¶ Citulusquintus
tiū. Et iſtud fieri nō poteſt .ſ. dimittere alter alterum niſi ob fornicationem .i. adulterium ſeu quācunqꝫ cum altera vel altero cōmixtionem ꝓbatāin iudicio vel notoria facto. et fornicationē etiamſpiritualem vt ydolatrie hereſis: ſed etiam de qͦcunqꝫ alio mortali peccato ad quod alter alteruꝫprecipue vxorem vellet inducere ⁊ nō poteſt reſiſtere. dicit glo. in ca. Uxor. ⁊ ca. ydolatria. xxviiq. j. ꝙ poteſt dimittere. qꝛ includit̉ ſub nomīe fonicationis ſpiritualis anime. Sed ꝓpter fornicationem carnalem etiam ſemel commiſſam poteſtdimittere modo predicto: ſed ꝓpter ſpūalem nōniſi perſeueret vt dicit glo. illa. In nullo tamercaſu poteſt alteri in ꝯiugium iungi niſi inter infideles eſſet contractum: ⁊ vno conuerſo alter nolet cohabitare niſi cum contumelia creatoris. velꝓcurando reducere ad infidelitatē vel nolēte infidelitate cū eo cohabitare: tunc poteſt aliam cōiugem ſumere. Tercio mō dimittit̉ coniunx quoad redditionem debiti. Non em̄ poteſt alteri denegare debitū ſeruatis debitis circūſtantijs: niſiobfornicationem carnalem: qd̓ etiam includit zedomiam non autē molliciem. vt dicit glo. xxxijq. vj. Omnes accuſationes. Tūc poteſt ſi certꝰe⁊ ipſe ī caſtitate ꝑmāſerit al̓s nō poſſet incōtinēsincontinētē repelle̓ denegādo debitum vt. xxxij.q. vj. ca. j. cum ſequenti. poteſt tn̄ caſtus cōiugemqueꝫ ſcit adulterium perpetraſſe .i. ſibi reconciliare ⁊ ſibi reddere debitum. quod poſtqͣꝫ fecerit nōpoteſt poſtea illi denegare niſi recidiuet. Qd̓ cōſulendum et ꝑſuadendum ſibi eſt ẜm ca. non turpis cū duobus ſequentibus. et hoc cum videt vl̓credit illum penituiſſe. Naꝫ ſi ꝑſeueraret in adulterio quod eſſet notorium: tunc debꝫ dimittere .i.debitum denegare. vt dicit̉. xxxij. q. j. Dixit dn̄s⁊ al̓. o. de his plenius habet̉ in tercia ꝑte ti. pͥmo:et multum diffuſe de ꝑtinentibus ad mr̄imoniuꝫIn illo die quo ieſus ſoluit queſtionē de cenſuvt infra dicet̉: acceſſerunt ad euꝫ ſaducei qͥ negātreſurrectionē mortuoꝝ. hi erāt vna ſectā iudeoꝝfalſo ſentiētes de reſurrectiōe ⁊ int̓rogauer̄t eū dicētes. Magiſter. dixit moyſes. Si qͥs frater mortuus fuerit non habens filium ducat frater eiꝰ vxorē illiꝰ ⁊ ſuſcitet ſemen fratri ſuo. Erant aūt apd̓nos ſeptem fratres ⁊ primus ducta vxore mortuus eſt ſine liberis: ⁊ relictam eius vxorem accepitfrater. Et ipſo etiam defuncto nō relinquens filios: tercius eam accepit vxorem. Similiter et alijomnes acceperunt illam in vxorem ſucceſſiue pͥeribus mortuis. Demū et illa mulier defuncta eſt.Querunt ergo/ cuius de ſeptem in reſurrectioneerit vxor? Quibus chriſtus reſpondit. Erratis.neſcientes ſcripturas que aſſerunt reſurrectōneꝫfuturam quam vos negatis. Neqꝫ virtutem deiſcilicet ſcitis. quia reſuſcitabit corpora illa taliterqd̓ viuant ⁊ agant ſicut in vita p̄ſenti vt vos putatis. Et ſubdit ieſus. In reſurrectione enim neqꝫ nubent neqꝫ nubent̉: ſed erūt ſicut angeli dei.Reſurgent quidem in veris corporibus non aereis in quibus et ſexus erit diſtinctus ſine aliquaerubeſcentia. nudi quia ſine vlla concupiſcentia
remanebit in coniugatis aliquis ornatus ſomenti cōiugij cum debita dilectōne. Sed nibi actus coniugalis cū et incorruptibilia ſipora illa. Ceſſante em̄ cauſa ceſſabit effectꝰ.ſa em̄ prima coniugij fuit multiplicatio gehumani. que tūc ceſſabit collecto numero ſadorum: ⁊ ideo actus carnalis ceſſabit qui adnerandum eſt inſtitutus. Secuūda cauſa poſtpſum fuit ob uitandam incontinentiam que nula ibi eſſe poteſt: nec cōcupiſcentia. Equales eūſunt angelis dei de quibus certum eſt ꝙ abcorruptione ⁊ commixtione ſunt liberi. Undeaguſtinus. Deus maſculum ⁊ feminam ꝓpadi generis cauſa nunciali caſtitate coniuxit. ⁊cundas nuptias q̄ in vnoqͦꝫ teſtamento pntur licitas eſſe monſtrauit. Dominus aūt ſeptērā nō damnat: nec dicit in reſurrectione eſſe noppoſſe. ſed tm̄ neqꝫ nubent neqꝫ nubent̉. xxxj.Deus. ¶ Ꝙ aūt reſurrectio ſit futura. ꝓbatex eo ꝙ deus apparens moyſi in rubo dixit. 6ſum deus abraā deus yſaac ⁊ deus iacob. Nō eſt iis ceſari .ſ.aūt deus mortuoꝝ ſed viuentiū. q. d. Deus nodicit̉ deus rerū nō exiſtentiū. Abraaꝫ aūt dicminē .i. aīaꝫ cū corꝑe. Si gͦ abraā ⁊ yſaac ⁊ iatonō reſurrecturi eſſent. nō dixiſſet deus ſe eſſe deūilloꝝ. Et mirati ſunt in reſponſione eius. Scei iſti credebant aīam interire cum corpore. qd̓ſverum eſſet: nō dixiſſet deus ego ſuꝫ: ſed ego fideus abraā. Sed qꝛ viuebāt in anima ⁊ in ſpeſurrectionis corpoꝝ: ideo dicit ego ſum deꝰ abiam ⁊cͣ. Sūt et alie auctoritates in ꝓphetis aꝑtde reſurrectione tractātes. Sed qꝛ ſaducei iſtintenebāt ꝓphetas ſed tm̄ quinqꝫ libros moyſi.de illis teſtimonium induxit. Et qꝛ phariſei erātꝯtrarie opinionis ⁊ bene ad ſaduceos; ideo vtfert lucas confutatis ſaduceis vt rn̄dere ꝯͣ nō poſent: dixit vnꝰ ex phariſeis: mgr̄ bene dixiſti.Poſtqua aūt lo §. Vcutꝰ fuerat ieſus ꝑabolā de vinea ꝯtra eos. Tuabeuntes phariſci conſilium inierunt vt caperieſum in ſermone ⁊ ex illo poſſent accuſare ⁊ tridere in manibꝰ preſidis. Hoc refer̄t Math. macus et Lucas apertius. Herodiani dicunt̉ mites herodis qui fauebāt iuri imperij. vel etiā qudam ex iudeis qͥ tenebant tributum dandumre imperatori: cum tamen multi alij tenerent cōtrariū. qꝛ ipſi iudei dabāt decimas ⁊ pͥmitias deCum iſtis ergo herodianis mittūt phariſei duſcpulos ſuos. noluerūt ipſi phariſei accedere ne deprehenderent̉ de malicia. Iam em̄ frequenter cprehenderat eos fore ſibi emulos ⁊ turbis hoc enotum. et ſi ipſi diſcipuli ab eo cōuincerent: ip̄vt ſimplicibus minus imputaret̉. Qui diſciputvt magis deciperent ⁊ apertius ſimpliciter alriret cor ſuū. vt oſtendentibus beniuoletiā ad eūceperūt eū laudare de triplici veritate .ſ. vite cdicūt. Magr̄ ſcimꝰ qꝛ verax es. De ꝟitate docitſubijciētes. viā dei ī ꝟitate doces. De veritateſticie. nō accipiēdo ꝑſonas cū aiūt. nō eſt tibi cira de aliquo. ꝓ quo alter euāgeliſta. Nō reſpici