¶Capitulū IIIFo.
CXXVI
in faciem hominis ſed viā dei in veritate docesLicet cenſum dare ceſari an nō? Pro quo Lucaſpicit tributū ⁊ idē eſt. Cogitauerat iſti ſic intra ſe⁊ condixerant. Aut tacebit aūt reſpōdebit. Si tāceat: dicemus eum ignorantem quia neſcit queſtionibus ſibi ꝓpoſitis reſpondere. et ideo ne notetur de ignorantia nō tacebit. Si aūt reſpondeatoportet alterum eum dicere: aut ꝙ danduꝫ ē: autnon eſt preſtandum. Si affirmet dandum: reddetur ex hoc exoſus populo. ⁊ ꝯtra legem loquividebit̉ que mandat decimas dari ⁊ oblationesofferre deo. non cenſum homini. Si aūt dicet nōdandum: erūt preſentes herodiani zelantes ꝓ honore ⁊ vtilitate imperij romani. qui ſubito capient eum ⁊ tradent preſidi. vnde dicit euangeliſtaꝙ cognita nequicia eoꝝ dixit ieſus. Quid me tēptatis ypocrite? oſtendite mihi nūmiſma cenſusQuibus offerentibus denarium dixit ih̓s. Cuieſt hec imago ⁊ ſup̄ſcriptio eius? Quibus dicentibus ceſaris: rn̄dit ieſus. Reddite que ſunt ceſaris ceſari .ſ. tributum ſeu cenſum imperatori. et q̄ſunt dei deo .ſ. decimas ſacrificia ⁊ oblatōes. Nōgͦ potuerūt caꝑe eum in ꝟbo quia nō negauit tributum dandū ceſari ⁊ decimas et oblatiōes deoofferendas dixit. vnde confuſi remanſerūt ¶ Interrogauit altera vice quidaꝫ adoleſcens ieſum:quē lucas dicit principē. ⁊ marcus refert ꝙ accedens in via genuflexit ſe corā eo ⁊ dixit: teſte matheo. Magiſter bone qͥd boni faciam vt habeaꝫvitam eternam? Cui xp̄s rn̄dit ẜm Lucā. Quidme dicis bonū. nemo bonus niſi ſolus deꝰ. Si intelligat̉ de bonitate eſſentiali ſeu ꝑ eſſentiā: ſic nemo nō ſolum homo ſed nec angelus eſt bonus ꝑeſſentiā .i. cuius bonitas ſit eſſentia ſua niſi deusq. d. Exquo me dicis bonum abſolute fateris deum. Si intelligat̉ de bonitate accidentali qualiseſt in creatura excludens .ſ. peccatū ſic nemo. id ēnullus ⁊ nulla homo bonus ſi purus homo. niſdeus .i. chriſtus ih̓s homo ⁊ deus. omnes em̄ ẜmapl̓m ad Roma. iij. in adam peccauerunt peccato originali īfecti ⁊ infecte chriſto excepto. Et addidit criſtus. Si vis ad vitam ingredi ſerua mādata. et interrogauit iuuenis. Que? forte hoc dixit qꝛ multa ſunt in lege veteri mādata vt ceremonialia ⁊ alia. ſed chriſtus declarauit ꝙ loquebảde moralibus vnde expreſſit nō om̄ia ſed quedāper modum exempli de decalogo dicēs. Nō homicidium facies ⁊cͣ. Cum dixit adoleſcens. Heomnia cuſtodiui a iuuentute mea. quod audienſieſus vt teſtatur Marcus. intuitus eum: dilexiteū: et dixit ei. Adhuc vnū tibi deeſt. ſi vis ꝑfecieſſe: vade vende omnia que habes ⁊ da pauperibus: ⁊ habebis theſaurum in celo ⁊ veni et ſequere me. Paupertas vt inſtrumentum diſponit adperfectionē: ſed perfectio conſiſtit in perfecta xp̄imitatione ꝑ obedientiam humilitatem ⁊ charitatem. Que audiēs iuuenis contriſtatus eſt ⁊ merens receſſit ẜm Marcū. Quia diues erat ⁊ multas poſſeſſiones habebat. Tunc chriſtus ait diſcipulis. Quamdifficile eſt diuiteꝫ intrare in regnūcelorum.
Cū facta eſſent. §. VII.encenia hieroſolymis. id eſt feſtum purificatiōisſeu reconciliationis templi ſub Iuda machabeoquod templum fuerat prophanatum ab Antiocho rege quod fiebat de menſe decēbris hyemserat. et ambulans ieſus in porticū Salomōis circūdatꝰ fuit a iudeis interrogantibus eū nō cauſaſciēdi veritatē ſꝫ calūniādi ⁊ accuſandi. et iō circūdederunt vt nullus ei aditus pateret ad exeūdūet dixerunt. Quouſqꝫ animam noſtram tollis. ideſt tenes animū noſtrum ſuſpenſum non loquendo aperte. Si tu es meſſias noſter. Dicunt ergo.Si tu es chriſtus dic nobis palam. Quibus ip̄ereſpondit vt narrat Iohannes. Loquor vobiset non creditis. Opera que ego facio in nominepatris mei teſtimonium ꝑhibent de me. quaſi diceret. non oportet ꝙ dicam aperte. ego ſum xp̄squia oꝑa ſcilicet miraculoſa que ſunt maius ⁊ efficacius argumentū qͣꝫ verba ad probandum veritatem fidei ⁊ doctrine mee hoc oſtendunt. cumilla faciam que prophete ꝓnunciauerunt meſſiam facturuꝫ et que fieri nō poſſunt niſi a deo. ſedvos nō creditis: qꝛ nō eſtis ex ouibus meis id eſtpredeſtinatis ⁊ recte viuentibus. Et hoc probatꝑ ꝓprietatē ouiū ſuaꝝ quā in ſe nō hēbāt q̄ ſūt tales. Oues mee vocē meā audiūt .i. doctrinā ⁊ eiobediūt. Et ego cognoſco eas. opera eoꝝ approbando ⁊ acceptando. gratiam infundendo. et ſequunt̉ me imitando veſtigia mea. et ex hoc p̄mium maximum conſequunt̉. Quia ego vitaꝫ eternaꝫ do eis. Et vita iſta eis ꝑpetua erit excluſa abomni pena et miſeria. ⁊ non erumnis plena ſicutvita reproborum in inferno. Unde ſubdit. Nonperibunt ineternum. id eſt non ibunt ad ꝑditionem eternam. Et huius ratio eſt: quia ſunt ſb̓ ꝓteccione mea. Sed nemo eſt ita potens quecūqꝫetiam creatura ſit vt rapiat. id eſt auferat eas demanu mea .i. ptāte. illud em̄ quod pater dedit mihi maius oībus eſt. dedit em̄ mihi eē vnū cum eoet habere vnā potētiā cū eo qd̓ eſt maximū oīm.Sicut nemo pōt a patre aliqͥd ſubtrahere a poteſtate vel voluntate ſua cuꝫ ſit oīpotens: ita nec amea cum ſit vna cū ſua quod exprimit magis dicens. Ego et pater vnū ſumus. In eo quod dicitvnū: oſtendit vnitatē ſb̓e. ꝯtra arriū qͥ poſuit diuerſitatē ſubſtantie in ꝑſonis diuinis et ideo dānatus ab eccleſia. Ꝙ ſubdit. Sumus. innuit pluralitatē ꝑſonarū in diuinis ꝯtra aliū hereſiarchāſcꝫ ſabelliū. qͥ dixit vnā ꝑſonā eē pa. ⁊ fil. ⁊ ſpūſſ.Sed aliqn̄ vno eorum noīe aliqn̄ alio nūcupari.ſed iudei lippis oculis tantam lucem veritatꝭ nōferentes. Tulerunt lapides vt iacerent in chriſtūſed ipſe benigniſſimus on̄dit eos irrōnabilit̓ moueri dicens. Multa bona opera oſtendi vobis expatre meo .i. in noīe eius facta quem dicitis deuꝫveſtrum. ꝓpter quod eorum opus me lapidatis.i. vultis me lapidare. q. d. Bona oꝑa nō merent̉penā ſꝫ remunerationē ⁊ gl̓iam. Cui dixer̄t. de bono oꝑe nō lapidamꝰ te. Non em̄ poterāt negareml̓ta bona ⁊ miracl̓a eis feciſſe cū eēt palā facta