¶ Capit ulū IIIFo.CXXII
uendo deū inſtruis quō te debeat ꝯdēnare. diſt.xl. Multi. Suꝑ cathedrā gͦ ſederūt ⁊ nūc ſedentnr̄i ſacerdotes ⁊ p̄lati eccl̓ie ⁊ p̄dicatores qͥ ſuccedūt illis .i. docēdi inſtruēdi ⁊ regēdi ppl̓m officiū⁊ aucͣtem ſicut moyſes hūit acceperūt: ⁊ ideo oīaq̄cunqꝫ dixerint vob̓ .ſ. ꝑtinentia ad officiū eoruꝫſeruate mēti ⁊ facite oꝑe: ẜm oꝑa eoꝝ .ſ. cum ſuntmala nolite facere. Idem exēplo docuit mittensad ſacerdotes et ſi malos leproſus mūdatos adofferendū ſacrificiū ẜm legē. ypocriſim appellanson̄dere ſanctitatē exteriꝰ: ſꝫ intꝰ hr̄e malignitateꝫvn̄ eos aſſimilat ſepulchris dealbatꝭ q̄ ab extra vident̉ pulcra ⁊ depicta: ſed intꝰ ſunt plena ſpurcicia ⁊ mūdicia cadauerū. Item ypocritas aſſerit īeo ꝙ edificabāt ſepulchra ꝓph̓aꝝ qͦs pr̄es eorumocciderāt. Nā in eo ꝙ edificabāt ⁊ venerabāturſepulchra ꝓph̓aꝝ. inſinuabāt ppl̓o ſe deteſtari ſcelera patrū qͥ eos occiderāt: ⁊ tn̄ imitabantar eosoꝑe q̄rendo occidere dn̄m ꝓph̓aꝝ ih̓m vn̄ ꝯtra ſeſnīam ꝓferebant deteſtabilis oꝑis ſui. ypocritasetiā eos dicit ī eo qd̓ decimabāt mentā ⁊ anetū ⁊om̄e olus. qͣſi ex hoc on̄dere vellēt etiā in mīmisobſeruare legē: ⁊ tn̄ grauiora eiꝰ obmittebāt .ſ. iudiciū rectū ⁊ charitatē. Item ī eo qd̓ deuorabantdomos viduaꝝ ſil̓antes longā or̄oneꝫ. Item ī eoꝙ tulerāt clauē ſcīe .i. ptātem docendi obſeruantiā mandatoꝝ qͣ celū aperitur: ⁊ tn̄ nec ipſi intrabant obſeruando ea nec alios ſinebat intrare ſuomalo exemplo vel falſa doctrina. Un̄ ⁊ alibi xp̄odicit diſcipulis. Attēdite a fermēto phariſeorumqd̓ ē ypocriſis. qd̓ poſtea apl̓i intellexer̄t dictumde doctrīa eoꝝ q̄ videbat̉ vera ſꝫ falſa erat. Itemī eo ꝙ circuibāt mare ⁊ aridā vt facerēt vnū ꝓſelitū .i. gentilē ad iudaiſmū ꝯuerti: queꝫ poſtea ſuomalo exēplo faciebāt ip̄is peiorē. Item ī eo ꝙ honorabāt deū labijs dicēdo pſalmos. cor aūt eorūlonge erat a deo ī or̄one. Itē ī eo ꝙ mūdabant ſepe manꝰ catina ⁊ papſidos ⁊ calices qͣſi zelatoe̓smūdicie ⁊ corda interiꝰ ab iniqͥtate n̄ purificabātItē in eo ꝙ feſtucā .i. ꝑuos defectꝰ alioꝝ videbāt⁊ arguebāt. trabē aūt .i. magͣ pct̄ā ī ocl̓is ſue mentis nō videbāt vel curabāt eruere. Itē ī eo ꝙ faciebāt ꝯſcīaꝫ alijs ꝙ ī die ſabbati curarent̉ reputātes ſabbatū violari: nō ꝙ aīalia bruta curarēt inſabbato vel de fouea eleuarēt. Item in eo ꝙ q̄ re/bant aliqͣ ab eo tanqͣꝫ vellēt ſcire veritatē rei: cuꝫvellēt calūniare: vt de cenſu dādo ceſari. Et vob̓legiſpitꝭ ve ait qͥ oneratꝭ oneribꝰ q̄ portari nō pn̄thomīes: ⁊ vno digito nō tangitis ſarcinas. UbiCriẜ. Tales ſunt ſacerdotes etiā nūc: qͥ oēꝫ iuſticiā ppl̓o mandant: ⁊ ipſi nec minimā ſeruāt: talesſunt qͥ graue pondꝰ veniētibꝰ ad pnīaꝫ imponūt.qͥ dicūt ⁊ nō faciūt. ⁊ ſic dū pena pn̄tis pnīe fugitur .ſ. qꝛ grauis incurrit̉ pena futura q̄ .ſ. ē grauiſſima. Exemplū ponit de iuuene. cui cū imponit̉ īhumeris grauis ſarcina reijcit. Et addit. Nonnemeliꝰ ē reddere rōnem deo ꝓpter miſcd̓iaꝫ: qͣꝫ ꝓpter crudelitatē ſi erramꝰ modicā pnīam imponētes. xxvj. q. vij. ¶ Sacrilegos ⁊ ſymoniacos ſignatos ꝑ emētes ⁊ vendētes in templo: nō ſoluꝫIbo caſtigauit dicēs. Nolite facere domum pr̄is
mei domū negociatōnis: ⁊ altera vice: ait. Domꝰmea domꝰ or̄onis vocabit̉: vos aūt feciſtis illamſpeluncā latronū: ſed ⁊ flagello de tēplo .i. porticutēpli expulit. de qͦ vide qd̓ hr̄. xvj. q. vij. hec diximꝰ. ⁊. j. q. j. Qui ſtudet. ¶ Cōtra iracūdas ⁊ gͣdus ire punitōeꝫ inſinuauit dicēs: ſi qͥs iraſciturfratri ſuo reꝰ erit iudicio ⁊c̄. ¶ Cōtra inuidos ſcribas ⁊ phariſeos qͥ ex inuidia ꝑſequebant̉ eum etcalūniabant̉ ⁊ miracula et oꝑa ſanctitatꝭ eiꝰ ⁊ adextinguendū famā eiꝰ ⁊ fructū: tradiderūt eū pylato crucifigendū. Sciebat em̄ ait matheꝰ ꝙ ꝑ inuidiā tradidiſſent eum: dixit. Relinquet̉ vob̓ domus vr̄a deſerta .ſ. om̄i bono tēꝑali et ſpūali. Etalibi. Sic erit generatōni huic peſſime .ſ. ꝙ ſpūsimmūdꝰ ingrediat̉ in eā cū ſeptē alijs .i. vniuerſitate vicioꝝ. ¶ Ab vſuris accipiēdis cauere docebat dicēs ẜm lucā. Mutuū date nihil inde ſꝑantes qd̓ dictū allegat̉ extra de vſuris. Conſuluit.Cōtra ſcādalizātes ait ẜm matheū. Ue mūdoab ſcandalis. Neceſſe ē vt veniāt ſcādala nō abſolute: ſed ẜm Tho. p̄ſuppoſita negligentia hoīmcirca ſalutē ſui ⁊ ꝓximi. Ue aūt illi ſubdit xp̄s ꝑquē ſcandalū venit. De maͣ ſcādali habetis diffuſe in ſcd̓a ꝑte. Notandū aūt ẜm Hiero. ꝙ ve īportat dānatōneꝫ eternā: ¶ Cōtra accidioſos pretedio nō bn̄ oꝑantes ait. Seruū pigrū mittite in tenebras exteriores. Et om̄is arbor q̄ non facit fructum bonū excidet̉ ⁊ in ignē mittet̉: ⁊ dormientibus apl̓is p̄ tedio ait. Uigilate ⁊ orate ne intretiſin temptatōeꝫ. Cōtra īpenitētes inqͥt niſi pnīamegeritis om̄es ſil̓r peribitis. Cōtra infideles ait.Qui nō crediderit .ſ. doctrine euangelice ꝯdēnabit̉. Quinīmo ẜm Io. inquit ih̓s. Iā iudicatꝰ eſtid eſt ꝓ dānato habet̉ ꝑſeuerans in infidelitate.§. I.De doctrina eiꝰqͦ ad ꝟtutes neceſſarias ſaluti. Et de fide quideꝫait. Creditis in deū ⁊ in me credite .ſ. eē nō ſolumhoīem ſed ⁊ deū. In eū aūt credere ē credēdo adeū bonis oꝑbꝰ accedere. et ꝙ ꝑ iſtā fidem viuā ꝑueniat̉ ad gloriā: on̄dit in eo qd̓ ſubdit. In homopr̄is mei manſiones multe ſunt .i. diuerſa p̄mia p̄deſtinata electis ẜm varietatē meritoꝝ: ſiqͦmiūait .i. nō ſic eēt: dixiſſem vob̓. qꝛ vado ꝑare vol̓locū p̄deſtinādo. Sꝫ nō on̄dit qꝛ hoc iam factuꝫeſt. Et ſubdit. Et ſi abiero ⁊ p̄ꝑauero vob̓ locumiterū veniā ⁊ accipiā vos ad meip̄m .i. qͣꝫuis ꝑateſint māſiones p̄mioꝝ ꝑ p̄deſtinatōeꝫ: oꝫ fieri aliāp̄ꝑatōnem .ſ. ꝑ bonā vr̄am oꝑatōnem qͣ ꝑueniatꝭad cōſecutōnem manſionis vobis parate .ſ. p̄deſtinate. Et hec ſecūda p̄paratio .ſ. ꝑ oꝑatiōeꝫ .ſ. ꝑfidem viuam q̄ erit in vobis dum abiero ⁊ nō mevideritis ⁊ tn̄ credetis ⁊ ẜm fidem oꝑando: veniam in morte veſtra ⁊ accipiam vos ad meip̄m. ideſt in regnum eternum. Sic exponit Aug. de pe.di. iiij. Et alibi teſte Marco ait. Habete fidē dei.om̄ia poſſibilia ſunt credenti. Et om̄ia quecūqꝫorantes petitis credite quia accipietis ⁊ fiet vol̓ſcꝫ licite petita vobis expedientia. Et poſt reſurrectōnem ait cū miſit diſcipulos ad p̄dicandum.Qui crediderit ⁊ baptizatus fuerit ſaluus erit .ſ.
Q c