꝑaque tu facis ⁊cͣ. Non intelligit̉ de. xij. diſcipulisqui ſꝑ ſequebant̉ eū. ſꝫ de alijs qͥ ex turbis afficiebant̉ ad eū ⁊ doctrinam eius qͥ erāt in iudea. glorie aūt tꝑali eius ⁊ ipſoꝝ ꝯſulebant. Et qꝛ hūanāgloriam querebant ideo in eum non credebāt aitAug. et euangeliſta narrat ꝙ nō credebant frēsiſti in eum. xp̄m em̄ vt cōſanguineū potuerūt habere: credere aūt in eū ipſa ꝓpinquitate faſtidierunt. Multe aūt amaritudinis ẜm Criſoſ. verbailla erant: qꝛ et de formidine ⁊ de amore glorie eūnotāt. ⁊ de veritate ſignoꝝ: quaſi ſuſpicarent̉ nōeſſe vera miracula. Rn̄dit aūt chriſtus manſuetedocens nos nō indigne ferre ſi etiam aliqui vilesnobis conſilient̉. Tempus meum ait nōdū adunit .ſ. glorie mee quo veniā in altitudinē. tempusveſtrum ſemꝑ eſt ꝑatū .i. mūdi gloria quam intēditis. Uel ẜm Criſo. fortaſſe iſti fratres querebāteum prodere ⁊ tradere iudeis. ⁊ ideo dicit tp̄s ſuum nōdū adueniſſe .ſ. mortis ⁊ paſſionis. Tēpuseoꝝ dicit ꝑatū .ſ. ad hoc querendū cum iudeis .ſ.mortem ſuam. Et qꝛ duo videbant̉ impingere ꝯͣ

eum .ſ. formidinem ⁊ inanem gloriam. Contra pͥmum dicit: nō poteſt mūdus odire vos me odit.qꝛ teſtimoniū ꝑhibeo de illo qꝛ oꝑa eius .i. amatorū mundi mala ſunt. Ex quo patet qꝛ non formidabat cū rep̄henderet vicia: Cōtra ſcd̓m dic̄. voſaſcendite ad diem feſtum. Si em̄ gloriā affectaſſet ſecū retinuiſſet: vt cū maiori cōmitiua aſcēderet. ego aūt nō aſcendam .ſ. vobiſcū vel palaꝫ vtſuadebant. nā vtiqꝫ aſcendit vt ſubdit euāgliſtaſed nō cum eis. Poſt acceſſum gͦ eoꝝ ipſo occulte aſcendente ad feſtū: fiebat de eo murmur multus. dicentibuę. vbi eſt ille? Et varietas erat loquētiū. qꝛ quidā dicebāt eū bonū. alij ſeductorēBonum eum dicebant turbe: ſeductorē ꝟo pͥncipes ſacerdotū ⁊ phariſei. Nemo tn̄ palam loquebat̉ de eo .ſ. eoꝝ qui dicebant eū bonū: ꝓpter metum iudeoꝝ. Iam aūt die feſto mediante aſcēdit in templū feſtū illud ſcenophegie. vij. diebuscelebrabat̉. nō gͦ aſcēdit in primis diebus ſꝫ die feſto mediante .i. in medio feſti. Ideo aūt tardauitvenire vt auditores attentiores faceret. Nam inprincipio feſti magis attendebant ad ea q̄ erantfeſti. nec aſcendit ipſe ad diem feſtū vt fratres ſuiqꝛ nō ad delicias fruendū feſti: ſꝫ ad lucē prebendam doctrine: vnde ſubdit̉. et docebat. Et mirabant̉ iudei dicentes. Quō hic lrās ſcit cū non didicerit? tanta erat virtus dicentis. et qꝛ dixerantſeducit turbas: tranſmutati mirarent̉. Nunqͣꝫ qͥnouerant vbi natus ⁊ educatus viderant lr̄as diſcentē. ⁊ tamen audiebant de lege diſceptantemlegis teſtimonia ꝓferentem que nemo poſſet ꝓferre niſi didiciſſet. Ab hac qōne ait Criſo. cognoſcere debebant qm̄ hec ſcīa nō erat humanitꝰ ineo ſed diuinitus. Et hoc eis dn̄s reuelauit ieſusdicens. Mea doctrina nō eſt mea: ſꝫ eius qͥ miſitme patris .i. qui incarnari ꝯſtituit. Doctrinā quādocui ⁊ doceo nō eſt a me inquantum homo quēvidetis. vel ẜm Aug. qꝛ chriſtus inquantū deuseſt verbum ſeu ſermo ſiue doctrina patris: iō dic̄Mea doctrina nō eſt mea. q. d. Ego non habeoeſſe a me ſꝫ a patre vbi vehementer oſtendit ſui ⁊patris vnā eſſe doctrinaꝫ. Ac ſi diceret ẜm Criſoſto. Nihil habeo ꝑ me tm̄ aut diuerſum a patre.Et ad cognitione altitudinis huius rei dat modum ſubdens. Si quis voluerit voluntatē eiꝰ facere. hoc eſt facere voluntatē dei patris crede̓ ineū. cognoſcet de doctrina mea vtrū ex deo ſit ⁊cͣ.qꝛ ꝑueniet ad gloriam vbi ꝑfecte cognoſcit̉ myſterium trinitatis ⁊ ꝓceſſus ꝑſonarū. Uel ẜm criſoſto. auferte. q. d. iram inuidiam odiuꝫ que ſinecā habetis contra me ꝯtra voluntatē dei: ⁊ nihiꝓhibebit vos cognoſcere qm̄ verba dei ſunt queloquor. Qui a ſemetipſo loquit̉ .i. qͥ vult aliquāꝓpriam inſtituere doctrinam ꝓpriaꝫ gloriā querit .i. ꝓpter nihil alind hoc vult qͣꝫ vt gloriā propriam acquirat. Qui aūt querit gloriā eius qͥ miſit illum: hic verax eſt ⁊ iniuſticia in eo nō eſt. qͣſidiceret. Uerax ſum qꝛ doctrina ꝯtinet veritatemIniuſticiam in me nō habeo qꝛ alteriꝰ gloriā nōvſurpo. Dn̄s inqͥt Aug. dedit nobis magnū exēplum humilitatis. dū habitu inuentus vt homo

R 4