Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CXXIIv
Einzelbild herunterladen
 

Titulusquintus

fidem formam habendo. Spe ꝯfortabat diſcipulos in tribulatōnibus dicens. Uos eſtis qͥ permanſiſtis mecū in temptatōnibus meis: ⁊ ego diſpono vobis regnū ait ipſe ẜm Lucam. Ad cōfidentiā de remiſſione pctōꝝ inducebat dicēs ꝑaltico. ꝯfide filij remittunt̉ tibi pctā tua. Ad ipſamfiduciā hn̄daꝫ in tribulatōnibꝰ ⁊ temptatōibꝰ ſeiſpem diuini adiutorij excitabat dicēs. Confiditeego vici md̓m vt refert Io. Ad charitatē habēdam imꝑabat recolēs antiquū dei p̄ceptū .ſ. diliges dn̄m deū tuū ex toto corde tuo ⁊cͣ. ⁊ ꝓximuꝫtuū ſic̄ teip̄m vt math̓. ſcribit. Et ad hͦ implendūin vltimo ẜmone diſcipulis freq̄nter recordabat:dicēs. Mandatū nouū do vob̓ .i. hoīem innouātem ſpūalem. vt diligatꝭ inuicē ſicut dilexi vos. ⁊in dilectōne ꝓximi imꝑata includit̉ dilectio dei ꝑillā regulā. ꝓpter qd̓ vnūqd̓qꝫ ⁊ illud magꝭ: diligendꝰ igit̉ cū ſit ꝓximꝰ ꝓpter deuꝫ. multomagisip̄e deꝰ. Ad actus interiores charitatꝭ .ſ. gaudiuꝫ⁊ pacē inuitabat dicēs teſte Math̓. Cū vos ꝑſecuti fuerint hoīes ⁊ dixerint om̄e malū aduerſuꝫvos mentiētes ꝓpter me: gaudete et exultate: qͥamerces vr̄a multa ē in celo ⁊ iterū ꝑ lucā. Gaudete qꝛ noīa vr̄a ſcripta ſunt in celis. Pacē ſeruarip̄cepit dicēs ī marci euāgelio. Habete ſal ī vob̓ i.diſcretōeꝫ ⁊ pacē habete inter vos: ⁊ in vltīo ſermone ẜm Ioh̓em ait. pacē relinqͦ vob̓ .ſ. ſeruādāpacē meā do vob̓ .i. verā q̄ eſt in ꝯformādo ſe voluntati diuine. ⁊ paſſiones ſubijcere. rōni ⁊ ſalutatio eiꝰ erat pax vob̓ .ſ. ſit q̄ dicta eſt. vtꝫ Ioh̓. teſtimonio. Cōmeatꝰ eiꝰ erat. Uade in pace ait Marie magdalene ⁊ alijs. Actꝰ exteriores dilectōnisp̄cipiebat dicēs qͦ ad el̓ynam ſpūalem. ſi peccauerit in te frater tuꝰ corripe eū inter te ⁊ ip̄m ſolū ⁊cͣ.vt ſcribit Math̓. Expōnem huiꝰ habes in ſcd̓ate tit̉. de accidia: de el̓yna corꝑali ait. Qd̓ ſuꝑeſtdate el̓ynam .ſ. de eo: ⁊ oīa mūda ſunt vob̓ .i. immundiciā pctī ex haꝝ rerū retentōne nō ꝯͣhetis.de pe. di. j. Medicamentū. Et de el̓yna qn̄ ſit in p̄cepto vel ꝯſilio habes in ſcd̓a ꝑte ti. de auaricia.et dīc Aug. de pe. di. v. c. j. ꝙ ī iudicio cordis cōferenda eſt el̓yna tribuētis: nec iam ꝯſiderandū qͣntum: ſed qͣ mente qͣ affectōne dat qd̓ pōt. et ponitexemplū de vidua q̄ miſit in gazophilaciū tēpli.i. receptoriū el̓ynaꝝ era minuta duo: ⁊ vt referūtlucas ⁊ marcꝰ. cū reſpiceret ih̓s tūc mittētes munera in gazophilaciū. ⁊ multi magna mūera mitterent. vidēs viduā illā mittere duos denarios.vocauit ih̓s diſcipl̓os ⁊ ꝯmendauit ſeu laudauitviduā ſuꝑ om̄s qͥ miſerāt magna mūera. ex eo ꝙex magno affectu ⁊ deuotōne dederat totum qd̓hūit licet paꝝ: alij ex ſuꝑabundātia. Prudentiā docet dicēs ẜm euāgeliū Math̓. Eſtote prudentes ſicut ſerpētes. ⁊ qꝛ prudētia mūdi aſtucia⁊ deceptio ē. ideo ab iſta reuocat ſubijciēs ⁊ ſimplices ſicut colūbe: vt .ſ. alijs nō machinent̉ dolos. De ꝑtibꝰ prudētie qͦ ad memoriā ait. Memētote vxoris loth. q̄ .ſ. qꝛ reſpexit retro: ꝯuerſa ē inſtatuā ſalis ad terrorē recedentiū a ſctō ꝓpoſito:Quo ad ꝓuidentiā futuroꝝ ait. facite vob̓ amicos de mamona iniqͥtatis vt cū defeceritis recipi

ant vos in eterna tab̓nacula. Hoc luca atteſtāt.id eſt date el̓ynas pauperibꝰ qui ſuis meritis ⁊cibus ꝓcurent vob̓ manſionē in celis: ⁊ hͦ de māmona iniqͥtatis .ſ. de diuitijs ꝑ nimiā ſollicitnem acquiſitis. vel ineqͣliter diſtributis: vel illicita acqͥſita reſtituēdo cū ſciunt̉ ꝑſone qͥbꝰ oporeddi: vel pauꝑibus erogādo ſi neſciunt̉. Ead circūſpectōeꝫ pn̄tium. Uigilate ait qꝛ neſciqͣ hora dn̄s venturꝰ ſit. nam ⁊ pr̄familias vigicū timet furē ⁊ nō ſinit ꝑfodi domū ſuā. qui furadyaꝰ ꝑfodiēs temptatōibꝰ vicioꝝ vt furet̉ theſarū ꝟtutū. Solertiā ꝑtem prudētie ꝑmaxīe inſtrxit hn̄dam in btītudine ⁊ ꝟtutibꝰ acquirēdis ⁊cens. Querite primū regnū dei ⁊ iuſticiā eiꝰ ⁊ heom̄ia adijcient̉ vobis vt matheus narrat. Dactu iuſticie inquit ẜm Iohā. Nolite iudicare frfaciē .i. ẜm acceptatōeꝫ ꝑſonaꝝ: ſed iuſtū iudiciudicate. De ꝟtutibꝰ annexis iuſticie exercendia nobis quo ad religionē dicit teſte luca. Opoſemꝑ orare ⁊ nunqͣꝫ deficere: qd̓ intelligit̉ etſi n̄ſemꝑ actu ſaltim aptitudine. vt ſꝑ in nob̓ ſit deſderiū charitatis vn̄ ꝓcedit vera or̄o. Ul̓ etiā otet ſꝑ orare .i. in om̄i tꝑe aliqn̄ orare. ⁊ ad ꝯtitionē vel frequētiā eiꝰ ponit exemplum de iudiceiniqͦ deū ⁊ hoīem nō timente. qͥ cū viduā interpellantē pluries in cā ſua recuſaſſet audire: tanimportunitate victus audiuit. Et alibi eodē aſſerente ait: petite ⁊ accipietis. Et quid pͥncipalipoſtulandū ip̄e vt ſcribit Io. declarauit dicēs. ptite ⁊ accipietis vt gaudiū vr̄m ſit plenū. qd̓ implet̉ in vita btā. ſil̓itudinē adiecit ẜm lucā d̓ amico. qͥ accedens ad amicū ſuū media nocte vt cormodaret ei tres panes. ⁊ ſi priꝰ denegauerit. tadem ꝑſeuerante ad pulſanduꝫ ſurrexit ⁊ dedit eiquot qͦt hūit neceſſarios. Ad oꝑa pietatis ergꝑentes induxit allegās p̄ceptū legꝭ. Nā deꝰ dihonora pa. ⁊ ma. ⁊cͣ. Ad obediēdū ſuꝑioribꝰ. deſcꝫ ⁊ hoībꝰ ſollicitauit̉ dicēs vt hr̄ in math̓. Tolte iugū meū .ſ. ob̓ie ſuꝑ vos ⁊ inuenietis requieaīabꝰ vr̄is. Iugū eī meū .ſ. ob̓ie ſuaue ē ⁊ onꝰ mum .ſ. mandatoꝝ. leue rōni quidē: ſed ⁊ ſentati iam aſſuete. Et iterū. oīa q̄cūqꝫ dixerintſcꝫ ip̄ſidentes ſeruate ⁊ facite. q.ſ. nō ſint ꝯtra d̓p̄cepta. Qui eī vos audit .i. obedit. me audit: atip̄e ẜm lucam. ⁊ qui vos ſpernit .ſ. p̄latos nō odiendo: me ſpernit. Ad miſcd̓iam exhibenda ꝓpimis inuitabat inquiēs. Eſtote miſeri cordes ſici⁊ pater veſter miſericors eſt. Ad penitentia vobat que etiam eſt virtus dicens. Penitentia adte appropinqͣbit em̄ regnū dei. qꝛ ad gr̄am dupiq̄ ducit ad gl̓iam. Fortes ⁊ ꝯſtantes eē voluit diait. Nolite timere eos qͥ occidūt corpꝰ et poſt henō hn̄t ampliꝰ qd̓ faciāt vt .ſ. ꝓpter timorē deſertis veritatē vel ꝟtutes. ſꝫ timēte eū qͥ pōt an⁊ corpꝰ in gehennā ꝑdere. hec matheꝰ recitat peram qͦꝫ bonā ex hͦ on̄dit .i. ꝟtuoſos. ꝙ fructu anrūt huiꝰ impatīa. Et narratis tribulatōnibꝰ plūmis electoꝝ ꝯcluſit atteſtante luca. In patīa vfpoſſidebitis animas veſtras. Perſeuerantiā ptem fortitudinis ad coronaꝫ perducere docuitait. nō qui inceperit. ſed qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ