¶ Capitulū IIIFo.CXXVII
riam chriſti inqͣꝫtuꝫ homo deꝰ pater a gloria hominum etiam ſanctorum qꝛ incomprehenſibilitermaior eſt gloria chriſti. cū aūt maloruꝫ ꝑuerſitascreſcit. nō ſolū frangi predicatio nō debet ſed augeri quando .ſ. aliquibus prodeſt. di. xliij. ſcimusUnde poſtqͣꝫ iudei dixerunt chriſtum demonia.cum predicationis ſue beneficia largius impendit dicens. Amen amen dico vobis. Ubi nota ꝙamen ẜm aliquos iuratio eſt. extra de iureiuran.et ſi chriſtus. Scd̓m alios nō iuratio ſed ſimplexaffirmatio locutionis. Eſt em̄ nomen hebraicum⁊ interpretat̉ ita eſt. Uel ẜm Hiero. vere vel fideliter. Et alij euangeliſte cum hanc dictionem ponunt vnice ponunt. iohannes autem geminatimAmen amen. qꝛ alij euangeliſte ꝯmuniter tradūtde chriſto ꝑtinentia ad humanitatem que ſūt magis nota: ſed iohannes ꝑtinentia ad diuinitatemvnde et minus nota. ⁊ ideo exigunt maiorem affirmationem. quaſi diceret. Uere vere. Si qͥs ſemonem meum ſeruauerit mortem non videbit ineternum. Si quis .i. ſi aliquis vbi oſtendit rarittem. ſermonem .i. doctrinam ſeruauerit firmitevſqꝫ in finem impleuerit. non videbit .i. non experiet̉ mortem ineternum .i. damnationem eternaꝫque vtiqꝫ eſt vera mors que ſꝑ ſeꝑat aīam a deovita eius. Nam iſta temporalis mors potius dicenda eſt migratō. Dixerunt ergo iudei. Nūc cognouimus quia demoniū habes. Grego. Sicutboni neceſſe eſt vt meliores etiā ꝑ ꝯtumelias exiſtant: ita ⁊ ſemꝑ reprobi de beneficio peiores fiūtputabant inſtinctu demonis dixiſſe illa intelligētes de morte corꝑali quod ipſe dixerat de ſpirituali. vnde dicūt. Abraam mortuus eſt ⁊ ꝓphete ⁊tu dicis ſiquis ⁊cͣ. Nunquid tu maior es pr̄e noſtro abraam? Rurſus ex inani gloria ad cognitionem cōfugiunt nominantes abraam patrem ſuūreputantes eum minorem abraam. Mendaciumaūt dicunt cum aiunt eum habere demonium. ⁊cum ſubdunt abraā ⁊ ꝓphetas mortuos illa morte de qua locutus eſt eis .ſ. eterna. quia em̄ ip̄i ſeruauerunt ad eos factum verbum dei: ideo ſemꝑviuunt. Quem teipſum facis? inquiunt. q. d. Tuqui nulla gloria dignus es filius carpentarij: degalilea tibi ſubripis gloriam ẜm Theophil̓. Ueẜm bedam cuius meriti cuiꝰ dignitatis vis crediSed vt dicit Origen̄. Cecutientium fuit hec prolatio. quoniam non ſe fecit ieſus id quod eſt. ſecex patre recepit. vnde reſpōdit ieſus. Si ego glorifico meip̄m. gloria mea nihil eſt. Suſpicabant̉iudei hocipſum dicere ex gloria temporali iō eisreſpondit de gloria preſenti. Quibus verbis dicit Beda on̄dit nihil eſſe gloriā vite p̄ſentis. Refert aūt ieſus gloriam ſuam ad patrem de quo ē.vnde ſubdit. Eſt pater qͥ glorificat me. Glorificauit aūt pater filiū ait Alchuinus cū tꝑe baptiſmiet in monte in tranſfiguratione. et tempore paſſionis appropinquante coram turbis facta eſt voxad eum. et poſt paſſionem eum reſuſcitauit ⁊ collocauit ad dexteram ſuam. Sed et filius glorificauit patrem eum manifeſtans. Unde dixit. egole clarificaui ſuꝑ terram. et addidit ieſus. Quem
vos dicitis quia dominus noſter eſt. volebat eisoſtendere quoniam non ſolum eum patrem neſciebant ſed neqꝫ deum. Nam ſi patrē cognoſcerent ⁊ filium eius venerarent̉. Deū etiam ꝯtemnunt dum homicidium in lege eius ꝓhibitū aduerſus chriſtum tractant. et nō cognouiſtis eumAlchuinus. q. d. Uos carnaliter illū deū veſtruꝫvocatis pro tꝑalibus ei ſeruitis ⁊ nō cognouiſtiſeum ſicut intelligendus eſt. Spūaliter ei ſeruireneſcitis. et hoc eſt ꝯtra hereticos quoſdaꝫ qui dicebant patrem xp̄i nō eſſe deū annūciatū in veteri teſtamento. ſed chriſtus dicit patrem ſuū queꝫilli dicebant deū ſuum. ⁊ ip̄m non cognouerunt.qꝛ ſi cognouiſſent filiū eius recepiſſent. Ego ſubdit noui eum. Potuit ⁊ h̓ ẜm Aug. iudicantibuſẜm carnem arrogantia videri. ſed arrogātia nonita caueat̉ vt veritas relinquat̉. xxij. q. ij. nō ita.Et ideo dicit: ego ſcio eum ⁊ ſi dixero qꝛ neſcio eūero ſimilis vobis mendax. qͥ .ſ. dicitis eū noſſe: etneſcitis. Maxima demonſtratio ꝙ ab illo ſit miſſus eſt. qd̓ dicit. Sed ſcio eū. naturaliter ipſiꝰ cognitionem obtinēs. qualis .n. ego ſum talis ⁊ piẜm Theophilū. Qm̄ ergo meip̄m cognoſco ſcioeum. prebet aūt indiciū ꝙ illud cognoſcit qd̓ ſubdit: et ſermonem eius ſeruo .i. mandata eiꝰ. Quidam aūt ſic intelligunt. Rationem ſubſtantie eiꝰeadem em̄ ratio ſubſtantie patris ⁊ filij. Ideoqꝫpatrem cognoſco. Nam et ꝓ quoniā ſumit̉. et ēſenſus. Qm̄ ſermonē eius ſeruo. Sermonem etiam pr̄is tanqͣꝫ filius loquebat̉ ait Aug. ⁊ ip̄e eratverbū patris qd̓ hoībꝰ loquebat̉. Et qꝛ dixerātNunquid maior es patre noſtro abraam oſtēditſe eo maiorem: in eo quod ſubdit. Abraā pat̓ veſter exultauit vt videret diem meum. q. d. Diemmeū deſiderabilē habuit ⁊ leticie plenū: nō quaſialicuius minimi aut fortuiti ẜm theophilum. nōtimuit inquit Aug. ſed exultauit videret credēsvtiqꝫ exultauit ſꝑando vt videret intelligendo.Incertum aūt eſt vtrū dixerit de die dn̄i quo vēturus erat in carnē: vel de die dn̄i qͥ neſcit ortumnec ſcit occaſum .i. de natiuitate eterna ẜm deitatem. Sed nō dubito abraam totū ſciſſe. ⁊ de īcarnatione quidē cū dixit ꝓcuratori ſuo. Pone manum ſub femore meo ⁊cͣ. Gen̄. xxiiij. Diē aūt dn̄iẜm diuinitatē vidit ẜm Greg. qn̄ in figura ſūmetrinitatis tres angelos hoſpitio recepit Gen̄. xv.iij. Uel ẜm Criſo. quo ad diem paſſionis in oblatione arietis. et yſaac Gen̄. xxij. Uel ẜm Ioh̓. dominici in ſacri ficio abrae de capra vacca ⁊ ariete.triū annoꝝ ⁊ turture ⁊ colūba Gen̄. xiiij. Uidit ⁊gauiſus eſt. Aug. Quale aūt fuit gaudiū cordisvidere verbū manēs ſplendorē patris refulgentem mentibus hoīm apud patrē manentē deumet aliqn̄ in carne venturū ⁊ de pr̄is gremio nō receſſurum. q. d. inenarrabile. Sed carnales mentes iudeoꝝ hec audientiū mentē a carne nō ſubleuant. dum in eo ſolam carnē ſb̓am penſant. vn̄dicunt. Quinquaginta annos nōdum habes etabraam vidiſti. q. dicerēt. multa ſunt annoꝝ curricula qͥbus abraā mortuus eſt. quō gͦ vidit dieꝫruū? Theophil̓. Quidā querūt cū xp̄s eſſet tunc
R 4